II SA/Bd 784/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Krzysztofa M. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w B. z dnia [...] 2005r. nr [...] w przedmiocie dodatku za wysługę lat do uposażenia zasadniczego oddala skargę Decyzją personalną nr [...] z dnia [...] 2005r. Dyrektor Aresztu Śledczego w T. na podstawie art. 104 kpa. oraz art. 31 ust. 1 pkt 4, ust. 2, ust. 4, art. 100 ust. 1 pkt 1 lit. b, ust.2, ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej ( Dz. U. z 2002r. Nr 207, poz. 1761 z późn. zm.), § 1 ust. 1 pkt 1, pkt 3, § 2, § 3, § 4 zarządzenia Nr 36/96/CZSW Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 1996r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby i pracy podlegających uwzględnieniu przy ustalaniu dodatku za wysługę lat funkcjonariuszy Służby Więziennej, § 1 ust.1 pkt 1, ust. 2, ust.3, § 2 ust. 2 pkt 1, pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lutego 2002r. w sprawie dodatków o charakterze stałym do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej ( Dz. U. Nr 14, poz. 137) przyznał Krzysztofowi M. funkcjonariuszowi Służby Więziennej na dzień [...] 2005r. dodatek za wysługę lat w wysokości 10 % uposażenia zasadniczego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zaliczono skarżącemu do służby, do wysługi lat w Służbie Więziennej okresu służby w Wojsku Polskim w wymiarze 1 ( jeden) rok, 5 ( pięć) miesięcy, 22 (dwadzieścia dwa) dni . Odwołanie od powyższej decyzji złożył Krzysztof M. kwestionując datę przyznania dodatku za wysługę lat jak i jego wysokość. Skarżący podniósł zarzut naruszenia przez organ administracyjny przy wydawaniu decyzji, przepisów prawa materialnego oraz błędną interpretację wskazanych przepisów. Zdaniem skarżącego nie wliczenie do okresu uprawniającego do dodatku za wysługę lat - okresu nadterminowej zasadniczej służby wojskowej odbywanej przez niego od 19.01.1994 roku do dnia 18.01.1998 roku - jest rażącym naruszeniem prawa. Organ drugiej instancji - Dyrektor Okręgowej Służby Więziennej w B. decyzją Nr [...] z [...] 2005r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej ( Dz. U. z 2002r. Nr 207, poz. 1761 z późn. zm.), - uchylił decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w T. Nr [...] z dnia [...] 2005r. - ustalił Krzysztofowi M.: z dniem [...] 1998 roku prawo do dodatku za wysługę lat w wysokości 5 % uposażenia zasadniczego z dniem [...] 2003r. prawo do dodatku za wysługę lat w wysokości 10 % uposażenia zasadniczego. Uzasadniające tę decyzję organ stwierdził, że Krzysztof M. został przyjęty do Służby Więziennej z dniem [...] 1998 r. W dniu przyjęcia do Służby Więziennej, w zakresie dodatku za wysługę lat obowiązywały przepisy: art. 100 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej oraz zarządzenie Nr [...] Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 sierpnia 1996r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby i pracy podlegających uwzględnieniu przy ustaleniu dodatku za wysługę lat funkcjonariuszy Służby Więziennej. Zgodnie z wymienionymi przepisami dodatek za wysługę lat przyznawany był po upływie 2 lat służby. Na podstawie tych przepisów, do wysługi lat poza służbą w SW podlegały zaliczeniu również: okres zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej i okres zasadniczej służby wojskowej. Mając to na uwadze należało Krzysztofowi M. uwzględnić przy ustalaniu prawa do wysługi lat tylko okres zasadniczej służby wojskowej trwającej od 28.07.1992r. do 19.01.1994r. Do okresu służby zaliczanego do wysługi lat nie podlegał zaliczeniu okres pracy w Przedsiębiorstwie " E." w B. i w Zakładzie Instalacji Elektrycznych w T. a także okres nadterminowej służby wojskowej pełnionej od 19.01.1994r. do 18.01.1998r. Z uwagi na to, iż zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 po upływie 5 lat służby funkcjonariusz nabywa prawo do dodatku za wysługę lat w wysokości 10% uposażenia zasadniczego należało ustalić plut. Krzysztofowi M. od dnia 8 sierpnia 2003r. prawo do 10% dodatku za wysługę lat. Na powyższą decyzję Krzysztof M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zaskarżając decyzję organu administracyjnego II instancji Krzysztof M. podniósł zarzut naruszenia przez organ administracyjny przy wydawaniu decyzji, przepisów prawa materialnego art. 100 ustawy o Służbie Więziennej oraz przepisów art. 59 w związku z art. 82 ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP/ oraz błędną interpretację. Zdaniem skarżącego nie wliczenie do okresu uprawniającego do dodatku za wysługę lat - okresu nadterminowej zasadniczej służby wojskowej odbywanej przez niego od 19.01.1994r. do dnia 18.01.1998r. - jest rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem skarżącego w punkcie drugim zaskarżonej decyzji naruszono zasadę praworządności wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżący wniósł o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji w części - w punkcie drugim, ustalającym dla skarżącego z dniem [....] 1998r. prawo do dodatku za wysługę lat w wysokości 5 % uposażenia zasadniczego oraz z dniem 8 sierpnia 2003r. prawo do dodatku za wysługę lat w wysokości 10 % uposażenia zasadniczego 2. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie. Zdaniem organu wbrew podnoszonym przez skarżącego w skardze zarzutom, organ administracyjny II instancji wydając zaskarżoną decyzję w sposób prawidłowy ustalił wysokość należnego skarżącemu dodatku za wysługę lat, szczegółowo wyjaśniając w uzasadnieniu decyzji, podstawy zaliczania do dodatku za wysługę lat, przedstawionych przez skarżącego okresów zatrudnienia. Zastrzeżeń nie budzi również podstawa prawna rozstrzygnięcia sprawy jak i przyjęta przez organ administracyjny, interpretacja przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Na wstępie należy przede wszystkim podkreślić, że stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatrując skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie niniejszej nie doszło bowiem do naruszenia przez organy administracji publicznej przepisów prawa. Zgodnie z art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996r. o Służbie Więziennej - ( Dz. U. 61, poz. 283 z późn. zm.), przy ustalaniu dodatku za wysługę lat, funkcjonariuszowi Służby Więziennej uwzględnia się okres zasadniczej służby wojskowej oraz okresy zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy. Na podstawie art. 100 u.4 tej ustawy Minister Sprawiedliwości wydał dnia 7 lutego 2002r. rozporządzenie w sprawie dodatków o charakterze stałym do uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej ( Dz. U. 14, poz. 137). Rozporządzenie to w § 2 ust. 2 wymienia dokumenty na podstawie których zalicza się okresy służby lub zatrudnienia do okresu w służbie więziennej, od którego zależy wysokość dodatku za wysługę lat. M. in. wymienia ono wyciąg z książeczki wojskowej. Z książeczki wojskowej skarżącego wynika, że w okresie od 28.07.1992r. do 19.01.1994r. odbywał czynną służbę wojskową a od 19.01.1994r. do 18.01.1998r. służbę nadterminową. Powyższych przepisów nie należy analizować tracąc z pola widzenia całość systemu prawnego tj. w odniesieniu od innych przepisów a w szczególności przepisów ustawy z 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej ( tekst jedn. Dz. U. Nr 241 z 2004r., poz. 2414). Zgodnie z art. 59 tej ustawy żołnierzowi w czynnej służbie wojskowej są osoby, które odbywają zasadniczą służbę wojskową, nadterminową zasadniczą służbę wojskową, przeszkolenie wojskowe, ćwiczenia wojskowe, okresową służbę wojskową oraz pełnią służbę wojskową oraz pełnią służbę wojskową w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Żołnierze odbywający zasadniczą służbę wojskową mogą ją pełnić nadterminowo na podstawie dobrowolnego zgłoszenia ( art. 86 ust.1). Z zastrzeżeniem więc treści art. 59 pkt 1 lit. a i b i art. 86 ust. 1 przedstawionej ustawy wynika, że ustawodawca rozróżnia zasadniczą służbę wojskową i służbę nadterminową, chociaż obie służby traktuje jako " czynną służbę wojskową". Zwrócenie uwagi na te przepisy jest konieczne zwarzywszy, że art. 100 ust. 2 ustawy z 26.04.1996r. o Służbie Więziennej odwołuje się do "okresu zasadniczej służby wojskowej". Jednak ani przepisy tej ustawy ani ww. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 7.02.2002r. nie wyjaśniają treści tego pojęcia. Nawiasem mówiąc należy zauważyć, że treści tego pojęcia nie wyjaśniało też zarządzenie Nr 36/96/CZSW Ministra Sprawiedliwości z 14.08.1996r. w sprawie zasad i trybu zaliczania okresów służby i pracy podlegających uwzględnieniu przy ustaleniu dodatku za wysługę lat funkcjonariuszy Służby Więziennej. Konieczne zatem było odniesienie się do ustawy z 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej dla ustalenia znaczenia pojęcia " zasadnicza służba wojskowa". Sformułowania cytowanego przepisu w związku z przywołanymi przepisami ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej - nie pozostawiają więc żadnych wątpliwości, że w rozumieniu art. 100 ust. 2 ustawy z 26.04.2002r. o Służbie Więziennej chodzi wyłącznie o " zasadniczą służbę wojskową" i nie obejmuje on " nadterminowej służby wojskowej". Gdyby intencją ustawodawcy było zaliczenie tego rodzaju służby wojskowej do okresów upoważniających do dodatku za wysługę lat w służbie więziennej, to zapewne nadałby art. 100 ust. 2 zupełnie inne brzmienie, własne ze względu na treść art. 59 ustawy z 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro tak się nie stało, brak jest logicznych podstaw, w obu przywoływanych ustawach do wykładni art. 100 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej po myśli skarżącego. I dlatego uznając, że w postępowaniu administracyjnym nie naruszono prawa na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) skargę oddalono.