II SA/Po 906/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2005 r. sprawy ze skargi J. i P.E. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] września 2004r. [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych; postanawia odrzucić skargę. /-/ A. Łaskarzewska Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. postanowieniem z dnia [...] września 2004r. nr [...] wstrzymał inwestorom J. i P. E. prowadzenie robót budowlanych w zakresie budowy garażu na posesji przy ul. [...] w P. W postanowieniu zawarte zostało pouczenie, iż jest ono ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. Jednakże pismo pełnomocnika skarżących z dnia [...] grudnia 2004r. zatytułowane "Odpowiedź na wydane postanowienie P.I.N.B. z dnia [...] września 2004r." organ I instancji potraktował jako zażalenie i przekazał do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] grudnia 2004r. stwierdził jego niedopuszczalność. Strony zostały pouczone, że orzeczenie II Instancji jest ostateczne i podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. J. i P.E. reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 §2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej u.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 52 §1 i §2 cytowanej powyżej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotową skargą objęto bowiem postanowienie organu I instancji mocą, którego wstrzymano wykonanie robót budowlanych. W okolicznościach przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że choć sprawa, w której zapadło zaskarżone orzeczenie mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, to skarga została wniesiona na akt niepodlegający kontroli tego sądu. Niedopełniono bowiem przesłanek z art. 52 § 1 i 2 u.p.s.a. W warunkach przedmiotowej sprawy skarga przysługiwała na postanowienie WINB z dnia [...] grudnia 2004 r. ([...]), mocą którego stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie PINB z dnia [...] września 2004 r. wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych i nakładające na właścicieli obowiązek dostarczenia dokumentów. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia, uznając niedopuszczalność skargi. /-/ A. Łaskarzewska