I GZ 37/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. Ś. [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 712/06 w zakresie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi K. Ś. [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2006 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 grudnia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 712/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej K. Ś., prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą [...] prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu od skargi ponad kwotę 500 zł oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Sąd ustalił, że obecnie toczy się 29 postępowań sądowoadministracyjnych ze skarg K. Ś. oraz że we wszystkich tych postępowaniach skarżąca złożyła wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Po dokonaniu analizy sytuacji materialnej skarżącej Sąd uznał, że nie wykazała ona w dostateczny sposób, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych. Sąd dokonując takiej oceny uznał, że skarżąca posiada znaczne zasoby majątkowe oraz stałe dochody, co powoduje, iż nie należy do osób o ograniczonych środkach do życia, dla których poniesienie kosztów sądowych w postaci wpisu od skargi w wysokości 500 zł spowodowałby uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. K. Ś. złożyła na powyższe postanowienie zażalenie, które zostało nadane listem poleconym w dniu 26 grudnia 2006 r. na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego (k. 141). Powyższy środek odwoławczy został przekazany przez tenże Sąd według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 28 grudnia 2006 r. (k. 136-137). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż doręczenie zaskarżonego postanowienia nastąpiło w dniu 18 grudnia 2006 r., w związku z czym termin do wniesienia zażalenia upływał, uwzględniając art. 83 § 2 p.p.s.a., w dniu 27 grudnia 2006 r. Dla ustalenia, iż środek odwoławczy został wniesiony w terminie nie wystarczy jednak wskazanie, iż przesyłka go zawierająca została nadana przed upływem zakreślonego w art. 194 § 2 p.p.s.a. terminu. Przesyłka ta powinna bowiem być jeszcze skierowana do właściwego sądu. Art. 194 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia ściśle wymienione w pkt. 1-10 art. 194 § 1 p.p.s.a. Dyspozycja art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi jednoznacznie o pośrednim trybie wnoszenia środków odwoławczych od orzeczeń sądu (skargi kasacyjnej i zażalenia) - strona zobowiązana jest w związku z tym do wniesienia zażalenia nie tylko w określonym terminie, ale także do określonego sądu - sądu, który wydał zaskarżone postanowienie. Nie można uznać za datę miarodajną dla ustalenia terminu wniesienia zażalenia daty nadania przesyłki na adres sądu, który nie jest dla tej czynności procesowej właściwy. W niniejszej sprawie oznacza to, że dzień 26 grudnia 2006 r. nie jest datą wniesienia zażalenia, bowiem jest to dzień nadania przesyłki zawierającej zażalenie na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego. Datą wniesienia środka odwoławczego przez skarżącą jest dzień, w którym przesyłkę tę przekazano właściwemu sądowi, a więc dzień 28 grudnia 2006 r. Oznacza to, że zażalenie zostało wniesione po terminie zakreślonym w art. 194 § 2 p.p.s.a. i jako takie, podlegało odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a.