VII SA/Wa 1465/06
WyrokWSA w Warszawie2006-10-12
Skład orzekający: Jolanta Zdanowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracji o udzieleniu zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, wydane na podstawie art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego, może być zaskarżone zażaleniem do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Postanowienie wydane w trybie art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego, dotyczące zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, nie może być zaskarżone zażaleniem do organu wyższego stopnia, ponieważ żaden przepis prawa tego nie przewiduje. Rozpoznanie takiego zażalenia stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego postanowienia.Stan faktyczny
Wojewoda utrzymał w mocy postanowienie Starosty udzielające zgody na wykonanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej dobudowie budynku oranżerii w odległości 0,5m od granicy z sąsiednią działką. Skarżący podnieśli, że ich interesy nie zostały poszanowane, a upoważnienie Ministra zostało uzyskane na podstawie niezgodnych z prawdą danych. Sąd administracyjny stwierdził nieważność postanowienia Wojewody.Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia, orzekł, że nie podlega ono wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA ― Jolanta Zdanowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2006r. sprawy ze skargi A. i H. B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na odstępstwo od przepisów rozporządzenia I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz A. i H. B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia A. i H. B., utrzymał w mocy postanowienie Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] udzielające zgody umożliwiającej wykonanie ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w projektowanej dobudowie budynku oranżerii na działce ewid. nr [...] w odległości 0,5m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ewid. [...] w miejscowości G. gm. P.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że Minister Transportu i Budownictwa pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. upoważnił Starostę P. do wyrażenia zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., nr 75, poz. 690 ze zm.), a warunkiem tego odstępstwa jest poszanowanie interesów osób trzecich oraz wykonanie połaci dachowej bez okapu ze spadkiem w kierunku od granicy sąsiedniej działki nr [...].
Oceniając wydane w tej materii postanowienie Starosty, na które zażalenie wnieśli zainteresowani organ odwoławczy stwierdził, że dokumentacja techniczna wskazuje, iż powyższe warunki zostały spełnione, jak również spełniony został wymóg określony w art. 9 Prawa budowlanego.
Z tych względów organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Skargę sądową na powyższe postanowienie wnieśli zainteresowani właściciele działki nr [...], domagając się uchylenia rozstrzygnięć obu instancji i podnosząc, że wydano je mimo oczywistego złamania warunków określonych w piśmie Ministra z dnia [...] kwietnia 2006 r.
Zdaniem skarżących ich interesy nie zostały poszanowane, bowiem dach dwuspadowy jest w kierunku ich działki a fundament projektowanej ślepej ściany usytuowany jest w odległości paru centymetrów od granicy działki skarżących. Tym samym postanowienia obu organów są nieprawidłowe, przy czym upoważnienie Ministra zostało uzyskane w oparciu o dane inwestora, niezgodne z prawdą.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, wskazując że zarzuty skargi są nieuzasadnione i nie dotyczą tematu objętego postanowieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Skarga podlega uwzględnieniu, ale z innych motywów niż w niej podane.
Postanowienie Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2006 r., objęte przez Wojewodę [...] postępowaniem odwoławczym, zostało wydane na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 207/03, poz. 2016).
Przepis ten w ust. 1 przewiduje, że w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, wymienionych w art. 7 ustawy, a zgody na to odstępstwo udziela w drodze postanowienia właściwy organ po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane. Zarówno ustawa Prawo budowlane, jak również żaden inny przepis prawa nie przewiduje aby wymienione wyżej postanowienie wydane w trybie art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego mogło być zaskarżone zażaleniem. Zgodnie zaś z art. 141 § 1 kpa na postanowienia wydane w toku postępowania służy stronie zażalenie tylko wówczas, gdy zażalenie przewidziane jest przepisem prawa. Tym samym postanowienie wydane w trybie art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego o udzieleniu bądź odmowie udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, nie może być zaskarżone zażaleniem do organu wyższego stopnia, skoro żaden przepis prawa nie przewiduje zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Może być ono kwestionowane jedynie w ramach odwołania od decyzji wydawanej w sprawie, w której postanowienie to zapadło.
Rozpoznanie więc w niniejszej sprawie zażalenia na niezaskarżalne postanowienie Starosty z dnia [...] kwietnia 2006 r., nastąpiło w warunkach art. 156 § 1 pkt 2 kpa (rażące naruszenie prawa) stanowiącego podstawę stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego. Dlatego też Sąd w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło