II SA/Gl 146/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Beata Malcharek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2006 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oddala skargę. Wyrokiem z dnia 14 lipca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn.akt: II Sa/Ka 1401/02, rozstrzygając skargę E. K. uchylił decyzję Ś. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku, Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] roku, Nr [...], a także postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru w C. z dnia [...] roku nakazujące inwestorom S. i S. K. wykonanie oceny technicznej wybudowanego bez pozwolenia zbiornika na nieczystości ciekłe zlokalizowanego w B. przy ul. [...] nr [...]. Rozpoznając sprawę ponownie, postanowieniem z dnia [...] roku, Nr [...], wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo Budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 roku, Nr 207 poz. 2016 z późn.zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. wstrzymał roboty budowlane związane z wybudowaniem bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe i nałożył na inwestorów obowiązek przedstawienia zaświadczenia wydanego przez Burmistrza Miasta i Gminy B. o zgodności lokalizacji inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz dokumentów określonych w art. 33 ust.2 pkt 1), 2), 3) i 4) Prawa budowlanego. Pismem z dnia [...] roku Burmistrz Miasta i Gminy B., poinformował Panią S.K., iż Miasto i Gmina B. nie posiada obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a ponadto, że według ustaleń poprzednio obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, teren przedmiotowej działki znajdował się na obszarze z przeznaczeniem pod budownictwo mieszkaniowe. Jednocześnie stwierdził, iż przedmiotowa inwestycja (lokalizacja szamba) nie może być sprzeczna z przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), gdyż stanowi ona niezbędny element do funkcjonowania budynku przeznaczonego na pobyt ludzi. W dniu [...] roku Państwo S. i S. K. przedłożyli organowi pierwszej instancji żądane dokumenty, w tym cztery egzemplarze projektu budowlanego z planem sytuacyjnym zgodnym ze stanem faktycznym, z orzeczeniem o stanie technicznym. Decyzją z dnia [...] roku, Nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. zatwierdził projekt budowlany powykonawczy bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe będącego własnością Pani S.K. i Pana S. K. zlokalizowanego w B. ul. [...] nr [...] dz. nr geod. [...] oraz nakazał obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ww. zbiornika. Zdaniem Organu pierwszej instancji spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 49 ust.1 Prawa budowlanego. Od powyższej decyzji odwołanie złożył skarżący E.K. wnosząc o jej uchylenie w całości, zarzucając m.in. iż decyzja narusza art. 48 ust 2 pkt 1 i ust.3 Prawa budowlanego, gdyż inwestorzy nie dostarczyli zaświadczenia wójta, burmistrza, prezydenta miasta o zgodności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozpoznając to odwołanie Ś. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją uchylił w trybie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Jako przyczynę rozstrzygnięcia wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 10 kpa organ pierwszej instancji nie zapewnił stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania, nie wezwał E. K. do zapoznania się z przedłożoną przez inwestorów dokumentacją powykonawczą oraz innymi dokumentami, które przedłożyli w związku z wykonaniem postanowienia z dnia [...] roku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz postanowienia tegoż organu z dnia [...] roku, jako niezgodnych z prawem. Podniósł, iż zarzuty zawarte w odwołaniu dotyczące naruszenia art. 48 ust.2 pkt. 1 i ust.3 Prawa Budowlanego nie zostały rozpatrzone, a decyzja została uchylona z powodu uchybień formalnych. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Uczestnicy postępowania S. i S. K. wnieśli o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 11 października 2006 roku skarżący złożył do akt odpis decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] roku wydanej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy oraz kopię swojego odwołania od tej decyzji. Oświadczył, iż odwołanie nie zostało jeszcze rozpatrzone przez organ odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem skargę Sąd badał, czy zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Sąd badał również, czy stan faktyczny istniejący w dacie wydania zaskarżonego aktu dawał organom podstawę do zastosowania odpowiednich przepisów prawa. Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo Budowlane. Badając zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa, które mogłoby skutkować uchyleniem względnie stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów prawa formalnego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzuty skarżącego sprowadzały się do kwestionowania dopuszczalności uchylenia z przyczyn formalnych decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. Zgodnie z art. 49 ust.1 Prawa Budowlanego właściwy organ, przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, bada: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. W tym też celu, w niniejszej sprawie stosownie do postanowień art. 48 ust.2 pkt 1 i ust.3 Prawa Budowlanego, organ pierwszej instancji zobowiązał inwestorów do przedłożenia m.in. zaświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy B. o zgodności lokalizacji przedmiotowej inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz projektu budowlanego z planem sytuacyjnym, a także oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością dla celów budowlanych. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona (art. 48 ust 5 Prawa Budowlanego). Dokumenty te ze względu na swą treść stanowią materiał dowodowy istotny dla wydania właściwego rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w świetle art. 10 ust. 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Ponadto okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 81 k.p.a.). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem naruszenie prawa strony do wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów (art. 81 kpa), które to prawo stanowi jedną z gwarancji procesowych zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 kpa), uprawnia organ odwoławczy do uchylenia decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. (vide: m.in. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2002 roku, sygn. akt V SA 1227/01). Bezspornym w sprawie jest, iż skarżący nie został zawiadomiony przez organ przed wydaniem decyzji o możliwości zapoznania się z przedłożoną przez inwestorów dokumentacją powykonawczą oraz z innymi dokumentami złożonymi w wykonaniu postanowienia z dnia [...] roku, a zatem doszło do naruszenia zasady zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu, a naruszenie to tak w ocenie organu odwoławczego, jak i w ocenie Sądu mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zauważyć należy także, iż w uzasadnieniu zapadłego w dniu 14 lipca 2004 roku wyroku WSA w Gliwicach (sygn.akt: II SA/Ka 1401/02), Sąd wyraźnie wskazał, iż rozpoznając ponownie sprawę organ pierwszej instancji uwzględni zmienioną treść art. 48 Prawa budowlanego, a także w sposób prawidłowy ustali krąg osób uprawnionych do brania udziału w postępowaniu, umożliwiając im czynny udział we wszelkich czynnościach podejmowanych w sprawie. Zresztą brak udziału w sprawie skarżącego E.K. był podstawą tamtego rozstrzygnięcia. Z kolei zgodnie z art. 153 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W tych okolicznościach, w ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest prawidłowa i w pełni realizuje wytyczne Sądu zawarte w powołanym wyroku. Na zakończenie dodać należy, iż za oddaleniem skargi przemawiają także względy racjonalne, a to z uwagi na fakt, że na skutek uchylenia decyzji z dnia [...] roku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania została już wydana kolejna decyzja przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C., od której skarżący ponownie wniósł odwołanie. Tym razem, o ile organ odwoławczy nie dopatrzy się po raz kolejny naruszenia przepisów postępowania, rozpozna sprawę co do meritum, ustosunkowując się do zgłoszonych przez skarżącego zarzutów. Mając na uwadze powyższe Sąd nie uwzględnił skargi, a zatem podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.s.a.