I OSK 155/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt II SAB/Bd 26/04 odrzucające skargę J. A. na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w przedmiocie wykonania orzeczenia Sądu z żądaniem wymierzenia kary grzywny postanawia oddalić skargę kasacyjną Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, J. A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na niewykonanie przez właściwy organ administracji - Wojewódzki Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Bydgoszczy wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Oddział Zamiejscowy w [...] z dnia 8 października 2003 r., sygn. akt SAB/Gd 160/01, na mocy którego powyższy organ został zobowiązany do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w Bydgoszczy z dnia 23 listopada 2000 r. i wydania orzeczenia w tej sprawie, w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia wyroku. Skarżący wniósł też o wymierzenie grzywny organowi w trybie określonym art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucając skargę zważył, iż w przypadku skargi na bezczynność organu administracji polegającą na niewykonaniu orzeczenia sądu administracyjnego, zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. Sąd może orzec o wymierzeniu grzywny w razie stwierdzenia, że organ, którego działania lub bezczynności dotyczy orzeczenie, nie wykonał go w całości lub w części, przy czym warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Tymczasem w niniejszej sprawie uznać należy, iż złożony przez skarżącego wniosek z 11 marca 2004 r. "o sprostowanie błędów pisarskich i oczywistych omyłek zawartych w postanowieniu Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 15 lutego 2004r. poprzez, między innymi, wpisanie właściwego numeru postanowienia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, wskazania właściwej sygnatury akt sprawy i innych omyłek" w istocie nie ma nic wspólnego z wypełnieniem wymogu określonego przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a. przewidującego uprawnienie wniesienia skargi na niewykonanie wyroku sądu, ale w przypadku uprzedniego pisemnego wezwania właściwego organu do jego wykonania. Niedopełnienie określonego powyżej wymogu, stanowiącego warunek sine qua non prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego w trybie określonym cyt. wyżej przepisem, prowadzi do uznania niedopuszczalności takiej skargi ze względu na jej przedwczesny charakter. Nie znajduje również uzasadnienia zarzut skarżącego wskazujący na brak podstaw zastosowania wobec niego regulacji prawnej przewidzianej przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a. z tego względu, iż sprawa dotyczy wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2003 r. a więc z okresu poprzedzającego wejście w życie omawianego przepisu. Skargę wniesiono bowiem 5 kwietnia 2004 r., a więc w momencie obowiązywania ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co jednoznacznie przesądza o konieczności stosowania unormowań prawnych przez nią wprowadzonych. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 października 2006 r. skargę kasacyjną złożył J. A., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik skarżącego zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania tj. art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 154 § 1 w/w ustawy poprzez przyjęcie, iż skarżący wnosząc skargę na bezczynność organu w przedmiocie wykonania wyroku NSA z dnia 8 października 2003 r. zobligowany był wezwać na piśmie organ do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie skarżącego wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 3 ppsa oraz art. 154 § 1 ppsa nie jest warunkiem sine qua non wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przepis art. 154 § 1 w ocenie skarżącego daje stronie możliwość dochodzenia grzywny w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Rozumiejąc a contrario, jeżeli strona nie wezwie uprzednio organu do wykonania wyroku, na zaskarżoną bezczynność organu nie może być nałożona grzywna. Nie pozbawia to jednak możliwości zaskarżenia tej czynności bez żądania zasądzenia grzywny. Tym samym w ocenie skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył przepis art. 52 § 3 ppsa oraz art. 154 § 1 ppsa uznając, iż warunkiem dopuszczalności skargi było wcześniejsze pisemne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący podtrzymuje nadto twierdzenie, iż wykonał dyspozycję w trybie art.154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący zwracał się do Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w piśmie z dnia 11 marca 2004 r., w którym wnosił o sprostowanie omyłek, co miało doprowadzić do przyspieszenia postępowania. Pismo skarżącego, jako podmiotu niebędącego profesjonalistą w zakresie prawa, należy traktować, w myśl art. 222 kpa, jako wezwanie do rozpatrzenia skargi Należy również nadmienić, iż wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego został wydany dnia 8 października 2003 r. Natomiast ustawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi weszła w życie 1 stycznia 2004 r. a wraz z nią przepis art. 154, dotyczący wymogu wezwania sądu przez stronę skarżącą do załatwienia sprawy. Orzeczenie Sądu wydane zatem zostało w czasie nieobowiązywania nowego przepisu nakładającego wymóg wezwania. Skarżący zatem poddaje w wątpliwość wymóg wzywania organu do załatwienia sprawy i uznaje go za nieprawny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przepis powyższy umożliwia stronie złożenie skargi o wymierzenie organowi grzywny w razie spełnienia wymienionych w nim przesłanek. Żądanie wymierzenia grzywny jest niezbędnym konstytutywnym elementem takiej skargi. Warunkiem zaś koniecznym do skutecznego złożenia skargi o wymierzenie grzywny jest wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Skarga nie poprzedzona takim wezwaniem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W sprawie niniejszej skarżący tego warunku nie dopełnił. Złożony przez skarżącego wniosek z 11 marca 2004 r. "o sprostowanie błędów pisarskich i oczywistych omyłek zawartych w postanowieniu Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 15 lutego 2004 r." nie może bowiem być uznany za takie wezwanie. Należy również podzielić pogląd Sądu I instancji, iż ponieważ skargę o wymierzenie organowi grzywny wniesiono w dniu 5 kwietnia 2004 r. a więc pod rządami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, regulacje tej ustawy w tym art. 154 § 1 znajdą zastosowanie do badania kwestii dopuszczalności takiej skargi. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.