II SA/Lu 631/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz,, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Jakub Polanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 października 2006 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego oddala skargę. Decyzją z dnia czerwca 2006r., znak: [...] wydaną na podstawie art. 138§1 pkt.1 kpa w zw. z art. 38ust.1pkt.1 i ust.2pkt.1, ust.4i 5, art.147ust.3pkt.1 i art. 8 ust.1 pkt.1, ust.3 i ust.4 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz.593 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania M. W. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia kwietnia 2006r., znak: [...] przyznającą zasiłek okresowy w wysokości 101,90zł miesięcznie na okres od marca 2006r. do czerwca 2006r. z przeznaczeniem na zaspokojenie potrzeb bytowych i zakup żywności zawartych we wnioskach z dnia marca 2006r. oraz kwietnia 2006r. oraz potrzeb zgłoszonych podczas przeprowadzania wywiadu środowiskowego w dniu marca 2006r. M. W. wnosił o świadczenie na opłacenie prądu, zakup opału (wniosek z dnia marca 2006r.), o zasiłek na żywność (wniosek z dnia marca 2006r.), o zasiłek na poszukiwanie pracy poza miejscem zamieszkania i na bieżące potrzeby "bytowanie" (wniosek z dnia marca 2006r.), o zasiłek na żywność, środki higieny i piorące (wniosek z dnia marca 2006r.) oraz o świadczenie na żywność na święta (wniosek z dnia kwietnia 2006r.) W dniu marca 2006r. organ I instancji przeprowadził z M. W. wywiad środowiskowy, z którego wynika, że ma on 19 lat, jest kawalerem, mieszka razem z matką. W tym samym domu zamieszkuje również jego ojciec, ale od roku rodzice mają orzeczoną separację. Ostatnio udzielona mu pomoc to zasiłek okresowy w kwocie 100zł. W trakcie wywiadu M. W. zgłosił wniosek o przyznanie pomocy finansowej na zakup żywności, odzieży i zakup leków, wyjaśnił natomiast, że nie składał wniosku z dnia marca 2006r. o świadczenia na opłacenie prądu i zakup opału. Do obliczenia zasiłku okresowego organ przyjął dochód z lutego 2006r. wynoszący 169,98zł, na który składają się dochód z gospodarstwa rolnego w kwocie 19,98zł i dochód z pomocy okresowej w wysokości 150zł przyznanej od stycznia 2006r. do czerwca 2006r. na podstawie ustawy z dnia grudnia 2005r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Świadczenie zostało przyznane ze względu na to, że skarżący nie posiada stałego źródła dochodu i jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Organ odwoławczy stwierdził, że wysokość przyznanego świadczenia mieści się w granicach określonych w art. 38ust. 2 pkt.1 oraz art. 147ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, a organ pomocy społecznej ustalając zasiłek nie przekroczył przysługującego mu uznania. Skargę do sądu administracyjnego wniósł M. W. domagając się uchylenia decyzji Kolegium. Skarżący zarzucił, że wywiad w oparciu o który została wydana decyzja został przeprowadzony bez zapowiedzi, spontanicznie wbrew art. 79 kpa, a więc nie mógł się do niego przygotować, a w toku jego przeprowadzania panowała "dezintegracja". Jego zdaniem wysokość przyznanego mu zasiłku jest za niska, wręcz "żebracza" (3,29zł dziennie), dlatego wniósł o przyznanie go w maksymalnej wysokości tj. 418zł. Skarżący zarzucił również naruszenie przez Kolegium art. 35kpa, a także art. 128 kpa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 38ust.1pkt.1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz.U. Nr 64, poz.593 ze zm.), w świetle którego zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość otrzymania lub nabycia prawa do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego. Świadczenie to przysługuje wyłącznie wówczas, gdy dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód rodziny nie przekracza kryterium dochodowego osoby lub rodziny i jest ustalany do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota nie może być niższa niż 35% różnicy między kryterium dochodowym a dochodem wnioskodawcy (art. 147ust.3pkt.1) i nie mniejsza niż 20zł, a jednocześnie nie może przekroczyć 418zł miesięcznie. Przyznanie zasiłku okresowego opiera się na tzw. uznaniu administracyjnym, którego granice wyznaczają ogólne cele pomocy społecznej określone w art. 2 i 3 powołanej ustawy. W świetle tych przepisów świadczenia z pomocy społecznej powinny ułatwiać konkretnym osobom i ich rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są oni w stanie pokonać, wykorzystując własne środki, możliwości i uprawnienia. Pomoc społeczna powinna w miarę możliwości doprowadzić do ich usamodzielnienia się oraz integracji ze środowiskiem, przy czym rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być ustalone odpowiednio do indywidualnej sytuacji życiowej osoby ubiegającej się o pomoc. Organ administracyjny rozstrzygając zatem o przyznaniu bądź odmowie przyznania zasiłku okresowego powinien mieć na uwadze nie tylko wysokość dochodów, ale również cele pomocy społeczne, o których mowa w art. 2 i 3 ustawy. W sprawie zachodzą przesłanki przyznania M. W. zasiłku okresowego: jest on bowiem osobą bezrobotną i nie posiada żadnego stałego źródła dochodu, utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń udzielanych mu z pomocy społecznej, dlatego organ słusznie przyznał mu takie świadczenie. W ocenie Sądu organ administracyjny wydając zaskarżoną decyzję nie przekroczył jednak granic przysługującego mu prawa do swobodnej oceny dowodów i ustalenia wysokości świadczenia dla skarżącego, które mieści się w ustawowych granicach. Podkreślić bowiem należy, że celem pomocy społecznej, jak wyżej wskazano, jest przede wszystkim doraźne wsparcie osób potrzebujących pomocy, nie będących w stanie we własnym zakresie uporać się z przejściowymi trudnościami, a nie przejęcie przez Państwo obowiązku utrzymania świadczeniobiorcy i zaspokajania jego potrzeb w nieograniczonym zakresie. Skarżący jest pod stałą opieką Ośrodka i korzysta z jego świadczeń, otrzymując okresowo potrzebne mu wsparcie materialne i pomoc. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. W szczególności nietrafny jest zarzut naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 35 kpa, który zobowiązuje organ do załatwienia sprawy w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania: jak wynika z akt sprawy Kolegium wydało decyzję w sprawie w ustawowym terminie (odwołanie i pismo uzupełniające wpłynęły w dniach maja 2006r., zaś decyzja zapadła w dniu czerwca 2006r.), a następnie bez zbędnej zwłoki w dniu czerwca 2006r. wraz ze szczegółowym uzasadnieniem została przesłana skarżącemu. Badając sprawę Sąd nie stwierdził również naruszenia przepisu art. 79 kpa, który nakłada na organ obowiązek zawiadomienia strony o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodów (...) przynajmniej na 7 dni przed wyznaczonym terminem. Przepis ten ustanawia gwarancję realizacji zasady czynnego udziału strony w postępowaniu i z tego względu nie obejmuje wywiadu środowiskowego, o ile wywiad taki jest przeprowadzany bezpośrednio ze stroną, co miało miejsce w sprawie niniejszej w dniu marca 2006r. Skarżący uczestniczył w wywiadzie i miał prawo składać w nim wszelkie oświadczenia. W tych warunkach zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu niezgodności z prawem i z tego względu Sąd - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270) - skargę oddalił.