II SA/Wa 1396/06

WyrokWSA w Warszawie2006-10-10

Skład orzekający: Ewa Kwiecińska, Joanna Kube, Anna Mierzejewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba wpisana do ewidencji działalności gospodarczej, która nie podjęła faktycznie tej działalności, ale nie wyrejestrowała wpisu, może być uznana za osobę bezrobotną?
Ratio decidendi
Osoba wpisana do ewidencji działalności gospodarczej, która nie podjęła faktycznie tej działalności, ale nie wyrejestrowała wpisu, nie spełnia przesłanek do uznania jej za osobę bezrobotną zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Ustawa ta wymaga, aby osoba taka wykazała, że nie podjęła działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia jej wyrejestrowania, co wiąże się z koniecznością wykreślenia wpisu z ewidencji.
Stan faktyczny
Skarżąca A. K. została pierwotnie uznana za osobę bezrobotną i przyznano jej zasiłek. Następnie orzeczono o utracie statusu bezrobotnego z powodu podjęcia zatrudnienia, a potem ponownie przyznano status bezrobotnej. Po wznowieniu postępowania, organ uchylił poprzednie decyzje i orzekł o utracie statusu bezrobotnej od daty wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (sierpień 2001 r.) oraz odmowie przyznania statusu od listopada 2005 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżąca wniosła skargę do WSA, argumentując, że wpis do ewidencji był jedynie formalnością związaną z ubieganiem się o pożyczkę i nie podjęła faktycznie działalności gospodarczej.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Joanna Kube, Anna Mierzejewska (spr.), Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2006 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego oddala skargę Decyzją z dnia [...] maja 2000 r. Starosta Powiatu M., na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz. U. z 1975 r. Nr 25, poz. 128 z późn. zm./ oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, orzekł o uznaniu pani A. K. z dniem [...] kwietnia 2000 r. za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] kwietnia 2000 r., w wysokości [...] zł miesięcznie. W uzasadnieniu organ podał, że z przedstawionych dokumentów wynika, iż ww. w dniu rejestracji spełniała ustawowe warunki do uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku. Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. Starosta Powiatu M., na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 13 pkt 1 w związku z art. 6 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz. U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 z późn. zm./ oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./ orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lutego 2003 r. W uzasadnieniu decyzji podał, że ww. podjęła zatrudnienie. Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. Starosta Powiatu M., na podstawie art. 9 ust.1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2, art. 72 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm./ oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./ orzekł o uznaniu pani A. K. z dniem [...] listopada 2005 r. za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] listopada 2005 r., w wysokości [...] zł miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji podał, że z przestawionych dokumentów wynika, iż ww. w dniu rejestracji spełniała warunki do uznania za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. Starosta Powiatu M., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 149 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm./ wznowił z urzędu postępowanie dotyczące utraty statusu osoby bezrobotnej przez panią A. K. od dnia [...] lutego 2003 r., zakończone decyzją Starosty Powiatu M. z dnia [...] lutego 2003 r. oraz uznania za osobę bezrobotną od dnia [...] listopada 2005 r. i przyznania prawa do zasiłku od dnia [...] listopada 2005 r., zakończonej decyzją Starosty Powiatu M. z dnia [...] listopada 2005 r. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2006 r. pani A. K. dostarczyła do Powiatowego Urzędu Pracy zaświadczenie z dnia [...] maja 2001 r. z Urzędu Gminy w S. o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej od dnia [...] sierpnia 2001 r. oraz zaświadczenie z dnia [...] lutego 2006 r. z Urzędu Gminy w S. o zmianie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej od dnia [...] sierpnia 2001 r. Powyższy fakt stanowi nowe okoliczności istotne dla sprawy, dotyczącej utraty statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] lutego 2003 r. i przyznania statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] listopada 2005 r., co na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. Starosta Powiatu M., na podstawie art. 151 § 1 pkt 2, art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./ oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm./, po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r. uchylił: - decyzję Starosty Powiatu M. z dnia [...] lutego 2003 r. znak [...] nr [...], dotyczącą utraty przez panią A. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] lutego 2003 r.; - decyzję Starosty Powiatu M. z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] nr [...], dotyczącej uznania pani A. K. za osobę bezrobotną od dnia [...] listopada 2005 r. i przyznania prawa do zasiłku od dnia [...] listopada 2005 r. Oraz orzekł o: - utracie statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] sierpnia 2001 r.; - odmowie uznania za osobę bezrobotną od dnia [...] listopada 2005 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że pani A. K. została zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku, z tytułu pozostawania bez pracy od dnia [...] kwietnia 2000 r. Dnia [...] lutego 2003 r. utraciła status osoby bezrobotnej w związku z podjęciem zatrudnienia. Dnia [...] listopada 2005 r. została ponownie zarejestrowana jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku, z tytułu pozostawania bez pracy od dnia [...] listopada 2005 r. W dniu [...] kwietnia 2006 r. ww. dostarczyła do urzędu zaświadczenie z dnia [...] maja 2001 r. z Urzędu Gminy w S. o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, wskazujące datę rozpoczęcia działalności gospodarczej [...] sierpnia 2001 r., ponadto dołączyła zaświadczenie z dnia [...] lutego 2006 r. o zmianie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Zmiana dotyczyła zmiany przedmiotu przedsiębiorstwa, natomiast pozostała bez zmiany data rozpoczęcia działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotnym oznacza się osobę, która między innymi nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji, do dnia wyrejestrowania tej działalności. Pismem z dnia [...] maja 2006 r. pani A. K. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, w którym wyjaśniała, że w 2001 r. ubiegała się o udzielenie pożyczki z PUP na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Wówczas poinformowano ją, że warunkiem uzyskania takiej pożyczki jest wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Pożyczka nie została jej udzielona, wobec czego nie podjęła działalności gospodarczej. Działalność gospodarczą podjęła dopiero [...] lutego 2006 r. Wojewoda [...] decyzją [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 6 i ust. 4 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f oraz art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm./ oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, po rozpatrzeniu odwołania pani A. K. od decyzji Starosty Powiatu M. z dnia [...] lutego 2003 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając decyzję powołał art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który definiuje bezrobotnego, jako osobę o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-d, lub cudzoziemca – członka rodziny obywatela polskiego, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej i nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji, do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega, na podstawie odrębnych przepisów, obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia rolników. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 cytowanej ustawy starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3 pozbawia statusu bezrobotnego, bezrobotnego który nie spełnia warunków o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Natomiast pani A. K. w dniu [...] maja 2001 r. dokonała wpisu w ewidencji działalności gospodarczej, z którego wynika, że od [...] sierpnia 2001 r. prowadzi działalność gospodarczą, następnie w dniu [...] lutego 2006 r. dokonała zmiany w przedmiocie prowadzonej działalności gospodarczej, w zakresie przedmiotu przedsiębiorstwa, przy czym data rozpoczęcia działalności nie została zmieniona. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jako naruszającej prawo. W uzasadnieniu skargi podkreślała, że wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonała, ponieważ starała się o pożyczkę z PUP. Działalność gospodarczą podjęła dopiero w 2006 r. W odpowiedzi na skargę organ – Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi, przywołując argumenty, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym względem jest niezasadna, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa zarówno materialnego, jak i procesowego. Materialnoprawną przesłanką przyznania statusu bezrobotnego jest art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm./. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f cytowanej ustawy, bezrobotnym może być osoba, która – oprócz spełnienia innych wymagań określonych przez ustawę – "nie podjęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji, do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega – na podstawie odrębnych przepisów – obowiązkowi ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego". Nie ulega wątpliwości, że ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. wiąże ustawową definicję bezrobotnego, zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 z wieloma przesłankami pozytywnymi i negatywnymi, jednak istotą tej definicji jest założenie, że chodzi o osobę, która poszukuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z zamiarem gotowości jej podjęcia. Oznacza to, że już w samej istocie "bycia bezrobotnym" tkwi to, że osoba, która ma uzyskać prawny status bezrobotnego nie ma pracy, nie prowadzi innej działalności zarobkowej, a tym samym nie jest podmiotem gospodarczym. Należy zwrócić uwagę, że zgłoszenie działalności gospodarczej do ewidencji powinno zawierać oprócz innych danych, także wskazanie daty rozpoczęcia tej działalności. Ponadto osoba, która uzyskała wpis do ewidencji może zmieniać dane zawarte w zgłoszeniu do ewidencji, a więc także datę rozpoczęcia działalności gospodarczej, jednakże ma obowiązek zgłosić te zmiany organowi ewidencyjnemu. Z powodu treści tych obowiązków wykazanie przez osobę, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, iż nie podjęła działalności gospodarczej jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji. Już samo sformułowanie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f cytowanej ustawy wskazuje, że osoba, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej musi wykazać nie tylko, że nie podjęła działalności gospodarczej, ale także to, że działalności tej nie podjęła do dnia jej wyrejestrowania, co oznacza, że wykazanie tych okoliczności jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji. Jeżeli, z różnych przyczyn, organ zatrudnienia dopiero w późniejszym czasie uzyska dowody będące podstawą wznowienia postępowania – że określona osoba uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, to w wyniku wznowienia postępowania /po uchyleniu decyzji wcześniejszych/ może pozbawić statusu bezrobotnego osobę, która nie wykaże, że od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej, do dnia jej wyrejestrowania działalności tej nie podjęła. Osobie takiej należy umożliwić wykazanie, że działalności takiej nie podjęła i działalność tę wyrejestrowała. W sprawie niniejszej bezsporne jest, że skarżąca uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej i jako datę rozpoczęcia tej działalności podano [...] sierpnia 2001 r. Działalność gospodarcza nie została z ewidencji wykreślona. Wobec poczynionych wyżej ustaleń w ocenie Sądu pani A. K. nie spełnia przesłanek zawartych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm./, których spełnienie jest konieczne dla uzyskania statusu bezrobotnego. Należy również zwrócić uwagę, że uchwała SN z dnia 9 września 1993 r. IIIAZP12/93 OSNCP 1994/3/63, na którą powołuje się skarżąca, dotyczy stanu prawnego obowiązującego przed wejściem w życie cytowanej ustawy, a również poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło