VII SA/Wa 813/06
WyrokWSA w Warszawie2006-10-06
Skład orzekający: Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Bożena Więch – Baranowska, Krystyna Tomaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny może wymierzyć grzywnę organowi administracji publicznej za niewykonanie wyroku sądu, mimo podjęcia działań przez organ po wniesieniu skargi?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej pozostający w bezczynności po wyroku sądu, który uchylił wcześniejsze decyzje, podlega karze grzywny na podstawie art. 154 § 1 PPSA, nawet jeśli podjął działania po wniesieniu skargi przez stronę. Późniejsze dopełnienie obowiązków przez organ nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi, ponieważ grzywna ma charakter kary za ignorowanie wyroków sądowych.Stan faktyczny
Skarżący M. i C. Ł. wnieśli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, domagając się wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku WSA z dnia 17 stycznia 2005 r., który uchylił decyzje dotyczące nakazu rozbiórki samowoli budowlanej. Organ wyjaśnił, że opóźnienie wynika z dużej ilości spraw i późnego otrzymania akt, a następnie wydał postanowienie wstrzymujące roboty budowlane. Skarżący domagali się również orzeczenia obowiązku rozbiórki.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 3000 zł za niewykonanie wyroku sądu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2006 r. sprawy ze skargi M. i C. Ł. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi za niewykonanie wyroku wymierza grzywnę w wysokości 3000 zł (trzy tysiące złotych) za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2005 roku, sygnatura akt 7/IV SA 3266/03.
M. i C. Ł. pismem z dnia 13 kwietnia 2006r wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] wraz z wnioskiem o wymierzenie temu organowi grzywny z tytuły niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2005r wydanego w sprawie 7/IV S.A. 3266/03.
Jako podstawę prawną wskazali art. 154 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r, nr 153, poz. 1270 ze zm.), wnosząc ponadto na podstawie § 2 art. 154 powołanej ustawy o orzeczenie obowiązku rozbiórki samowoli budowlanej znajdującej się na terenie ich nieruchomości.
W uzasadnieniu skargi wskazali, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2005r wydanym w sprawie 7/IV SA 3266/03 uchylono decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia
[...] lipca 2003r, Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji nakazującą T. K. dokonanie rozbiórki dobudowy drewnianej o wymiarach 6,80 x 5,40m do budynku mieszkalnego na działce przy ul. A. w J. gm. S.
Zdaniem skarżących, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] zignorował wyrok sądowy nie podejmując w sprawie żadnych czynności i nie prowadząc postępowania zgodnie z wiążącą oceną prawną.
Skarżący wskazali, iż pismem z dnia 13 marca 2006r wezwali Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do wykonania wyroku sądowego.
Skarżący wnieśli o orzeczenie obowiązku rozbiórki z uwagi na niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności stanu faktycznego i prawnego.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wyjaśnił, iż nieterminowe załatwienie sprawy wynika z dużej ilości spraw, niewspółmiernej do ilości zatrudnionych osób, a ponadto akta sprawy po wydaniu wyroku sądowego otrzymał dopiero w dniu 18.10.2005r.
Organ wyjaśnił również, iż postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r Nr [...] wstrzymał roboty budowlane przy dobudowie drewnianej do budynku mieszkalnego nakładając na inwestora na podstawie art. 48 ust 2 i 3 Prawa budowlanego obowiązki umożliwiające legalizację samowoli budowlanej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
W sprawie bezspornym jest, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Warszawskiego Zachodniego pozostawał w bezczynności po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2005r, sygn. akt 7/IV SA 3266/03, uchylającym decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2003r, Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Organ pomimo wezwania przez skarżących pismem z dnia 13 marca 2006r do wykonania wyroku sądowego, nie wykonał wyroku lub nie załatwił sprawy.
W tej sytuacji zasadnie skarżący wnieśli skargę żądając wymierzenia organowi grzywny.
Zastosowanie środków przewidzianych w art. 154 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może mieć bowiem miejsce w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.
Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy co również zostało w niniejszej sprawie dokonane.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] dopiero po otrzymaniu skargi, podjął postępowanie administracyjne wydając w dniu
[...] kwietnia 2006r postanowienie Nr [...] wstrzymujące roboty budowlane przy dobudowie drewnianej do budynku mieszkalnego i nakładając na inwestora na podstawie art. 48 ust 2 i 3 Prawa budowlanego obowiązki umożliwiające legalizację samowoli budowlanej.
Jednakże późniejsze dopełnienie przez organ obowiązków, a więc już po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi
(art. 154 § 3).
Grzywna o której mowa w art. 154 p.p.s.a stanowi bowiem w istocie karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych.
Za bezzasadne należy uznać żądanie orzeczenia rozbiórki drewnianej dobudowy oparte na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a.
Możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy na podstawie art. 154 § 2 została ograniczona do spraw ze skarg na inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.).
Działanie art. 154 § 2 ogranicza się zatem do nielicznych wypadków, w których sąd orzeka reformatoryjnie, a które w niniejszej sprawie nie występują.
Fakt wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie nawet wbrew ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądowym powinien mieć jednak wpływ na ustalenie wysokości grzywny.
Na podstawie art. 154 p.p.s.a. w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, sąd wymierza organowi grzywnę do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, które w 2005r wynosiło 2.380,29 zł.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o wymierzeniu Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] określonej w sentencji kary grzywny.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło