VII SA/Wa 1040/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2006 r. sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2006r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r., działając na podstawie art. 58 i 59 § 1 kpa, nie uwzględnił prośby J. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wydanie decyzji uzupełniającej decyzję Wojewody [...]z dnia [...]kwietnia 1996 r. W ocenie organu we wniosku J. S. z dnia [...] marca 2006 r. nie wykazano istnienia przesłanek, które w myśl art. 58 § 1 i 2 kpa stanowią podstawę przywrócenia terminu, bowiem wnioskodawca powołuje się na to, że przyczyną nie złożenia wniosku w terminie był fakt braku pełnomocnika, który pouczyłby go o przysługujących mu prawach. Jednocześnie organ zauważa, iż do dnia dzisiejszego J. S. nie powołał żadnego pełnomocnika, co nie przeszkadza mu w aktywnym uczestniczeniu w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...], działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia J. S., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 58 § 1 i 2 kpa warunkiem przywrócenia uchybienia terminu do dokonania określonej czynności jest łączne spełnienie następujących przesłanek: – strona wystąpi o przywrócenie terminu; – wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; – jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; – strona uprawdopodobni, że chybienie terminu nastąpiło bez jej winy. W niniejszym postępowaniu J. S. powołując się na nieznajomość prawa i brak reprezentacji przez pełnomocnika, stwierdził, iż złożenie przedmiotowego wniosku w terminie (tj. 14 dni od doręczenia decyzji Wojewody [...]) nie było możliwe. Ocena okoliczności przedmiotowej sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Skargę na powyższe postanowienie wniósł J. S. podnosząc, iż wniosek o wydanie decyzji uzupełniającej nie jest limitowany okresem czasowym, bowiem to organ administracji publicznej jest w bezczynności wobec strony. Skarżący podnosi, iż organ nie podjął czynności w sprawie naruszenia warunków technicznych podczas budowy obiektu szeregowego bezpośrednio przylegającego do jego domu, wyższego o ok. 5m. W sytuacji bezczynności organu, instytucja przywrócenia terminu nie może mieć zastosowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji zapadły z naruszeniem art. 58 § 1 i 2 kpa w związku z art. 64 § 2 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Kwestią zasadniczą w sprawie niniejszej jest analiza wniosku J. S. z dnia [...] marca 2006 r. i prawidłowa ocena prawna zgłoszonego w nim żądania. Skarżący domagał się podjęcia czynności "związanych z wydaniem decyzji uzupełniającej, gdyż organ prowadzący postępowanie w okresie od 11.01.1995 r. do dnia 4.04.1996 r. zobowiązał się do wydania odrębnej decyzji rozstrzygającej naruszenie warunków technicznych w moim domu". W istocie więc skarżący domaga się od organów nadzoru budowlanego podjęcia działań zmierzających do rozstrzygnięcia kwestii niezgodności realizowanej w bezpośrednim zbliżeniu inwestycji, która powoduje naruszenie § 140 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wniosek skarżącego został błędnie zakwalifikowany jako żądanie uzupełnienia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 1996 r. (art 111 § 1 kpa) obwarowane terminem 14 dni do jego zgłoszenia od dnia doręczenia tej decyzji. Konsekwencją tego błędu było potraktowanie zdania "jeżeli przekroczyłem termin do złożenia wniosku to wnoszę o jego przywrócenie", jako zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu (art. 58 § 1 i 2 kpa) do złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji (art. 111 § 1 kpa). Istotą każdego postępowania administracyjnego prowadzonego na wniosek strony jest ocena zgłoszonego żądania i merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Żądanie skarżącego sprowadza się do uruchomienia działań organów nadzoru budowlanego, które w jego ocenie pozostają w bezczynności, co zostało podkreślone i w odwołaniu i w skardze. Należy w tym miejscu zgodzić się ze skarżącym, iż zgłoszenie takiego żądania nie jest ograniczone żadnym terminem, tak więc przyjęta przez organ instytucja "przywrócenia terminu" do dokonania czynności, nie może mieć zastosowania w sprawie niniejszej. Rzeczą organów w sprawie niniejszej będzie więc prawidłowa ocena żądania zgłoszonego przez skarżącego w piśmie z dnia 27.03.2006 r. (art 63 § 2 kpa), przy czym jeśli zdaniem organu nie czyni ono zadość wymaganiom ustawowym w przepisach prawa należy podjąć działania przewidziane w art. 64 § 2 kpa. Z tych wszystkich względów należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozstrzygnięcie w pkt II znajduje swoje oparcie w art. 152 cytowanej ustawy.