II SA/Ke 369/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.),, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 października 2006 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zmiany orzeczenia zatwierdzającego klasyfikację gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz J. B. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją znak: [...] z dnia [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając na podstawie art.7b ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. z 2005r Nr 240 poz.2027) oraz art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania J. B. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [....] znak:[...] orzekającą w trybie art. 155 k.p.a. o zmianie w części orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. - Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Nr [...] z dnia [...] zatwierdzającego klasyfikację gruntów obrębu geodezyjnego S. poscaleniowy w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej numerem działki 682/3, stanowiącej własność J. B. (KW [...]) W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że wnioskiem z dnia 27.08.2005r J.B. zwróciła się do Starosty o dokonanie zmiany użytków w jej nieruchomości oznaczonej numerem działki 682/3 (stary numer 526/3) stanowiącej jej własność (KW [...]). Zmiana ta miałaby polegać na wpisaniu w miejsce dotychczasowych użytków gruntowych (S-RI, B-RI, B-RII i SR-II ), użytku gruntowego B - tereny zabudowane. Wniosek swój uzasadniła tym, że przedmiotowa działka od 1975r jest całkowicie użytkowana jako budowlana, a dowodem na to jest decyzja w sprawie podziału nieruchomości z dnia 15 sierpnia 1975r wydana przez Urząd Miejski w S. - Referat Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. Starosta dokonał analizy dokumentów związanych z użytkami gruntowymi w postaci operatu geodezyjnego z założenia ewidencji budynków przyjętego do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. w dniu 18.10.2002r. pod numerem 2602-37/2002 i ustalił, że część działki 682/3 o powierzchni 0,0973 ha stanowi użytek gruntowy B - tereny zabudowane, natomiast na pozostałej części o pow.0,0341 ha znajduje się sad. W dniu [...] wydał decyzję znak:[...] orzekającą o zmianie użytków gruntowych w działce 682/3 zgodnie z w/w ustaleniami. Od decyzji tej odwołała się J. B., a organ II instancji w postępowaniu odwoławczym uchylił przedmiotową decyzję Starosty i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, zarzucając braki w zgromadzonej dokumentacji, w tym brak protokołu z wizji lokalnej na gruncie w obecności zainteresowanej strony. Organ II instancji wskazał również na nieprawidłowości w sformułowaniu orzeczenia decyzji. W ponownym postępowaniu Starosta uzupełnił materiał dowodowy o protokół oraz fotografie z przeprowadzonej wizji lokalnej na gruncie i w dniu [...]wydał decyzję orzekającą o wprowadzeniu zmian. Od decyzji tej ponownie odwołała się J. B. wnosząc o jej uchylenie z uwagi na fakt, że została ona podjęta niezgodnie z jej wnioskiem z dnia 29 sierpnia 2005r., zarzucając również, że w/w decyzja została podjęta z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Ponadto podniosła, że wymieniony w decyzji numer ewidencyjny działki 682/3 nie jest zgodny ze stanem faktycznym i prawnym tej działki, ponieważ organ nie wydał do dnia dzisiejszego decyzji dokonującej zmiany numeru działki z numeru 526/3 na nowy 682/3. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym organ II instancji ustalił, że w operacie ewidencji gruntów obrębu S. poscaleniowy odnośnie użytków przedmiotowej nieruchomości znajdują się następujące dane: S-RI - 0,0414 ha, B-RI-0,0259 ha, B-RII-0,0625ha, S-RII-0,0016ha. Dane te wynikają z decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. – Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Nr P.B.N.II-21/63/63 z dnia 24 września 1963 roku zatwierdzającej klasyfikację gruntów obrębu geodezyjnego S. poscaleniowy. W trakcie zakładania ewidencji budynków dla obrębu S. obszar poscaleniowy dokonano pomiaru dot. aktualizacji użytków w zakresie tzw. "budowlanek" (operat geodezyjny przyjęty do PODGiK w S. pod numerem: 2602-37/2002 w dniu 18 października 2002r). Z danych zawartych w w/w operacie wynika, że działka numer 682/3 od ul. M. jest na pow.0,0973 ha działką zabudowaną budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym z infrastrukturą towarzyszącą. Na pozostałej części o pow.0,0341ha znajduje się sad i grunt ten przylega do kompleksu gruntów rolnych tj. do działek nr. nr 683/1 i 682/1 - stanowiących użytki rolne. Stan ten został potwierdzony w trakcie przeprowadzonej w dniu 13.02.2006r. wizji lokalnej na gruncie. Pomimo, iż strona została nieprawidłowo zawiadomiona o terminie oględzin to jednak w czasie wizji była obecna na gruncie. Z przeprowadzonej wizji została sporządzona dokumentacja fotograficzna, która została załączona do akt sprawy. Jak wynika z danych zawartych w operacie ewidencji gruntów Pani J. B. nie posiada gospodarstwa rolnego i zgodnie z § 68 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U.Nr 38, poz.454) zakwalifikowano grunt o pow. 0,0973 ha jako tereny zabudowane i oznaczone symbolem "B", natomiast pozostały grunt o pow.0,0341 ha pozostawiono jako użytek gruntowy S/R (sad na roli), z uwagi na fakt, że jest położony w kompleksie sadów, większym niż 0,1000 ha. Zgodnie z definicją sadu określoną w pkt. 1 ppkt.2 zał. nr 6 do Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r w sprawie ewidencji gruntów i budynków "do sadów zalicza się grunty o powierzchni co najmniej 0,1000 ha zasadzone drzewami i krzewami owocowymi o zwartym nasadzeniu (minimum 600 drzew lub 2000 krzewów na 1ha), szkółki drzew i krzewów owocowych oraz winnice". Natomiast zgodnie z § 72 przywołanego wyżej rozporządzenia "numeryczne opisy konturów budynków oraz konturów użytków gruntowych sporządza się na podstawie wyników pomiarów terenowych", oznacza to, że użytki gruntowe w ewidencji gruntów wykazuje się zgodnie ze stanem faktycznym w oparciu o przeprowadzony pomiar na gruncie. Starosta Sandomierski dokonał aktualizacji użytków gruntowych w działce 682/3 w terenie i w oparciu o powyższe dane wydał stosowną decyzję. Fakt, że działka numer 682/3 zgodnie z MPZP Osiedla "M." zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta z dnia 1 lipca 1999r. Nr XIV /93 przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową i usługi - nie obliguję organu do dokonania wpisu na całej działce jako użytku - B - tereny zabudowane. Odnośnie zmiany numeru działki wyjaśnił, że nr działki 562 nadany został podczas scalenia gruntów zakończonego w 1970 r. Następnie w 1976 r dokonano podziału działki scaleniowej 526 na działki 526/1, 526/2 i 526/3 dla których została założona księga wieczysta nr [...]. Skargę na powyższą decyzję oraz decyzję organu I instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła J. B., zarzucając, iż zaskarżone rozstrzygnięcia naruszają jej prawa. Podniosła, że organ II instancji nie uwzględnił dowodów, które przedstawiła w odwołaniu, tym samym podjęta decyzja zaniża znacznie i zmienia wartość jej działki położonej na terenie miasta S.. Podtrzymała jednocześnie wszystkie zarzuty zawarte w odwołaniu. Skarżąca podkreśliła, że decyzje obu instancji zostały podjęte niezgodnie z jej wnioskiem z dnia 29 sierpnia 2005r. o dokonanie zmiany terenu działki nr ewid. 526/3 o powierzchni 0,1314 ha z użytków rolnych na teren budowlany. Dodała, że numer ewidencyjny działki 682/3 nie jest zgodny ze stanem faktycznym i prawnym jej działki, ponieważ organ nie wydał do dnia dzisiejszego decyzji o zmianie numeru ewidencyjnego działki z numeru 526/3 na nowy numer ewidencyjny 682/3. Działka nr ewid.526/3 jest jej własnością na podstawie aktu notarialnego Rep. Nr [...] z dnia [...] i założono dla niej Księgą Wieczystą za nr [...]. Organ błędnie wykazuje, że dla nowopowstałych działek o nr 526/1,526/2 i 526/3 założono Księgę Wieczystą nr [...]. Z wypisu z księgi wieczystej wynika, że organ wydający decyzję z urzędu nie dokonywał jednak zmian w księdze wieczystej. Podniosła, że na działce przylegającej do jej działki nr 526/2 (nowy numer ewid, działki 682/10 wykazany na mapie geodezyjnej) zaprojektowano również budynek mieszkalny i została wydana prawomocna decyzja Starosty z dnia [...] dla inwestora. Działka nr 526/3 nigdy nie przylegała i nie przylega do działki nr ewid. 683/1. Operat geodezyjny przyjęty do zasobów PODGiK w S. pod numerem: 260237/2002 w dniu 18 października 2002 roku, na który powołuje się organ II instancji nie podaje prawdziwych danych. Na mapie wywiadu uzyskanej ze Starostwa Powiatowego w S. - stanowiącej załącznik do w/w operatu geodezyjnego przyjętego do zasobów PODGiK w S. pod numerem: 2602-37/2002 w dniu 18 października 2002r., wykonanej przez uprawnionego geodetę, brak jest linii rozgraniczającej działki nr ewid. 526/3, i działki nr ewid. 682/10. Podkreśliła, że niezrozumiałe jest dla niej uzasadnienie wydanej decyzji, ponieważ nie określa, z której strony działki ma być teren rolny, a z której teren budowlany. W decyzji podano jedynie areał i symbol. Działka o nr ewid. 526/3 o powierzchni 0,1314 ha nie jest działką rolną w myśl obowiązujących przepisów, ponieważ na części terenu działki jest istniejąca od 1933 roku zabudowa tj. budynek mieszkalny jednorodzinny z przybudówką, budynek gospodarczy wraz z infrastrukturą techniczną. Część ta jest ogrodzona, natomiast za ogrodzeniem na części działki rośnie tylko 9 sztuk drzewek owocowych starych i krzewy ozdobne w tym forsycja, chińska róża, jaśmin i 3 krzaki porzeczek. W ocenie skarżącej niezrozumiałym jest zaliczenie przez organy 9 sztuk drzewek jako ogród przydomowy. W przepisach prawa nie figuruje definicja ogrodu przydomowego. Skarżąca dodatkowo podniosła, że na sąsiedniej działce przylegającej równolegle wzdłuż jej działki o nr ewid. 683/2 o powierzchni 0,2010 ha, dokonano zmiany użytków rolnych - R na teren budowlany - B o powierzchni 0,1334 ha. Sąsiadująca działka od strony północnej jest również działką budowlaną - działka ta powstała z podziału nieruchomości nr ewid. 526 i oznaczona nr 526/2 (aktualny nr 682/10). Działka nr ewid. 526/3 (tj. powoływany przez organ nr 682/3) nigdy nie graniczyła ani nie graniczy z działką nr ewid, 683/1 - jak podaje to organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podniosła, że do wniosku dołączyła prawomocną decyzję Urzędu Miejskiego w S. Referatu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Nr 1 znak: [...] z dnia [...], dotyczącą podziału nieruchomości nr ewid. 526 na trzy nowopowstałe działki, z której wynika, że są to działki budowlane, jak również kserokopię mapy sytuacyjnej działki położonej w S. przy ul. M. oraz rejestr pomiarowy przyjęty do Wojewódzkiego Biura Geodezji i Terenów Rolnych w Tarnobrzegu Rejonowy Oddział w S. i wpisany do ewidencji w składnicy geodezyjnej w dniu 6 stycznia 1976r. za nr 238/12/661/76. Podniosła również, że oględzin działki w terenie dokonywano podczas jej nieobecności. Zawiadomienie o oględzinach otrzymała w dniu 14 lutego 2006r., natomiast oględzin dokonano w dniu 13 lutego 2006r. W trakcie zapoznawania się z aktami sprawy w Starostwie Powiatowym w S. nie okazano jej żadnej nowej dokumentacji pisemnej ani fotografii z dokonanej wizji lokalnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd nie jest uprawniony do badania celowości i słuszności wydanych decyzji. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a, decyzja / lub postanowienie/ podlega uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi: - po pierwsze, naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, - po drugie, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, - po trzecie, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Zgodnie z art. 135 tej ustawy Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której skarga dotyczy, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji podnieść należy, że w toku rozpoznania sprawy organy orzekające dopuściły się naruszenia przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 155 k.p.a., art. 7 k.p.a., 77 k.p.a., art. 75 k.p.a. oraz 80 k.p.a. jak również art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak wynika z podstawy prawnej decyzji organu I instancji i jej rozstrzygnięcia oraz utrzymującej ją w mocy decyzji organu II instancji, przedmiotowe decyzje wydano w nadzwyczajnym trybie weryfikacji decyzji ostatecznej, a mianowicie w oparciu o art. 155 k.p.a. Z powyższego wynika, że wniosek skarżącej został przez organy orzekające zakwalifikowany jako żądanie zmiany w w/w trybie orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. - Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Nr [...]z dnia [...] zatwierdzającego klasyfikację gruntów obrębu geodezyjnego S. poscaleniowy w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej numerem działki 682/3. W związku z tak określoną podstawą prawną decyzji, kontrola Sądu sprowadza się zatem do zbadania czy w toku rozpoznania i rozstrzygania sprawy administracyjnej organy administracji publicznej właściwie zastosowały normę art. 155 k.p.a., a jeśli tak, to czy w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki określone powyższym przepisem determinujące zmianę decyzji ostatecznej . Dla zmiany lub uchylenia ostatecznej decyzji w trybie art. 155 k.p.a., na mocy, której strona nabyła prawo, niezbędne jest spełnienie czterech przesłanek: po pierwsze - istnienie decyzji ostatecznej, po drugie - za jej uchyleniem lub jej zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, po trzecie – zgoda strony lub stron na zmianę lub uchylenie decyzji ostatecznej, po czwarte – brak przeciwwskazań w przepisach ustaw szczególnych. W rozpoznawanej sprawie, nie może budzić wątpliwości, że skarżąca nie wyrażała zgody ( we wskazanym wyżej trybie art. 155 k.p.a.) na zamianę decyzji ostatecznej, w sposób taki jak określony w zaskarżonych decyzjach. Należy podkreślić, że podstawowym warunkiem dopuszczalności zmiany lub uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej w oparciu o art. 155 k.p.a. jest zgoda strony, która nabyła z niej prawo. Wobec czego granicę dozwolonych zmian w decyzji ostatecznej zmienianej w oparciu o art. 155 k.p.a. wyznacza treść wyrażonej zgody. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznania, wątpliwości budzi przede wszystkim to, na podstawie jakich okoliczności oraz jakich dowodów, organy zakwalifikowały wniosek strony skarżącej jako żądania zmiany w trybie art. 155 k.p.a. orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. - Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Nr [...] z dnia [...]. Wbrew ustaleniom organów, żądania takiego nie sposób wprost odczytać z treści wniosku skarżącej. Niezależnie od powyższego, jeżeli nawet przyjąć, że wniosek taki skarżąca w w/w trybie art. 155 k.p.a. złożyła, to i tak jego treść jednoznacznie wskazuje, że żąda zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków, w taki sposób by cała jej działka ewidencyjna została wykazana w ewidencji gruntów jako użytek gruntowy B – tereny zabudowane. Zatem zmiana decyzji ostatecznej dokonana- w istocie- bez zgody strony, nie uzasadnia wydania rozstrzygnięcia o treści zawartej w decyzjach organów obu instancji. W konsekwencji należy stwierdzić, że zaskarżone decyzje naruszają przepis art. 155 k.p.a. Naruszenie to, w ocenie Sądu, miało istotny wpływ na wynik sprawy i już chociażby z tej przyczyny decyzje organów obu instancji podlegają uchyleniu. Należy również zwrócić uwagę na inne uchybienia przepisów procedury administracyjnej, a mianowicie naruszenia przepisów art. 7 k.p.a., 77 k.p.a., art. 75 k.p.a. oraz 80 k.p.a. jak również art. 107 § 3 k.p.a. Przede wszystkim podnieść należy, że skoro organy orzekające prowadziły postępowanie administracyjne w oparciu o art. 155 k.p.a. , to zgodnie z jego treścią zobligowane były poczynić ustalenia również w zakresie innych przesłanek dopuszczalności zmiany decyzji ostatecznej to jest ustalić: 1/ czy przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu decyzji w sposób zgodny z żądaniem strony. Innymi słowy, czy przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia wykonawczego w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie sprzeciwiają się dokonywaniu zamian w ewidencji gruntów w zakresie określonym wnioskiem strony w trybie art. 155 k.p.a., czy też wprowadzają ograniczenia dokonywania tych zmian w takim trybie, 2/ czy za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, 3/ czy decyzja zmieniana lub uchylana jest decyzją ostateczną na podstawie, której strona nabyła prawa. Uwzględniając regułę interpretacyjną zawarta w art. 16 § 1 zd. 2 k.p.a. należy bowiem przyjąć, że przedmiotem postępowania określonego w art.155 k.p.a. jest stwierdzenie w toku postępowania administracyjnego istnienia przesłanek wymienionych w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji nie dokonały ustaleń w powyższym zakresie, zaś dokonane przez organy ustalenia faktyczne i prawne którym dano wyraz w uzasadnieniach - nie znajdują oparcia w dowodach zawartych w aktach sprawy przedstawionych Sądowi. Z uwagi na powyższe, uzasadnienia nie spełniają wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Wskazać należy, że zgodnie z art. 133 ustawy p.p.s.a Sąd orzeka na podstawie akt sprawy przekazanych przez organ administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie, przekazane Sądowi akta są niekompletne, zaś zawarte w nich materiały stanowiące podstawę ustaleń organów, w większości, nie noszą cech dokumentów, o jakich mowa w przepisach procedury administracyjnej ( art. 75 k.p.a.). Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym oraz poglądami doktryny prawniczej niepoświadczone kserokopie dokumentów w zdecydowanej większości nie mogą stanowić dowodu na to, co zostało w nich zapisane ( por. np. wyrok NSA z 5.06.1999r. III SA 3241/00 niepubli. ). Akta sprawy przedłożone przez organ nie zawierają w szczególności: 1/ operatu geodezyjnego z 18.10.2002r. powoływanego w uzasadnieniach decyzji, 2/ wykazu zmian gruntowych, z którego wynikałby stan sprzed i po aktualizacji ewidencji gruntów, a który w rozpoznawanej sprawie organy " zastąpiły" najprawdopodobniej kserokopią wydruku z bazy ewidencji gruntów, 3/ orzeczenia Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. - Wydział Rolnictwa i Leśnictwa Nr [...] z dnia [...] o zatwierdzeniu klasyfikacji gruntów oraz wykazania, że posiada on przymiot decyzji ostatecznej, 4/ wyliczeń, w oparciu o które organy ustaliły, że części działki o powierzchni 0.0341 ha jest położona w kompleksie sadów większym niż 0,1000ha, a w konsekwencji, że spełnia ona przesłanki do uznania jej za sad w rozumieniu ust. 1 pkt. 2 załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z którym do sadów zalicza się grunty o powierzchni co najmniej 0,1000 ha zasadzone drzewami i krzewami owocowymi o zwartym nasadzeniu (minimum 600 drzew lub 2.000 krzewów na 1 ha), szkółki drzew i krzewów owocowych oraz winnic. Taki sposób prowadzenia postępowania przez organy administracji publicznej, w tym gromadzenia dowodów stanowiących podstawę rozstrzygnięcia - w sposób oczywisty narusza przepisy art. 7 i 77 k.p.a. Należy w tym miejscu przypomnieć, że zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli. Wyrażona w tym przepisie zasada prawdy obiektywnej oznacza dla organu obowiązek ustalenia stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym. Zasadę tę realizuje szereg przepisów o postępowaniu dowodowym, spośród których zasadnicze znaczenie ma wskazany wyżej art. 77 k.p.a. nakładający na organy powinność zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. W konsekwencji organ podejmując decyzję administracyjną związany jest rygorami procedury administracyjnej, a więc zobligowany jest podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy jak też w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy ( art. 77 § 1, art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a. W sprawie niniejszej organy obu instancji naruszyły wskazane przepisy postępowania, a uchybienia te miały istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekając ponownie, organy mając na względzie poczynione wyżej uwagi, zakwalifikują wniosek skarżącej poprzez jednoznaczne ustalenie, czy zawiera on istotnie żądanie weryfikacji ostatecznej decyzji w trybie art. 155 k.p.a., czy też żądanie zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków w trybie określonym rozdziałem 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków w związku z przepisami ustawy z 17.05.1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, po czym zgodnie z wymogami obowiązujących przepisów prawa materialnego i procedury administracyjnej przeprowadzą postępowanie w sprawie i wydadzą stosowne rozstrzygnięcie, eliminując dotychczasowe naruszenia prawa. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji. Orzeczenie zawarte w pkt. II wyroku znajduje oparcie w art. 152 powołanej wyżej ustawy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.