II SA/Sz 1467/05

WyrokWSA w Szczecinie2006-10-05

Skład orzekający: Henryk Dolecki, Maria Mysiak, Stefan Kłosowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy prowadzenie działalności polegającej na odpłatnym wynajmie pokoi dla większej liczby osób (kolonii) stanowi zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego, wymagającą pozwolenia właściwego organu budowlanego, w sytuacji gdy obiekt był wcześniej użytkowany jako budynek dwurodzinny?
Ratio decidendi
Prowadzenie działalności polegającej na odpłatnym wynajmie pokoi dla większej liczby osób, w tym dzieci na koloniach, stanowi zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego na budynek zamieszkania zbiorowego. Taka zmiana, zgodnie z art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego, wymaga pozwolenia właściwego organu budowlanego. Brak takiego pozwolenia uzasadnia wydanie postanowienia o wstrzymaniu użytkowania części obiektu.
Stan faktyczny
Skarżący prowadzili działalność gospodarczą polegającą na odpłatnym wynajmie pokoi, w tym dla dzieci na koloniach. Organy nadzoru budowlanego wstrzymały użytkowanie części budynku dwurodzinnego, uznając to za zmianę sposobu użytkowania obiektu na budynek zamieszkania zbiorowego bez wymaganego pozwolenia. Skarżący kwestionowali tę kwalifikację, twierdząc, że ich działalność to usługi hotelarskie, a nie zmiana sposobu użytkowania. Organy odwoławcze utrzymały w mocy postanowienia o wstrzymaniu użytkowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2006 r. sprawy ze skargi M. i T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania części obiektu mieszkalnego oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...] r. znak [...], po informacji M. K. z dnia [...] r. w sprawie dotyczącej zmiany sposobu użytkowania wstrzymał użytkowanie części budynku dwurodzinnego użytkowanego jako obiekt kolonijny przez M. i T. W. zlokalizowanego przy ul. [...] w [...] na dz. nr [...] i nałożył obowiązek przedłożenia w terminie do dnia [...] r. wymienionych dokumentów dotyczących zmiany sposobu użytkowania. W uzasadnieniu organ administracji podał, iż podstawę faktyczną wydania przedmiotowego postanowienia stanowiły okoliczności podane przez M. K. (właściciela sąsiedniej nieruchomości) oraz bezpośrednie ustalenia inspektorów, które wskazywały na samowolną zmianę sposobu użytkowania części budynku dwurodzinnego na obiekt kolonijny. W dniu przeprowadzania kontroli tj. [...]r. inspektorzy ustalili, iż M. i T. W. prowadzą kolonie, na której przebywają dzieci ( [...] osób). Postanowieniem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] uchylił wydane przez siebie postanowienie z dnia [...] r. znak [...] z uwagi na zastosowanie niewłaściwej podstawy prawnej. W dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wydał ponownie postanowienie w przedmiocie wstrzymania użytkowania części budynku dwurodzinnego użytkowanego jako obiekt kolonijny przez M. i T. W. zlokalizowanego przy ul. [...] w [...] na dz. Nr [...]. Uzasadnienie rozstrzygnięcia było tożsame z uzasadnieniem postanowienia organu z dnia [...]r. Od powyższego postanowienia z dnia [...] r. M. i T. W. wnieśli zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] żądając jego uchylenia i umorzenia postępowania. W zażaleniu podnieśli , iż zaskarżone postanowienie zostało wydanie z naruszeniem przepisów art. 7, 10 § 1, 28, 80 kpa oraz art. 50 ust 2 pkt 1 i art. 71 ustawy Prawa budowlanego. Skarżący w uzasadnieniu zażalenia wskazali, iż ustalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] zakończyły się jednozdaniowym stwierdzeniem, iż w części domu należącej do skarżących wynajmowane są pokoje mieszkalne zarówno dla osób indywidualnych jak i dla dzieci przebywających na kolonii, co stanowiło ostatecznie podstawę do wszczęcia postępowania w przedmiocie nielegalnego użytkowania budynku jako obiektu kolonijnego. Skarżący podnieśli, iż nie jest im znane pojęcie obiektu kolonijnego, jakim posługują się inspektorzy, w kontekście wydawanych przez organ postanowień. Skarżący jednocześnie przyznali, iż prowadzą działalność gospodarczą – usługi hotelarskie – której profil pozwala na jej wykonywanie w należącym do nich domu i nie stanowi w żadnej mierze zmiany sposobu jego użytkowania opisanego w art. 71 ust 1 Prawa budowlanego. Skarżący zarzucili również, iż bezpodstawnie M. K. został uznany przez organ administracji za stronę postępowania, tymczasem stanowi to naruszenie przepisów kpa oraz ich dóbr osobistych. W dniu [...]r. –Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] – postanowieniem znak [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w przedmiocie wstrzymania użytkowania części budynku mieszkalnego dwurodzinnego należącego do skarżących z uwagi na wykorzystanie go jako obiektu kolonijnego. Organ odwoławczy potwierdził ustalenia poczynione przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie użytkowania przedmiotowej części budynku mieszkalnego jako budynku zamieszkania zbiorowego (dom wczasowy [...]. Organ podniósł, iż podjęcie przez skarżących wskazanej działalności (przyjmowanie wieloosobowych grup kolonijnych) spowodowało zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego a w myśl art. 71 ust 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane a dotyczącej w szczególności podjęcia w obiekcie budowlanym działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno sanitarne lub ochrony środowiska bądź wielkości lub układ obciążeń. Zgodnie zaś z art. 71 ust 1 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją z dnia 16.04.2004 r. – z uwagi na to, iż zmiany sposobu użytkowania dokonano przed dniem wejścia w życie wspomnianej nowelizacji) zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu budowlanego. Natomiast skarżący M. i T. W. nie przedstawili takiego pozwolenia. Organ odwoławczy, w odniesieniu do zarzutu bezpodstawnego uznania za stronę postępowania M. K. (właściciela sąsiedniej nieruchomości) ustalił, iż uznanie to miało podstawy prawne z uwagi na bezpośredni wpływ działalności skarżących na warunki życia mieszkańców sąsiedniej nieruchomości, w tym M. K. Od powyższego postanowienia M. i T. W. wnieśli w dniu [...]r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie żądając uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] r. i poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...]r. z uwagi na naruszenie prawa. Skarżący podnieśli, iż organ administracji przy wydawaniu zaskarżonych postanowień naruszył następujące przepisy prawa art. 7, 10§1, 28, 35§3,80, 138 w zw. z 107 kpa oraz art. 50 ust 2 pkt 1 oraz art. 71 Prawa budowlanego. Skarżący w uzasadnieniu zarzucili, iż brak jest jakichkolwiek dowodów, iż dokonali oni zmiany sposobu użytkowania budynku a prowadzona przez nich działalność – usługi hotelarskie - nie narusza przepisów prawa. Podnieśli również, iż w zaskarżonym postanowieniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie wskazał na czym miałaby polegać rzekoma zmiana sposobu użytkowania obiektu. Nadto zarzucili, iż organ administracji bezpodstawnie uznał sąsiada skarżących M. K. za stronę postępowania. Skarżący podnieśli w nim również, iż w toku postępowania uniemożliwiono im wzięcie czynnego udziału a przed wydaniem orzeczeń uniemożliwiono wypowiedzenie się co do zebranego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę z dnia [...]r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sad Administracyjny z w a ż y ł, co następuje. Sądowa kontrola zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, iż skarga nie jest zasadna. Sąd podziela argumentację - Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] - zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] r. Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt, iż skarżący prowadzą działalność gospodarczą - usługi hotelarski - polegającą na odpłatnym wynajmie pokoi. W toku postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] ustalono, iż skarżący wynajmowali jednocześnie pokoje większej liczbie osób ([...] dzieci) w ramach kolonii. Ustaleń tych dokonali inspektorzy w dniu [...]r. a także w dniu [...]r. oraz [...]r. Wobec nieprzedstawienia przez skarżących innych dowodów należało przyjąć, iż w części domu należącego do skarżących M. i T. W. doszło do zmiany funkcji obiektu na budynek zamieszkania zbiorowego w rozumieniu §3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Wobec powyższego w myśl art. 71 ust 2 pkt 2 Prawa budowlanego doszło do zmiany sposobu użytkowania nieruchomości skarżących. Stawiane przez przepisy prawa szczególne warunki dotyczące sposobu użytkowania obiektów zamieszkania zbiorowego mają swoje uzasadnienie wynikające z szeroko rozumianych zasad bezpieczeństwa. Z tego też względu w art. 71 ust 1 Prawa budowlanego wprowadzono wymóg uzyskania pozwolenia właściwego organu budowlanego w przypadku zmiany sposobu użytkowania. Trzeba wskazać, że organ administracji poprawnie zastosował powołany przepis w kształcie sprzed nowelizacji, gdyż jak ustalono w toku postępowania zmiana sposobu użytkowania nastąpiła przed dniem wejścia w życie nowelizacji z dnia 16.04.2004 r. Wobec faktu, iż skarżący nie uzyskali wymaganych prawem pozwoleń postanowienie należy uznać za wydane na podstawnie prawidłowo dokonanych ustaleń faktycznych oraz zgodne z obowiązującym prawem, a skarżący wbrew podniesionym zarzutom, nie byli pozbawieni możliwości przedstawienia własnego stanowiska. Doręczono im wydawane w toku postępowania wyjaśniającego orzeczenia i mogli odnieść się do ich treści. Prawidłowo przyjęto również, że właścicielowi sąsiedniej nieruchomości M. K. przysługuje prawo wzięcia udziału w sprawie w charakterze strony, ponieważ działalność skarżących ma bezpośredni wpływ na warunki życia mieszkańców sąsiedniej nieruchomości, a zatem dotyczy ich praw i obowiązków. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło