II SA/Kr 891/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie WSA Krystyna Daniel NSA Andrzej Niecikowski ( spr.) Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2006 r. sprawy ze skargi P. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 6 marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania organu l instancji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej spółki akcyjnej P. S.A. w W. kwotę 10 zł. ( dziesięć złotych ), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...].07.2002 r. (znak: [...]) Starosta Powiatowy w K., działając na podstawie art. 46 ust. 4 pkt.2 , art.48 ust. 2, 4, art.51, art. 52 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska (Dz.U.Nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami), § 2 Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 roku (Dz.U.Nr 93, poz. 589) w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska oraz wymagań jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji po rozpatrzeniu wniosku firmy P. S.C. w L., ul. [...], działającej w imieniu firmy P. S.A. w W., [...] w sprawie uzgodnienia raportu oddziaływania na środowisko planowanej budowy Stacji Bazowej [...] GSM nr [...] S. projektowanej na działce nr ewid. [...] w miejscowości C., gm. O. zatwierdził pozytywnie przedłożoną dokumentację pod warunkiem, iż po uruchomieniu stacji i każdorazowo w razie zmiany warunków pracy obiektu mogących mieć wpływ na zmianę poziomów elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego, należy przeprowadzić pomiary kontrolne rzeczywistego rozkładu pól elektromagnetycznych w otoczeniu stacji. Odwołanie B. i Z. B. nie zostało uwzględnione i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...].10.2002 r. (znak: [...]) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli B. i Z. małż. B. działający przez pełnomocnika Z. G. - siostrę B. B.. Z. B. pełnomocnictwa udzielił zarówno swojej żonie B. B. jak i swej szwagierce Z. G.. Z kolei B. B. udzieliła pełnomocnictwa swej siostrze Z. G.. Następnie decyzją z dnia 6.03.2003 r. (znak: [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, póz. 368 z późn. zm.) w związku z art. 105 § l k.p.a. uchyliło własną decyzję z dnia [...].10.2002 r. (znak: [...]) oraz decyzję Starosty Powiatowego w K. z dnia [...] lipca 2002 r. (znak: [...]) i umorzyło postępowanie organu I instancji w całości podnosząc w uzasadnieniu, że stosownie do regulacji zawartej w art. 383 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62 z późn. zm.) wymogu uzgodnienia lub opiniowania przez organ ochrony środowiska nie stosuje się, jeżeli organ właściwy do prowadzenia postępowania w sprawie jest jednocześnie organem uzgadniającym lub opiniującym. Przedmiotem decyzji organów obu instancji było uzgodnienie raportu oddziaływania na środowisko budowy stacji bazowej [...] GSM na działce Nr [...] w C., w związku z ubieganiem się inwestora o wydanie pozwolenia na budowę. W świetle art. 82 ust. l i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) organem w sprawie wydania pozwolenia na budowę takiej stacji jest starosta. Na podstawie art. 378 ust. l Prawa ochrony środowiska - organem w sprawach uzgodnienia decyzji o pozwoleniu na budowę - w zakresie ochrony środowiska (ar. 48 ust. l i 2) jest także starosta. Z uwagi na to, że w omawianej sprawie organem do wydania pozwolenia na budowę stacji jest jednocześnie organ uzgadniający tj. starosta, ma zastosowanie przytoczony wcześniej art. 383 ustawy Prawo ochrony środowiska. Na co dopiero omówioną decyzję z dnia 6.03.2003 r., Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła spółka P. SA z siedzibą w W. i zarzucając błędną interpretację przepisów: art. 383 i art. 378 ust. l ustawy z dnia 27.IV.2001 prawo ochrony środowiska, art. 82 ust. 2 i art. 82a ustawy z dnia 7. VII. 1994 prawo budowlane wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniesiono, że ustalenia Kolegium w zakresie określenia organu prowadzącego postępowania są błędne. Decyzja - pozwolenie na budowę z dnia [...].1.2003 nr [...] została wydana przez Wójta Gminy O., a nie przez Starostę, co wskazuje na zastosowanie przepisów art. 82a ustawy z dnia 7.VII.1994 prawo budowlane. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wzięło tego faktu pod uwagę wydając zaskarżoną decyzję. Błąd ten skutkuje niemożnością uwzględnienia zapisów art. 383 ustawy z dnia 27.IV.2001 prawo ochrony środowiska. W przedstawianej sytuacji organem prowadzącym postępowanie jest Wójt Gminy O., a organem właściwym do uzgodnienia Starosta powiatowy w K. Taki rozkład funkcji uwarunkowany jest w aneksie (§ l ust. l, pkt. 3) do porozumienia pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego w B. a Zarządem Gminy w O. z dnia [...] sierpnia 1990 r. zawartym na mocy art. 82a ustawy z dnia 7.07.1994 prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu, dodatkowo podnosząc, że art. 82a ustawy Prawo budowlane stanowi, że Starosta może powierzyć gminom, w drodze porozumienia, prowadzenie spraw z zakresu swojej właściwości jako organu administracji architektoniczno-budowlanej, w tym wydawanie w jego imieniu decyzji administracyjnej. Jest to przypadek tzw. pełnomocnictwa administracyjnego. W przypadku bowiem działania z upoważnienia osoba lub organ, którym powierzono rozstrzyganie danego rodzaju spraw, nie działają we własnym imieniu. Wykonują je jedynie w imieniu i na rachunek organu, do którego te kompetencje należą. W przedmiotowej zatem sprawie wydanie przez Wójta Gminy O. decyzji o pozwoleniu na budowę nie oznacza, że Wójt działał w przedmiotowej sprawie jako inny organ i orzekał we własnym imieniu. Decyzja Wójta wydana została bowiem w imieniu Starosty, na podstawie porozumienia powierzającego Gminie prowadzenie spraw z zakresu właściwości starosty jako organu administracji architektoniczno-budowlanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Kolegium stoi na stanowisku, że skoro art. 82 "a" Prawa Budowlanego z 1994 r., zezwalał staroście na powierzenie gminie prowadzenie spraw z zakresu swojej właściwości jako organu administracji architektoniczno-budowlanej, w tym wydawania w jego imieniu decyzji administracyjnych to tym samym przeniósł na niego wszystkie pozostałe uprawnienia wymagające jakiegokolwiek orzeczenia w toku procesu inwestycyjnego. Powyższy pogląd jest błędny. Zacząć należy od tego, na co zezwalał ówcześnie obowiązujący art. 82 "a" Prawa Budowlanego z 1994 r. Otóż wg. tego przepisu starosta mógł powierzyć gminie prowadzenie spraw w zakresie swojej właściwości jako organu administracji architektoniczno-budowlanej. Czyli, że starosta mógł powierzyć gminie na drodze porozumienia - tylko sprawy z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej. W związku ze sprawą niniejszą należy zadać pytanie, czy w sprawie uzgodnienia raportu oddziaływania na środowisko - starosta działa jako organ administracji architektoniczno-budowlanej. Otóż odpowiedzi na to pytanie należy poszukać w treści art. 378 § l Prawa ochrony środowiska ( w brzmieniu obowiązującym w dniu 21.10.2002 r.). Wg. tego przepisu starosta, w sprawach o których mowa w art. 48 ust.2 i 3, art. 51 ust.2, art. 106,149,150,152 ust.l, art. 154 ust.l, art. 178, art. 183 ust.l, art. 237 i 362 ust.l i 3 jest organem ochrony środowiska. Art. 383 (w brzmieniu obowiązującym w dniu 21.10.2002 r.) Prawa ochrony środowiska zwalniał od uzyskania wymogu uzgodnienia czy opiniowania przez organ ochrony środowiska, tylko wtedy jeżeli organem właściwym do prowadzenia sprawy był jednocześnie organ uzgadniający lub opiniujący. Reasumując, skoro starosta mógł powierzyć gminie, na drodze porozumienia - tylko sprawy z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej, to nie mógł powierzyć jej spraw z zakresu ochrony środowiska. Nie można więc mówić w tym przypadku o "pokryciu" się właściwości rzeczowej w osobie jednego organu. Również nie może być tu mowy o tzw. pełnomocnictwie administracyjnym dlatego, że takie "pełnomocnictwo" może wynikać tylko z wyraźnego przepisu ustawy. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § l pkt.l lit. "a" i art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.