IV SA/Po 459/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski Sędziowie: sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) asesor sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant: sekretarz sądowy Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2006 r. sprawy ze skargi "M" sp. z o.o. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy z dnia [...]lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy z dnia[...]grudnia 2003 r. nr [...], 2. zasądza od Okręgowego Inspektora Pracy na rzecz skarżącej M. sp. z o.o. kwotę 100 /sto/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/I.Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/P. Miładowski MB Decyzją z dnia [...]10.2001 r. – pkt 5 i 8 nakazu Inspektora Pracy zobowiązano pracodawcę opracować i dostarczyć do poszczególnych jego jednostek organizacyjnych- marketów instrukcję eksploatacji instalacji elektrycznych.... oraz uzyskanie zgody właściwego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na stosowanie w pomieszczeniach stałej pracy w markecie w O. wyłącznie oświetlenia elektrycznego, określając termin wykonania obydwóch obowiązków na dzień 30.01.2002 r. Po bezskutecznym upomnieniu Inspektor Pracy wystawił tytuł wykonawczy i wezwał stronę do wykonania nałożonych obowiązków. Jednocześnie Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy postanowieniem z [...]12.2003 r. nałożył na zobowiązanego pracodawcę –M sp.zo.o. w P. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 25.000 zł. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka M domagając się jego uchylenia i umorzenia postępowania. Według odwołującego kwestionowane postanowienie narusza art. 3 § 1 wzw art. 2 § 1 pkt 1a oraz art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji a nadto art. 15 i 130 § 2 kpa. Zdaniem strony nie było podstaw do wystawienia tytułu i prowadzenia postępowania egzekucyjnego gdyż obowiązek nałożony decyzją z [...]10.2001 r. nie stał się ostateczny. Od tej decyzji bowiem strona pismem z [...]11.2001 r wniosła odwołanie, które do tej pory nie zostało rozpoznane. Zatem skoro postępowanie nie zakończyło się ostateczną decyzją administracyjną to egzekwowany obowiązek nie istnieje, tym więcej, że obowiązki nałożone w punkcie 5 i 8 nakazu nie zostały opatrzone rygorem natychmiastowej wykonalności. Rozpoznając zażalenie Okręgowy Inspektor Pracy postanowieniem z [...].02.2004 r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia. W ocenie organu odwoławczego pismo strony może zostać zakwalifikowane jako odwołanie jeżeli z jego treści wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanego rozstrzygnięcia. W piśmie z [...]11.2001r. zdaniem Okręgowego Inspektora Pracy strona nie kwestionowała zasadności decyzji-nakazu, lecz jedynie informowała o stanie realizacji poszczególnych obowiązków. Stąd też organ nie przyjął by pismo strony z [...]11.2001 r. było odwołaniem od nakazu z [...]10.2001 r. Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego spółka M przywołując argumentację podnoszoną już w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wbrew twierdzeniu organu administracji publicznej orzekającego w tej sprawie odwołanie nie wymaga szczegółowej formy ani rozbudowanego uzasadnienia. Zgodnie z art. 128 kpa wystarczy, że z odwołania wynika, iż strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Tymczasem pismo strony z dnia [...]11.2001 r. zawiera elementy polemiczne ze stanowiskiem organu I instancji zawartym w nakazie z [...]10.2001 r. wyraźnie kwestionując przynajmniej co do obowiązku nałożonego w pkt 8 merytoryczną poprawność decyzji wyrażając niezadowolenie z podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Pismo strony nie sporządzone przez fachowo przygotowanego pełnomocnika wniesione zostało w terminie otwartym do złożenia odwołania. Tymczasem organ nie nadał owemu pismu biegu w toku instancji i nie rozpoznał go jako odwołania. Zasdnie zatem strona skarżąca wywodzi, że obowiązek nałożony w pkt 5 i 8 nakazu Inspektora Pracy z [...]10.2001 r. nie został nałożony decyzją ostateczną ani opatrzoną rygorem natychmiastowej wykonalności, a w konsekwencji nie mógł być podstawą prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji i wydania kwestionowanych w skardze postanowień. Jeśli organ administracji publicznej uważa, że jakieś pismo zawiera niedookreśloną, niejasną treść i mogą istnieć ma wątpliwości co do charakteru takiego pisma, to powinien wezwać stronę do stosownego doprecyzowania i uzupełnienia czego organy prowadzące to postępowanie nie uczyniły. Powyższe uchybienie w sposób oczywisty wpływa na wynik sprawy, co z mocy art. 145 § 1 pkt 1 i 3 i art. 135 oraz 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prowadzi do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia i go poprzedzającego z obrotu prawnego i orzeczenia o kosztach jak w sentencji. Sąd o "wykonalności" wyroku orzekł na podstawie art. 152 wymienionej praocedury sądowoadministracyjnej. /-/I. Kucznerowicz /-/M.Dybowski /-/P.Miładowski MB