V SA/Wa 569/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Kudiura (spr.), Sędzia NSA - Ewa Jóźków, Asesor WSA - Andrzej Kania, Protokolant - Michał Petranik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2006 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie usunięcia towaru spod dozoru celnego, klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenia kwoty długu celnego Oddala skargę. W dniu 14 sierpnia 2002r. H. M. złożył do Urzędu celnego w S. deklarację skróconą wraz z wnioskiem o objęcie składowaniem czasowym (w miejscowości G., gmina K.) towarów określonych w dokumentach i na etykiecie opakowań bezpośrednich jako: - Balsam [...]- 200 szt. butelek o poj. 0,5l i zawartości alkoholu wg opisu na etykietach- 38%, Wyciąg gorzki [...] - 100 szt. butelek o poj. 0,5l i zawartości alkoholu wg opisu na etykietach-40%. Do wniosku załączono m.in.: specyfikację nr [...] z dnia [...] lipca 2002r., pisma Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 10 lipca 2002 i 6 sierpnia 2002r., informujące o braku zastrzeżeń do wprowadzenia na polski obszar celny leków ziołowych o ww. nazwach handlowych, akt darowizny nr [...] z dnia [...] lipca 2002r. Organ celny, po przyjęciu od H. M. zobowiązania niezbywalności ww. towarów, w dniu [...] sierpnia 2002r. zezwolił na czasowe ich składowanie. Preparaty zostały zarejestrowane w ewidencji pod numerem nr [...] . W SAD jako kod właściwy dla ww. towarów wskazano 3004 90 19 0. Towary ujęte w ww. dokumencie tranzytowym, jak stwierdził funkcjonariusz celny z Oddziału Celnego Drogowego w D. (protokół przesłuchania świadka z dnia 17 października 2002r.), przekazane zostały do Urzędu Celnego w S. bez nałożonych na środek transportu zamknięć celnych. Funkcjonariusze dokonujący rewizji celnej, mając na uwadze zapisy na etykietach odnośnie zawartości alkoholu oraz informacje o niesprecyzowanych właściwościach leczniczych ww. produktów, pobrali w obecności H. M. próbki importowanych towarów celem przeprowadzenia badań laboratoryjnych, które przesłano do badania do Centralnego Laboratorium Celnego w O. Wyniki analiz próbek towaru [...] ujęte w sprawozdaniu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002r. i towaru [...] w sprawozdaniu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2002r., potwierdziły, iż towary nadają się do bezpośredniego spożycia jako wyroby spirytusowe. Wraz z wynikami analiz Centralne Laboratorium Celne przekazało organowi I instancji wyjaśnienia władz celnych U. odnośnie eksportu ww. preparatów oraz ich klasyfikacji taryfowej, stosowanej przez te władze (kod 2208 90). Organ I instancji, przyjmując powyższe dowody za podstawę do uznania, że przedmiotem importu są towary klasyfikowane do kodu PCN 2208 90 69 9, które zgodnie z § 1 ust.1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 29 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia automatycznej rejestracji obrotu w przywozie niektórych towarów rolnych (Dz.U. z 2002r. Nr 2, poz.20), wydanego na podstawie art.8 ust.2 pkt 3 i ust.2a oraz art. 10 ustawy z dnia 11 grudnia 1997r. o administrowaniu obrotem z zagranicą towarami i usługami (Dz.U. z 1997r. Nr 157, poz. 1026 ze zm.) objęte są automatyczną rejestracją obrotu w przywozie, postanowieniem z dnia [...] września 2002r. wszczął dochodzenie w sprawie o wykroczenie skarbowe, polegające na wprowadzeniu na polski obszar celny towaru w postaci alkoholu etylowego bez polskich znaków akcyzy skarbowej. Podjął również czynności zmierzające do zabezpieczenia przedmiotowych towarów i wydania ich z miejsca składowania. W związku z powyższym w dniu 3 października 2002r. funkcjonariusze celni, realizując postanowienie Prokuratora Rejonowego w S. (nr [...] z dnia [...] października 2002r.), udali się na posesję w miejscowości G., gm. K., żądając od H. M. wydania 300 butelek o poj. 0,5l towarów o nazwach handlowych [...] i [...] W związku z odmową ich wydania dokonali przeszukania pomieszczeń magazynowych, które pozwoliło na ustalenie, iż nastąpiło usunięcie spod dozoru celnego 118 butelek preparatów o nazwie handlowej [...] i [...] . W dniu [...] października 2002 r. Naczelnik Urzędu Celnego w S. wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie usunięcia spod dozoru celnego z miejsca czasowego składowania towaru w postaci 118 butelek 0,5 litra ww. preparatów. Pismem z dnia 31 października 2002r. Naczelnik wezwał H. M. do przedłożenia upoważnienia do reprezentowania Fundacji [...] udzielonego zgodnie z § 12 statutu ww. fundacji. Pismo zostało doręczone adresatowi dnia 7 listopada 2002r. H. M. nie przedłożył żądanego upoważnienia. Decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] skierowaną do H. M. organ I instancji uznał, że w dniu 4 września 2002r. nastąpiło usunięcie spod dozoru celnego towaru w postaci 118 butelek , w tym: 78 butelek 0,5l preparatu [...] i 40 butelek 0,5l preparatu [...] oraz postanowił zaklasyfikować ww. towary do kodu PCN 2208 90 69 9 taryfy celnej i określić kwotę długu celnego w wysokości 742,30 zł. Powołując się na przepis art. 211 § 3 pkt 1 Kodeksu celnego, który stanowi, iż dłużnikiem jest osoba, która usunęła towar spod dozoru celnego, uznał H. M. jako dłużnika. Od powyższej decyzji H. M. wniósł odwołanie (pismo z dnia z dnia 16 grudnia 2002r.), zarzucając organowi I instancji, iż bezpodstawnie potraktował importowane leki jako alkohol konsumpcyjny. Zakwestionował również sposób przeprowadzenia badań sprowadzonych produktów przez centralne Laboratorium Celne. Ponadto, H. M. poinformował, iż nie jest stroną w sprawie. Organ odwoławczy pismem z dnia 10 kwietnia 2003r. wezwał H. M. do uzupełnienia materiału dowodowego o urzędowe tłumaczenia dokumentów sporządzonych w języku obcym, certyfikaty jakościowo-ilościowe do 100% wydane przez producenta, ulotki, opinie i inne dokumenty potwierdzające zastosowanie, dawkowanie, lecznicze właściwości spornych towarów, etykiety lub opakowania preparatów. Przy piśmie z dnia 7 maja 2003r. H. M. nadesłał tłumaczenia: aktu darowizny, świadectwa rejestracji Ministerstwa Zdrowia U. dotyczącego preparatów [...] i [...] wraz z certyfikatami jakościowymi i specyfikacją. W dniu 18 czerwca 2003r. Ministerstwo Finansów przekazało Dyrektorowi Izby Celnej w W. decyzję Ministra Finansów zawartą w WIT nr [...] z dnia [...] marca 2003r., wraz z dokumentami załączonymi do wniosku H. M. Fundacja [...] z G. w sprawie udzielenia wiążącej informacji taryfowej. Z załączonych pism wynikało, iż zgodnie z decyzją z dnia [...] marca 2003r. zawartą w WIT Nr [...] preparat o nazwie handlowej [...] został zaklasyfikowany do kodu PCN 2208 90 69 9 obejmującego pozostałe napoje alkoholowe. Pismem z dnia 22 września 2003r. Dyrektor Izby Celnej w W. zwrócił się do H. M. o załączenie do akt sprawy świadectw rejestracji spornych towarów wydanych na mocy art. 5 ust 1 ustawy z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych, materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (Dz.U. Nr 105, poz 452 ze zm.) zwanej dalej ustawą o środkach farmaceutycznych lub pozwoleń na dopuszczenie preparatów do obrotu, uzyskanych na podstawie art. 3 ust 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. prawo farmaceutyczne (Dz.U. nr 126, poz. 1381 ze zm.). Na ww. pismo skarżący nie odpowiedział. Decyzją z dnia [...] listopada 2003 r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz. 926), art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks Celny (Dz.U. z 1997r. Nr 23, poz.117 z późn. zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 146, poz. 1639 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że niesporne jest, iż przedmiotem przywozu były preparaty o następujących nazwach i składach (zgodnie z zapisami na etykietach, świadectwach rejestracji Ukrainy, certyfikatach jakości): 1) [...] (zawartość w 1 l): - kwiat nieśmiertelnika, rumianku, dziurawca (zawartość suchej masy- 1,28%), syrop - alkohol etylowy - 39%. Z uwagi na zawartość flawonoidów, garbników, olejów eterycznych, itp. działa szczególnie pobudzająco na przewód pokarmowy przy stanach zapalnych i schorzeniach wątroby. Działa stymulujące na ośrodkowy układ nerwowy. 2) [...] - kłącze tataraku, liście bobrka trójlistnego, ziele wrzosu pospolitego, kora dębu, nasiona kopru ogrodowego, kłącze i korzeń eleuterokoku kolczastego, kwiat lipy drobnolistnej, liście mięty pieprzowej, ziele piołunu (zawartość suchej masy - 2,54%), alkohol etylowy - 38%. Z uwagi na obecność wielu ciał czynnych pochodzenia roślinnego, jak: flawonoidy, garbniki, fitoncydy, kwasy organiczne, olejki eteryczne, itp. działa przeciwzapalnie, antystresowo, odtruwająco na cały organizm, jest niespecyficznym biostymulatorem. Powołując się na ekspertyzę Centralnego Laboratorium Celnego w O., Dyrektor Izby Celnej w W. – w odniesieniu do obu ww. preparatów - podkreślił, że "po przeprowadzeniu oceny sensorycznej uznano, iż smak i zapach preparatu poddanego analizie charakterystyczny jest dla wyrobów spirytusowych (typu "wódka gorzka żołądkówka") dostępnych w handlu detalicznym" oraz, że w podsumowaniu wyników Centralne Laboratorium Celne stwierdziło, iż badany towar nadaje się do bezpośredniego spożycia jako wyrób spirytusowy. Ponadto zauważyło, iż brak w badanym towarze "substancji aktywnej" oraz szczegółowych informacji o powodowanym skutku leczniczym lub profilaktycznym, w stosunku do konkretnego niedomagania lub choroby, może eliminować dany towar jako produkt stosowany tylko w medycynie i lecznictwie". Dyrektor Izby Celnej zauważył też, iż jakkolwiek przedmiotowe produkty posiadają zezwolenie Głównego Inspektora Farmaceutycznego (pismo nr [...] z dnia 10 lipca 2002r.) na ich wprowadzenie do obrotu na polski obszar celny jako leki ziołowe, to w rozumieniu taryfy celnej, stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, nie są one towarami spełniającymi wymogi działu 30. Fakt obecności w nich substancji roślinnych (zgodnie z certyfikatami), które w świetle analiz laboratoryjnych przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne nie wykazują charakteru "substancji aktywnej" (vide badania), nie może przesądzić o zaklasyfikowaniu ich jako leki. Warunkiem koniecznym do uznania tych preparatów jako leki, obok obecności w nich substancji czynnych, jest również stosowanie preparatu w celach profilaktycznych lub leczniczych konkretnych jednostek chorobotwórczych. Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej podniósł, iż z dokumentów przekazanych polskiej administracji celnej w wyniku ustaleń Krajowej Jednostki Kontaktowej NCP na U. wynika, iż na terytorium tego kraju sporne preparaty klasyfikowane są jako napoje alkoholowe do kodu 2208 09. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż preparat [...] i [...] nie spełniają wymogów pozycji 3004 taryfy celnej obejmującej "Leki (....)", do której to pozycji strona wnosiła o ich zaklasyfikowanie. Sporne preparaty zaklasyfikowane zostały przez organ I instancji do pozycji 2208 taryfy celnej, obejmującej "alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80%; wódki, likiery i inne napoje alkoholowe". Organ wskazał, iż preparaty [...] [...] zawierające, zgodnie z wynikami badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne w O. alkohol etylowy w ilości 30,8 % [...] lub 36,2% [...] oraz mieszaninę związków występujących w substancjach zapachowych ( pisma z dnia 30.08.2002r nr: [...] i [...] ), o smaku i zapachu charakterystycznym dla wyrobów alkoholowych dostępnych w handlu detalicznym, nadające się do bezpośredniego spożycia jako wyroby spirytusowe, odpowiadają charakterystyce towarów objętych pozycją 2208 taryfy celnej. Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, iż klasyfikacja taryfowa produktów o nazwie [...] i [...] do kodu PCN 2208 90 69 9, zastosowana przez organ l instancji, jest zgodna ze stanem faktycznym wyrobów w dacie dokonania odprawy celnej oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej (reguła 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej). Stwierdził również, że prawidłowość Klasyfikacji taryfowej preparatu [...] do kodu PCN 2208 90 69 9 potwierdza także decyzja Ministra Finansów zawarta w Wiążącej Informacji Taryfowej WIT nr [...] z dnia [...] .03.2003r. Dodatkowo organ odwoławczy potwierdził, iż organ I instancji zasadnie przyjął, iż stroną postępowania w przedmiotowej sprawie, stosownie do przepisów art. 134 § 2 Kodeksu celnego, jest H. M.. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Fundacja [...] , reprezentowana przez H. M., wniosła o uchylenie ww. decyzji, zarzucając, że wydana została na podstawie wadliwej analizy dokonanej przez Centralne Laboratorium Celne w O.. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 14 stycznia 2005 r. , sygn. akt V SA 4995/03 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. W uzasadnieniu wskazał, iż analizując treść tych sprawozdań i zawartych w nich opinii Centralnego Laboratorium Celnego - zwanego dalej CLC, o spornych preparatach, należy zauważyć, że poza jednym stwierdzeniem mówiącym, że w badanym towarze "brak" jest "substancji aktywnej", w opiniach tych nie ma żadnych kategorycznych i jednoznacznych ocen odnoszących się do właściwości danego preparatu, a zwłaszcza nie ma w nich jakiegokolwiek odniesienia do dwóch najistotniejszych przesłanek (kryteriów) pozwalających zaklasyfikować (lub zdyskwalifikować) dany towar jako "lek" w rozumieniu Taryfy celnej, tj. przesłanek wskazujących na istnienie lub brak właściwości "terapeutycznych lub profilaktycznych". Dyrektor Izby Celnej, działając jako organ odwoławczy, nie wyjaśnił niejasności i niejednoznaczności zawartych w sprawozdaniach Centralnego Laboratorium Celnego, które, w ocenie Sądu, w sposób dość oczywisty wynikały z samej treści ww. sprawozdań (opinii) CLC . Dodatkowo Sąd podniósł, że Dyrektor Izby Celnej w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do zgłoszonych w odwołaniu przez p. H. M., reprezentującego Fundację [...] wątpliwości co do prawidłowości zastosowanej przez CLC w O. metody badawczej ("chromatografii gazowej") do oceny właściwości spornych preparatów. Ponadto Sąd wskazał, iż organ celny II instancji nie dokonał analizy materiału dowodowego pod kątem instytucji "pozwolenia na dopuszczenie do obrotu" uregulowanej w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. Nr 126, poz. 1381 ze zm.). W myśl tej ustawy "pozwolenie" nie zawsze jest konieczne a kwestia ta nie jest regulowana wyłącznie przez powołany przez Dyrektora Izby Celnej art. 3 ust. 1. Sąd wskazał, iż wyprowadzając z art. 3 ust. 1 Prawa farmaceutycznego wymóg przedłożenia "pozwolenia na dopuszczenie do obrotu" jako warunek zaklasyfikowania spornych towarów jako "leki" w rozumieniu Taryfy celnej, Dyrektor Izby Celnej pominął treść innych przepisów tej ustawy, które określają kiedy "pozwolenie" nie jest konieczne dla "dopuszczenia do obrotu", jak np. przepis art. 3 ust. 2 i 4 oraz art. 4 (który stanowi, że "do obrotu dopuszczone są bez konieczności uzyskania pozwolenia produkty lecznicze sprowadzane z zagranicy, jeżeli ich zastosowanie jest niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia pacjenta, pod warunkiem że dany produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w kraju, z którego jest sprowadzany, i posiada aktualne pozwolenie dopuszczenia do obrotu, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4"). Podniósł, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej nie przeanalizował, a tym bardziej nie wykazał, że sporne preparaty lecznicze [...] i [...] nie spełniają przesłanek, o których mowa w tych przepisach dla ich zaklasyfikowania do pozycji 3004 Taryfy celnej (jako warunku "wstępnego") i rzeczywiście wymagają uzyskania odrębnego "pozwolenia na dopuszczenie do obrotu" na podstawie art. 3 ust. 1 ww. ustawy. Dodatkowo wskazano, że w toku postępowania nie zostały wyjaśnione w sposób właściwy relacje między "Odbiorcą" i "Właścicielem towaru", tj. Fundacją [...] , a "Zgłaszającym/Przedstawicielem" – tj. H. M. i nie wiadomo też na jakiej podstawie organ celny wydał zakwestionowany towar, którego właścicielem i odbiorcą miała być ww. Fundacja, Panu H. M., który nie legitymował się wówczas stosownym pełnomocnictwem do jej reprezentowania, miast zatrzymać ten towar w magazynie celnym do ustalenia jego statusu prawnego. Sąd podniósł również, iż Dyrektor Izby Celnej nie dokonał samodzielnej oceny aktu darowizny (który został sporządzony na tzw. firmowym papierze jawnej spółki akcyjnej OAO [...] , opatrzony pieczęcią i podpisany przez "Dyrektora OAO [...] , i w którym stwierdzono, że to spółka OAO [...] "przekazuje...w formie daru" profesorowi M. wymienione preparaty leczniczo-profilaktyczne i nie wyjaśnił, jakie znaczenie dla ustalenia strony, miało to, kto był eksporterem spornego towaru. Błędnie też wskazał art. 134 § 2 Kodeksu celnego, jako ten przepis, który miałby regulować kwestie odnoszące się do strony postępowania. Wskazał także, że nie odniósł się do ukraińskich świadectw rejestracji oraz "certyfikatów jakości", dotyczących obu wspomnianych wyżej preparatów, z których wynika, że są one tam zarejestrowane jako "preparaty lecznicze" i nie wyjaśnił, czy podane w tych dokumentach skład i właściwości owych preparatów "korespondują" z wynikami badań przeprowadzonych przez CLC i czy mogły rzutować na ich klasyfikację taryfową. Przy ponownym rozpatrywaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej winien przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe w celu dokładnego ustalenia, czy preparaty [...] i [...] posiadają właściwości terapeutyczne lub profilaktyczne i uwzględniając wyniki tego postępowania ustalić, czy mogą być one klasyfikowane do pozycji 3004 taryfy celnej, jak domaga się tego strona skarżąca, czy też prawidłowa jest klasyfikacja dokonana przez organy celne. Mając na uwadze powyższe zalecenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Dyrektor Izby Celnej w W. zwrócił się do Centralnego Laboratorium Celnego o wyjaśnienia dotyczące przeprowadzenia analizy spornych towarów oraz wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy stwierdzeniem braku "substancji aktywnej" w badanych preparatach [...] i [...] a oświadczeniem świadków złożonych w innej sprawie znanej sądowi z urzędu, że spornych towarów nie badano pod kątem zawartości substancji leczniczych. W odpowiedzi na powyższe pismo CLC wskazało, iż zastosowana metoda badawcza (chromatografia gazowa oraz spektrometria masowa) pozwalała na wykrycie obecności "substancji aktywnych" już w śladowych ilościach. Wskazano również, że stwierdzenie obecności, a nawet określenie zawartości dowolnego związku nie przesądza o jego leczniczych czy terapeutycznych właściwościach. Może się zdarzyć, iż związek występujący w znacznym stężeniu nie będzie posiadał żadnych z wymienionych właściwości, a związek występujący w ilościach śladowych będzie wykazywał silne działanie farmakologiczne. Ponadto w aktach sprawy staraniem Dyrektora Izby Celnej w W. znalazł się nadesłany przez Sąd Rejonowy w S. dla potrzeb niniejszej sprawy, protokół z rozprawy karnej z którego wynika, iż pracownicy laboratorium w osobach świadków K. i H. dokonujący badań spornych produktów nie ujawnili podczas tych badań, aby produkt zawierał ekstrakty z roślin, o których mowa w recepturze preparatu. Przy czym świadek H. był zdania, że przyjęte metody badawcze pozwoliłyby na ich wykrycie. Świadkowie zeznali, że celem badań była identyfikacja preparatów w oparciu o badane próbki. W kolejnym piśmie CLC ustosunkowało się do zarzutów skarżącego i stwierdziło m.in., że obecność w próbkach towarów substancji opisanych w załączonych przez stronę certyfikatach jakościowych nie dowodzi jednoznacznie, iż są one preparatami terapeutycznymi, a proponowane przez stronę metody fizykochemiczne oceny "leków" w ocenie laboratorium nie pozwalają na wydanie rzetelnej opinii. Do stwierdzenia faktycznego działania terapeutycznego konieczne są długotrwałe i dokładne badania kliniczne działań i oddziaływań danego preparatu. Ponadto CLA wskazał, iż preparaty [...] oraz [...] były klasyfikowane przez U. Służby Celne jako wyroby spirytusowe oraz napoje alkoholowe do pozycji 2208 90 U. Taryfy Celnej. Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2006r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał, iż w celu ustalenia stanu faktycznego spornych towarów, organ I instancji pobrał próbki i przekazał je Centralnemu Laboratorium Celnemu w O. w celu wykonania badań jakościowo – ilościowych oraz innych oznaczeń pozwalających na ustalenie prawidłowej klasyfikacji taryfowej tych towarów. Badania laboratoryjne towaru o nazwie [...] wykazały obecność następujących składników: alkohol etylowy – 30,8%, woda ok. 64% obj., mieszanina związków występujących w substancjach zapachowych (parmezan, dekanian etylu, oktawian etylu, undekan, D-limonen). Oznaczono średnią gęstość w 20o C – 0,954863 g/cm3. Badania laboratoryjne towaru [...] wykazały zawartość: alkohol etylowy – 36,2%, mieszanina związków występujących w substancjach zapachowych (heptadekan, eter ortylu, hexadekan, Kainem, selinen, D-limonen). Oznaczono średnią gęstość w 20o C – 0,961056 g/cm3. W obu przypadkach wskazano, iż po dokonaniu oceny sensorycznej uznano, iż smak i zapach preparatu charakterystyczny jest dla wyrobów spirytusowych. Stwierdzono, że w badanych towarach brak "substancji aktywnej", natomiast informacje o terapeutycznym lub profilaktycznym działaniu spornych towarów na dolegliwości wskazane w ulotkach informacyjnych, nie zostały potwierdzone dokumentami wydanymi w oparciu o ustawę Prawo farmaceutyczne. Jednocześnie wskazano, iż badane towary nadają się do bezpośredniego spożycia jako wyroby spirytusowe. Odnosząc się do sugerowanej przez stronę pozycji 3004 taryfy celnej, jako prawidłowej do zaklasyfikowania spornych towarów, Dyrektor Izby Celnej w W. wyjaśnił, iż pozycja 3004 taryfy celnej obejmuje zgodnie z brzmieniem "Leki (z wyjątkiem produktów z pozycji nr 3002, 3005 lub 3006) złożone z produktów zmieszanych lub nie zmieszanych, dla celów terapeutycznych lub profilaktycznych, przygotowane w odmierzonych dawkach lub w opakowaniach do sprzedaży detalicznej". Uwaga 1 do działu 30 taryfy celnej wyłącza szereg towarów z działu 30, stanowiąc w punkcie (a), co następuje: "Dział ten nie obejmuje żywności i napojów (takich jak: odżywki dietetyczne, odżywki wzmacniające i dla diabetyków, odżywki uzupełniające, napoje wzmacniające i wody mineralne) (Sekcja IV)". Wskazał, iż pozycja 3004 obejmuje preparaty "w których produkty spożywcze lub napoje są tylko środkiem wspierającym, zaróbką lub środkiem słodzącym dla substancji leczniczych (np. w celu ułatwienia ich przyjmowania)" [Wyjaśnienia do Taryfy Celnej stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999r. – zał. do Dz.U. nr 74, poz. 830, tom II str. 608 ]. Pozycja 3004 obejmuje ziołowe preparaty lecznicze i preparaty oparte na następujących substancjach aktywnych: witaminach, minerałach, egzogennych aminokwasach lub kwasach tłuszczowych, w opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Tego typu preparaty należy klasyfikować w pozycji 3004 pod warunkiem, że na etykiecie, opakowaniu lub dołączonej ulotce zostały podane następujące informacje: (a) o rodzaju choroby, schorzenia lub ich symptomach, do których ma zastosowanie ten preparat; (b) o stężeniu substancji aktywnej (aktywnych) zawartych w nim; (c) o dawkowaniu; (d) o sposobie stosowania. Pozycja ta obejmuje homeopatyczne preparaty lecznicze pod warunkiem, że spełniają one wymagania wymienione powyżej w punktach (a), (c) i (d). Organ odwoławczy wskazał, iż wyniku przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego brak było podstaw do uznania przedmiotowych towarów za leki w rozumieniu pozycji 3004 Taryfy celnej. Nawiązał przy tym też do przepisów art. 2 pkt 32 i 33a Prawa farmaceutycznego (mylnie określonego w decyzji jako art. 1 pkt 32 i 33a), które stanowią, iż produktem leczniczym - jest substancja lub mieszanina substancji, której przypisuje się właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt, lub podawana człowiekowi lub zwierzęciu w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia czy modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu ludzkiego lub zwierzęcego. Natomiast produktem leczniczym roślinnym - jest produkt leczniczy zawierający jako składniki czynne jedną lub więcej substancji roślinnych albo jeden lub więcej przetworów roślinnych albo jedną lub więcej substancji roślinnych w połączeniu z jednym lub więcej przetworem roślinnym. Organ powołał się również na wyjaśnienia Głównego Inspektora Farmaceutycznego (pismo z 30 maja 2003r. nr [...] – karta 153 akt administracyjnych), w którym wskazano, iż sprowadzone preparaty zostały potraktowane przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego jako leki wyłącznie w rozumieniu przepisów prawnych obowiązujących na terytorium U. Natomiast stanowisko odnośnie możliwości wprowadzenia na polski obszar celny towarów produkowanych przez firmę B. w L, określonych w tym piśmie jako "leki ziołowe", zajęte zostało w oparciu o certyfikaty wydane dla tych towarów przez Ministerstwo Ochrony Zdrowia U. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż preparat [...] i [...] nie spełniają wymogów pozycji 3004 taryfy celnej obejmującej "Leki (....)" i uznał, iż prawidłowo organ celny I instancji zaklasyfikował sporne preparaty do pozycji 2008 taryfy celnej, obejmującej "alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80%; wódki, likiery i inne napoje alkoholowe". Organ odwoławczy wyjaśnił, iż pozycja 2208, zgodnie z komentarzem zawartym w "Wyjaśnieniach do taryfy celnej" (tom l, str. 217), obejmuje m.in. napoje alkoholowe, czasami określane jako "uzupełnienie diety" przeznaczone do spożywania w celu utrzymania dobrego stanu zdrowia lub dobrego samopoczucia; mogą być np. na bazie ekstraktów roślinnych, koncentratów owocowych, lecytyny, substancji chemicznych, itd. i zawierać dodatek witamin lub związków żelaza. Preparaty [...] i [...] zawierające, zgodnie z wynikami badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Centralne Laboratorium Celne w O. alkohol etylowy w ilości 30,8 % [...] lub 36,2% [...] oraz mieszaninę związków występujących w substancjach zapachowych (pisma z dnia 30.08.2002r nr: [...] i [...] o smaku i zapachu charakterystycznym dla wyrobów alkoholowych dostępnych w handlu detalicznym, nadające się do bezpośredniego spożycia jako wyroby spirytusowe, odpowiadają charakterystyce towarów objętych pozycją 2208 taryfy celnej. Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej zauważył, iż w ocenie Centralnego Laboratorium Celnego przedmiotowe towary mogą stanowić produkty "analogiczne" do towarów klasyfikowanych, zgodnie z opiniami Światowej Organizacji Celnej zawartymi w części III tomu V "Wyjaśnień do Taryfy celnej", w podpozycji 2208 90 Taryfy celnej. Zgodnie z decyzją Komitetu Systemu Zharmonizowanego preparaty alkoholowe o nazwach handlowych [...] oraz [...] w których nie wykryto ekstraktów roślinnych i w których głównym składnikiem jest alkohol etylowy, klasyfikuje się w podpozycji 2208 90 Taryfy celnej (opinia nr [...] , [...] , [...] i [...] ). Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, iż klasyfikacja taryfowa produktów o nazwie [...] i [...] do kodu PCN 2208 90 69 9, zastosowana przez organ l instancji, jest zgodna ze stanem faktycznym wyrobów w dacie dokonania odprawy celnej oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej (reguła 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. M., wniósł o uchylenie ww. decyzji, jako niezgodnej z prawem. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podnosząc argumenty jak w zaskarżonej decyzji. Już po zamknięciu rozprawy H. M. złożył dodatkowe pisma dotyczące towaru o nazwie [...] oraz sprawozdanie z badań m.in. towaru o nazwie handlowej [...] (dokonana przez CLC w O. w dniu 21 sierpnia 2006r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwane p.p.s.a. w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji we wskazanym zakresie należy stwierdzić, że skarga jest bezzasadna. W pierwszym rzędzie w przedmiotowej sprawie należy rozważyć czy właściwie H. M. został uznany za dłużnika i stronę postępowania. W ocenie Sądu prawidłowo organy celne uznały H. M. za stronę niniejszego postępowania, zgodnie bowiem z art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej Stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca prawny, a także osoby trzecie, o których mowa w art. 110-117a, które z uwagi na swój interes prawny żądają czynności organu podatkowego, do której czynność organu podatkowego się odnosi lub której interesu prawnego działanie organu podatkowego dotyczy. W myśl art. 3 pkt 23 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 123, poz. 117 ze zm.), zwanej dalej Kodeks celny, zgłaszającym jest osoba, która dokonuje zgłoszenia celnego we własnym imieniu na swoją rzecz, we własnym imieniu na cudzą rzecz, albo osobę, w której imieniu dokonuje się zgłoszenia celnego. Natomiast art. 66 § 1 Kodeksu celnego stanowi, iż zgłoszenia celnego może dokonać osoba mogąca przedstawić organom celnym, bezpośrednio lub przez przedstawiciela, towar, którego dotyczy zgłoszenie, jak również wszystkie dokumenty, których przedstawienie jest niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany. W przedmiotowej sprawie zgłaszającym był H. M. (zapis w polu 50 dokumentu SAD nr [...] – karta 9 akt administracyjnych), zaś odbiorcą Fundacja [...] (zapis w polu 8). Skarżący został wezwany przez organ I instancji do złożenia upoważnienia do reprezentowania ww. Fundacji. Organ poinformował, że w wypadku nieprzedstawienia ww. upoważnienia wezwany zostanie uznany za stronę postępowania, bowiem zapis § 12 statutu Fundacji [...] stanowi, że "Oświadczenie woli w imieniu Fundacji Zioła składają dwaj członkowie zarządu Fundacji [...] . W uzasadnionych okolicznościach może je składać jeden członek Zarządu Fundacji [...] mający pełnomocnictwo od Rady Fundacji lub od Prezesa Zarządu Fundacji [...] " (karta 5 akt administracyjnych). H. M. nie był członkiem zarządu fundacji (karta 3 akt administracyjnych). Zgodnie z art. 255 Kodeksu celnego osobę, która dokonuje czynności bez upoważnienia do działania w imieniu lub na rzecz innej osoby, albo osobę, która dokonuje czynności w imieniu lub na rzecz innej osoby bez upoważnienia do jej reprezentowania, uważa się za działającą we własnym imieniu i na swoją rzecz. H. M. nie przedłożył upoważnienia do występowania w imieniu Fundacji. Art. 211 § 1 Kodeksu celnego stanowi, iż dług celny w przywozie powstaje w wypadku usunięcia spod dozoru celnego towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym. Dłużnikiem w takim przypadku jest zgodnie z art. 211 § 3 Kodeksu celnego osoba, która usunęła towar spod dozoru celnego. Należy podkreślić, iż to skarżący wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na czasowe składowanie towarów, przyjął towary, zobowiązał się do ich niezbywania lub przekształcania oraz wydania ich osobie nieupoważnionej. Zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] grudnia 2003r. H. M. został uznany m.in. winnym usunięcia spod dozoru celnego 118 butelek alkoholu etylowego, objętego czasowym składowaniem (karta 232-238 akt administracyjnych). Organy administracyjne oraz sąd administracyjny jest związany ustaleniami wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa (vide m.in. art. 11 p.p.s.a.). Uznać również należy fakt, że to H. M. był podmiotem obdarowanym przez u. firmę, a nie Fundacja (karta 36 akt administracyjnych w związku z kartą 37 akt administarcyjnych). W związku z tym należy zauważyć, iż organy administracyjne prawidłowo ustaliły, iż H. M. jest stroną postępowania. Po rozważeniu powyższej kwestii formalnej należy dokonać analizy materiału dowodowego pod kątem wykonania przez organ celny nałożonych przez Sąd w wyroku z dnia 14 stycznia 2005r. obowiązków przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego mającego na celu usunięcie nasuwających się wątpliwości dotyczących klasyfikacji taryfowej preparatów [...] i [...] . Sąd stwierdza, iż zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje, iż sprowadzone towary nie mogły zostać zaklasyfikowane w sposób wskazany przez skarżącego tj. do kodu PCN 3004. Należy bowiem podkreślić, iż powyższa pozycja nie obejmuje, jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Celnej w W: 1. produktów żywnościowych lub napojów, takich jak produkty żywnościowe dla diabetyków, dietetyczne lub wzmocnione, toniki i wody mineralne naturalne lub sztuczne, które są klasyfikowane do odpowiednich, właściwych im pozycji. 2. produktów spożywczych i napojów zawierających substancje o działaniu leczniczym, jeśli substancje te dodaje się wyłącznie celem zapewnienia lepszej równowagi żywnościowej, zwiększenia wartości energetycznej lub odżywczej czy poprawienia jego smaku, bez odbierania jednak produktowi jego charakteru spożywczego, 3. produktów składających się z mieszaniny roślin lub części roślin albo zawierających rośliny lub części roślin zmieszane z innymi substancjami, stosowanych do wykonywania naparów ziołowych lub "herbatek" ziołowych, które mają przynieść ulgę w dolegliwościach lub przyczynić się do poprawy zdrowia i lepszego samopoczucia, ale których napary nie zawierają dawki aktywnego czynnika o działaniu terapeutycznym lub profilaktycznym właściwym dla danej choroby (pozycja 2106), 4. dodatków żywnościowych zawierających witaminy lub sole mineralne, które są przeznaczone do utrzymania zdrowia lub dobrego samopoczucia, ale nie mają wskazań do użycia w celu zapobiegania lub leczenia chorób i dolegliwości. Produkty te są przeważnie cieczami, lecz mogą również występować w postaci proszku lub tabletek i są zwykle klasyfikowane do pozycji 2106 lub do działu 22. Niniejsza pozycja obejmuje natomiast preparaty, w których produkty spożywcze lub napoje są tylko środkiem wspierającym, zaróbką lub środkiem słodzącym dla substancji leczniczych (np. w celu ułatwienia ich przyjmowania). Pozycja 3004 obejmuje ziołowe preparaty lecznicze i preparaty oparte na następujących substancjach aktywnych: witaminach, minerałach, egzogennych aminokwasach lub kwasach tłuszczowych, w opakowaniach do sprzedaży detalicznej. Tego typu preparaty należy klasyfikować w pozycji 3004 pod warunkiem, że na etykiecie, opakowaniu lub dołączonej ulotce zostały podane następujące informacje: (a) o rodzaju choroby, schorzenia lub ich symptomach, do których ma zastosowanie ten preparat; (b) o stężeniu substancji aktywnej (aktywnych) zawartych w nim; (c) o dawkowaniu; (d) o sposobie stosowania. Pozycja ta obejmuje homeopatyczne preparaty lecznicze pod warunkiem, że spełniają one wymagania wymienione powyżej w punktach (a), (c) i (d). W tym miejscu należy zauważyć, iż aby dany preparat został zaklasyfikowany do pozycji 3004 musi co najmniej posiadać świadectwo rejestracji wydane przez odpowiednie do tego organy. W przedmiotowej sprawie skarżący mimo wezwania przez organy celne (karta 138 akt administracyjnych) takich świadectw nie przedstawił. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U. Nr 126, poz. 1381 z późn. zm.) dopuszczone do obrotu są, z zastrzeżeniem ust. 4 i art. 4, produkty lecznicze, które uzyskały pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, zwane dalej "pozwoleniem". natomiast do obrotu dopuszczone są bez konieczności uzyskania pozwolenia: leki recepturowe, leki apteczne, produkty radiofarmaceutyczne, krew i osocze, surowce farmaceutyczne (art. 3 ust. 4) oraz produkty lecznicze, sprowadzone z zagranicy, jeżeli ich zastosowanie jest niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia pacjenta, pod warunkiem, że dany produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w kraju, z którego jest sprowadzany i posiada aktualne pozwolenie dopuszczenia do obrotu, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Słusznie Dyrektor Izby Celnej w W. zauważył, iż sprowadzone preparaty uzyskały rejestrację jako preparaty lecznicze na U., natomiast w Polsce nie zostały one poddane badaniom pod kątem przepisów dotyczących produktów leczniczych, o których mowa w powołanej wyżej ustawie. Należy podkreślić, iż ze znajdujących się w aktach dokumentów nie wynika również, aby sprowadzone towary ratowały życie lub zdrowie pacjentów, a podstawą ich sprowadzenia było zapotrzebowanie szpitala albo lekarza prowadzącego leczenie poza szpitalem, potwierdzone przez konsultanta z danej dziedziny medycyny (art. 4 ust. 2 Prawa farmaceutycznego). W przedmiotowej sprawie towar nie odpowiada powyższym wymogom określonym w przepisie art. 4 ust. 2 Prawa farmaceutycznego. W odniesieniu do spornego towaru podstawą dopuszczenia do obrotu było pozwolenie Głównego Inspektora Farmaceutycznego, wydane na rzecz Fundacji [...] na wniosek podpisany przez skarżącego – odnoszący się do tych towarów, które miały być rozprowadzone pod nadzorem farmaceuty. Dlatego też towarów o nazwie handlowej [...] oraz [...] nie można uznać za preparaty lecznicze. Ponadto w wyjaśnieniach z dnia 30 maja 2003r. (karta 153 akt administracyjnych) Główny Inspektor Farmaceutyczny wskazał, iż preparaty [...] i [...] , których dotyczyły pisma z dnia 10 lipca 2002r. oraz 6 sierpnia 2002r. (karty 146 i 147 akt administracyjnych) nie były traktowane jako leki w rozumieniu przepisów prawa obowiązujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lecz przepisów prawnych Ukrainy. Główny Inspektor Farmaceutyczny poinformował również, że stanowisko odnośnie możliwości wprowadzenia na polski obszar celny towarów produkowanych przez firmę [...] z U., określonych w tym piśmie jako "leki ziołowe", zajęte zostało w oparciu o certyfikaty wydane dla tych towarów przez Ministerstwo Ochrony Zdrowia U.. Zaznaczyć również należy, iż CLC w piśmie z dnia 18 października 2005r. (karta 217-218 akt administracyjnych) wskazało, że do stwierdzenia faktycznego działania terapeutycznego konieczne są długotrwałe i dokładne badania kliniczne działań i oddziaływań danego preparatu - których to badań na terenie Polski nie przeprowadzono. Dodatkowo podkreślić również należy, iż sprowadzone preparaty były poddane badaniom laboratoryjnym. W wyniku tych badań ustalono, iż żaden z preparatów nie posiadał "składników" aktywnych. Przeprowadzone na skutek wyroku WSA z dnia 14 stycznia 2005r. dodatkowe postępowanie wyjaśniające wykazało, zgodnie z wyjaśnieniami CLC (karty 180-181 akt administracyjnych), że metody badawcze polegające na użyciu techniki chromatografii gazowej oraz spektrometrii masowej, w których progi detekcji są wystarczające do wykrycia obecności "substancji aktywnych" już w śladowych ilościach, nie doprowadziły do wykrycia wskazanych w informacjach o składzie surowcowym ekstraktów ziół m.in. kwiatu nieśmiertelnika, rumianku, czy ziół dziurawca. W tym miejscu warto wskazać, iż z protokołu z rozprawy karnej (karty 201-202 akt administracyjnych), przesłanych przez Sąd Rejonowy w S. dla potrzeb niniejszej sprawy wynika, że pracownicy laboratorium w osobach świadków K. K. i H. H. dokonujący badań spornych produktów nie ujawnili podczas tych badań, aby produkt zawierał ekstrakty z roślin, o których mowa w recepturze preparatu. K. K. wskazała co prawda, iż nie może wypowiedzieć się w jakiej ilości w badanym specyfiku występują zioła i jaka ilość tych substancji jest uznawana za dawkę leczniczą, gdyż badań w takim zakresie świadkowie nie prowadzili, mając za zadanie identyfikację preparatów. Jednakże wskazała, że w badanym przez nią preparacie [...] nie ujawniono substancji aktywnych. Wynik badań nie potwierdził składu preparatu podanego w dokumencie załączonym do próbki w tzw. recepturze preparatu. Świadek H. H. wskazał, iż badanie preparatu [...] nie ujawniło, aby w skład preparatu wchodziły związki lecznicze, a zastosowana metoda badawcza wg. świadka pozwoliłaby na ich wykrycie. W dodatkowych wyjaśnieniach CLC wskazało, odnosząc się do metody badawczej zaproponowanej przez skarżącego, iż metoda ta jest metodą fizykochemiczną, która w ocenie pracowników laboratorium nie pozwala na wydanie rzetelnej opinii (karty 217-218 akt administracyjnych). Do stwierdzenia faktycznego działania terapeutycznego konieczne są długotrwałe i dokładne badania kliniczne działań i oddziaływań danego preparatu, co nie leży w gestii CLC. W ocenie Sądu prawidłowo również organ wskazał, powołując się na definicję produktu leczniczego roślinnego zawartą w art. 2 pkt 32a Prawa farmaceutycznego, że sporne produkty nie mogą być za takie uznane. Artykuł ten stanowi, iż produktem leczniczym roślinnym - jest produkt leczniczy zawierający jako składniki czynne jedną lub więcej substancji roślinnych albo jeden lub więcej przetworów roślinnych albo jedną lub więcej substancji roślinnych w połączeniu z jednym lub więcej przetworem roślinnym. Takich składników w sprowadzonych produktach, o czym była już mowa, nie wykryto. Organ odwoławczy wskazał również na brak korespondencji pomiędzy wynikami badań sprowadzonych produktów, a informacjami o towarach zawartymi w przedłożonych przez stronę świadectwach rejestracji, certyfikatach jakości towarów, czy ulotkach informacyjnych. Wskazał, o czym była mowa wyżej, iż analizy chemiczne badanych towarów nie potwierdziły występowania w produktach substancji czynnych pochodzących z surowców roślinnych wskazanych w certyfikatach i ulotkach informacyjnych. Podniósł również, że informacje o terapeutycznym lub profilaktycznym działaniu nie zostały potwierdzone dokumentami wydanymi w rozumieniu Prawa farmaceutycznego. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż przeprowadzone postępowanie wykazało, że sprowadzonych preparatów nie można zataryfikować do kodu PCN 3004. Oceny tej nie zmienia również załączone po rozprawie do akt sprawy dodatkowe sprawozdanie CLC nr [...] z dnia 21 sierpnia 2006r. dotyczące m.in. towaru o nazwie handlowej [...] (karty 56-59 akt sądowych). Należy bowiem wskazać, iż przedmiotem badania były inne próbki towaru niż ten, który został sprowadzony w dniu 14 sierpnia 2002r. i pobrany w obecności zgłaszającego tj. H. M.. Ponadto z załączonego sprawozdania wynika, iż w badanych próbkach towarów wykryto jedynie śladowe ilości ziół (stwierdzono obecność śladowych ilości związków zawierających w swojej budowie grupę flawonową, z których zidentyfikowano kwercetynę oraz rutynę), o których mowa na etykietach produktów. Dlatego też zdaniem Sądu powyższe sprawozdanie nie może stanowić dowodu potwierdzającego działanie lecznicze bądź terapeutyczne sprowadzonych towarów. Również załączone do pisma procesowego z dnia 22 września 2006r. instrukcje zastosowania medycznego preparatów [...] i [...] (karty 51-53 akt sądowych) nie zmieniają tej oceny, gdyż zgodnie z tym, co zostało wyżej wskazane, badania laboratoryjne nie wykazały w wymienionych produktach ekstraktów z roślin, o których mowa w recepturze preparatu. Za dowód potwierdzający klasyfikację sprowadzonych preparatów do pozycji 3004 nie można uznać również, złożonej na rozprawie opinii eksperta nr [...] Izby Handlowo-Przemysłowej U., w której ekspert M.B. O. wskazał, iż preparaty [...] i [...] winny być klasyfikowane do kodu 3004 90 19 00 U. Taryfy celnej. W tym miejscu przede wszystkim należy stwierdzić, iż władze celne U. klasyfikują produkty [...] i [...] nie do ww. kodu tylko do pozycji 2208 U. Taryfy celnej (więcej - patrz niżej). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego biegły nie jest uprawniony do wydania opinii w zakresie klasyfikacji taryfowej, ponieważ decyzja w tym zakresie należy wyłącznie do kompetencji organów celnych (v. wyrok NSA z 13 grudnia 2004 r. sygn. akt GSK 1164/04 nie pub.). W związku z powyższym wskazana w ekspertyzie nr [...] klasyfikacja taryfowa do kodu 3004 9019 00 U. Taryfy celnej nie stanowi dowodu prawidłowego zataryfikowania towaru przy dokonywaniu zgłoszenia celnego. Właściwym kodem do którego winny zostać zaklasyfikowane przedmiotowe towary jest kod PCN 2208 90 69 9. Słusznie organ zauważył, iż pozycja powyższa zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy Celnej obejmuje również napoje alkoholowe, czasami określane jako "uzupełnienie diety" przeznaczone do spożywania w celu utrzymania dobrego stanu zdrowia lub dobrego samopoczucia; mogą być one np. na bazie ekstraktów roślinnych, koncentratów owocowych, lecytyny, substancji chemicznych, itp. i zawierać dodatek witamin lub związków żelaza. Sprowadzone preparaty zgodnie z tym co zostało wskazane wyżej zawierały alkohol etylowy w ilości 30,8 % [...] lub 36,2% [...] wodę oraz mieszaninę związków występujących w substancjach zapachowych. Nie stwierdzono natomiast mierzalnych ilości związków chemicznych mogących wskazywać na obecność ekstraktów roślin leczniczych i ziół. Ponadto w piśmie z dnia 30.08.2002r nr: [...] i [...] wskazano, iż sprowadzone preparaty są o smaku i zapachu charakterystycznym dla wyrobów alkoholowych dostępnych w handlu detalicznym, nadają się do bezpośredniego spożycia jako wyroby spirytusowe, odpowiadają charakterystyce towarów objętych pozycją 2208 taryfy celnej (karty 21-31 akt administracyjnych). W związku z tym prawidłowo organ ocenił, iż sprowadzone preparaty należy zaklasyfikować do pozycji 2208. Potwierdzeniem powyższego jest zarówno informacja uzyskana przez CLC od władz celnych U. (karta 37 akt administracyjnych) z której wynika, iż sprowadzony towar klasyfikowany jest przez te władze do pozycji 2208 09 U. Taryfy Celnej oraz ustalenia, iż przedmiotowe towary mogą stanowić produkty "analogiczne" do towarów klasyfikowanych, zgodnie z opiniami Światowej Organizacji Celnej zawartymi w części III tomu V "Wyjaśnień do Taryfy celnej", w podpozycji 2208 90 Taryfy celnej. Zgodnie z decyzją Komitetu Systemu Zharmonizowanego preparaty alkoholowe o nazwach handlowych [...] oraz [...] w których nie występują ekstrakty roślinne, a głównym składnikiem jest alkohol etylowy, klasyfikuje się w podpozycji 2208 90 Taryfy celnej (opinia nr [...] , [...] , [...] i [...] ). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że Dyrektor Izby Celnej w W. przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe w zakresie wskazanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 stycznia 2005r. , sygn. akt V SA 4995/03. Dokonane ustalenia usuwają wszelkie wątpliwości związane zarówno z klasyfikacją towarową sprowadzonych preparatów jak i stroną postępowania, czym organ celny II instancji wypełnił dyspozycję art. 153 p.p.s.a., który stanowi, iż ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Konkludując, w ocenie Sądu organy celne działały w niniejszej sprawie zgodnie z zasadą praworządności i na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Dopełniły powinności tak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego jak i prawidłowej jego oceny, nie naruszając w tym względzie podstawowej zasady postępowania dowodowego, tj. zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 191 Ordynacji podatkowej. Ocena zebranych w sprawie dowodów znalazła swój wyraz w uzasadnieniu skarżonej decyzji, i zdaniem Sądu jest ona prawidłowa. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.