II OZ 847/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 19 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. i S. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Ke 975/05 w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania w sprawie ze skargi M. B. i S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 30 czerwca 2005 r. nr SKO [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia oddalić zażalenie II OZ 847/06 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Ke 975/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 30 czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Sąd podkreślił, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach oraz utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta Miasta Kielce w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie podlegają wykonaniu, nie powodują bezpośrednio wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a zatem nie mogą być przedmiotem wstrzymania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Zdaniem Sądu przedwczesny jest również wniosek o wstrzymanie decyzji z dnia 14 marca 2006 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie w całości i merytoryczne rozpoznanie sprawy w oparciu o zarzuty zawarte w skardze oraz zażaleniu, a w konsekwencji uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 30 czerwca 2005 r. Zaskarżonemu postanowieniu żalący się zarzucili: po pierwsze - nie dokonanie analizy stanu faktycznego pod kątem skutków utrzymania w mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta Kielce; po drugie - brak merytorycznego rozpoznania zarzutów ujętych w skardze, co spowodowało niezbadanie sprawy i naruszenie art. 7 k.p.a.; po trzecie - pomięcie, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach oraz utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta Miasta Kielce naruszają ich prawo własności, co spowodowało naruszenie art. 155 § 1 p.p.s.a. W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania Spółka "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w Kielcach wskazała, iż zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Dodano, iż we wniesionym zażaleniu nie wykazano żadnego naruszenia prawa, które mogłoby stanowić podstawę uchylenia tego postanowienia, a podniesione zarzuty są bezzasadne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi na decyzję służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszona zaskarżona decyzja. Dlatego też rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części sąd administracyjny, stosownie do przepisu art.61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi zostanie wykonana zaskarżona decyzja, która w wyniku rozpoznania skargi może być uchylona albo może być stwierdzona jej nieważność. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie skarżących na w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Jak już wskazano podstawą do wstrzymania przez Sąd zaskarżonej decyzji po wniesieniu skargi jest stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. tego rodzaju przesłanka, że jej wykonanie spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Trafnie w zaskarżonym postanowieniu wykazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach oraz utrzymana nią w mocy decyzja Prezydenta Miasta Kielce w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie podlegają wykonaniu i nie powodują bezpośrednio wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a zatem nie mogą być przedmiotem wstrzymania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazane wyżej skutki mogłyby wystąpić dopiero w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę , jednakże decyzja w tym przedmiocie podlega odrębnemu zaskarżeniu, i dopiero przypadku jej zaskarżenia do sądu administracyjnego może zostać wstrzymane jej wykonanie, a zatem argumenty zamieszone w zażaleniu są w tej sprawie nieadekwatne. Należy więc zgodzić się z oceną Sądu I-instancji, iż wniosek o wstrzymanie decyzji z dnia 14 marca 2006 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę jest przedwczesny. W odniesieniu do argumentów zażalenia, należy podkreślić, iż celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest, jak już wspomniano powyżej, jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie ocena legalności tego aktu, czy dokonywanie ustaleń faktycznych. Nie trafny jest zatem zarzut naruszenia przez sąd I-instancji art. 155 § 1 p.p.s.a. Podobnie chybiony jest zarzut naruszenia art. 7 k.p.a., ponieważ ten przepis dotyczy postępowania administracyjnego i nie jest w ogóle stosowany w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a zatem nie mógł być przez Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszony. Należy też zauważyć, że zarzucana przez żalących się wadliwość zaskarżonej do Sądu decyzji nie stanowi podstawy uzasadniającej wstrzymania jej wykonania. Ustawa procesowa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera bowiem regulacji umożliwiającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości tego aktu, tak jak ma to miejsce w postępowaniu przed organami administracji /por. art. 152 § 1 i art. 159 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego/. Skarżący w zażaleniu i innych pismach procesowych nie wskazali też na czym miałoby polegać w tej konkretnej sprawie niebezpieczeństwo powstania niepowetowanej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego należy uznać, iż żalący nie wykazali przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego zażalenie podlega oddaleniu. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.