III SA/Kr 609/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na czynność z zakresu administracji publicznej podjętej przez Prezydenta Miasta w przedmiocie postawienia znaku drogowego postanawia : skargę odrzucić W dniu [...].12.2005 r. Prezydent Miasta zatwierdził projekt organizacji ruchu na ulicy [...] w T. Zgodnie z tym projektem na ulicy [...] zaprojektowano ustawienie znaku B-35 z napisem "w godz. 22-5" dla obu kierunków ruchu. W dniu [...].02.2006 r. A. T. złożył do Zarządu Dróg Miejskich w T. wniosek o usunięcie znaku drogowego B-35 z ul. [...] w T., ponieważ umiejscowienie tego znaku ogranicza prowadzenie działalności gospodarczej, a w szczególności parkowanie samochodów klientów baru "M.". Dnia [...].03.2006 r. A. T. wezwał, w trybie art. 52 § 4 Prawa o stepowaniu przed sądami administracyjnymi Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa poprzez usunięcie tego znaku. W dniu [...].05.2006 r. A. T. wniósł skargę na czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczącą zdaniem skarżącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a polegającą na ustawieniu znaku drogowego B-35 na ul. [...] w T., domagając się usunięcia tego znaku jako postawionego bez podstawy prawnej oraz zasądzenia kosztów według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że sam organ administracji przyznał, iż postawił przedmiotowy znak bez podstawy prawnej. Ustanowiony znak B-35 ingeruje w prawa i obowiązki skarżącego i chociaż dochowano procedurze postawienia znaku drogowego, to nie służy on ani interesom publicznym, ani bezpieczeństwu ruchu drogowego. Postawienie tego :znaku jest częścią działań skierowanych wobec skarżącego, a dotyczących pozbawienia go prawa do prowadzenia działalności gospodarczej. i Zdaniem skarżącego postawienie znaku B-35 na ul. [...] w T. służy ochronie interesów indywidualnych i tym samym narusza zasadę równości wobec prawa oraz zasadę demokratycznego państwa prawa. Usytuowanie tego znaku służyło uzyskaniu aprobaty wśród mieszkańców, którzy składali skargi na blokowanie dostępu do ich posesji przez klientów lokalu pod nazwą bar "M.". Postawienie tego znaku służy ochronię prawa własności części mieszkańców. W ocenie skarżącego ustawienie znaku drogowego jest objęte kognicją sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Artykuł ten pozwala na zaskarżenie wszystkich innych niezaskarżalnych aktów i czynności, nie będących decyzjami lub postanowieniami. Precyzując przedmiot zaskarżenia, skarżący w piśmie procesowym z dnia [...].07.2006 r. wyjaśnił, że przedmiotem zaskarżenia jest jedynie postawienie znaku drogowego B-35. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotowy znak drogowy został umieszczony na podstawie projektu organizacji ruchu zatwierdzonego 15.12.2005 r. Organ administracji wyjaśnił, że skarga zasługuje na odrzucenie, ponieważ jej przedmiot nie mieści w zakresie właściwości sądu administracyjnego. Ustawienie znaku drogowego następuje na podstawie zatwierdzenia projektu organizacji ruchu drogowego, który jest - zgodnie z § 2 ust. 1pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem - czynnością materialno-techniczną i nie dotyczy ono ani uprawnień ani obowiązków konkretnych podmiotów. Organizacja ruchu na :drodze nie dotyczy konkretnych osób, ale wszystkich użytkowników drogi. Zatwierdzenie organizacji ruchu nie jest również jakąkolwiek uchwałą lub aktem prawnym i nie może zostać skuteczne zaskarżone na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 i 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 15 lipca 2005 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres spraw objętych kontrolą sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tym artykułem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt .5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8 ) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a."). Przedmiotem niniejszej skargi jest ustawienie znaku drogowego B-35 na drodze publicznej stanowiącej ul. [...] w T. Tak bowiem skarżący sprecyzował przedmiot swojej skargi. Znak drogowy stanowi przykład aktu generalnego, adresowanego do nieskonkretyzowanego adresata. W związku z tym nikt nie może powoływać się na naruszenie swojego uprawnienia lub interesu prawnego przez usytuowanie znaku drogowego będącego w ocenie skarżącego nielegalną działalnością administracji. Znak drogowy może co najwyższej naruszać interes faktyczny danej osoby. Podnoszona przez skarżącego okoliczność wskazująca na związek między ustawieniem znaku B-35 na ul. [...] w T. a zakresem (rozmiarem) prowadzonej działalności gospodarczej w postaci działalności usługowej stanowi właśnie o naruszeniu interesu faktycznego skarżącego. Samo ustanowienie znaku drogowego B-35 nie zakazuje prowadzenia działalności gospodarczej, ani nie ogranicza innych swobód obywatelskich. Postawienie znaku drogowego nie jest w szczególności innym niż określonym w art. 3 §2 pkt 1-3 P.p.s.a aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga na akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. jest dopuszczalna wtedy, gdy podjęty akt lub czynność został skierowany do indywidualnego podmiotu. Cechy tej nie spełnia czynność polegająca na postawieniu znaku drogowego, która ma charakter generalny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity z 2005 r. Dz. U. Nr 108, póz. 908 ze zm.) znaki i sygnały drogowe wyrażają ostrzeżenia, zakazy, nakazy lub informacje. Ustanowienie takiego znaku jest więc czynnością techniczną, wtórną wobec zatwierdzonego projektu organizacji ruchu na drodze publicznej. Zgodnie z orzecznictwem sądowym sprawy dotyczące ustawiania znaków drogowych nie są sprawami indywidualnymi z zakresu administracji państwowej i nie są rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnej (postanowienie NSA z 21.12.1987 r., sygn. akt SAB/Wr 87, opub. w ONSA 1987/2/92). Ustalenie przez organ zarządzający ruchem ograniczeń w korzystaniu z drogi (ulicy) jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego (wyrok NSA z 11.03.1992 r., sygn. akt SA/Ka 117/92, opub. w OSP 1994/7/128). Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż zarzucana Prezydentowi Miasta T. czynności polegająca na ustawieniu znaku drogowego nie należy do właściwości Wojewódzkiego sądu administracyjnego i stąd skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W związku z powyższym należało w drodze postanowienia, stosownie do treści art. 58 § 3 P.p.s.a. orzec jak w sentencji. W przypadku odrzucenia skargi, nie przysługuje skarżącemu zwrot koszów postępowania.