II OSK 770/07

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2008-07-03

Skład orzekający: Małgorzata Stahl, Anna Łuczaj, Jerzy Siegień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o ustaleniu opłaty legalizacyjnej może zostać wydane bez uprzedniego zbadania, czy budowa nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, w szczególności dotyczących usytuowania budynku przy granicy działki?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając zasadność zarzutów skargi kasacyjnej. Sąd stwierdził, że WSA błędnie uznał, iż zaskarżone postanowienia nie zawierały podstawy prawnej oraz że nastąpiło naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie kwestii zgodności usytuowania budynku z warunkami technicznymi. NSA wskazał, że ustalenia w tym zakresie zostały poczynione w aktach sprawy, a decyzja o warunkach zabudowy może dopuszczać usytuowanie ściany bez otworów przy granicy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. ustalające opłatę legalizacyjną w celu zalegalizowania rozbudowy budynku mieszkalnego bez wymaganego pozwolenia, która była prowadzona bezpośrednio przy granicy działki skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia organów, uznając, że nie zbadano kwestii naruszenia przepisów techniczno-budowlanych i że postanowienia nie zawierały uzasadnienia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł skargę kasacyjną, zarzucając WSA naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Stahl (spr.) Sędziowie NSA Anna Łuczaj del. WSA Jerzy Siegień Protokolant Anna Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Ke 322/06 w sprawie ze skargi A. O. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił zaskarżone przez A. O. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], zn. [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji z dnia [...], którym ustalono opłatę w wysokości 50 tys. zł. celem zalegalizowania rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] w M. oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], zn. [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] września 2004 r. przez organ I instancji ustalono, iż na działce o nr [...] stanowiącej własność S. i A. F. prowadzona jest rozbudowa budynku mieszkalnego bez wymaganego przepisami pozwolenia. Budynek ten położony jest bezpośrednio przy granicy z działką [...] A. O.. Inwestorzy posiadali decyzję z dnia [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji rozbudowy budynku jednorodzinnego, jednak Starosta S. nie wyraził zgody na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 3 pkt 1b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) polegające na wykonaniu ścian bez otworów okiennych i drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką nr [...]. W związku z tym, postanowieniem z dnia [...], organ nakazał wstrzymanie robót budowlanych, zobowiązując inwestorów do zabezpieczenia obiektu i przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót wraz z oceną stanu technicznego budynku. Następnie nakazano inwestorom decyzją z dnia [...] wykonanie robót wskazanych w przedłożonych przez inwestorów opiniach technicznych. Decyzja organu I instancji została uchylona decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], a postępowanie w tym zakresie umorzone. (Skargę na decyzję organu II instancji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ke 563/05). W ponownie przeprowadzonym postępowaniu Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w dniu [...] wstrzymał roboty budowlane związane z rozbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] zobowiązując inwestorów do zabezpieczenia obiektu, przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 4 egzemplarzy projektu budowlanego oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponieważ w dniu 31 sierpnia 2005 r. inwestor przedłożył wymagane dokumenty, organ uznał, że zaistniała możliwość wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, pod warunkiem uiszczenia opłaty legalizacyjnej. W związku z tym organ I instancji wydał w dniu [...] postanowienie ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] uznając, że jest ono zgodne z prawem, a wysokość opłaty została w ocenie organu ustalona prawidłowo i dopiero w przypadku jej nieuiszczenia organ będzie uprawniony do wydania nakazu rozbiórki. W skardze na decyzję A. O. wnosiła o wydanie nakazu rozbiórki, kwestionując ustalenia organu wskazujące na brak podstaw do wydania takiej decyzji. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozpoznając skargę stwierdził, że niespełnienie przesłanek legalizacyjnych wymienionych w art. 48 ust. 2 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego uniemożliwia skuteczne prowadzenie postępowania legalizacyjnego, o jakim mowa w art. 49 Prawa budowlanego, w tym wydanie postanowienia ustalającego wysokość opłaty legalizacyjnej. Jedną z przesłanek legalizacyjnych jest zaś to, aby budowa nie naruszała przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Wśród tych przepisów mieszczą się również przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Okoliczność czy rozbudowa nie narusza tych przepisów nie została poddana jakiejkolwiek analizie zarówno w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], ani w zaskarżonym postanowieniu. W konsekwencji takiego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego nie jest wiadome, czy przesłanki legalizacji samowoli zostały spełnione. Ponadto Sąd zauważył, że ani postanowienie zaskarżone, ani postanowienie utrzymane nim w mocy, ani postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nie zawierają uzasadnienia wyjaśniającego podstawy prawne z przytoczeniem przepisów prawa, do czego organy zobowiązane są na mocy art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa. Z tych przyczyn Sąd uchylił wadliwe postanowienia, uznając, że uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynika sprawy. W skardze kasacyjnej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. od tego wyroku zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 133 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) polegające na: - błędnym uznaniu, iż nastąpiło naruszenie art. 7 kpa mogące mieć wpływ na wynik sprawy polegające na niewyjaśnieniu okoliczności, czy rozbudowa nie narusza technicznych warunków dotyczących usytuowania budynku względem nieruchomości sąsiedniej, podczas, gdy ustalenia takie zostały poczynione w czasie oględzin w dniu [...] września 2004 r., a w dniu [...] września 2004 r. do organu wpłynęła m.in. decyzja ustalająca warunki zabudowy oraz projekt rozbudowy budynku, - błędnym przyjęciu, że postanowienia nie zawierają wyjaśnień podstawy prawnej, podczas gdy każde z nich spełnia warunki określone w art. 107 § 3 kpa. Ponadto zarzucono naruszenie prawa materialnego: art. 48 ust. 2 pkt 1i 2 i ust. 3 Prawa budowlanego przez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że badanie przez organ administracyjny okoliczności spełnienia przesłanek do legalizacji samowoli budowlanej wskazanych w tym przepisie wymaga szczególnego i odrębnego uzewnętrznienia, tymczasem fakt wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych jest wynikiem uznania przez organ, że zachodzą przesłanki do legalizacji samowoli budowlanej. Z tych przyczyn wniesiono o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania a w przypadku nieuwzględnienia zarzutu naruszenia przepisów postępowania o uchylenie wyroku i rozpoznanie skargi. Ponadto wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną posiadanie przez inwestorów ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy przesądza o możliwości usytuowania ściany budynku prowadzonej rozbudowy bezpośrednio przy granicy sąsiedniej nieruchomości, organy poddały analizie kwestię usytuowania rozbudowy, podjęły też niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy a uzasadnienia podjętych rozstrzygnięć nie uchybiają art. 107 § 3 kpa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna ma uzasadnione podstawy. Zasadny jest zarzut naruszenia przepisów procedury sądowoadministracyjnej t.j. przepisu art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 ze zm.) polegający na uznaniu, ze zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające nie zawierały wskazania podstawy prawnej co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zasadność tego zarzutu znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Zasadny jest także zarzut odnoszący się do uznania przez Sąd że nastąpiło naruszenie art. 7 k.p.a. mogące mieć wpływ na wynik sprawy poprzez niewyjaśnienie czy rozbudowa i usytuowanie budynku w granicy nie narusza warunków technicznych dotyczących usytuowania budynku. Ustalenia takie zostały poczynione w trakcie oględzin w dniu [...] września 2004 r. oraz w oparciu o dostarczone dokumenty, w tym m.in. decyzję o warunkach zabudowy i projekt rozbudowy ze ścianą przeciwpożarową od strony granicy. W świetle postanowień § 12 ust.3 pkt 1 ( w uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołano inne przepisy) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75,poz.690 ze zm.)budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów bezpośrednio przy granicy m.in. jeśli wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jeśli planu nie ma takie warunki może ustalić decyzja o warunkach zabudowy. Z akt sprawy wynika także , że badano czy tak usytuowany budynek zacieni sąsiednią nieruchomość i czy takie usytuowanie nie naruszy interesów osób trzecich ( m.in. czy utrudni zabudowę). Zgodnie z art. 133 § 1 Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. W rozpoznawanej sprawie pewne kwestie o których wypowiadał się Sąd znajdują wyjaśnienie w aktach sprawy, w tym w decyzji o warunkach zabudowy i protokole oględzin a tym samym i ten zarzut skargi kasacyjnej można uznać za uzasadniony. Zważywszy na powyższe, na podstawie art. 185 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ,orzeczono jak w sentencji. Od zasądzenia kosztów odstąpiono na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a. z uwagi na to, że A.O. była zwolniona od kosztów postępowania sądowego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło