II SA/Sz 1052/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki /spr./ Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. M. , T. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji nakazującej usunięcie kabla elektroenergetycznego i przywrócenia do stanu poprzedniego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących J. M. i T. M. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...]r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. M. i T. M., od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r, odmawiającej wydania decyzji nakazującej Miejskim Wodociągom i Kanalizacji usunięcia kabla linii elektroenergetycznej [...], ułożonego w gruncie działki nr [...] w obrębie [...] oraz w gruncie działek nr [...] i nr [...] w obrębie [...], oraz przywrócenia tych nieruchomości do stanu przed jego położeniem - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, że Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał zaskarżoną decyzję na wniosek z dnia [...] r. złożony przez J. M. i T. M. Do wniosku załączono m.in. kopię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 listopada 2005 r., SA/Sz 618/03, uchylającego decyzję Wojewody z dnia [...] r., [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielającą Miejskim Wodociągom i Kanalizacji i Zakładowi Energetycznemu pozwolenia na budowę linii kablowej [...] na trasie [...] – [...] dla zasilania stacji uzdatniania wody w [...]. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podał, że budowa przedmiotowej linii kablowej [....], rozpoczęta została [...] r. na podstawie ostatecznej decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę z dnia [...] r., [...], utrzymanej w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] r., [...]. Inwestor w dniu [...] r zawiadomił o zakończeniu budowy. W związku z tym organ I instancji stwierdził, że należy ustalić czy żądanie usunięcia przedmiotowego kabla jest zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, pismem z dnia 16 lutego 2006 r., poinformował, że wyrok z dnia 17 listopada 2005r. SA/Sz 618/03 nie jest prawomocny, ponieważ złożone zostały skargi kasacyjne J. M. i T. M. oraz uczestnika postępowania - Miejskich Wodociągów i Kanalizacji. W związku z tym organ I instancji wskazując na treść art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, stwierdził, że jeśli obiekt został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę, a decyzja nie została wyeliminowana z obrotu prawnego to żądanie jego rozbiórki jest bezzasadne. Od decyzji organu I instancji odwołanie wnieśli J. M. i T. M., podtrzymując argumentację zawartą we wniosku z dnia [...]r., w którym domagali się rozbiórki przedmiotowej linii elektrycznej. Wskazali też, że swoje żądanie opierają na wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie: z dnia 14 września 2005 r., SA/Sz 8/03, z dnia 14 września 2005 r., SA/Sz 9/03, z dnia 17 listopada 2005 r., SA/Sz 618/03 i decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., [...], ponieważ z tych dokumentów wynika, że Spółka nigdy nie dysponowała nieruchomościami na cele budowlane, a mimo to, wbrew prawu, zrealizowała przedmiotową inwestycję. Ponadto podnieśli, że organ I instancji nie uwzględnił faktu, że Starosta i Wojewoda wydając decyzje ograniczające prawo własności nieruchomości skarżących, po złożeniu przez nich w dniu [...] r. skarg do sądu administracyjnego, byli zobowiązani wstrzymać wykonanie zaskarżonych decyzji. Odnosząc się do podniesionych zarzutów organ II instancji stwierdził, że przedmiotowa linia elektroenergetyczna wybudowana została na podstawie decyzji Starosty z dnia [...] r., o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu dla Miejskich Wodociągów i Kanalizacji i Zakładu Energetycznego pozwolenia na budowę linii kablowej w celu zasilania stacji uzdatniania wody w [...], utrzymanej w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] r., [...]. Inwestycję zrealizowano zatem na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy podkreślił nadto, że od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 listopada 2005 r., SA/Sz 618/03, uchylającego decyzję Wojewody z dnia [...] r., [...], złożone zostały skargi kasacyjne, a zatem w myśl art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153, poz. 1270) wyrok ten nie jest prawomocny i nie podlega wykonaniu. Oznacza to, że uchylona tym wyrokiem decyzja Wojewody z dnia [...] r. nadal pozostaje w obrocie prawnym i jako ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Biorąc pod uwagę, że przedmiotowa linia elektroenergetyczna wybudowana została w oparciu o ostateczne decyzje administracyjne pozostające w obrocie prawnym, a zawiadomienie o zakończeniu budowy zostało przyjęte przez właściwy organ bez zgłoszenia sprzeciwu, należało stwierdzić, że organy nadzoru budowlanego w aktualnym stanie prawnym nie mają podstaw do wydania decyzji o nakazie rozbiórki przedmiotowej linii kablowej, co oznacza, że decyzja organu I instancji jest zasadna. Organ odwoławczy stwierdził nadto, że pomimo właściwego rozstrzygnięcia, organ I instancji błędnie przywołał jako podstawę art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, ponieważ przedmiotowa linia elektroenergetyczna wybudowana została na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, i jest to przypadek inny niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 cyt. ustawy. Zatem podstawę prawną decyzji odmawiającej wydania nakazu rozbiórki stanowi art. 51 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyli J. M. i T. M. wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, zobowiązanie organu I i II instancji do wydania decyzji nakazującej usunięcie kabla energetycznego wybudowanego bezprawnie i przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego oraz nałożenie sankcji na organ odwoławczy za przewlekłe postępowanie administracyjne. Skarżący zarzucili: celowe nieuwzględnienie stanu faktycznego znanego organom, uniemożliwienie zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji, nie przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, pominięcie zobowiązania zawartego w decyzjach Starosty z dnia [...] r. dotyczącego doprowadzenia nieruchomości, po zrealizowaniu inwestycji, do stanu poprzedniego. Uzasadniając podniesione zarzuty skarżący podkreślili, że kabel energetyczny stanowiący przedmiot postępowania został wybudowany m. in. niezgodnie z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Tego podstawowego zagadnienia celowo nie badały organy obu instancji. Jest to wystarczająca przesłanka prawna (art. 48 Prawa budowlanego) do wydania decyzji nakazującej usunięcie bezprawnie wybudowanego kabla. Zdaniem skarżących błędem było pominięcie rozprawy administracyjnej i nie dokonanie wizji lokalnej pomimo złożenia stosownych wniosków dowodowych. Poza tym skarżący szczegółowo opisali przebieg postępowania i wskazali na podejmowane przez nich czynności procesowe. J. M. i T. M. uzupełnili treść skargi w pismach procesowych z dnia [...]r., [...]r. oraz [...]r. w których obszernie uzasadnili podnoszone zarzuty, a także krytycznie ocenili orzeczenie sądu administracyjnego oddalającego ich wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości nr [...] obręb [...], co ułatwiło organom administracji działania naruszające prawo. Skarżący wskazali na znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wyroku Sądu Najwyższego z dnia [....]r. [...], a także poinformowali o złożeniu skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu. W przekonaniu skarżących w rozpoznawanej sprawie nie było podstaw do wydania decyzji odmownej w przedmiocie usunięcia kabla. Istniała natomiast podstawa do zawieszenia postępowania w związku z wniesieniem skarg kasacyjnych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2005r.,SA/Sz 618/03. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skargę należało uwzględnić. W toku postępowania organy obu instancji przyjęły, że podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia, czy żądanie usunięcia kabla energetycznego ułożonego w gruntach nieruchomości nr [...] obręb [...] i nr [...], [...] obręb [...] jest zasadne, ma wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 listopada 2005 r., SA/Sz 618/03 uchylający decyzję Wojewody z dnia [...] r. znak [....] utrzymującą w mocy decyzję Starosty o pozwoleniu na budowę z dnia [...]r. znak [...]. Po ustaleniu, iż wskazany wyżej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie nie jest prawomocny, ponieważ złożone zostały skargi kasacyjne zarówno skarżących jak i uczestnika postępowania, uznano w postępowaniu administracyjnym, że skoro przedmiotowa linia elektroenergetyczna wybudowana została w oparciu o ostateczną decyzję administracyjną pozostającą w obrocie prawnym, a zawiadomienie o zakończeniu budowy zostało przyjęte przez właściwy organ bez zgłoszenia sprzeciwu, to brak jest w aktualnym stanie prawnym, podstaw do wydania nakazu rozbiórki. Stanowisko takie nie jest zasadne. Uzyskanie informacji o tym, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 listopada 2005r.,SA/Sz 618/03 nie jest prawomocny, ponieważ został poddany kontroli instancyjnej uzasadniał przyjęcie, że rozpatrzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych ma znaczenie prejudycjalne dla toczącego się postępowania administracyjnego, a zatem istnieje podstawa do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. W tej sytuacji odmowa wydania decyzji nakazującej usunięcia linii elektroenergetycznej była przedwczesna. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ winien wziąć pod uwagę celowość zawieszenia postępowania, a następnie po rozpoznaniu skarg kasacyjnych przez Naczelny Sąd Administracyjny, wydać stosowną decyzję. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.