II SA/Po 136/06

WyrokWSA w Poznaniu2006-12-20

Skład orzekający: Elwira Brychcy, Barbara Drzazga, Aleksandra Łaskarzewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zmiana sposobu użytkowania budynku z funkcji rzemieślniczo-mieszkalnej na edukacyjną, obejmująca adaptację budynku gospodarczego na salę gimnastyczną oraz budowę boiska szkolnego i parkingu, wymaga wydania decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?
Ratio decidendi
Zmiana sposobu zagospodarowania terenu, obejmująca budowę boiska szkolnego i miejsc parkingowych, nawet jeśli nie wymaga pozwolenia na budowę, podlega obowiązkowi wnioskowania o ustalenie warunków zabudowy. W związku z tym, decyzja umarzająca postępowanie jako bezprzedmiotowe jest nieprawidłowa, a organ powinien ponownie rozpoznać wniosek w kontekście przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zmiana sposobu użytkowania budynku bez robót budowlanych nie wymaga decyzji o warunkach zabudowy.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) uchyliło decyzję Prezydenta Miasta odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na adaptacji budynków z funkcji rzemieślniczo-mieszkalnej na edukacyjną, umarzając jednocześnie postępowanie pierwszej instancji. Skargi na tę decyzję złożyli Prokurator Okręgowy oraz H.N. Prokurator zarzucił naruszenie przepisów dotyczących obowiązku ustalenia warunków zabudowy dla planowanej budowy boiska i parkingu. H.N. zarzucił pominięcie go jako strony postępowania, mimo że jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz zasądził od SKO na rzecz skarżącego H.N. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. Określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2006 r. przy udziale sprawy ze skarg H.N., Prokuratora Okręgowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego H.N. kwotę 500-,zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ B.Drzazga /-/ E.Brychcy /-/ A.Łaskarzewska Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. w sprawie [...] z powołaniem na art. 127 §2, art.138 §1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 59 ust.1 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 poz. 717 z 2003r.) uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na tymczasowej adaptacji istniejących budynków i działki z funkcji rzemieślniczo - mieszkaniowej na działalność edukacyjną i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. Na powyższą decyzję skutecznie do Sądu Administracyjnego zostały złożone skargi: przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej i zarejestrowane pod sygn. akt II SA/Po 441/06 oraz przez H.N. i zarejestrowane pod sygn. II SA/Po 136/06 Postanowieniem z dnia 28 listopada 2006r. Sąd połączył obie sprawy do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia i dalej obie sprawy są rozpoznawane pod sygnaturą II SA/Po 136/06. Prokurator w swojej skardze na decyzję SKO zarzucił naruszenie przepisu art. 59 ust.1 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 poz. 717 z 2003r.) poprzez niezasadne przyjęcie, że zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na działalność edukacyjną - w przypadku braku miejscowego planu - nie wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy w sytuacji gdy zamierzenie obejmuje adaptację budynku gospodarczego na salę gimnastyczną oraz budowę boiska szkolnego i parkingu. Dalej Prokurator zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 i 107 § 3 kpa poprzez pominięcie zgłaszanego przez wnioskodawcę S.K. zamiaru adaptacji budynku gospodarczego na salę gimnastyczną i brak należytego wyjaśnienia okoliczności dotyczących planowanej przez wnioskodawcę budowy boiska szkolnego i parkingu. W konsekwencji Prokurator domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. Drugi skarżący H.N. domagając się również uchylenia zaskarżonej decyzji SKO i zarzucał, że został pomięty w postępowaniu przed organem drugiej instancji co narusza przepis art. 28 kpa, ponieważ jest on stroną tego postępowania, ma interes faktyczny i prawny aby brać udział w postępowaniu. Wyjaśnił, że jako właściciel nieruchomości sąsiadującej bezpośrednio z działką na której ma być prowadzona zamierzona inwestycja i zamiana funkcji z rzemieślniczej na edukacyjną brał udział w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Na zmianę przeznaczenia funkcji nieruchomości nie wyraża zgody ponieważ gwar i hałas spowoduje zmniejszenie atrakcyjności jego działki. W ocenie skarżącego w tym stanie faktycznym konieczne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i decyzja umarzająca postępowanie przed organem pierwszej instancji jako nietrafna winna być uchylona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę H.N. wniosło o oddalenie skarg i podtrzymało swoją argumentację. Natomiast w odpowiedzi na skargę Prokuratora - Kolegium w piśmie z dnia [...] r. nie precyzując jednoznacznie o co wnosi wyjaśniło, że uznało skargę Prokuratora za zasadną co sprawiło, że decyzją z dnia [...] r. uchyliło swoją decyzję z [...] r. chcąc ja wycofać z obrotu prawnego i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania przez Prezydenta. Decyzja SKO z [...] r. została jednak także zaskarżona do Sądu przez Prokuratora. W tym miejscu należy wskazać, że sprawa ta została zarejestrowana w sądzie pod sygnaturą II SA/Po 437/06 i zakończona wyrokiem z dnia 5 września 2006r. którym uchylono decyzję SKO z [...] r. Uczestnik postępowania S.K. na rozprawie sądowej odnośnie decyzji SKO z [...] r. nie wypowiedział się, podtrzymał swoje wyjaśnienia pisemne z dnia [...] r., gdzie przedstawił w jakich okolicznościach szkoła powstała, jak ważną społecznie spełnia rolę oraz, że dysponuje postanowieniami Państwowego Powiatowego i Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego dopuszczające do prowadzenia szkoły. Podał także, że budynek został dostosowany do szkoły bez przebudowy czy rozbudowy i niesłuszny jest zarzut, że zamierza wybudować salę gimnastyczną boisko czy parking. Wyjaśnił dalej, że obecne czyni starania o zlokalizowanie szkoły w innym miejscu - po byłych koszarach wojskowych . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skargi zasługują na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowego jest dokonanie oceny legalności, a więc zgodności z przepisami prawa decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] r. ponieważ ostatecznie w sposób skuteczny ta decyzja nie została wycofana z obrotu prawnego, bo jak się okazało próba wyeliminowania tej decyzji przez SKO okazała się nieprawidłowa - co wskazał Sąd w sprawie II SA/Po 437/06 Przedmiotem oceny SKO była decyzja Prezydenta z dnia [...] r. odmawiająca ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na tymczasowej adaptacji budynku i działki z funkcji rzemieślniczo-mieszkalnej na funkcję edukacyjną. Wniosek o wydanie tej decyzji złożył S.K., a zamierzenie inwestycyjne przedstawione we wniosku obejmowało adaptację istniejącego budynku zlokalizowanego w części frontowej działki na budynek szkolny, adaptację istniejącego budynku mieszkalnego na salkę gimnastyczną, wykonanie boiska, wykonanie parkingu. Obszar na którym miały być przeprowadzone roboty budowlane nie jest objęty żadnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dokonując analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu stwierdzono, że nie jest możliwe wydanie decyzji ponieważ nie są spełnione warunki określone w art. 61 ust.1 - 5 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 poz. 717 z 2003r.). W tym miejscu należy wskazać, że zamierzenie inwestycyjne jest złożone. Związane z adaptacją budynków i zmianą sposobu ich przeznaczenia, które jak twierdzi wnioskodawca, nie wymagają przeprowadzenie robót budowlanych oraz prace związane z wytyczeniem miejsc parkingowych oraz przeznaczeniem terenu do wykorzystywania na boisko szkolne. Jak wyjaśniono w komentarzu do art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pod redakcją prof. Z. Niewiadomskiego na str. 469 każdy przypadek wymagający pozwolenia na podstawie prawa budowlanego musi być poprzedzony wydaniem decyzji na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast nie każde przedsięwzięcie objęte decyzją o warunkach zabudowy będzie później skutkowało koniecznością wnioskowania o pozwolenie na budowę. Niektóre działania będą przeprowadzone tylko na podstawie decyzji o warunkach zabudowy. Do tej kategorii należy zaliczyć boiska szkolne (w zw. z art. 29 ust.1 pkt 9 prawa budowlanego), czy miejsca postojowe dla samochodów osobowych do 10 stanowisk (w zw. z art. 29 ust.1 pkt.10 prawa budowlanego). Zamierzenia te podlegają obowiązkowi wnioskowania o ustalenie warunków zabudowy .ponieważ stanowią zmianę sposobu zagospodarowania terenu. Mając na uwadze powyższą wykładnię przepisu art. 59 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym stwierdzić należy, że nieprawidłowa jest decyzja organu drugiej instancji umarzająca postępowanie przed organem pierwszej instancji jako bezprzedmiotowe. W części związanej z budową miejsc parkingowych i budową boiska należy ponowić postępowanie administracyjne celem ustalenia czy możliwe jest wydanie warunków zabudowy dla tego zamierzenia w kontekście przepisów art. 61 ust. 1- 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tej części argumenty Prokuratora zawarte w skardze są w pełni uzasadnione, co skutkuje koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa materialnego , a w szczególności art. 59 ustawy o p.i.z.p. Dla porządku tylko Sąd wyjaśnia, że odnośnie zmiany sposobu użytkowania budynku z funkcji mieszkalnej na edukacyjną w sytuacji gdy nie przeprowadza się robót budowlanych nie ma potrzeby ubiegania się i ostatecznie wydawania decyzji warunkach zabudowy. Te same argumenty przemawiają za uwzględnieniem skargi H.N., który trafnie argumentował, że w niniejszym stanie faktycznym zachodzi konieczność rozpoznania wniosku w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Dodatkowo należy wskazać, że organ drugiej instancji nie uzasadnił przyczyny dla której nie powiadomił skarżącego o wydanej przez siebie decyzji w sytuacji gdy skarżący będący właścicielem działki sąsiedniej był stroną postępowania przed organem pierwszej instancji. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ drugiej instancji ustali i rozważy czy materiał zgromadzony przez organ pierwszej instancji w szczególności co do boiska i parkingu jest wystarczający dla podjęcia merytorycznej decyzji. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd na zasadzie art. 145 § 1 ust 1 lit a oraz art. 200 i 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270) orzekł jak w wyroku . /-/ B.Drzazga /-/ E.Brychcy /-/ A.Łaskarzewska MarK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło