VII SA/Wa 1790/06
WyrokWSA w Warszawie2006-12-13
Skład orzekający: Bożena Więch-Baranowska, Mariola Kowalska, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy może uchylić postanowienie organu pierwszej instancji wydane na podstawie art. 132 KPA, jeśli nie zostały spełnione przesłanki formalne i materialne określone w tym przepisie, a postanowienie organu pierwszej instancji dotyczyło nałożenia obowiązku przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo uchylił postanowienie organu pierwszej instancji, ponieważ organ ten nie mógł w trybie art. 132 KPA uchylić swojego postanowienia dowodowego z art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, na które nie przysługuje zażalenie. Nie zostały spełnione przesłanki formalne i materialne do zastosowania instytucji autokontrolli z art. 132 KPA, w szczególności brak było zgody stron na uchylenie lub zmianę postanowienia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które uchyliło postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładające na Prezydenta W. obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku. Skarżący zarzucił organowi odwoławczemu rażące naruszenie prawa, twierdząc, że postanowienie organu pierwszej instancji było postanowieniem dowodowym, na które nie przysługuje zażalenie, a organ odwoławczy powinien stwierdzić niedopuszczalność zażalenia. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi [...] w Dzielnicy [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o nałożeniu obowiązku dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego budynku. skargę oddala
Postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. na podstawie art. 132 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./ uchylił swoje postanowienie z dnia [...] kwietnia 2005 r. zaskarżone przez [...] w Dzielnicy [...] wydane na podstawie art. 62 ust 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakładające na Prezydenta W. obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku przy ul. W. w W..
W uzasadnieniu wyjaśnił, że uchylonym postanowieniem mylnie nałożono obowiązek wynikający z przepisu art. 62 ust 3 prawa budowlanego, gdyż może on dotyczyć właściciela lub zarządcy budynku nie zaś członka wspólnoty mieszkalnej. Dlatego zdaniem organu I instancji zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...]– uchylił zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. dokonał niewłaściwej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy.
W ocenie organu odwoławczego nie zostały spełnione przesłanki do zmiany postanowienia z art. 132 kpa, gdyż organ nie uzyskał zgody stron postępowania na jego uchylenie lub zmianę, a także dokonał jedynie uchylenia, by kolejnym postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. nałożyć obowiązek dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego budynku na Wspólnotę Mieszkaniową [...]
Ponadto wątpliwości organu II instancji budzi możliwość zaskarżenia postanowienia w trybie art. 62 ust 3 prawa budowlanego, gdyż ustawa ta nie przewiduje możliwości jego zaskarżenia.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył [...] w Dzielnicy. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia z powodu rażącego naruszenia prawa /art. 156 § 1 pkt 2 kpa/ oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] maja 2005 r. stanowiło postanowienie w sprawie uchylenia postanowienia dowodowego na podstawie art. 77 § 2 kpa, a nie art. 132 kpa. Na takie postanowienie nie służy zażalenie i organ II instancji powinien w drodze postanowienia na podstawie art. 134 kpa stwierdzić niedopuszczalność wniesienia zażalenia przez Wspólnotę Mieszkaniową [...].
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej jest przez Sądy administracyjne sprawowana pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie zaś art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju uchybienia oraz wady nie wystąpiły, wobec czego skarga została oddalona.
Zdaniem Sądu, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo uchylił postanowienie z dnia [...] maja 2005 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. wydane na podstawie art. 132 w związku z art. 144 kpa.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. nie mógł w tym trybie uchylić swojego postanowienia z dnia [...] kwietnia 2005 r. nakładającego na Prezydenta W. obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku przy ul. W..
Jak słusznie zauważył organ II instancji postanowienie wydane w trybie art. 62 ust 3 prawa budowlanego jest postanowieniem wydanym w toku postępowania administracyjnego, które ma charakter dowodowy. Na takie postanowienie nie służy zażalenie /postanowienie dowodowe jest niezaskarżalne/. Skoro nie służy na nie zażalenie, nie można go zmienić w trybie samokontroli, czyli niemożliwym jest zastosowanie trybu weryfikacji rozstrzygnięcia w myśl przepisu art. 132 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela pogląd [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że organ I instancji dokonał niewłaściwej oceny stanu faktycznego i prawnego w przedmiotowej sprawie. Przepis art. 132 kpa w myśl art. 144 kpa ma odpowiednie zastosowanie również do zażaleń na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia. By jednak uchylić lub zmienić zaskarżone postanowienie muszą być spełnione przesłanki: formalna i materialna, wymienione w przepisie art. 132 kpa. Komentowany przepis normuje instytucję tzw. autokontroli. Instytucja ta pozwala na uwzględnienie odwołania strony bez przeprowadzenia postępowania odwoławczego. Organ administracji jest zobowiązany do uchylenia lub zmiany zakwestionowanej decyzji w sposób wskazany w odwołaniu, jeżeli uzna, że odwołanie wniesione przez wszystkie strony zasługuje w całości na uwzględnienie /przesłanka materialna/. Koniecznym warunkiem dopuszczalności uwzględnienia odwołania wniesionego przez jedną ze stron jest wniesienie przez pozostałe strony odwołania zawierającego takie samo żądanie lub wyrażenie zgody pozostałych stron na uchylenie lub zmianę kwestionowanej decyzji /przesłanka formalna/. /vide Duże Komentarze Becka B. Adamiak J. Borkowski – Kodeks postępowania administracyjnego, komentarz, 7 wydanie, s..587 oraz komentarz: Piotr Przybysz do Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 Kodeks postępowania administracyjnego LexPolonicaMaxima/.
Należy przyjąć, że wbrew brzmieniu tego przepisu niedopuszczalne jest wydanie decyzji kasacyjnej, która ogranicza się do uchylenia zaskarżonej decyzji ani też decyzji uchylającej zaskarżoną decyzję i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania. Organ I instancji powinien uchylić swoją decyzję i orzec co do istoty sprawy zgodnie z żądaniem odwołania lub umorzyć postępowanie, jeżeli taki był wniosek strony odwołującej się.
Natomiast organ I instancji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. nie tylko nie uzyskał zgody stron postępowania na jego uchylenie lub zmianę, ale także dokonał jedynie uchylenia, by kolejnym postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. nałożyć obowiązek dostarczenia ekspertyzy stanu technicznego na Wspólnotę Mieszkaniową [...].
Nie można zgodzić się również z zarzutami skargi, że organ nadzoru budowlanego II instancji zmieniając postanowienie miał na myśli art. 77 § 2 kpa. Jest to niedopuszczalna nadinterpretacja postanowienia, a tłumaczenie "co organ miał na myśli" nie może mieć miejsca w świetle przepisów prawa. Biorąc pod uwagę tak dowolną interpretację można by manipulować każdą błędnie wydaną decyzją czy postanowieniem.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ skargę jako bezzasadną należało oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło