II OZ 802/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Gd 88/06 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. K. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 13 grudnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie wykonania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie Pismem z dnia 6 stycznia 2006 r. E. K. wniósł skargę na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 13 grudnia 2005 r., utrzymujące w całości w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Puckim z dnia 2 listopada 2005r. o oddaleniu zarzutów w przedmiocie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji dotyczących tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 17 października 2005 r. W skardze E. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia "ze względu na możliwość wyrządzenia skarżącemu nieusprawiedliwionej okolicznościami sprawy szkody". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 2 marca 2006 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonych aktów i czynności jest możliwe wyłącznie na wniosek skarżącego, o ile zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd podkreślił także, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zdatność do wykonania w drodze egzekucji. Natomiast w odniesieniu do aktów bądź czynności, które nie podlegają wykonaniu, nie jest możliwe wstrzymanie ich wykonania. Na powyższe postanowienie E. K. wniósł zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Puckim z dnia 2 listopada 2005 r. nakazano skarżącemu rozbiórkę domku letniskowego, natomiast obecnie opracowywany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i niewykluczone, że będzie możliwa legalizacja obiektu budowlanego (domku letniskowego) skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest zatem uprawdopodobnienie wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania zaskarżonego aktu. Niebezpieczeństwo wystąpienia negatywnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, występuje w sytuacji, w której zaskarżony akt zostanie wykonany, a następnie w wyniku uwzględnienia skargi zostanie uchylony. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji lub postanowienia spoczywa na stronie skarżącej, która powinna przedstawić argumenty przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku skarżącego sprowadza się natomiast do jednego zdania, w którym skarżący twierdzi, że wskutek wykonania zaskarżonego postanowienia zostanie naruszony jego słuszny interes społeczny i dobra wiara oraz, że powstanie znaczna i nieodwracalna szkoda. Niemniej jednak, niezależnie od wskazanych jako uzasadnienie wniosku okoliczności, zaskarżone postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie uwzględnienia zarzutów nie może i nie powoduje bezpośrednich skutków, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Cech wykonalności pozbawione było postanowienie stanowiące przedmiot skargi w niniejszej sprawie. Wstrzymanie wykonania tego postanowienia jest zatem niemożliwe. Błędny jest również pogląd skarżącego, iż legalizacja samowoli budowlanych może nastąpić w drodze zmiany bądź uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tego typu oczekiwania na uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego, nie mogą być przesłanką do wstrzymania postępowania egzekucyjnego realizującego prawomocne decyzje administracyjne o nakazie rozbiórki. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.