I SA/Wa 1316/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch WSA Jerzy Siegień Protokolant referendarz sądowy Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. I SA/Wa 1316/06 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego utrzymał w mocy decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tegoż organu z dnia [...] kwietnia 2005 r. wydaną w sprawie skreślenia S. Z. z listy studentów. Powyższe rozstrzygnięcie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych: Rektor Uniwersytetu [...] w L. - działając w trybie instancji odwoławczej - wydał w dniu [...] kwietnia 2005 r. decyzję (bez numeru) utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] w L. o skreśleniu S. Z. z listy studentów [...] roku Wydziału [...] z powodu nieuiszczenia w terminie opłaty za [...] semestr studiów. Decyzja ta została wysłana zainteresowanemu listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru ( nr nadawczy przesyłki [...]), lecz mimo dwukrotnego awizowania korespondencja ta nie została podjęta w terminie. W tych warunkach Rektor [...] przyjął, iż decyzja została doręczona stronie w trybie art. 44 k.p.a. Pismem z dnia 8 lutego 2006 r. S. Z. wystąpił do Rektora [...] z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów, powołując się na art. 145 § l pkt 4 k.p.a. Podniósł, iż - jako strona postępowania - nie z własnej winy nie brał w nim udziału. Rozpatrując powyższy wniosek Rektor stwierdził, iż - zgodnie z art.147 k.p.a. - wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § l pkt 4 k.p.a. następuje na żądanie strony, przy czym termin do wystąpienia z takim żądaniem biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (z art. 148 § 2 k.p.a.) a nie od daty jej doręczenia, jak wywodził wnioskodawca. W związku z powyższym Rektor odmówił wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie. Rozpoznając odwołanie od w/w decyzji , które wniósł wnioskodawca, Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego ustalił, że S. Z. o treści decyzji Rektora utrzymującej w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] o skreśleniu z listy studentów został powiadomiony pismem Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...]. Z tego tez względu organ centralny podzielił pogląd Rektora [...] w L. o braku podstaw do wznowienia postępowania w w/w sprawie. Jednocześnie organ nadmienił, że informacja o wydaniu przez Rektora [...] w L. decyzji utrzymującej w mocy decyzję Dziekana Wydziału [...] o skreśleniu z listy studentów, znalazła się także w uzasadnieniu postanowienia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] września 2005 r. nr [...] odmawiającego uwzględnienia zażalenia S. Z. Reasumując organ stanął na stanowisku, że brak działania ze strony wnioskodawcy w odpowiednim czasie spowodował, iż upłynął termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Powyższe rozstrzygnięcie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wniósł S. Z. Skarżący, domagając się uchylenia obu wydanych w sprawie decyzji, zarzucił organom naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez niewydanie zawiadomienia o wszczęciu postępowania a ponadto podniósł, że przed wydaniem przez Rektora decyzji [...] nie umożliwiono mu wypowiedzenie się w sprawie. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem - zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Nadmienić w tym miejscu wypada, że Sąd w ocenie swojej nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Ponieważ badając w tym kontekście przedmiotową sprawę Sąd uznał, że zaskarżona decyzja w rażący sposób narusza prawo, skutkowało to stwierdzeniem jej nieważności. Przedmiotowa sprawa dotyczyła wniosku o wznowienie postępowania prowadzonego w przedmiocie skreślenia z listy studentów a więc dotyczącego indywidualnej sprawy studenta. Zgodnie z przepisem art. 207 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164. 1365 ze zm.), która weszła w życie z dniem 1 września 2005 r., do decyzji podjętych przez organy uczelni m. in. w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Decyzje przy tym, które są wydane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne i w takim wypadku ma odpowiednie zastosowanie art. 127 § 3 k.p.a. W związku z powyższym należało zauważyć, że od decyzji Rektora Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] marca 2006 r. wydanej na skutek wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2005 r., wniesionego w lutym 2006 r., przysługiwał S. Z. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy a decyzja wydana na skutek złożenia przez stronę tego rodzaju wniosku winna być wydana również przez Rektora Uczelni. Okoliczność zatem, że w niniejszej sprawie w drugiej instancji została wydana decyzja przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego a więc organ, który w tym przypadku nie był właściwy do orzekania, wyczerpuje przesłankę zawartą w przepisie art. 156 § 1 pkt k.p.a. stanowiącym, iż decyzja wydana z naruszeniem przepisów o właściwości podlega stwierdzeniu nieważności. Fakt ten z kolei skutkuje stwierdzeniem przez Sąd nieważności decyzji dotkniętej powyższą wadą. Na skutek błędnego pouczenia strony przez Rektora Uczelni o sposobie zaskarżenia wydanej przez niego decyzji, przysługuje obecnie skarżącemu prawo do domagania się - w trybie art. 58 k.p.a. - przywrócenia mu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że decyzja Ministra Edukacji Narodowej - jak wspomniano - rażąco naruszyła przepis art. 207 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i z tego powodu z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 2 w związku z art. art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.