II SA/Gl 871/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V.P. na decyzje Wojewody Ś. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]r. skarżąca V.P. wezwana została do uiszczenia należnego od skargi wpisu sądowego w kwocie [...] zł. Dla usunięcia braku wskazany został, w pouczeniu zamieszczonym w wezwaniu, 7-dniowy termin od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to jak wynika z akt sprawy doręczono skarżącej w dniu [...]r. W terminie wyznaczonym, który upływał bezskutecznie w dniu [...]r. (tj. w [...] ) skarżąca nie uiściła żądanego od niej wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca będąc prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), nie zastosowała się do powyższego – jej skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy, odrzucić.