II OZ 676/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D., M., M. i J. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2008 r., sygn. akt VII SAB/Wa 69/05 wzywające M. i J. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w związku z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zwanego dalej "rozporządzeniem", zarządzeniem z dnia 13 lutego 2008 r., sygn. akt VII SAB/Wa 69/05, wezwał M. i J. W. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., którym zostało odrzucone zażalenie D. i M. W. na postanowienie z dnia 22 października 2007 r. w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli D., M., M. i J. W. podnosząc, że D. i M. W. zostali zwolnieni od ponoszenia kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 214 § 1 ppsa zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, § 2 tego artykułu stanowi natomiast, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wpis w niniejszej sprawie został ustalony, przez Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zobowiązanie M. i J. W. przez Sąd I instancji do uiszczenia wpisu od zażalenia jest słuszne i zgodne z prawem. Stosownie bowiem do § 2 ust. 1 pkt. 7 powyższego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Zarzut skarżących, że przyznanie D. i M. W. prawa pomocy poprzez zwolnienie ich z ponoszenia kosztów sądowych skutkować powinno nie wzywaniem M. i J. W. do uiszczenia opłat sądowych, uznać należy za nieuzasadniony. Sąd I instancji uwzględniając bowiem fakt zwolnienia D. i M. W. od ponoszenia kosztów sądowych nie wzywał ich do uiszczenia opłaty od wspólnego zażalenia wszystkich skarżących, wezwał zaś J. i M. W., którym nie zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (zobowiązanych uiszczać koszty postępowania sądowoadministracyjnego na zasadach ogólnych). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 oraz 198 ppsa.