IV SA/Wa 1640/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Izabella Janson (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę - Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 1993 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w P. przeniósł nieodpłatnie na rzecz T. J. własność działki nr [...] o powierzchni 0, 23ha położonej we wsi S.. J. L. oraz J. J. wnioskiem z dnia 12 grudnia 2003 r. wystąpili do Starosty P. o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją, podnosząc, iż dowody na podstawie których została ona wydana okazały się fałszywe, wyszły na jaw nowe okoliczności istotne dla sprawy, nastąpiło prawomocne zakończenie postępowania o stwierdzeniu nabycia spadku po W. J. oraz, że bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, iż Sąd Rejonowy dla W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. (sygn. akt. [...], zmienił swoje postanowienie z dnia [...] kwietnia 1992 r., (sygn. akt [...]), w ten sposób iż stwierdził, że spadek po W. J. nabyli T. J., J. J. oraz J. L. z domu J., po 1/3 części spadku. Podkreślili, że w dniu wydania kwestionowanej decyzji istniało prawo wszystkich trojga spadkobierców po W. J. do nabycia udziałów we współwłasności działki nr [...] przez niego użytkowanej po przekazaniu gospodarstwa na rzecz Skarbu Państwa, o czym nie został poinformowany organ wydający decyzję, a tym samym istnienie pozostałych spadkobierców zostało zatajone przez T. J.. Podnieśli również, iż o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedzieli się w Urzędzie Gminy P. w dniu 28 listopada 2003 r. Po rozpoznaniu wniosku J. L. oraz J. J. Starosta P. postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2004 r. odmówił uchylenia decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] lutego 1993 r. nr [...] podnosząc, iż w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. J. L. i J. J., pismem z dnia 16.04.2004r. złożyli odwołanie od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które to decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] uchyliło Sygn. akt IV SA/Wa 1640/06 zaskarżoną decyzję Starosty P. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Podnosząc, iż w przedmiotowej sprawie organ I instancji nie przeanalizował sprawy w kontekście art. 148 par. 2 Kpa, a z akt sprawy nie wynika, czy strony postępowania zachowały termin wskazany w tym przepisie. W pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji ma prawo badać oprócz dopuszczalności wznowienia z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych tylko kwestie zachowania jednomiesięcznego terminu, nie wolno mu natomiast oceniać , czy przyczyny wznowienia wskazane przez stronę faktycznie wystąpiły tą kwestę bowiem organ administracji powinien rozważyć dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, a zachowanie jednomiesięcznego terminu musi być udowadnianie przez stronę. Mając powyższe na względzie decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Starosta P. odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] lutego 1993r. uznając, iż J. J. dowiedział się o niej już w 2002r., a tym samym nie zachował ustawowego terminu uzasadniającego wznowienie postępowania. Wskazał, iż w trakcie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że J. J., o wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego decyzji Nr [...] z dnia [...] lutego 1993r. dowiedział się w 2002 r. od mieszkańców wsi S.. Informację powyższą przekazał J. L., co potwierdza protokół z przesłuchania strony spisany w dniu 8 lipca 2004 r. Natomiast J. L. w piśmie z dnia 11 października 2004 r. poinformowała, iż o wydaniu kwestionowanej decyzji dowiedziała się w Urzędzie Miasta i Gminy G. w dniu 28 listopada 2003 r. będąc tam razem J. J.. Z uwagi na to, iż wnioskodawcy nie potwierdzili tych informacji żadnym dodatkowym dokumentem w ocenie Starosty P. oznacza to, iż wnioskodawcy nie udowodnili zachowania ustawowego terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Od tej decyzji odwołanie wnieśli J. L. oraz J. J.. W uzasadnieniu podnieśli, że we wniosku o wznowienie postępowania wskazali na dzień 28 listopada 2003 r. w którym dowiedzieli się o zapadnięciu zaskarżonych decyzji. Ponadto J.J. podniósł, że pomylił się, mówiąc o tym, że o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedział się w 2002 r. Podkreślili również, że to na organie administracji prowadzącym postępowanie administracyjne ciąży Sygn. akt IV SA/Wa 1640/06 obowiązek informowania stron o konieczności przeprowadzenia niezbędnych w sprawie dowodów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W ., po rozpatrzeniu tego odwołania decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Starosty P.. W uzasadnieniu swojej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podniosło, że zgodnie z przepisem art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a zgodnie § 2 tegoż artykułu termin do złożenia podania o wznowienie postępowania w przypadku gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podkreśliło, iż J. J. już 19 października 1999 r. wiedział o wydaniu decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego Nr [...] z dnia [...] lutego 1993 r. w sprawie przyznania T. J. użytkowanej działki nr [...] położonej we wsi S.. Na tę decyzję powołuje się bowiem jego pełnomocnik we wniosku o zabezpieczenie spadku i roszczeń spadkowych, złożonym w Sądzie Rejonowym dla W. z dnia 19 października 1999 r. Jednocześnie podniosło, że J. L. jako uczestniczka postępowania o zabezpieczenie spadku i roszczeń spadkowych, otrzymała postanowienie z [...] listopada 1999 r. (sygn. akt [...]), dotyczące zabezpieczenia spadku po W. J. poprzez zakazanie T. J. zbywania i obciążania nieruchomości, w tym niezabudowanej działki nr [...], objętej decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego Nr [...] z dnia [...] lutego 1993 r. Dlatego uznano, że o istnieniu tej decyzji J. L. dowiedziała się najpóźniej w 1999 roku. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] J. L. oraz J. J. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wskazali, że zgodnie z art. 148 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego termin żądania wznowienia postępowania liczy się od dnia, " w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wniesienia Sygn. akt IV SA/Wa 1640/06 odwołania". Podstawę o której wyżej mowa, mógłby stanowić niewątpliwy dokument, w postaci doręczonej im decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego Nr [...] z [...] lutego 1993 . o przyznaniu niedopłatnie T. J. działki nr [...] we wsi S.. Decyzji o której mowa nigdy im nie doręczono. Okolicznością stanowiącą dla nich podstawę do żądania wznowienia postępowania, była ustna informacja, którą otrzymali w Urzędzie Miasta i Gminy w G. w dniu 28 listopada 2003 r., o wydaniu decyzji dotyczącej przyznania T. J. nieodpłatnie działki nr [...]. Potwierdzają to zeznania świadka J. L., który w dniu 28 listopada 2003 r. zawiózł J. J. oraz J. L. do Urzędu Gminy w G. oraz do Starostwa Powiatowego w P.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpatrywana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Natomiast zgodnie z art. 148 § 1 podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, a termin do złożenia podania o wznowienie Sygn. akt IV SA/Wa 1640/06 postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§2). Zgodnie z powołanym wyżej przepisem strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie tego terminu. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenia prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania - art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego - (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 1995 r. sygn. akt SA/Wr 1164/95, także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 3 lutego 1998 r. sygn. akt I SA 769/97 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2000 r. sygn. akt III SA 2304/99; ONSA 2001/4/179). W orzecznictwie przeważa pogląd, że zachowanie jednomiesięcznego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody wskazujące na powyższe zachowanie jednomiesięcznego terminu (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia16 października 1998 r. sygn. akt III SA 2802/97 opubl. LEX nr 34954). W ocenie Sądu, zarówno Starosta P., jak również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. słusznie uznały, że J. J. oraz J. L. złożyli wniosek o wznowienie postępowania z uchybieniem jednomiesięcznego terminu od daty o której dowiedzieli się o przedmiotowych decyzjach. Na fakt, że wnioskodawcy powzięli wiadomość o decyzji z dnia [...] lutego 1993 r. Kierownika Urzędu Rejonowego nr [...] już w 1999 r. wskazuje wniosek pełnomocnika J. J. 19 października 1999 r. skierowany do Sadu Rejonowego dla W. o zabezpieczenie spadku i zabezpieczenie roszczeń spadkowych, do którego dołączona była jako dowód kserokopia decyzji z dnia [...] lutego 1993 r. Kierownika Urzędu Rejonowego nr [...] (znajdujący się w aktach administracyjnych) oraz postanowienie Sądu Rejonowego dla W. Sygn. akt IV SA/Wa 1640/06 Wydział [...] z dnia [...] listopada 1999 r. sygn. akt [...] zabezpieczające spadek po W. J. i wymieniające działkę nr [...] o pow. 23 ha objętą decyzjami Kierownika Urzędu Rejonowego w P. nr [...] z dnia [...] września 1992 r. oraz nr [...] z dnia [...] lutego 1993 r. jako nieruchomość zabezpieczająca spadek. Postanowienie to znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Podkreślić należy że w/w postępowanie o zabezpieczenie spadku po W. J. zostało wszczęte na wniosek J. J. przy udziale T. J. oraz J. L.. Oznacza to, wnioskodawcy złożyli wniosek o wznowienie postępowania w zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] lutego 1993 r. nr [...] po upływie jednomiesięcznego terminu. Mając powyższe na względzie Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji naruszenia prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.