I SA/Wa 1313/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie : sędzia WSA Elżbieta Lenart sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Lucyna Picho po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi T. R. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania oddala skargę. Minister Budownictwa, decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania T. R. od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] orzekającej o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości stanowiącej działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha położonej we wsi J., gmina J., powiat L., będącej własnością T. R., w celu przebudowy drogi krajowej nr [...], ustalającej odszkodowanie z tytułu wywłaszczenia w wysokości [...] zł, ustalającej zasady i terminu przekazania odszkodowania wierzycielowi oraz termin wydania wywłaszczonej nieruchomości przez dotychczasowego właściciela - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wnioskiem z dnia 17 grudnia 2004 r. wystąpił do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania celem wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, ponieważ właścicielka nie wyraziła zgody na sprzedaż działek w formie umowy kupna-sprzedaży. We wniosku tym wskazano, że działki nr [...] i [...] są niezbędne pod realizację celu publicznego - budowę obwodnicy m. J. wraz z rozbudową drogi nr [...] na odcinku od Km 17+501.00 do Km 21+198,83 zgodnie z decyzją Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. o ustaleniu lokalizacji dla inwestycji: budowa obwodnicy m. J. wraz z rozbudową drogi krajowej nr [...] na odcinku od Km 17+501.00 do Km 21+198,83. Pismem z dnia 11 stycznia 2005 r. Wojewoda [...] wyznaczył właścicielce nieruchomości termin do zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości, pod rygorem wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego, a zawiadomieniem z dnia 25 lutego 2005 r. poinformował strony o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego w trybie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. Dnia 17 marca 2006 r. została przeprowadzona rozprawa administracyjna z udziałem stron. Odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość ustalone zostało stosownie do art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r., na podstawie operatu szacunkowego tej nieruchomości, sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego w dniu 28 lipca 2005 r., który to operat, zdaniem organu, odpowiada wymogom określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i zasad sporządzania operatu szacunkowego. Organ stwierdził również, że subiektywne przekonanie strony, iż wskazana w operacie cena za wywłaszczoną nieruchomość jest zbyt niska, nie świadczy o wadliwości operatu szacunkowego, skoro strona nie przedstawiła alternatywnej opinii rzeczoznawcy majątkowego, sporządzonej dla potrzeb postępowania wywłaszczeniowego; brak jest zatem podstaw do uznania, że odszkodowanie zostało ustalone nieprawidłowo. Skargę na decyzję Ministra Budownictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła T. R. i domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji w całości. Skarżąca zarzuciła, że operat szacunkowy, w oparciu o który zostało ustalone odszkodowanie jest wadliwy, ponieważ nie uwzględnia wartości instalacji oraz wzrostu wartości gruntu uzbrojonego w przyłącze, nie uwzględnia wartości ogrodzenia działki, bramy wjazdowej, zalesienia terenu, nie uwzględnia, że nieruchomości gruntowe były wykupywane przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad po [...] zł za m². Skarżąca zarzuciła również brak wskazania podstawy prawnej dla orzeczenia zobowiązującego Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty ustalonego odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest bezzasadna. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem skargi jest utrzymanie w mocy decyzji orzekającej o wywłaszczeniu nieruchomości i ustalającej odszkodowanie, wydanej na podstawie art.16 ust. 1 i 2 i art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 z późn. zm.) oraz art. 119 ust. 1 i art. 121 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.) Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r. orzekającą o wywłaszczeniu na cel publiczny, jakim jest budowa obwodnicy w miejscowości J. i przebudowa drogi krajowej nr [...], niezabudowanej nieruchomości położonej w miejscowości J., w powiecie L., oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] objętej KW nr [...], stanowiącej własność T. R. i ustalającą odszkodowanie za wywłaszczone działki na rzecz T. R. w wysokości [...] zł. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego w odniesieniu do nieruchomości przeznaczonych na pasy drogowe następuje na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad po bezskutecznym upływie terminu do zawarcia umowy, o której mowa w art. 13 ust. 1. W niniejszej sprawie, ponieważ właścicielka nie wyraziła zgody na sprzedaż działek, wszczęto postępowanie wywłaszczeniowe. Artykuł 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych stanowi, że wysokość odszkodowania za wywłaszczaną nieruchomość ustala się według jej stanu na dzień wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi i według jej wartości rynkowej w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości, przy czym wartość nieruchomości określają rzeczoznawcy majątkowi, a samo odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty, według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości. Stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan jej zagospodarowania oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Odszkodowanie za nieruchomość będącą własnością skarżącej ustalone zostało stosownie do art. 18 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, na podstawie operatu szacunkowego dla tej nieruchomości, sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego w dniu 28 lipca 2005 r., przy zastosowaniu § 36 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109), zgodnie z którym, przy określaniu wartości rynkowej gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne stosuje się podejście porównawcze, przyjmując ceny transakcyjne uzyskiwane przy sprzedaży gruntów odpowiednio przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne. Sąd podziela pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że subiektywne przekonanie strony, iż wskazana w operacie cena za wywłaszczoną nieruchomość jest zbyt niska, nie świadczy o wadliwości operatu szacunkowego, skoro strona nie przedstawiła alternatywnej opinii rzeczoznawcy majątkowego sporządzonej dla potrzeb postępowania wywłaszczeniowego. Skoro Sąd nie doszukał się uchybień, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.