III SA/Wa 2830/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.), Protokolant Barbara Iwańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2006 r. sprawy ze skargi P. S.A. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów wniesionych do postępowania egzekucyjnego oraz odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę Syg.akt III SA/Wa 2830/06 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2006 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W. po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez P. SA w W. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Warszawa S z dnia [...] listopada 2005 roku w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniesionych do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...] z [...] grudnia 2004 roku oraz [...] i [...] z dnia [...] czerwca 2005 roku wystawionych przez Urząd Miejski w S. , działając na podstawie art.127 §2 w związku z art.17 pkt 3 , art.138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego [ Dz.U z 2000 roku , nr 98 , poz.1071 z póź zmianami ] oraz w związku z art. 18 , art.34 § 4 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [ Dz.U , nr 229 , poz. 229 , poz. 1954 ] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie . Organ ustalił , że w dniu [...] grudnia 2004 roku i [...] czerwca 2005 roku Urząd Miejski w S. wystawił tytuły wykonawcze o numerach – [...] [...] i [...] , w których jako zobowiązanego wskazał podmiot o nazwie P SA w W. , z siedzibą w W. ul. [...].Przedmiotowe tytuły wykonawcze objęły należności z tytułu podatku od nieruchomości za miesiące listopad 2004 , styczeń – kwiecień i maj 2005 w łącznej kwocie należności głównej 661 910 zł wynikającej z deklaracji złożonych przez zobowiązanego . Wierzyciel poprzedził wystawienie tytułów wykonawczych doręczeniem w dniu [...] grudnia 2004 roku , [...] maja 2005 roku i [...] czerwca 2005 roku upomnień o numerach [...] , up [...]i up [...]wzywających do zapłaty należności pod rygorem wszczęcia egzekucji administracyjnej podmiotowi P. SA –.Wierzyciel upomnienia wysłał na adres W. ul. [...] i W. ul. [...] . Sukcesywnie w dniach [...] stycznia 2005 roku , [...] lutego 2005 roku oraz w dniu [...] czerwca 2005 roku przedmiotowe tytuły wykonawcze wpływały do naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. , który kolejno w dniach [...]lutego 2005 roku i [...] czerwca 2005 roku nadal tytułom egzekucyjnym klauzule o skierowaniu do egzekucji . Przedmiotowe tytułu wykonawcze zostały w dniu zostały w dniu [...] czerwca 2005 roku doręczone wskazanemu podmiotowi tj. P. w W. .Tego samego dnia P doręczono także zawiadomienie z dnia [...] czerwca 2006 roku nr [...] , w którym Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. dokonał m.in. na poczet Urzędu Miejskiego w S. – zajęcia wierzytelności P.spółka z oo w W.. Doręczonym dłużnikowi zawiadomieniem organ egzekucyjny wezwał P. spółka z oo w W. , by nie uiszczał należnej od niego kwoty P. SA z siedzibą w W. ul. [...] bez zgody organu egzekucyjnego , lecz przekazał należną kwotę Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego W. Pismem z dnia [...] czerwca 2005 roku Zarząd P. SA w W. ul. [...] wniósł m.in. zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego . W uzasadnieniu zarzutów podnoszono : - zarzut niezgodnego z prawem prowadzenia postępowania egzekucyjnego , gdyż w jego ocenie zachodzi brak właściwości Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W do prowadzenia egzekucji wobec tzw. dużego podmiotu , jakim są P - wskazywał ,że wystawione przez Urząd miejski w S. tytuły wykonawcze obarczone są błędem nie spełniania wymogów określonych w art.27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , gdyż jak to przewidziano w art. 27 § 1 pkt 5 tej ustawy nie powołują podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokajania należności pieniężnej , co tym samym jest jednoznaczne z naruszeniem art.33 pkt 10 ww ustawy i skutkuje niemożnością prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie . W dniu [...] sierpnia 2005 roku Prezydent Miasta S. wydał postanowienie nr [...] , którym uznał wniesione zarzuty za niezasadne a w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazywał , że naczelnicy tzw. " dużych urzędów skarbowych " są uprawnieni do wszczęcia i prowadzenia egzekucji tylko tych należności , do poboru których są właściwi oraz prowadzą egzekucję na rzecz obcych wierzycieli wyłączenie w przypadku zbiegu egzekucji .W związku z powyższym stwierdził , iż Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. nie jest właściwym do prowadzenia egzekucji w przedmiotowej sprawie . Na powyższe postanowienie wierzyciela Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2005 roku Zarząd P. SA w W. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. , wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenia zasadności stanowiska prezentowanego przez P SA . Postanowieniem z dnia [...] września 2005 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uwzględniło zażalenie wniesione przez P. SA wskazując , iż w świetle materiałów sprawy P. SA w W. są podatnikiem , o którym mowa w art.5 ust.9b pkt 7 ustawy o urzędach i izbach skarbowych , spełniającym warunki określone pod literami a, b i d punktu 7 tego przepisu i w dniu 14 października 2003 roku zgodnie z treścią art.5a ust 3 ustawy zawiadomiło o zmianie właściwości naczelnika urzędu skarbowego z dotychczas właściwego Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. na Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego obejmującego [...] według siedziby podatnika . Organ dalej twierdził ,że iż właściwym do prowadzenia egzekucji jest właśnie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. , bowiem analizowane przepisy w zakresie tej kategorii podatników nie wyłączyły egzekucji tych pieniężnych należności , których ustalenie lub określenie i pobór należy do innych organów . W ocenie SKO w S. nie wynika ponadto aby zachodził zbieg egzekucji , o którym mowa w art.63 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji . Nie wystąpiła również sytuacja , o której mowa w art.31 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca , bowiem egzekucja została wszczęta po dniu wejścia w życie ustawy tej ustawy . Na powyższe postanowienie Zarząd P SA nie wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Po uprawomocnieniu się postanowienia wydanego przez SKO w S. organ egzekucyjny Naczelnik [...] Skarbowego w W. postanowieniem wydanym w dniu [...] listopada 2005 roku odmówił uwzględnienia zarzutów i umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...] z dnia [...]grudnia 2004 roku oraz [...] i [...] z dnia [...] czerwca 2005 roku wystawionych przez Urząd Miejski w S. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ egzekucyjny wskazał iż prawomocnym postanowieniem z dnia [...] września 2005 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło zaskarżone postanowienie wierzyciela uznając zarzut za uzasadniony .Zgodnie z art.34 § 1 cytowanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowisko wierzyciela w zakresie przedstawionego zarzutu nie ma charakteru wiążącego i stanowi jeden z elementów postępowania wyjaśniającego .W związku z powyższym organ egzekucyjny stanął na stanowisku iż właściwym dla prowadzenia postępowania egzekucyjnego należności na rzecz obcego wierzyciela jest organ egzekucyjny urzędu właściwego dla miejsca położenia siedziby zobowiązanego , dla P. SA z siedzibą w W ul. [...] . Na postanowienie Naczelnika [...] Skarbowego w W. P. SA wniosły zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej W W. ponawiając argumenty podniesione w zarzutach z dnia 30 czerwca 2005 roku , a dotyczące braku właściwości Naczelnika [...] Skarbowego do prowadzenia egzekucji wobec P na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Urząd Miejski w S.w przedmiotowym zażaleniu P. SA nie podnosiły zarzutu braku podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokajania należności . Według P SA zobowiązanym w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym jest osoba prawna P SA z siedzibą w W. , ul. [...] , który to podmiot jest podatnikiem , o którym mowa w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych .Zatem w ocenie skarżącej spółki , skoro właściwość miejscowa organu podatkowego pierwszej instancji uległa zmianie dla P SA z Naczelnika [...]Skarbowego –W na Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w W. , to w postępowaniu egzekucyjnym właściwość organu egzekucyjnego uległa analogicznej zmianie . W odpowiedzi na skierowane przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w dniu [...] kwietnia 2006 roku Prezydent miasta S. wskazał ,że w dniu 29 grudnia 2005 roku wierzyciel wycofał wystawione tytuły wykonawcze w związku z przejęciem części nieruchomości za zaległości podatkowe , o czym zawiadomił Naczelnika [...]Skarbowego w W .Zatem mimo iż w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym dochodzona należność przestała być egzekwowana nie stało się ono bezprzedmiotowe , z uwagi na to iż w toku prowadzonej egzekucji powstały koszty egzekucyjne i z racji ich powstania zaistniała konieczność obciążenia nimi bądź wierzyciela , bądź zobowiązanego , co ma jednak miejsce w odrębnym postępowaniu . W ocenie organu wyrażona w postanowieniu o stanowisku wierzyciela ocena w zakresie określonym w art.33 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. w kwestii wymogów określonych w art.27 ww ustawy nie wiąże organu egzekucyjnego , zgodnie bowiem z przepisem art.34 § 1 ww ustawy , organ egzekucyjny powinien samodzielnie dokonać weryfikacji słuszności tego zarzutu . Wykonując delegację ustawową zawartą w art.9c ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych [ Dz.U nr 106 , poz.489 , z póź. zmianami ] Minister Finansów w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych wydał rozporządzenie z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych .Z powyższego rozporządzenia wynika iż urzędy skarbowe wskazane w załączniku nr 2 do tego rozporządzenia są właściwe w sprawach dotyczących podatników określonych w art.5 ust.9b powołanej ustawy tzw. dużych podatników . Należy zatem uznać , iż są one również uprawnione do wszczęcia i prowadzenia egzekucji należności pieniężnych przysługujących od tych podatników , a więc do poboru których są właściwe . Urzędy właściwe do obsługi tzw. dużych podatników nie zostały wymienione w załączniku nr 3 do ww rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku .Właściwość organu egzekucyjnego w przypadku PKP SA została określona zgodnie z art. 22 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w postępowaniu administracyjnym , zgodnie z którym właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego . Skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2006 roku złożyły P. SA w W . Skarżący wnosił o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia , wraz z poprzedzającym je postanowieniem Naczelnika [...] Skarbowego w W . Zaskarżonemu postanowieniu zarzucał : - naruszenie prawa materialnego poprzez błędna interpretację i niewłaściwe zastosowanie art.33 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [ Dz.U z 2005 roku nr 229 poz. 229 , poz. 1954 z póź. zmianami ] zwaną dalej ustawą w związku z art. 22 § 2 ustawy oraz art.5 ust.6, 9a i 9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku [ Dz.U z 2004 roku nr 121 poz. 1267 z póź. zmianami ] oraz § 1 , 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ Dz.U z 2003 roku , nr 209 poz. 2027 ] poprzez przyjęcie iż : - nowelizacja ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku dokonana ustawą z dnia 27 czerwca 2003 roku o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych [ Dz.U z 2003 roku , nr 137 poz. 1302 ] nie wywarła wpływu na zmianę właściwości organu egzekucyjnego egzekwującego podatek od nieruchomości w niniejszej sprawie , a więc prowadzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do podmiotu wymienionego w art.5 ust.9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych , właściwym organem egzekucyjnym jest naczelnik urzędu skarbowego wymieniony w załączniku nr 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ DZ.U z 2003 roku , nr 209 poz. 2027 ] - naczelnicy urzędów skarbowych wymienieni w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ Dz.U z 2003 roku , nr 209 poz.2027 ] , a w szczególności Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego nie mają kompetencji do prowadzenia postępowań egzekucyjnych w stosunku do podmiotów spełniających kryteria wymienione w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku . - naruszenie art.124 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art.107 § 1 i 3 tego kodeksu poprzez nie zawarcie w zaskarżonym postanowieniu uzasadnienia faktycznego i prawnego i przyczyn nie uznania podniesionego przez P. SA zarzutu z art. 33 pkt 9 ustawy tj. naruszenia przez organ egzekucyjny art. 22 § 2 ustawy Orzeczenie , że organem egzekucyjnym , właściwym miejscowo dla P. SA , jako podmiotu wymienionego w art.5 ust.9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych ,jest Naczelnik Urzędu Skarbowego wymieniony w załączniku nr 2 do rozporządzenia w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych tj. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. wskutek czego Naczelnik [...] Skarbowego w W. nie jest właściwym organem egzekucyjnym w sprawie , a więc fakt wszczęcia i prowadzenia przez niego postępowania egzekucyjnego wobec P SA jest niezgodny z prawem . W uzasadnieniu skargi P SA przytoczyło dotychczasowy przebieg postępowania i argumentację zaprezentowaną przez organy podatkowe . W dalszej części skarżący podnosił ,że praktycznie jednym spornym elementem jest okoliczność , iż zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiotowej sprawie właściwość organu egzekucyjnego została ustalona z art.22 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , a zdaniem skarżącego niezgodnie z tym artykułem , oraz ewentualnie / choć nie wynika to z treści uzasadnienia / , że naczelnicy urzędów skarbowych wymienieni w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku [ DZ.U z 2003 roku , nr 209 , poz.2027 z póź. zmianami ] mogą prowadzić egzekucję należności do poboru których są właściwi , podczas gdy P SA twierdzi , że egzekucji może podlegać każda należność pieniężna od podmiotów wymienionych w art.5 ust.9b i 9c ustawy o urzędach i izbach skarbowych . P SA w trakcie całego postępowania kwestionowała właściwość miejscową Naczelnika [...] Skarbowego W, jako organu wymienionego w załączniku nr 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 19 listopada 2003 roku do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do podmiotu , o którym mowa w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych tj . podnosiła zarzut o którym mowa w art.33 pkt 9 ustawy . Właściwość miejscową organu egzekucyjnego w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości ustala się według siedziby zobowiązanego lub według miejsca położenia składników tego majątku . Zgodnie z art.19 ust.1 i art.22 § 2 i 3 ustawy z 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organem egzekucyjnym w sprawie jest właściwy miejscowo naczelnik urzędu skarbowego . Właściwość miejscową naczelników urzędów skarbowych , określa Minister Finansów rozporządzeniu wydanym na podstawie delegacji zawartej w art.5 ust.9c ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku [ DZ.U DZ 2004 roku , nr 121 , poz. 1267 z póź. zmianami ] . P S.A. jest podmiotem o którym mowa w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych . Zdaniem P SA zmiana właściwości miejscowej naczelników urzędów skarbowych wpłynęła na zmianę właściwości miejscowej organów egzekucyjnych wobec podmiotów wymienionych w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych , gdyż ustawodawca nie wyłączył podmiotów spełniających kryteria przewidziane przez art.5 ust.9b ww ustawy z ogólnych zasad ustalania właściwości organów egzekucyjnych , określonych ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz przepisami o terytorialnym zasięgu działania naczelników urzędów skarbowych właściwych miejscowo dla podmiotów spełniających kryteria art.5 ust.9b .Fakt rozróżnienia naczelników urzędów skarbowych właściwych miejscowo dla podmiotów spełniających kryteria art.5 ust.9b ustawy z 21 czerwca 1996 roku i podmiotów , które tego kryterium nie spełniają skutkuje tym , że ustalona zgodnie z art.22 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji właściwość organu egzekucyjnego , oparta przecież na właściwości miejscowej naczelników urzędów skarbowych [ organ egzekucyjny to właściwy terytorialnie naczelnik urzędu skarbowego ] , także automatycznie taki podział przyjmuje . Zgodnie z art.5 ust.9a ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego włącznie w zakresie : 1. niektórych kategorii podatników 2. wykonywania niektórych zadań określonych w ust.6 może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych ale zapis ten nie oznacza automatycznego ograniczenia kompetencji naczelników urzędów skarbowych , których właściwością są objęci podatnicy spełniający kryteria określone w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych , gdyż naczelnicy ci są właściwi miejscowo zawsze gdy sprawa jest objęta ich kompetencjami a dotyczy podmiotu o którym mowa w art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych . W obowiązującym stanie prawnym nie istnieje przepis pozbawiający naczelników urzędów skarbowych wymienionych w załączniku nr 2 do rozporządzenia w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych z 19 listopada 2003 roku jakichkolwiek kompetencji przyznawanych art.5 ust.6 ustawy o urzędach i izbach skarbowych w zakresie zobowiązań publicznoprawnych ciążących na tych podmiotach z tytułu podatku od nieruchomości .W każdym urzędzie skarbowym kierowanym przez naczelnika urzędu skarbowego wymienionego w załączniku nr 2 powstał i od 1 stycznia 2004 roku czynnie funkcjonuje dział egzekucji administracyjnej . W przypadku gdyby ustawodawca lub Minister finansów zamierzali wprowadzić ograniczenie kompetencji w sposób sugerowany przez dyrektora Izby Skarbowej w W , to powinno to powinno nastąpić to przez wyraźny zapis w przepisach prawa , analogicznie jak w przypadku gmin stanowi art.19 § 2 ustawy . P. SA nigdy nie twierdziła , że przepisy dotyczące właściwości naczelników urzędów skarbowych uchylają treść art.22 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji , jak też takiego stanowiska nie zawierają obowiązujące przepisy prawa Przypomnijmy , że art.22 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zakresie objętym sporem stanowi , iż właściwość miejscową organu egzekucyjnego egzekucji należności pieniężnych egzekucyjnego praw majątkowych lub ruchomości ustala się według miejsca siedziby zobowiązanego lub położenia lub położenia jego majątku , natomiast zgodnie z art.19 ww ustawy naczelnik urzędu skarbowego jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych egzekucji administracyjnej należności pieniężnych . Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasową argumentację . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga P SA na uwzględnienie nie zasługuje . Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych , określone między innymi art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sadów administracyjnych [ DZ.U nr 153 , poz.1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – zwanej dalej P.p.s.a [ Dz.U nr 153 , poz.1270 , ze zmianami ] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . W związku z tym , aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej , konieczne jest stwierdzenie , że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy , bądź przepisu postępowania w stopniu w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania , a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności Jak stanowi przepis art.134 § 1 P.p.s.a sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną . Odnosząc się do zarzutów skargi w pierwszej kolejności należy rozpatrzyć te , które dotyczą naruszenia przepisów postępowania , bo tylko na tle prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych można dokonać analizy czy doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego . Zgodnie z przywołanym w skardze przepisem art.124 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego postanowienie winno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne , jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego .Zgodnie z art.126 kpa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art.107 § 2- 5 kpa . Nie można zgodzić się ze skarżącym , że uzasadnienie decyzji nie spełnia wymagań stawianych przez przepisy art. 107 § 3 kpa W sporządzonych przez organ motywach została dokonana ocena całego zebranego materiału dowodowego i wyjaśniono motywy podjęcia aktu w sposób , który przekonuje o prawidłowości oceny zebranych dowodów .To ,że skarżący nie podziela poglądów zaprezentowanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia , to nie oznacza iż uzasadnienie jest sporządzone w sposób nieprawidłowy . Zdaniem Sądu nie można się zgodzić z podnoszonym w toku postępowania zarzutem iż tytuły wykonawcze wystawione przez Prezydenta S posiadały braki formalne polegające na nie wskazaniu podstawy prawnej pierwszeństwa zaspokojenia należności pieniężnej , jeżeli należność korzysta z tego prawa i prawo to nie wynika z zabezpieczenia należności pieniężnej . W ocenie Sądu egzekwowane należności nie korzystały z prawa pierwszeństwa zaspokojenia i z tego też względu nie było potrzeby dokonywania oznaczenia w tytule wykonawczym . Odnosząc się do naruszenia prawa materialnego poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie art.33 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji [ DZ.U DZ 2005 roku , nr 229 , poz. 1954 z póź. zmianami ] w związku z ar.22 § 2 ww ustawy oraz art.5 ust.6 , 9a i 9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych z dnia 21 czerwca 1996 roku [ DZ.U DZ 2004 roku , nr 121 , poz.1267 z póź. zmianami ] oraz § 1 , 2 i 3 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ DZ.U DZ 2003 roku , nr 209 , poz.2027 ] należy zauważyć iż zgodnie z art.6 pkt 7 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych w związku z art.19 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w przypadku egzekucji należności pieniężnych organem egzekucyjnym jest naczelnik urzędu skarbowego .W przypadku prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji , w egzekucji należności pieniężnych z praw majątkowych lub ruchomości zgodnie z art.22 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w postępowaniu administracyjnym właściwość miejscową ustala się według miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego , z zastrzeżeniem § 3 art.22 , który stanowi , że jeżeli znany przed wszczęciem egzekucji majątek zobowiązanego lub większa jego część nie znajduje się na terenie działania organu egzekucyjnego ustalonego zgodnie z § 2 art.22 , właściwość miejscową ustala się według miejsca położenia składników tego majątku . Zgodnie z art.9 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych właściwość miejscową naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych określa się według terytorialnego zasięgu działania odpowiednio urzędu skarbowego i izby skarbowej , z uwzględnieniem ust.9a , a także z uwzględnieniem zadań i terytorialnego zasięgu działania organów określonych w programach pilotażowych , o których mowa w ust.1a i 1b .Zgodnie z przywołanym przepisem ust.. 9a terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie - niektórych kategorii podatników - wykonywania niektórych zadań określonych w ust.6 może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych . Zgodnie z przepisem art.9b wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania określonego urzędu skarbowego zgodnie z ust.9a następuje w przepisach określonych na podstawie ust.9c i może dotyczyć w szczególności : - podatkowych grup kapitałowych -banków - zakładów ubezpieczeń - jednostek działających na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocie instrumentami finansowymi [ DZ.U nr 183 , poz.1538 ] oraz przepisów o funduszach inwestycyjnych - jednostek działających na podstawie przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych - oddziałów lub przedstawicielstw przedsiębiorstw zagranicznych - osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadajacych osobowości prawnej , które : a- w ostatnim roku podatkowym osiągnęły przychód netto , w rozumieniu przepisów o rachunkowości , ze sprzedaży towarów , wyrobów i usług o równowartości co najmniej 5 mln euro według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na koniec roku podatkowego albo b- jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego , biorą udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu przedsiębiorstwami położonymi za granicą albo posiadają udział w kapitale takich przedsiębiorstw albo c- są zarządzane bezpośrednio lub pośrednio przez nierezydenta w rozumieniu przepisów prawa dewizowego lub nierezydent dysponuje co najmniej 5% głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu , albo d- jako rezydenci w rozumieniu przepisów prawa dewizowego jednocześnie bezpośrednio lub pośrednio biorą udział w zarządzaniu podmiotem krajowym i podmiotem zagranicznym w rozumieniu ustaw lub w jego kontroli albo posiadają jednocześnie posiadają udział w kapitale takich podmiotów . Przepis ust.9c ustawy z 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych wskazał ,że Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw administracji publicznej określa , w drodze rozporządzenia , terytorialny zasięg działania oraz siedziby naczelników urzędów i dyrektorów izb skarbowych uwzględniając zasady określone w ust.9a i 9b potrzeby właściwego zorganizowania wykonywania zadań , zwłaszcza z zakresu poboru podatków oraz sprawnej obsługi podatnika . W § 2 Rozporządzenia ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych [ DZ.U DZ 2003 roku , nr 209 , poz. 2027 z póź. zmianami ] ustalił siedziby i zasięg terytorialny działania naczelników urzędów skarbowych , właściwych włącznie w zakresie podatników określonych w art.5 ust.9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych , zwanej dalej ustawą , w wykazie stanowiącym załącznik nr 2 do rozporządzenia . Niekwestionowanym ustaleniem faktycznym dokonanym w toku postępowania jest to iż skarżący P SA spełnia kryteria jako podmiot z art.5 ust.9b ustawy o urzędach i izbach skarbowych dla którego to podmiotu Minister Finansów ustalił siedzibę i terytorialny zasięg działania naczelnika urzędu skarbowego , właściwego włącznie w zakresie podatników określonych w tym powyższym przepisie . W stosunku do P S.A. urzędem skarbowym ustalonym w rozporządzeniu jest [...] Urząd Skarbowy . W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie celem powołania tzw. " dużych urzędów skarbowych " co wynika z przepisów art.9c ustawy z 21 czerwca 1996 roku o urzędach i izbach skarbowych było zaspokojenie potrzeb właściwego zorganizowania wykonywania zadań , zwłaszcza z zakresu poboru podatków oraz sprawnej obsługi podatnika .Tak więc celem powołania takich jednostek był sprawny pobór podatków od podatników spełniających kryteria art.5 ust.9b i sprawna ich obsługa . Należy uznać , że w zakresie poboru podatków do których są uprawnione tzw. " duże urzędy skarbowe " są uprawnione do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego , a na rzecz obcych wierzycieli w przypadku zbiegu egzekucji .W ocenie sądu dokonując wykładni obowiązujących przepisów należy wziąć przede wszystkim cel zmiany przepisów ustawy o urzędach i izbach skarbowych i utworzenie odrębnych jednostek tylko właściwych wyłącznie w zakresie podatnika jak stanowi § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 19 listopada 2003 roku w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych . Nie można uznać , biorąc pod uwagę wykładnię celowościową aby ustawodawca zmieniając przepisy obciążył " duże urzędy " skarbowe obowiązkiem prowadzenia również postępowań egzekucyjnych na rzecz obcych wierzycieli . Tak więc należy uznać , że organ w zaskarżonym postanowieniu dokonał prawidłowej wykładni przepisów i prawidłowo stanął na stanowisku , że egzekucja w niniejszej sprawie winna być prowadzona przez właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego tj. [...] Skarbowego W. . Z tego też względu biorąc za podstawę art. 151 P.p.s.a oddalono skargę .