VII SA/Wa 179/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA, Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia E. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej pozwolenia na budowę skargę oddala Prezydenta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2004 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił firmie O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...] pozwolenia na budowę budynku biurowego [...] i parkingu wielokondygnacyjnego na działkach o nr ew. [...] i [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] w W. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] czerwca 2004 r. W dniu 2 lipca 2004 r. Stowarzyszenie E. złożyło w Biurze Naczelnego Architekta Miasta wniosek o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją. Decyzją nr [...] z dnia 6 sierpnia 2004 r., Prezydent [...], na podstawie art. 149 § 3 Kpa, odmówił wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania zezwolenia na realizację w/w inwestycji położonej przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji Prezydent stwierdził, że zgodnie z art.28 ust.3 ustawy - Prawo Budowlane , w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę nie stosuje się art.31 KPA, co oznacza, że organizacje społeczne nie biorą udziału na prawach strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia E. od decyzji Prezydenta, Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., znak: [...] uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Prezydent [...] decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., ponownie odmówił wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania zezwolenia na budowę dla budynku biurowego [...] oraz parkingu wielokondygnacyjnego przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji podano, iż wniosek Stowarzyszenia E. z dnia 1 marca 2004 r. o włączenie na prawach strony do postępowania administracyjnego został złożony po 21 dniowym terminie przewidzianym do wnoszenia uwag i wniosków przez ustawę Prawo ochrony środowiska. Ponadto organ I instancji stwierdził w uzasadnieniu, że zgodnie z art.145 § 1 KPA wniosek o wznowienie postępowania może być wystosowany przez stronę, a nie podmiot, który działałby na prawach strony. Oznacza to, że podmiot nie posiada legitymacji do działania w tym postępowaniu, gdyż organizacja społeczna, stosownie do zapisu art.31 § 3 KPA działa na prawach strony i nie jest to tożsame ze "stroną", o której mowa w art.28 KPA. Wobec powyższego należało orzec jak na wstępie. Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. złożonego przez Stowarzyszenie E., Wojewody [...] decyzją z dnia [...] marca 2005 r., uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005 r., znak: [...], Prezydent [...], wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją nr [...] o pozwoleniu na budowę. Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] września 2005r wydaną na podstawie art. 151 § 1 Kpa Prezydent [...], odmówił uchylenia ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdził, iż po wznowieniu postępowania Stowarzyszenie wniosło uwagi i wnioski dotyczące inwestycji. Podnoszone uwagi z zakresu ochrony środowiska były przedmiotem badania Biura Ochrony Środowiska Urzędy [...] oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego, które to jednostki pozytywnie uzgodniły projekt budowlany w zakresie ochrony środowiska. Ponadto zdaniem organu I instancji parametry określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zostały niezmienione. Odwołanie od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] września 2005r złożyło Stowarzyszenie E. wskazując, iż powierzchnia biologicznie czynna przedmiotowej zabudowy będzie niniejsza niż 60% przewidywane przez decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto występuje niezgodność z decyzją o warunkach zabudowy spowodowana zwiększeniem ilości kondygnacji parkingu. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].11.2005r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta [...] stwierdzając w uzasadnieniu, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające uchylenie decyzji nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę budynku biurowego, a argumentów skarżących nie można uznać za zasadne. Zdaniem Wojewody z ustaleń decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że powierzchnia biologicznie czynna nie może stanowić mniej niż 60% obszaru inwestycji. Organ wskazał, że z wyliczeń zawartych w projekcie budowlanym, inwestor przedstawił szereg dokumentów, z których wynika, iż wymóg zachowania 60% powierzchni biologicznie czynnej został zachowany. Są to min. plan zagospodarowania terenu z dnia 16 czerwca 2003 zawierający wyliczenia powierzchni biologicznie czynnej inwestycji dołączony do pisma pełnomocnika inwestora z dnia 27 lipca 2005 r. Ponadto inwestor przedłożył "Analizę udziału powierzchni biologicznie czynnej" budynku biurowego [...] i parkingu wielokondygnacyjnego sporządzonej w listopadzie 2005 r., z której również wynika, iż warunek zachowania określonej powierzchni biologicznie czynnej został zachowany. Wojewoda wskazał ponadto, iż organy administracji architektoniczno - budowlanej, działając w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane, nie mają kompetencji do badania rozwiązań projektowych, ograniczając się do zbadania zgodności projektu budowlanego w zakresie określonym w art. 35 Prawa budowlanego, a pełną odpowiedzialność za projekt budowlany ponosi odpowiedzialność projektant i osoba sprawdzająca. Odnosząc się do zarzutów dotyczących ilości kondygnacji wskazał, iż ustalenia organu I instancji są prawidłowe. W w/w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu nałożona na inwestora warunek zapewnienia miejsc postojowych samochodów osobowych na terenie działki wg wskaźnika 40 miejsc parkingowych na 1000 m powierzchni biurowej. Zatem konieczność zapewnienia ilość miejsc parkingowych spowodowała zwiększenie liczby kondygnacji o jedną kondygnację parkingów podziemnych. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa, czy w świetle obowiązującego prawa i obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego inwestycja jest dopuszczalna. Natomiast szczegółowe określanie rozwiązań projektowych ma miejsce w trakcie sporządzania dokumentacji projektowej niezbędnej do uzyskania pozwolenia na budowę. Skargę na decyzję Wojewody złożyło Stowarzyszenie E. podnosząc, że w decyzji brak jest ustosunkowania organu do konkretnych zarzutów odwołania dot. zwiększenia ilości kondygnacji garażu na etapie budowlanym w stosunku do etapu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Przedmiotem kontroli Sądu są decyzje organów podjęte we wznowionym postępowaniu administracyjnym. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną a także określonymi postanowieniami, jeżeli postępowanie w których one zapadły, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145 § 1 lub art. 145 a § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 k.p.a. ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej, dlatego przepisy dotyczące wznowienia postępowania wymagają rygorystycznego i ścisłego ich stosowania. Przepis art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a. stanowi, ze w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Stroną natomiast według przepisu art. 28 k.p.a. jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z pism procesowych skarżącego Stowarzyszenia składanych w sprawie o wznowienie postępowania /m.in. wniosku o wznowienie postępowania/ wynika, że Stowarzyszenie to nie występowało w imieniu własnym, indywidualnym. Skarżące Stowarzyszenie ze względu na swoje cele statutowe i interes społeczny mogło w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, dotyczącej innej osoby, występować co najwyżej na prawach strony w rozumieniu przepisów art. 31 par. 1 pkt 2, par. 2 i par. 3 w związku z art. 5 par. 2 pkt 5 Kpa. Organizacja społeczna działająca na prawach strony nie może jednak z prawnym skutkiem dokonywać czynności, które są przejawem obowiązywania w postępowaniu administracyjnym zasady dyspozycyjności /zob. Kodeks postępowania administracyjnego -Komentarz, prof. dr hab. Barbara Adamiak, prof. dr hab. Janusz Borkowski, Wydaw. C.H.BECK, W-wa 1996 r., str. 230/, a do tych czynności należy m.in. prawo żądania wznowienia postępowania, które przysługuje wyłącznie stronie. Zatem Stowarzyszenie E. nie będąc stroną postępowania nie ma uprawnień do żądania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 4 k.p.a. wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia 27 maja 2004 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielił firmie O. Sp. z o.o. pozwolenia na budowę budynku biurowego [...] i parkingu wielokondygnacyjnego. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że decyzje organów obu instancji w przedmiocie rozstrzygnięcia - w oparciu o przepis art. 151 par. 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 145 par. 1 pkt 4 Kpa - o odmowie uchylenia decyzji z z dnia 27 maja 2004 r., pomimo ich błędnego uzasadnienia, są zgodne z prawem . Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.