II OSK 1737/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2006r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 czerwca 2006r. sygn. akt II SA/Po 378/06 w sprawie ze skargi T. G. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 10 stycznia 2006r. Nr LXXXV/954/IV/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006r., sygn. akt II SA/Po 378/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. G. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 10 stycznia 2006r. Nr LXXXV/954/IV/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu 3 lipca 2006r. T. G., reprezentowany przez adwokata, złożył od powyższego postanowienia skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej został zawarty wniosek o zwolnienie skarżącego od kosztów sądowych. Pismem z dnia 12 lipca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał skarżącego T. G. do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy przez jego podpisanie w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie powyższe pozostało bez odpowiedzi. Następnie pismem z dnia 25 sierpnia 2006r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do przedłożenia podpisanego wniosku PPF w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 sierpnia 2006r., jednakże nie zostało wykonane. W związku z faktem, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zarządzeniem z dnia 21 września 2006r. referendarz sądowy pozostawił wniosek w tym przedmiocie bez rozpoznania. Zarządzenie to nie zostało zaskarżone. Następnie pismem z dnia 12 października 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu doręczył adwokatowi skarżącego zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 150 złotych. W dniu 19 października 2006r., pełnomocnik skarżącego uiścił wpis stały od skargi kasacyjnej w wymaganej wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu z powodu jej nienależytego opłacenia. Wymogi ustawowe dotyczące skargi kasacyjnej, która jest środkiem zaskarżenia sformalizowanym, obejmują między innymi sporządzenie skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w określonych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, z wyjątkami, które nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy - art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie do art. 221 tej ustawy pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna stosownie do przepisu § 2 ust. 1 pkt 3 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) podlega wpisowi stałemu w wysokości 150 złotych. Mimo uiszczenia tej kwoty należy jednak uznać, że przedmiotowa skarga kasacyjna nie została należycie opłacona, albowiem wpis został uiszczony po terminie, który jest tożsamy z terminem do wniesienia tej skargi. Nie zmienia tego stanu wezwanie do uiszczenia wpisu dokonane przez Sąd I instancji, które należy uznać za czynność nie mogącą znieść jednoznacznej regulacji ustawowej, zawartej w art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślenia wymaga przede wszystkim fakt, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty w skardze kasacyjnej nie przedłużył terminu do wniesienia wpisu stałego z następujących przyczyn: - wniosek zawierał braki formalne, do uzupełnienia których strona została wezwana dwukrotnie wezwana (strona oraz następnie osobno jej pełnomocnik), - powyższe wezwanie o złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jak wymaga tego przepis art. 252 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zostało wykonane w zakreślonym terminie, mimo pouczenia o skutkach prawnych w związku z niedopełnieniem powyższego wymogu, - zarządzeniem z dnia 21 września 2006r. wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, co oznacza, że nie wywołuje on skutków prawnych od dnia jego wniesienia. Zarządzenie to stało się prawomocne. W tej sytuacji późniejsze uiszczenia wpisu stałego od skargi kasacyjnej należy uznać za dokonane po ustawowym terminie, a tym samym za bezskuteczne. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 i art. 180 w związku z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.