III SA/Wa 1138/06

III SA/Wa 1138/06 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... lutego 2006 r. Nr ... w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne postanawia odrzucić skargę B. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., z dnia ... lutego 2006 r. w sprawie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania w sprawie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100,00 zł., a wezwanie – jak wynika z dowodu jego doręczenia - otrzymał w dniu 15 grudnia 2006 r. Wezwanie zawierało pouczenie, iż uiszczenie wpisu winno nastąpić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, to jest do dnia 22 grudnia 2006 r., a nieuiszczenie wpisu w tym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący nie zastosował się do tego pouczenia i wpisu od skargi nie uiścił. W to miejsce skarżący w dniu 22 grudnia 2006 r. wniósł – na urzędowym formularzu "PPF" – o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zatem odnosząc się do przedmiotowego wniosku należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie, wniosek skarżącego w tym zakresie, był już przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem postanowieniem z dnia ... czerwca 2006 r., sygn. akt ... odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych. Naczelny Sąd Administracyjny, natomiast postanowieniem z dnia .. listopada 2006 r. sygn. akt ... oddalił zażalenie skarżącego wniesione na przedmiotowe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. A zatem rozstrzygnięcie powyższej kwestii uzyskało przymiot prawomocności. Z powyższego wypływa obowiązek uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania strony do uiszczenia opłaty – ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia. Jak wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 grudnia 2005 r. sygn. akt II FZ 794/05 złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a". Jedynie wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia. Postanowienie odmiennie rozstrzygające wniosek o przyznanie prawa pomocy mogłoby zapaść jedynie przy spełnieniu przesłanki określonej w art. 165 P.p.s.a., który pozwala dokonać tego w sytuacji zmiany okoliczności sprawy. Zatem, mając na uwadze powoływany wyżej przepis oraz po dokonaniu analizy wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należy, iż sytuacja materialna skarżącego nie uległa zmianie - pogorszeniu. Skoro zatem nie zostały spełnione przesłanki art. 165 P.p.s.a. to nie istnieją podstawy do zmiany wydanego w sprawie postanowienia. Należy dodać, iż inna interpretacja powyższego przepisu mogłaby pozwolić stronom na nieograniczone przewlekanie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie zatem z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W konsekwencji, nieuiszczenie wpisu od skargi w wyznaczonym terminie - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - w świetle cytowanego przepisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Dlatego na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.