I SA/Sz 636/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Zaremba /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Marian Jaździński Sędzia WSA Marzena Kowalewska Protokolant Joanna Zienkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi P. F. Spółka z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i umorzenia postępowania o przyznaniu płatności do gruntów rolnych oddala skargę Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] o przyznaniu "P.F." Spółce z o.o. z siedzibą w S. płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i umorzeniu postępowania o przyznaniu płatności do gruntów rolnych, na których prowadzona jest plantacja wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, wynika, iż firma "P.F." Sp. z o.o. z siedzibą w S. złożyła w dniu [...] wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005, w którym zadeklarowano trzy działki rolne oznaczone identyfikatorami A, B, C. Łączna powierzchnia zadeklarowanych działek wynosi [...] ha. Na działce rolnej A leżącej na dwóch działkach ewidencyjnych w ewidencji gruntów nr 152 i 153 w obrębie Ł. zadeklarowano roślinę uprawną wierzbę energetyczną o łącznej powierzchni [...] ha. W trakcie postępowania administracyjnego organ pierwszej instancji, w związku ze zmianą ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, która weszła w życie 9 sierpnia 2005 roku, poinformował, iż zgodnie z art. 2 ust. 2 wskazanej ustawy postępowanie administracyjne w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, o których mowa w przepisach o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, w zakresie działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne, wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, podlega umorzeniu. Wskazał także, iż zgodnie ze zmianą rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Dz. U. z 2005r. nr 80 poz. 702 ze zm.), do zadeklarowanego we wniosku rodzaju uprawy - wierzby energetycznej nie przysługują płatności bezpośrednie do gruntów rolnych. Jednocześnie Kierownik Biura Powiatowego poinformował, iż zgodnie ze zmianą do ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie art. 3 g i 3h ustawy (Dz. U. z 2005r. nr 31 poz. 264 ze zm.), Agencja udziela producentom rolnym, w rozumieniu przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, dopłat z tytułu prowadzenia plantacji wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa m ultiph lora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne. Warunkiem uzyskania dopłat jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja wykorzystywanych na cele energetyczne wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.),o łącznej powierzchni nie mniejszej niż [...] ha, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż [...] ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego oraz po złożeniu odrębnego wniosku do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy, którego druk i instrukcję wypełnienia firma P.F. Sp. z o.o. otrzymała jako załącznik pisma. W związku z powyższym w dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydał decyzję Nr [...] o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i umorzeniu postępowania o przyznaniu płatności do gruntów rolnych, na których prowadzona jest plantacja wierzby, wykorzystywanej na cele energetyczne. W odwołaniu od powyższej decyzji P.F. Spółka z o.o. wniosła o jej uchylenie w części dotyczącej umorzenia postępowania. W uzasadnieniu odwołania, strona podniosła, iż stanowiący podstawę umorzenia postępowania w sprawie przyznania płatności do plantacji wierzby energetycznej, przepis art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jest sprzeczny z regulacjami prawa Unii Europejskiej, które nie przewidują wyłączenia z systemu dopłat bezpośrednich gruntów, na których jest prowadzona uprawa wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne. Odwołujący wskazał, iż zgodnie z art. 3 g ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z tytułu prowadzenia plantacji wierzby, mają charakter uzupełniający i ich przyznanie nie wyłącza przyznania płatności bezpośrednich. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we wskazanej na wstępie decyzji z dnia [...] nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji w części dotyczącej umorzenia postępowania w sprawie przyznania płatności do plantacji wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ drugiej instancji, wskazał, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi przyznania płatności do rolnictwa, tj. ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (art. 2 ust. 1) oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 kwietnia 2004 roku w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (§ 4 ust. 2), płatności bezpośrednie, przysługują producentom rolnym posiadającym grunty rolne, które nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami, z wyjątkiem gruntów, na których prowadzone są plantacje wierzby wykorzystywanej do wyplatania. Przepisy dotyczące przyznania płatności bezpośrednich obejmują jednolitą i uzupełniającą płatność obszarową, do gruntów rolnych gospodarstwa obejmujące grunty orne, za wyjątkiem powierzchni pod uprawami trwałymi, lasami oraz powierzchni wykorzystywanej w celu nie rolniczym. Powierzchnia zajęta pod uprawę wierzby energetycznej nie jest uprawą rolną. Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wskazał, iż przepisy prawa Unii Europejskiej, dotyczące spornego zagadnienia (Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z 21.04.2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników, Dz.Urz. Nr L 141 z 30.04.2004 r., str.18, ze zm), Rozporządzenie Komisji (WE) 1973/2004 z 29.10.2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Komisji (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystywania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców, Dz. Urz. WE nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1 ze zm.) zostały wprowadzone i uszczegółowione w ustawie o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa określając sposób postępowania z wnioskami złożonymi przez producentów rolnych dotyczących płatności z tytułu prowadzenia plantacji wierzby energetycznej czy też róży bezkolcowej. Natomiast, zgodnie z nowelizacją ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa, tj. art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej, postępowanie administracyjne w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, o których mowa w przepisach o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, w zakresie działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja wierzby (Salix sp.) lub róży bezkolcowej (Rosa multiphlora var.) wykorzystywanych na cele energetyczne, wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie ustawy (zmieniającej), tj. do 9 sierpnia 2005 r., podlega umorzeniu. W związku z tym, iż postępowanie z wniosku z dnia [...] o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 nie zostało zakończone decyzją, organ odwoławczy uznał, iż postępowanie to w zakresie działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja wierzby zasadnie podlegało umorzeniu. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o umorzeniu postępowania o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, na których jest prowadzona plantacja wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 2 ust. 3d Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady WE nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców, poprzez jego niezastosowanie wyrażające się w przyjęciu, iż grunty na których prowadzona jest uprawa wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne nie podlegają płatnością bezpośrednim do gruntów rolnych a jedynie płatnością z tytułu uprawy roślin energetycznych w sytuacji gdy z przepisu tego jednoznacznie wynika, że prawo do dopłaty obszarowej przysługuje również w sytuacji gdy na danej działce rolnej prowadzona jest uprawa roślin energetycznych. 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 107 § 3 KPA poprzez zaniechanie wskazania w uzasadnieniu skarżonej decyzji na podstawie jakich dowodów organ II Instancji uznał, że uprawa wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne nie jest uprawą rolną; - art. 8 i art. 11 KPA poprzez niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy wyrażające się w zaniechaniu wskazania konkretnych norm prawa europejskiego, które pozwalają na wyłączenie upraw ,wierzby energetycznej z systemu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Skarżąca nie zgadza się z twierdzeniem organów obu instancji, że przepis art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przewidujący umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz przepisy Rozporządzenia Ministra Rozwoju Wsi z dnia 7.04.2004 r. w sprawie minimalnych wymagań utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej, są uszczegółowieniem norm prawa europejskiego. Zdaniem strony, powoływane przepisy europejskie (Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z 21.04.20004 r., Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1973/2004 z 29.10.2004 r.) nie wyłączają jednak gruntów rolnych na których prowadzona jest plantacja wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne z płatności obszarowych. Zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji nie były w stanie wskazać żadnego postanowienia wyżej opisanych aktów prawnych, z których można byłoby wyprowadzić takie wyłączenie. Z przepisów tych wynika, iż jakakolwiek uprawiana działka, która została ujęta w tym samym roku we wniosku o pomoc na rośliny energetyczne może być przedmiotem wniosku o dopłatę obszarową do roślin uprawnych. Tak więc nie może być mowy o wyłączeniu gruntów, na których prowadzona jest uprawa wierzby energetycznej z kategorii gruntów rolnych w rozumieniu przepisów o płatnościach obszarowych, a tym bardziej o wyłączeniu tychże gruntów z systemu płatności obszarowych. W tej sytuacji nie sposób obronić stanowiska jakoby uprawa wierzby energetycznej nie była uprawą rolną. Skoro bowiem przepisy Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 przewidują, iż działka na której prowadzona jest plantacja wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne może być przedmiotem wniosku o dopłatę do roślin uprawnych to, w ocenie skarżącej, oczywistym jest fakt, iż uprawa wierzby energetycznej jest w rozumieniu tychże przepisów uprawą rolną. Ponadto, wskazano, iż organ administracji nie ustosunkował się do zawartych w odwołaniu twierdzeń, co do niezgodności decyzji z przepisami prawa europejskiego. Uzasadnienie decyzji w tym zakresie jest, zdaniem skarżącej, powierzchowne , ogólnikowe i lakoniczne. Organ nie wyjaśnił także stronie zasadności przesłanek jakimi kierował się przy wydawaniu decyzji, czym naruszył zasadę prowadzenie postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów państwa (art. 8 Kpa). Organy obu instancji, nie wskazały także, na jakich dowodach oparły swoje twierdzenie, iż uprawa wierzby energetycznej nie jest uprawą rolną. Nie uzasadnił jasno i należycie w szczególności tego, na jakiej podstawie uznały fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy za prawdziwe. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w odpowiedzi na powyższą skargę, podtrzymał dotychczasowe stanowisko, wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjnym zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstawy do uznania zaskarżonej decyzji za sprzeczną z prawem. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy w świetle obowiązujących przepisów plantacje wierzby wykorzystywanej na cele energetyczne korzystały w 2005r. z unijnych dopłat, tj. jednolitej płatności obszarowej oraz płatności uzupełniającej do powierzchni uprawy, uregulowanych w ustawie z dnia 18.12.2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40, ze zm.), oraz w konsekwencji, czy istniały podstawy do umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o przyznanie przedmiotowych dopłat stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. Nr 150, poz. 1259). Wprowadzenie powyższej ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych umożliwiło stworzenie systemu prawnoadministracyjnego do realizacji płatności bezpośrednich zgodnie z przepisami Unii Europejskiej. Należy wyjaśnić, iż Polska z chwilą akcesji, została zobowiązana do tego na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18, ze zm.), tj. do wprowadzenia wspólnych, jednolitych warunków wsparcia dochodowego rolnictwa, obejmującego między innymi, tzw. system płatności jednolitej (SPJ). Realizacją powyższego obowiązku jest właśnie uchwalenie i wejście w życie ustawy z 18.12. 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych. Nie sposób zatem zarzucić organom administracji, iż pominęły przepisy unijne dotyczące płatności bezpośrednich. Zgodnie z przepisem art. 2 w/w ustawy osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, będącej posiadaczem gospodarstwa rolnego, zwanej dalej "producentem rolnym", przysługują płatności na będące w jej posiadaniu grunty rolne utrzymywane w dobrej kulturze rolnej, przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska, zwane dalej "gruntami rolnymi". Warunkiem uzyskania płatności jest posiadanie przez producenta rolnego działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami, przy czym za działkę rolną uważa się zwarty obszar gruntu rolnego, na którym jest prowadzona jedna uprawa, o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha, wchodzący w skład gospodarstwa rolnego. Płatności do tak rozumianych gruntów rolnych (działek rolnych) obejmują jednolitą płatność obszarową oraz płatności uzupełniające do powierzchni uprawy chmielu, innych roślin. Stawkę wypłat na 1 ha jednolitej płatności obszarowej określa Komisja Europejska, a płatności uzupełniających, które finansowane są z budżetu krajowego z częściowym wsparciem ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich; na 1 ha corocznie ustala w rozporządzeniu Rada Ministrów, w podziale na poszczególne rodzaje upraw (art. 2 ust. 5). Zgodnie z powyższym, co do zasady środki na dopłaty do działek rolnych adresowane do rolników pochodzą z budżetu Wspólnoty Europejskiej oraz są uzupełniane z budżetu polskiego. Na gruncie przepisów UE, tj. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1444/2002 z dnia 24 lipca 2002 r. zmieniającego decyzję Komisji 200/115/WE odnoszącą się do definicji charakterystyk, wyjątków od definicji oraz regionów i okręgów, dotyczących przeglądów struktury gospodarstw rolnych (Dz.U. WE L 216 z dnia 12.08.2002 r. str. 1-41), zawierającego legalne definicje wykorzystywane w zakresie rolnictwa, mającego moc bezpośrednio wiążącą oraz bezpośrednie zastosowanie we wszystkich krajach członkowskich, plantacja wierzby energetycznej klasyfikuje się jako niewykorzystane tereny rolnicze, do podkategorii "obszary leśne", co należy interpretować jako wyłączenie z zakresu obowiązywania rozporządzenia Rady nr 1782/2003 z 29 września 2003 r. Oznacza to, że plantacje te nie mogą być objęte płatnościami bezpośrednimi w ramach jednolitej płatności obszarowej. Jedynie uprawy wierzby wykorzystywanej do wyplatania traktowane są, w drodze wyjątku - zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1444/2002 - jako uprawy rolne. Ponadto, polski ustawodawca, dokonując dalszego dostosowania polskiego systemu prawnego do systemu UE (w 2005 r. Polska znajdowała się w okresie przejściowym), postępując zgodnie z decyzją Komisji Europejskiej, (kontrolującej zgodność udzielanej pomocy z przepisami UE), dotyczącą roku 2005, w której nie zezwoliła w ramach uzupełniających płatności bezpośrednich wprowadzić dopłat do plantacji roślin energetycznych (wierzby i róży bezkolcowej), ustawą z dnia 8 lipca 2005 r. o zmianie do ustawy o ustanowieniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dodał do tej ostatniej art. 3g i 3h, który stanowi, iż Agencja udziela producentom rolnym, w rozumieniu przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych, dopłat do upraw roślin wykorzystywanych na cele energetyczne, zwanych dalej "dopłatami". Powyższe jest zgodne z art. 88 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782 z dnia 29 września 2003 r., stanowiącym, iż uprawa roślin wykorzystywanych do wytwarzania energii elektrycznej i termalnej może być wspierana środkami publicznymi. Należy podkreślić, wbrew twierdzeniu skarżącej, iż przepisy te nie stanowią podstawy do ubiegania się o dopłaty unijne, stanowiąc dopuszczalną w drodze wyjątku pomoc publiczną pochodzącą wyłącznie ze środków krajowych. Skarżącej, zostało to wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. O tym, iż mogła starać się o taką dopłatę krajową, strona została również poinformowana, w trybie art. 9 kpa, w trakcie postępowania administracyjnego (pismo Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z [...] Nr [...]). Wobec powyższego, za bezzasadny należy uznać, zarzut skarżącej naruszenia wyrażonej w art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów publicznych. Z akt sprawy przedstawionych Sądowi wynika, że skarżąca Spółka uzyskała taką dopłatę. W konsekwencji powyższego, w związku z wnioskami rolników o przyznanie dopłat bezpośrednich w roku 2005 do plantacji wierzby i róży bezkolcowej, omawiana nowelizacja, w art. 2 wprowadziła również normę, iż postępowanie administracyjne w sprawie płatności bezpośrednich dla gruntów rolnych, w zakresie działek rolnych, na których prowadzona jest plantacja wierzby lub róży bezkolcowej wykorzystywanych na cele energetyczne, wszczęte i niezakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. do dnia 9 sierpnia 2005 r. podlega umorzeniu. Jakkolwiek organy obu instancji w swoich decyzjach wprost nie wyjaśniły stronie okoliczności przyjęcia takiej regulacji, co może stanowić o naruszeniu art. 11 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie prawidłowego prawnego uzasadnienia decyzji, jednak, zdaniem Sądu uchybienie takie nie mogło mieć wpływu na wynik niniejszej sprawy. Bezspornie bowiem omawiany przepis art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej stanowił podstawę prawną niniejszego rozstrzygnięcia. Skoro bowiem postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem strony z dnia 11 maja 2005 r., nie zostało zakończone do dnia 9 sierpnia 2005 r., tj. do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej, to zgodnie z jego dyspozycją postępowanie to należało umorzyć. Organ administracji został tu pozbawiony swobody uznaniowej, ponieważ sposób załatwienia sprawy ustawodawca określił w jednoznacznie brzmiącym przepisie prawa. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.