II SA/Ol 3/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2007r. sprawy ze skargi G. P. na postanowienie Burmistrza z dnia "[...]", znak: "[...]" w przedmiocie dodatku mieszkaniowego - wydania uwierzytelnionego odpisu z akt sprawy postanawia 1. odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy, 2. odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem nr "[...]" z dnia "[...]" Sekretarz Gminy, działając z upoważnienia Burmistrza tego miasta, po rozpatrzeniu wniosku G. P. o wydanie, z akt postępowania w sprawie przyznania wymienionemu dodatku mieszkaniowego, uwierzytelnionego odpisu oświadczenia jego sąsiadki, odmówił wydania stronie żądanego odpisu, stwierdzając, iż brak jest ważnego interesu strony do uwzględnienia wniosku. Postanowieniem "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości zaskarżone postanowienie. Kolejnym postanowieniem "[...]" Sekretarz Gminy ponownie odmówił wydania G. P. żądanego przez niego uwierzytelnionego odpisu oświadczenia, powołując się na tę samą co poprzednio argumentację. W dniu 28 listopada 2006r. G. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę, domagając się uchylenia postanowienia z dnia "[...]" i postanowienia z dnia "[...]" oraz utrzymania w mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]". Ponadto na urzędowym formularzu skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o odrzucenie skarg, podnosząc, iż zaskarżone postanowienie z dnia "[...]" zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i już nie funkcjonuje w obrocie prawnym. Natomiast odnosząc się do skargi na postanowienie z dnia "[...]", organ wskazał, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Skarga G. P. na postanowienie Burmistrza z dnia "[...]" została wyłączona do odrębnego postępowania o sygn. akt II SA/Ol 2/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W przypadku postanowień, na które przysługuje zażalenie, przedmiotem skargi mogą być postanowienia kończące postępowanie zażaleniowe, a więc te które zostały wydane w II instancji. W związku z powyższym skarga na postanowienie Burmistrza z dnia "[...]", jako rozstrzygnięcie organu administracyjnego pierwszej instancji, od którego służy zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu administracyjnego drugiej instancji, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Należy skarżącemu wyjaśnić, że z przepisu art. 138 § 2 kpa, stanowiącego podstawę prawną postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego a dnia "[...]", nie wynika, że organ l instancji jest związany poglądem prawnym wyrażonym w uzasadnieniu decyzji uchylającej orzeczenie l instancji ani też, że organ odwoławczy jest uprawniony do udzielania wskazówek co do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przekazanej organowi l instancji do ponownego rozpatrzenia. Nie oznacza to jednak, że strona jest pozbawiona możliwości wzruszenia niekorzystnego dla niej orzeczenia wydanego przez organ l instancji po ponownym rozpatrzeniu sprawy. Warunkiem tego jest jednak uprzednie, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wyczerpanie trybu odwoławczego w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie strona tego trybu nie wyczerpała, skargę należało więc odrzucić jako niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, wobec oczywistej bezzasadności skargi, nie można było uwzględnić wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Przepis art. 247 p.p.s.a. stanowi bowiem, iż prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Z oczywistą bezzasadnością skargi mamy do czynienia wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega żadnej wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W piśmiennictwie przyjmuje się , że przykładem oczywistej bezzasadności skargi może być zaskarżenie decyzji wydanej przez organ l instancji, bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz pod redakcją B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Zakamycze, 2005. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Nie wdając się w meritum sprawy, nie ulega bowiem wątpliwości, iż skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż strona wniosła skargę na postanowienie wydane prze organ administracji publicznej l instancji. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.