III SA/Wa 2947/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Pinkowski (sprawozdawca), Asesor WSA Hieronim Sęk, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi R. Z. i S. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...] lutego 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpoznaniu wniosku R. i S. Z. - dalej Skarżący, odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy R. z [...] lutego 2002 r. W dniu 27 marca 2006 r. R. Z. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją. Postanowieniem z [...] czerwca 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 j.t., dalej Op), stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez Skarżących wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż z akt sprawy wynika, że Skarżący uchybili 14-dniowemu terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z [...] lutego 2006 r. wynika bowiem, iż została ona doręczona 6 marca 2006 r. Z kolei wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony osobiście w dniu 27 marca 2006 r., czyli dopiero po 21 dniach. Organ stwierdził ponadto, iż Skarżący nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, w związku czym SKO w W. było zobligowane do stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismem z [...] września 2006 r. Skarżący wnieśli skargę na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie tego postanowienia, z powodu jego niezgodności z prawem. Skarżący podnieśli, iż organ błędnie przyjął, że decyzja z [...] lutego 2006 r. została doręczona w dniu 6 marca 2006 r. Wyjaśnili, iż dnia 6 marca 2006 r. przesyłka zawierająca decyzję była awizowana, z kolei dopiero w dniu 13 marca 2006 r. została podjęta w urzędzie pocztowym. W związku z tym stwierdzili, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożony w dniu 27 marca 2006 r., został wniesiony z zachowaniem 14-dniowego terminu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. powtórzyło argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 29 stycznia 2007 r. pełnomocnik R. Z. złożył kserokopię zaświadczenia Urzędu Pocztowego nr [...] w W. z [...] stycznia 2007r., z którego wynika, iż przesyłki skierowane do R. i S. Z. z SKO w W. w dniu [...] lutego 2006 r. o numerze nadania [...] i [...], przesłane listem poleconym za potwierdzeniem odbioru, zostały odebrane przez adresatów w dniu 13 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej ppsa), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w tym zakresie należy stwierdzić, że nie odpowiada ono prawu. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Op, zgodnie z którym, organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Podkreślić należy, iż stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia środka zaskarżenia - w rozpoznawane sprawie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy -powinno być poprzedzone ustaleniem przez organ, daty doręczenia stronie aktu administracyjnego, od którego wnoszony jest ten środek oraz daty jego wniesienia. W rozpoznanej sprawie organ uznał, iż decyzja z [...] lutego 2006 r. została doręczona adresatom w dniu 6 marca 2006 r., mimo iż na znajdującym się w aktach sprawy zwrotnym potwierdzeniu odbioru, obok podpisu R. Z. nie widnieje żadna data. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika ponadto, iż listonosz nie zastał adresata (pieczęć o treści "mieszkanie zamknięte") i pozostawił w skrzynce oddawczej zawiadomienie o możliwości odebrania pisma w urzędzie pocztowym. Z kolei data 6 marca 2006 r., którą organy uznały za datę doręczenia przesyłki, została zamieszczona w dolnej części zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (w postaci pieczęci) obok podpisu doręczającego. W ocenie Sądu, okoliczność ta świadczy raczej o tym, iż data 6 marca 2006 r. dotyczy awizowania przesyłki, a nie jej doręczenia. Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę zauważa, iż potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej, jest dokumentem urzędowym potwierdzającym okoliczności w nim stwierdzone. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 Op, dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Przesłanką uznania dokumentu urzędowego za dowód w sprawie jest jego sporządzenie przez uprawniony organ oraz sporządzenie tego dokumentu w przepisanej formie. Forma sporządzania dokumentów pocztowych potwierdzających doręczenie przesyłki przez operatora pocztowego regulują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34 ze zm.). W przepisie § 35 ust. 3 powołanego rozporządzenia postanowiono, że pokwitowanie odbioru przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego powinno zawierać czytelny podpis odbiorcy i datę odbioru. Z treści tego przepisu wynika, że adresat przesyłki własnym podpisem obowiązany jest potwierdzić fakt doręczenia mu przesyłki. Z przepisu tego wynika również, że potwierdzenie odbioru ma na celu potwierdzenie odbioru przesyłki przez adresata w określonej dacie. W ocenie Sądu, przepis ten należy interpretować w ten sposób, że tylko wówczas pokwitowanie to będzie spełniało funkcję dowodu potwierdzającego fakt doręczenia przesyłki adresatowi w określonej dacie, gdy obok swojego podpisu, adresat własnoręcznie umieści datę odbioru przesyłki. Skoro natomiast, w rozpoznawanej sprawie, na zwrotnym potwierdzeniu odbioru nie znajduje się data odbioru przesyłki wskazana przez adresata, uznać należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru zostało sporządzone z naruszeniem art. 35 ust. 3 powołanego rozporządzenia i z tego powodu nie może być uznane za urzędowy dowód doręczenia tego postanowienia w dacie wskazanej w zaskarżonym postanowieniu. Daty tej organ nie udowodnił też innymi środkami dowodowymi. Jednocześnie podkreślić należy, iż na rozprawie, pełnomocnik R. Z. złożył kserokopię zaświadczenia Urzędu Pocztowego nr [...] w W. z [...] stycznia 2007r., z którego wynika, iż przesyłki skierowane do R. i S. Z. z SKO w W. w dniu [...] lutego 2006 r. o numerze nadania [...] i [...], przesłane listem poleconym za potwierdzeniem odbioru, zostały odebrane przez adresatów w dniu 13 marca 2006 r. Z tych powodów należało stwierdzić, że organ wydał zaskarżone postanowienie z naruszeniem art. 122, art. 187 §1 i art. 191 Op, gdyż nie przeprowadził postępowania dowodowego w celu ustalenia daty doręczenia decyzji z [...] lutego 2006 r. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 §1 pkt c) oraz art. 152 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 200 ppsa zasadzono na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania - w wysokości przekraczającej wskazaną w skardze kwotę 60 zł -przyjmując, że w niniejszej sprawie wysokość kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw odpowiadała kwocie uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 100 zł.