II FSK 174/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Borkowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak, Protokolant Anna Dziewiż, po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Tomasza S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 października 2005 r. sygn. akt I SA/Bd 564/05 w sprawie ze skargi Tomasza S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 1 lipca 2005 r. (...) w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu ze sprzedaży zabudowanej nieruchomości uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. II FSK 174/06 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Tomasza S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu ze sprzedaży zabudowanej nieruchomości oraz zarządził zwrot uiszczonego wpisu. Sąd stwierdził, że skarżący we wskazanym terminie nie uiścił należnego od skargi wpisu sądowego, a zatem zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 par. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W skardze kasacyjnej Tomasz S. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu: - błędną wykładnię art. 220 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez przyjęcie, iż datą kończącą siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego - czyli datą, do której należy uiścić wpis - jest data przelania pieniędzy przez bank na konto WSA, a nie data wpłaty przez skarżącego pieniędzy w Agencji bankowej na konto WSA oraz bezzasadne zastosowanie tego przepisu, - niewypełnienie dyspozycji art. 141 par. 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 166 pkt 1/ tej ustawy, z której wynika sporządzenie uzasadnienia orzeczenia zawierającego postawy prawne jego wydania. Wskazując na powyższe podstawy wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz wniesiono o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, wskazano, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiuje pojęcia uiszczenia opłat sądowych, do których - na mocy art. 212 par. 1 tej ustawy - zalicza się także wpis, nie odsyła także, w tej mierze, do innych dziedzin. Zdaniem autora skargi kasacyjnej "uiszczenia opłaty sądowej" to poniesienie wydatku w pieniądzu, a zatem datą uiszczenia wpisu przez skarżącego jest dzień 7 października 2005 r., bowiem w tej dacie poniósł on wydatek. Nie ma żadnych podstaw aby rozumieć pojęcie uiszczenia wpisu jako datę wyjścia pieniędzy z konta PeKaO BP na konto WSA. Jest to zdarzenie następcze w stosunku do samego uiszczenia wpisu przez Skarżącego. WSA interpretując jako datę uiszczenia wpisu datę przelewu pieniędzy przez Bank PeKaO BP, zamiast daty wpłaty pieniędzy przez skarżącego w Agencji na konto WSA, źle zinterpretował przepis art. 220 par. 1 powoływanej ustawy. WSA błędnie uznał stan faktyczny w sprawie za odpowiadający zastosowaniu normy prawnej z wymienionego przepisu. Ponadto wskazano, że w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia trudno doszukać się wykładni, co do ustalenia, dlaczego akurat data przelewu przez PeKaO BP pieniędzy na konto WSA, jest uznawana przez ten Sąd za datę dokonania płatności wpisu. Nie ma w tym względzie żadnej argumentacji prawnej. W uzasadnieniu są tylko podane fakty, natomiast brak jest uzasadnienia prawnego wyrażonego w orzeczeniu poglądu na rzeczony temat. Dyrektor Izby Skarbowej nie ustosunkował się do skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie, co nie oznacza, że wszystkie jej zarzuty i wywody są trafne. 1/ W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd nie tylko nie wyjaśnił treści art. 220 par. 1 p.p.s.a., ale nawet nie wymienił tego przepisu. Stąd też niezrozumiałe jest przypisanie Sądowi poglądu, którego nie wyraził, będące niedopuszczalną nadinterpretacją /a właściwie uzupełnieniem/ wywodów uzasadnienia. 2/ Obszerne wywody prawne zamieszczone w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie pozostają w związku z przyczyną odrzucenia skargi. Jak bowiem wynika z akt sprawy Sąd I instancji nie dysponował informacją /wskazano to dopiero w uzasadnieniu skargi kasacyjnej/, że uiszczenie wpisu nastąpiło za pośrednictwem Agencji PKO - przed upływem ustawowego terminu. Sąd oparł się na wydruku bankowym, z którego wynikała data wpłaty - 11 października 2006 r. Przyjmując za prawdziwe twierdzenie skarżącego /na tę okoliczność winien przedstawić dowód Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu/ należy uznać, że brak było podstaw do odrzucenia skargi - na podstawie art. 220 par. 3 p.p.s.a. Zwrócić bowiem należy uwagę, że od 1 maja 2004 r. zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 lit. "g", lit. "i" i lit. "j" ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe /Dz.U. nr 140 poz. 939 ze zm./ bank może, w drodze umowy, powierzyć przedsiębiorcy wykonywanie w imieniu i na rzecz banku pośrednictwa w zakresie czynności bankowych - w tym i przyjmowanie wpłat. Wyjaśnił to szczegółowo Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 listopada 2005 r. FSK 2526/04 - nie publ./. Mając powyższe na uwadze należało na podstawie art. 185 p.p.s.a. orzec jak w sentencji. Unormowanie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. nie pozwala na przyznanie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej od postanowienia.