II OSK 667/07

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2007-05-25

Skład orzekający: Andrzej Gliniecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez radcę prawnego, który nie uiścił wpisu stałego, powinna zostać odrzucona bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez radcę prawnego, która podlega opłacie stałej, powinna zostać odrzucona bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeśli wpis nie został uiszczony. Zgodnie z art. 221 PPSA, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga podlegała opłacie stałej, a wpis nie został uiszczony.
Stan faktyczny
M. i A. K. złożyli skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia przez pełnomocnika skarżących (radcę prawnego) należnego wpisu stałego. Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucili, że wpis stały powinien być uiszczony na wezwanie, zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. i A. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/ Wr 802/06 o odrzuceniu skargi M. i A. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia budynku gospodarczego na działce nr [...] w [...] postanawia: oddalić skargę kasacyjną W dniu 10 listopada 2006 r. (data stempla pocztowego) do Sądu wpłynęła skarga M. i A. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] października 2006 r., którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim nr [...] r. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nakazującą T. i S. A. rozbiórkę wybudowanego bez zgłoszenia – budynku gospodarczego na działce nr [...] w [...]. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił powyższą skargę, w oparciu o art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wnoszący skargę pełnomocnik skarżących będący radcą prawnym nie uiścił należnego od skargi wpisu stałego. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia podniesiono, że skarga nie powinna zostać odrzucona, skoro zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W takim stanie rzeczy Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniesioną przez pełnomocnika skarżących skargę, która podlegała stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 w/w rozporządzenia opłacie stałej. Nie mógł mieć zastosowania powołany w skardze kasacyjnej § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o którego niezgodności z art. 221 p.p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP orzekł Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05), opublikowanym w Dz. U. z dnia 17 marca 2006 r., Nr 45, poz. 322. Z powyżej wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło