I FSK 648/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Wiesława M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 stycznia 2006 r. sygn. akt I SA/Lu 506/05 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Wiesława M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 sierpnia 2005 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 05.01.2006 r., I SA/Lu 506/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Wiesława M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22.08.2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. W motywach tego rozstrzygnięcia wskazano, że pismem z dnia 02.11.2005 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 200zł, w terminie siedmiu od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez żonę skarżącego w dniu 17.11.2005 r. W odpowiedzi skarżący uiścił kwotę 300 zł tytułem opłaty wpisu od skarg w sprawach: I SA/Lu 506/05 /100 zł/, I SA/Lu 507/05 /100 zł/ i I SA/Lu 508/05 /100 zł/, w których został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że skarżący nie opłacił wniesionej skargi, co skutkowało jej odrzuceniem w oparciu o art. 220 par. 1 i par. 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ - zwana dalej "p.p.s.a.". Sąd wyjaśnił, że przez pojęcie "należna opłata" należy rozumieć pełną opłatę należną od danego pisma procesowego. Zatem pismo procesowe nieopłacone w całości należy traktować tak, jak pismo w ogóle nie opłacone. Od opisanego postanowienia Wiesław M. reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę kasacyjną, w której zażądał jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 220 par. 1 i par. 3 p.p.s.a. przez błędne przyjęcie, że uiszczenie wpisu sądowego w części nie może być w ogóle traktowane jako uiszczenie należnej opłaty, podczas gdy opłata została łącznie dokonana na podstawie trzech następujących po sobie, identycznych wezwań do uiszczenia wpisu, 2. art. 113 par. 1 p.p.s.a. przez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności niepełnego dokonania wpisu, w szczególności przez nie wyjaśnienie wątpliwości, co do wniesienia trzech opłat sądowych na jednym blankiecie wpłaty gotówkowej. W uzasadnieniu do podniesionych zarzutów stwierdzono, że skarżący nie przyczynił się do nie opłacenia skargi w należytej wysokości. Informację o wezwania sądowych otrzymał telefonicznie od swojej byłej żony. Ona odczytała mu treść wezwań, "dodając, że wszystkie są jednakowe i dotyczą uiszczenia wpisu po 100 zł od każdej". Autor skargi kasacyjnej podniósł również, że gdyby skarżący został wezwany do opłacenia brakującej kwoty 100 zł lub powziął w inny sposób wiedzę o zaistniałej niedopłacie wpisu sądowego, to wówczas niezwłocznie należną kwotę dopłaciłby. Wspomniano również, że skarżący po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi i złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia części wpisu, jednocześnie wpłacając brakującą kwotę 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, co następuje: Skarga kasacyjna uzasadniona nie jest. W rozpatrywanej skardze kasacyjnej jej autor w pierwszej kolejności wskazał na naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 220 par. 1 i par. 3 p.p.s.a. Zdaniem skarżącego Sąd błędnie przyjął, że wpis od skargi nie został uiszczony w należytej wysokości i przez to bezpodstawnie odrzucił złożoną skargę. Z poglądem wyrażonym w skardze kasacyjnej nie sposób się zgodzić. Podkreślenia wymaga, że w sprawie I SA/Lu 506/05 stronę wezwano do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Tymczasem z wydruku znajdującego się w aktach sądowych z rachunku bankowego Sądu wynika, że skarżący w sprawie o podanej sygnaturze uiścił wpis w kwocie 100 zł. Rację więc ma Sąd pierwszej instancji twierdząc, że uiszczenia przez stronę wpisu sądowego tylko w części nie można traktować jako wpłacenie "opłaty należnej" /wpisu sądowego/ o której mowa w art. 220 par. 1 p.p.s.a. W związku z tym Sąd był w pełni uprawniony do odrzucenia skargi jako pisma procesowego, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Błędne jest również twierdzenie autora skargi kasacyjnej, że Sąd powinien wezwać skarżącego do uzupełnienia częściowo opłaconego wpisu sądowego. Takie zachowanie byłoby nie do pogodzenia z treścią art. 220 par. 1 p.p.s.a. Uzupełnienie braków formalnych pisma procesowego przez uiszczenie należnej od niego opłaty jest bowiem obwarowane siedmiodniowym terminem, który ma charakter terminu ustawowego, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. W sytuacji gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 220 par. 3 p.p.s.a. Przyczyny, dla których strona nie mogła wypełnić sądowego wezwania nie mają przy tym wpływu na wykonanie nałożonego rygoru. Nie ma więc znaczenia czy strona w sposób zawiniony, czy też bez swojej winy nie mogła zastosować się do wezwania. Ponadto okoliczności, w wyniku których strona nie wypełniła sądowego wezwania, były badane w postępowaniu sądowym w przedmiocie przywrócenia stronie terminu do uiszczenia brakującej kwoty wpisu. Postępowanie to zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30.05.2006 r., mocą którego oddalono zażalenie Wiesława M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 17.02.2006 r. odrzucające złożony wniosek o przywrócenie terminu. Za bezzasadny należy również uznać zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 113 par. 1 p.p.s.a. Po pierwsze, w sprawie nie doszło do wyznaczenia rozprawy. Po drugie, Sąd nie mógł na etapie badania, czy strona uiściła brakujący wpis sądowy, zajmować się oceną okoliczności, w których skarżący dowiedział się o konieczności uiszczenia należnej opłaty od skargi i które w konsekwencji doprowadziły do wpłaty wpisu w niewłaściwej wysokości. Jak wyjaśniono powyżej ta kwestia była rozstrzygana w innym postępowaniu sądowym. W badanym zakresie, Sąd zobligowany treścią art. 220 par. 1 i par. 3 p.p.s.a., poprzestał na ustaleniu prawidłowości doręczenia wezwania o uiszczenie wpisu sądowego oraz przeanalizowaniu wyciągu z konta bankowego Sądu. Na tej podstawie przyjął, że skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił należnej opłaty od skargi, co pociągało konieczność jej odrzucenia. W świetle powyższego tut. Sąd stwierdza, że w sprawie nie doszło do naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przepisów, które przywołał w skardze kasacyjnej jej autor. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.