I SA/Wa 493/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędzia WSA Elżbieta Lenart Asesor WSA Maria Tarnowska (spr.) Protokolant Przemysław Żmich po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2005 r. sprawy ze skargi P. G. na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w przedmiocie powołania komisji do spraw orzeczenia o właściwym przygotowaniu zawodowym lekarza oddala skargę. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej uchwałą z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] w sprawie utrzymania w mocy uchwały nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej w W. z dnia [...] września 2003 r. w sprawie powołania komisji d.s. orzeczenia o właściwym przygotowaniu zawodowym w celu rozpatrzenia sprawy lekarza P. G. – utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę z dnia [...] września 2003 r. W uzasadnieniu organ podał, że po zapoznaniu się z całością zebranej w sprawie dokumentacji oraz z uzasadnieniem uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w W. z dnia [...] września 2003 r., od której odwołał się lekarz P. G. –i, organ utrzymał w mocy zaskarżoną uchwałę, uznając, że Okręgowa Rada Lekarska w W., działająca w oparciu o pismo dyrektora Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego W. z dnia [...] sierpnia 2003 r., była legitymowana do działania w sprawie powołania komisji złożonej z lekarzy o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych w celu wyrażenia opinii o przygotowaniu zawodowym zainteresowanego. Ponadto Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej stwierdziło, że mając na uwadze fakt, że zainteresowany ustanowił w sprawie pełnomocnika z dniem [....] października 2003 r. a uchwała Okręgowej Rady Lekarskiej w W. została podjęta z dniem [...] września 2003 r., Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej nie dopatrzyło się uchybienia Okręgowej Rady Lekarskiej w W. – na etapie podejmowania uchwały. Skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia[...] lutego 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P. G., zarzucając naruszenie art. 107 § 1 kpa w związku z art. 57 ust. 1 a ustawy o zawodzie lekarza, oraz, że zaskarżona uchwała dotknięta jest wadą nieważności w myśl art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Skarżący zarzucił również, że zaskarżona uchwała narusza art. 107 § 3 kpa, 138 kpa oraz art. 9, 10, 61 § 4 kpa w związku z art. 28 kpa, art. 7, 8, 77 § 1, 80, 81 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga jest bezzasadna. Dokonując oceny zaskarżonej uchwały Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona uchwała nie narusza prawa. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest utrzymanie w mocy uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej w W. z dnia [...] września 2003 r. w sprawie powołania komisji d.s. orzeczenia o właściwym przygotowaniu zawodowym w celu rozpatrzenia sprawy lekarza P. G. W uzasadnieniu uchwały z dnia [...] września 2003 r. Okręgowa Rada Lekarska w W. podała, że otrzymała pismo dyrektora Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów lecznictwa Otwartego W. z dnia [...] sierpnia 2003 r., z którego wynikało, że lekarze zastępujący dr. P. G., członka Okręgowej Izby Lekarskiej w W., stwierdzili znaczne nieprawidłowości w ordynowaniu przez niego leków, stosowania połączeń grup leków nie mających uzasadnienia w stanie zdrowia pacjenta, a w związku z tym uzyskaniem wiarygodnego doniesienia o możliwości zaistnienia sytuacji niedostatecznego przygotowania lekarza do wykonywania zawodu, powołano komisję, w oparciu o art. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza. Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 204 z późn. zm.), jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnienie uzasadnione podejrzenie niedostatecznego przygotowania zawodowego lekarza, powołuje komisję złożoną z lekarzy o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych, która wydaje opinię o przygotowaniu zawodowym lekarza. Prawidłowo Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej uznało, że Okręgowa Rada Lekarska w W., działająca w oparciu o pismo dyrektora Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego W. z dnia [...] sierpnia 2003 r., była legitymowana do powołania komisji złożonej z lekarzy o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych w celu wyrażenia opinii o przygotowaniu zawodowym lekarza P. G., a samo powołanie komisji było czynnością poprzedzającą wydanie opinii o przygotowaniu zawodowym lekarza. Lekarz ten, stosownie do art. 11 ust. 3 ustawy, ma obowiązek stawić się przed komisją powołaną w celu wydania opinii o jego przygotowaniu zawodowym. Art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza nie nakłada na okręgową radę lekarską wymogu konsultacji czy zawiadomienia zainteresowanego lekarza o zamiarze powołania komisji w celu wydania opinii o jego przygotowaniu zawodowym, lecz nakłada na okręgową radę lekarską obowiązek powołania komisji, jeżeli komisja stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niedostatecznego przygotowania zawodowego lekarza - co w niniejszej sprawie nastąpiło. Prawidłowo okręgowa rada lekarska uznała, otrzymując pismo dyrektora Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów lecznictwa Otwartego W. z dnia [...] sierpnia 2003 r., że zaistniało uzasadnione podejrzenie niedostatecznego przygotowania lekarza do wykonywania zawodu. Stwierdzenie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia niedostatecznego przygotowania lekarza do wykonywania zawodu, ustawodawca pozostawił wyłącznie uznaniu okręgowej rady lekarskiej, a wyrazem tego uznania jest właśnie powołanie komisji w celu wydania opinii o przygotowaniu zawodowym lekarza. Art. 57 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza stanowi, że od uchwał okręgowych rad lekarskich lekarzowi przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Lekarskiej, która podejmuje w tej sprawie uchwałę; uchwały podpisują przewodniczący lub zastępca przewodniczącego i sekretarz okręgowej rady lekarskiej albo prezes lub wiceprezes i sekretarz Naczelnej Rady Lekarskiej. Stosownie do § 15 ust. 3 Uchwały nr 9 IV Krajowego Zjazdu Lekarzy z dnia 12 grudnia 1997 r. w sprawie regulaminu organów Naczelnej Izby Lekarskiej, zastępca sekretarza Naczelnej Rady Lekarskiej zastępuje sekretarza w razie jego nieobecności, prowadzi także zlecone przez niego sprawy, a w związku z powyższym Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w odpowiedzi na skargę, z którego wynika, że zaskarżona uchwała została podpisana przez uprawnione do tego osoby. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.