I SA/Go 2179/05

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2005-12-19

Skład orzekający: Barbara Rennert

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez doradcę podatkowego, który nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania spółki w dacie jej wniesienia, a także nie przedłożył odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego poświadczonego przez notariusza, może zostać uznana za formalnie poprawną?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając, że skarżąca nie usunęła braków formalnych. Skarżąca nie wykazała, że doradca podatkowy był umocowany do jej reprezentowania w dacie wniesienia skargi, ponieważ skarga została złożona przed datą udzielenia pełnomocnictwa. Ponadto, skarżąca nie wykazała umocowania osoby działającej w jej imieniu poprzez przedłożenie kserokopii odpisu KRS poświadczonej przez doradcę podatkowego, a nie odpisu poświadczonego przez notariusza, co stanowiło brak formalny.
Stan faktyczny
Biuro Handlu P Spółka z o.o. wniosło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Skargę podpisał doradca podatkowy. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych, w tym do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego oraz odpisu pełnego Krajowego Rejestru Sądowego. Skarżąca przedłożyła uwierzytelniony przez doradcę podatkowego odpis pełnomocnictwa oraz kserokopię odpisu KRS poświadczoną przez doradcę podatkowego. Sąd uznał, że braki nie zostały usunięte i odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Rennert (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Biura Handlu P Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc sierpień 2000r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 28 września 2005 r. Biuro P Spółka z. o. o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...]. W imieniu skarżącej skargę podpisał doradca podatkowy. Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 3 listopada 2005 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie oryginału ewentualnie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania skarżącej Spółki w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa w imieniu skarżącej Spółki -odpis pełny Krajowego Rejestru Sądowego obejmujący stan prawny na dzień udzielenia pełnomocnictwa. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 23 listopada 2005 r. Skarżąca w zakreślonym terminie przedłożyła uwierzytelniony przez doradcę podatkowego odpis żądanego pełnomocnictwa udzielonego przez Dyrektora Spółki temu doradcy w dniu [...] listopada 2005 r. oraz kserokopię poświadczonego za zgodność z oryginałem przez doradcę podatkowego odpisu pełnego Krajowego Rejestru Sądowego z dnia [...] listopada 2005 r. dotyczącego skarżącej Spółki. Sąd zważył: W myśl przepisu art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) do skargi wnoszonej przez pełnomocnika należy dołączyć pełnomocnictwo. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez osoby uprawnione do działania w ich imieniu i takie osoby są umocowane do udzielania pełnomocnictw procesowych. Wykazanie umocowania tych właśnie osób oraz osób. którym udzieliły one pełnomocnictwa warunkuje przyjęcie, iż skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu skarżącej. Natomiast nie wykazanie tego umocowania stanów i brak formalny skargi, który strona jest zobowiązana usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie zdaniem Sądu oba te braki nie zostały usunięte. Dyrektor reprezentujący skarżąca Spółkę udzielił pełnomocnictwa doradcy podatkowemu do jej reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu [...] listopada 2005 r.. a skarga podpisana przez tegoż doradcę została złożona w dniu 28 września 2005 r., a więc skarżąca nie wykazała, aby w dniu złożenia skargi doradca podatkowy był umocowany do jej reprezentowania. Nadto skarżąca nie wykazała, iż S.G. był umocowany do działania w imieniu skarżącej w chwili składania skargi, ponieważ przedłożyła poświadczoną przez doradcę podatkowego za zgodność z oryginałem kserokopię odpisu KRS. a nie odpis KRS. Zgodnie bowiem z treścią art. 29 p.p.s.a. umocowanie S.G. winno być wykazane dokumentem, za dokument nie może być natomiast uznana kserokopia odpisu KRS. nawet taka. której zgodność z oryginałem poświadczył doradca podatkowy. Doradca podatkowy może jedynie uwierzytelniać odpis udzielonego mu pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.), a brak jest przepisów, które pozwalałyby mu na uwierzytelnianie jakichkolwiek innych dokumentów. O takich uprawnieniach doradców podatkowych nie mówi nic ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 9. poz. 96 z późn. zm.), ani przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tego rodzaju szczególne uprawnienia przysługują jedynie notariuszom, do których zadań w oparciu o przepisy art. 79 pkt 7 i art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie należy sporządzanie odpisów dokumentów i poświadczanie zgodności odpisu lub kopii z okazanym dokumentem. Obszernie kwestie wykazania umocowania osoby prawnej omówił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt GSK1337/04 (ONSA i WSA 2005/5/9). Należy powołać także uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 19 maja 2004 r. sygn. akt III C/P 21/04 (OSNC 2005/7-8/118) dotyczącą wprawdzie braku możliwości uwierzytelniania przez m. in. radców prawnych jakichkolwiek innych dokumentów z wyjatkiem udzielonego im pełnomocnictwa na gruncie kodeksu postępowania cywilnego lecz argumentację zawartą w tej uchwale z uwagi na zbieżność przepisów kpc i p.p.s.a. w tym zakresie należy podzielić także w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, uznając, iż skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi w terminie. Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 58 § l pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło