V SA/Wa 314/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Irena Kudiura (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy finansowania projektu oraz wypowiedzenia umowy o dofinansowanie postanawia 1. Odrzucić skargę. 2. Oddalić wniosek Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa o zwrot kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym pismem z dnia [...] sierpnia 2006 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - dalej zwana Agencją Restrukturyzacji, poinformowała Urząd Marszałkowski Województwa [...], że jego odwołanie od pisma z dnia [...] czerwca 2006 r.,- w którym zawarto odmowę sfinansowania projektu o znaku [...], złożone w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego (SPO) "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006 r." zwane dalej "Program" i wypowiedziano umowę dotyczącą wspomnianego projektu - zostało rozpatrzone negatywnie. W ocenie Agencji Restrukturyzacji, Urząd Marszałkowski nie dochował wymagań zawartych w umowie o dofinansowanie wiążącej strony, ponieważ zakupiony w ramach SPO samochód, używany był częściowo na zasadach ogólnych w kolumnie transportowej Urzędu Marszałkowskiego a nie tylko jak określała to umowa dla celów objętych wspomnianą umową. Tym samym nie został osiągnięty cel określony w § 4 ust. 1 umowy, niewłaściwie udokumentowano też zakres i prawidłowość zadań. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego Urząd Marszałkowski podtrzymał swoje stanowisko zawarte uprzednio w swoim odwołaniu od pisma z [...] czerwca 2006 r. i wniósł o uchylenie rozstrzygnięć zawartych w pismach Agencji Restrukturyzacji. Zdaniem skarżącego przywołane przez Agencję postanowienia umowne, nie mogą stanowić podstawy do jej wypowiedzenia a jedynie mogą stanowić podstawę do odmowy wypłacenia całości lub części pomocy finansowej o ile zaistnieją przesłanki określone w § 12 ust. 3 umowy. Skarżący wskazał ponadto, że planowane jest w przyszłości znaczne zwiększenie wykorzystania zakupionego pojazdu do celów związanych z wdrażaniem SPO. Niezależnie od tego projekt realizowany był zgodnie z podpisaną umową, fakturami i dokumentami księgowymi oraz harmonogramem. Rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji w zakresie odmowy wypłaty umówionej kwoty beneficjentowi, ma charakter indywidualnego rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie, wydanego przez organ administracji publicznej i skierowanego do określonego adresata. Sama Agencja jest organem administracji publicznej w aspekcie funkcjonalnym ponieważ jest podmiotem wyodrębnionym organizacyjnie i strukturalnie – jest państwową osobą prawną, ponadto jest organem funkcjonalnym w takim zakresie, w jakim jest ona uprawniona do działania w formach o charakterze władczym. Działanie władcze wynikać zaś może z konkretnego przepisu prawa bądź pośrednio z charakteru wykonywanej czynności. Rozstrzygnięcie Agencji oparte jest na przepisach powszechnie obowiązującego prawa tj. art. 26 ust. 5 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U.116, poz. 1206 ze zm.). Postanowienia umowy zawartej przez strony mają charakter publicznoprawny i zostały określone aktem wykonawczym do ustawy o Narodowym Planie Rozwoju tj. rozp. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2005 r. w sprawie wzorów umów o sfinansowanie projektu....Okoliczności te uzasadniają potraktowanie zaskarżonego rozstrzygnięcia jako mającego charakter decyzji administracyjnej, która powinna zostać w sprawie wydana zamiast wspomnianego pisma. W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wniosła o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowo - administracyjnej w sprawie i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko co do meritum. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia Sądu określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje, akty, czynności w nim wymienione. Ponadto zgodnie z § 3 tego artykułu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozważając sprawę należy stwierdzić co jest niesporne, że jej źródłem jest umowa stron zawarta w związku z realizacją projektu "Zakup samochodu osobowego" w ramach priorytetu " Pomoc techniczna ". Celem projektu było usprawnienie funkcjonowania instytucji odpowiedzialnych za wdrażanie Sektorowego Programu Operacyjnego" Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 -2006" wraz z jego uzupełnieniem. Podstawą prawną wspomnianego SPO stanowiło rozp. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 września 2004 r.(Dz. U.197,poz.2032 ze zm. ) i rozp. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 września 2004 r.( Dz. U. 207, poz. 2117 ze zm.). Wspomniane rozporządzenia wydane zostały na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ustawie z 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U 114, poz.1208 ze zm.). Zgodnie bowiem z treścią art. 8 ust. 1 wspomnianej ustawy, dla realizacji Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006, o którym mowa w ustawie, tworzy się m.in. sektorowe programy operacyjne. Finansowanie realizacji planu określone zostało w art. 24 ust.1 ustawy, zaś zgodnie z ust. 2 tego art. "wydatki finansowe, są dla celów w tym ustępie wskazanych identyfikowane według kategorii interwencji stosowanej dla publicznych środków wspólnotowych". Stosownie zaś do art. 26 ust. 1 ustawy o Narodowym Planie Rozwoju, ubiegający się o dofinansowanie ze środków, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 ,,projektów w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1-3, składa wniosek do instytucji zarządzającej, instytucji wdrażającej albo zarządu województwa, zgodnie z systemem realizacji określonym w tych programach". W przedmiotowej sprawie skarżący złożył w dniu [...].03 2005 r. stosowny wniosek o dofinansowanie do instytucji wdrażającej działanie programu tj. do Agencji Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa. Efektem zaaprobowania wniosku przez Agencję, było podpisanie w dniu [...] sierpnia 2005 r. między Agencją i Urzędem Marszałkowskim umowy określającej prawa i obowiązki stron związane z realizacją projektu w zakresie priorytetu "pomoc techniczna". Umowa przewidywała m.in. w § 8, że po realizacji całości projektu przez beneficjenta zobowiązany jest on do złożenia na stosownym formularzu wniosku o płatność w terminie od 15 do 25 stycznia 2006 r. Umowa przewidywała także, że możliwa jest jej zmiana w sytuacjach w niej przewidzianych jak również, że możliwe jest jej rozwiązanie. W dniu [...] lutego 2006r. beneficjent na formularzu wymaganym przepisami i wspomnianą umową, złożył wniosek o płatność w kwocie [...] zł, a więc ustalonej w umowie. Po dokonaniu weryfikacji wniosku o płatność i kontroli realizacji wykonania projektu pod względem jego zgodności m.in. z wnioskiem o dofinansowanie, pismem z dnia [...] czerwca 2006r. ARiMR poinformowała beneficjenta, że ze względu na nie wywiązanie się z postanowień umowy, wypowiada wspomnianą umowę zaś projekt, którego ona dotyczy, nie będzie finansowany. Urząd Marszałkowski odwołał się od tego stanowiska ale zostało ono potwierdzone przez Agencję Rozwoju w piśmie z dnia [...].08. 2006 r. Jak wynika z powyższego stanu faktycznego przedmiotem sporu stron, jest kwestia wywiązania się przez beneficjenta z umowy zawartej przez strony i prawo do otrzymania- zgodnie z tą umową – pierwotnie przyznanej należności. Fakt ten powoduje, że uznając, że rację ma skarżący gdy wskazuje, że Agencja jest podmiotem wyodrębnionym organizacyjnie i strukturalnie będąc osobą prawną, i że może być ona traktowana w określonych warunkach przewidzianych przepisami prawa jako organ o charakterze funkcjonalnym, w takim zakresie, w jakim jest ona uprawniona do działania w formach o charakterze władczym - stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Strony - co wskazano wyżej - łączyła umowa, zatem wszelkie kwestie dotyczące tego, czy były podstawy do jej wypowiedzenia oraz podstawy do odmowy wypłaty określonej w niej kwoty dofinansowania, muszą być traktowane jako kwestie podlegające rozstrzygnięciu na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Bardzo jasne stanowisko dotyczące drogi sądowej i określenia w jakich granicznych sytuacjach właściwy jest sąd administracyjny a w jakich powszechny (w rozumieniu sądu cywilnego), zawarte jest w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 29.03.2006 r. II GPS 1/06 ONSAiWSA 2006/4/95. Podobne zagadnienie dotyczące drogi sądowej i rozumienia pojęcia sprawy administracyjnej a związane ze stosowaniem przepisów ustawy z 20.04. 2006r. o Narodowym Planie Rozwoju, uwzględniające stanowisko wynikające ze wspomnianej uchwały NSA, rozstrzygane było w wyroku NSA z 8.06. 2006 r. II GSK 63/06 Lex nr 188514. W wyroku tym bardzo wyraźnie podkreślono, że ustawa o Narodowym Planie Rozwoju, przewiduje dwuetapowość postępowania związanego z realizacją wskazanych w niej m.in. sektorowych programów operacyjnych. Pierwszy z tych etapów, związany z oceną złożonych wniosków o dofinansowanie o jakim mowa jest w treści art. 26 ust. 2 w/w ustawy, jest postępowaniem administracyjnym i powinien kończyć się wydaniem decyzji, czego konsekwencją jest, że w przypadku sporów wynikłych na tym tle, zainteresowanym dofinansowaniem, służy skarga do sądu administracyjnego. Drugi etap postępowania, który jest wynikiem zawarcia umowy o jakiej jest mowa w art. 26 ust.5 ustawy powoduje, że spory powstałe na tle wywiązania się z umowy będącej umową cywilną, podlegają sądowi cywilnemu. Rozważając wspomniane zagadnienie na tle niniejszej sprawy należy stwierdzić, że bez znaczenia w związku z tym jest to, że umowa zawierana jest przez strony na stosownym formularzu według wzoru, którego treść określona została w rozp. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 lipca 2005 r. (Dz. U.154 poz. 1290)., ponieważ okoliczność ta nie zmienia charakteru wspomnianej umowy. W przedmiotowej sprawie doszło do realizacji drugiego etapu realizacji projektu w związku z zawarciem umowy, co powoduje, że zdaniem sądu przedmiotowa sprawa, nie ma charakteru sprawy administracyjnej w rozumieniu art.1 w zw. z art.3 ustawy z 30 czerwca 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy o p.p.s.a. odrzucił skargę.O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 199 p.p.s.a.