I SA/Wa 2023/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Siegień Sędziowie WSA Monika Nowicka (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Marta Maciejkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2006 r., nr [...] Minister Budownictwa utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] o odmowie nadania J. S. licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami. Powyższe rozstrzygnięcie zostało oparte na następujących ustaleniach faktycznych i ocenach prawnych: J. S. wystąpił w dniu [...] sierpnia 2003 r. z wnioskiem o nadanie licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami w trybie przepisów § 6 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej (Dz. U. Nr 115, poz. 745). tj. o uznanie, że w ramach dotychczasowej działalności zawodowej spełnił wymóg odbycia praktyki zawodowej. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna w dniu [...] listopada 2003 r. przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne dotyczące powyższego wniosku, w wyniku którego ustaliła, że dokumenty złożone przez zainteresowanego nie potwierdzają spełnienia w pełnym zakresie wymogów formalnych, ze względu na brak udokumentowania odbycia praktyki zawodowej i z tego powodu postanowiła nie dopuścić wnioskodawcy do drugiego etapu postępowania kwalifikacyjnego. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. odmówił w związku z tym nadania J. S. licencji zawodowej zarządcy nieruchomości. Z uwagi na wniosek wnioskodawcy o ponowne rozpatrzenie sprawy Wiceprzewodniczący Państwowej Komisji Kwalifikacyjnej ds. zarządzania nieruchomościami postanowił o ponownym rozpatrzeniu wniosku przez zespół kwalifikacyjny. W dniu [...] czerwca 2005 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna przeprowadziła zatem kolejne postępowanie kwalifikacyjne w wyniku którego stwierdziła, iż przedstawione przez kandydata dokumenty nie potwierdzają spełnienia warunków dopuszczenia do egzaminu i z uwagi na to postanowiła o niedopuszczeniu go do egzaminu. Następstwem tego Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy poprzednią swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2005 r. Powyższe rozstrzygnięcie stało się przedmiotem skargi J. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 5 maja 2006 r. (sygn. akt I SA/Wa 1767/05) uchylił obie decyzje Ministra Infrastruktury tj. zarówno decyzję z dnia [...] lipca 2005 r. jak i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2005 r. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że przedmiotem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją organu pierwszej instancji, zatem w konsekwencji organ odwoławczy orzeka na podstawie stanu faktycznego i prawnego sprawy istniejącego w dniu wydania decyzji, co uzasadnia się tym, że organ odwoławczy jest organem o charakterze reformatoryjnym, którego obowiązkiem jest uwzględnienie zmiany stanu prawnego sprawy zaistniałego po wydaniu decyzji organu pierwszej instancji. Sąd wskazał przy tym, że skoro wniosek J. S. nie został rozpatrzony decyzją ostateczną do dnia 22 września 2004 r. to miały do niego zastosowanie przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2004 r. Nr 141, poz. 1492) a w szczególności jej art. 16. Ustawa ta nie zawiera bowiem przepisu wyłączającego stosowanie art. 16 ustawy nowelizującej w sprawach wszczętych i nie zakończonych decyzją ostateczną. Rozpoznając sprawę po raz kolejny Minister Budownictwa zawiadomił pismem z dnia [...] lipca 2006 r. wnioskodawcę o terminie rozpatrzenia jego wniosku zaś w dniu [...] kwietnia 2006 r. Państwowa Komisja Kwalifikacyjna przeprowadziła postępowanie kwalifikacyjne, mając na uwadze wytyczne zawarte w w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Oceniając materiał dokumentacyjny przedłożony przez wnioskodawcę Komisja ustaliła, że wszystkie przedłożone dokumenty wskazywały w sposób jednoznaczny, że J. S. do roku 2003 wykonywał w ramach umowy o pracę i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynności remontowe, konserwacji w branży budowlanej i pokrewnych. Natomiast brak było przesłanek do stwierdzenia, że zainteresowany zarządzał nieruchomościami. Z tego powodu Komisja postanowiła o niedopuszczeniu kandydata do drugiej części postępowania kwalifikacyjnego. Następstwem powyższych ustaleń Minister Budownictwa - podzielając stanowisko Komisji Kwalifikacyjnej i przytaczając argumentację merytoryczną - decyzją z dnia [...] września 2006 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] i pouczył zainteresowanego, że niniejsza decyzja jest ostateczna a stronie przysługuje prawo złożenia na nią skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zachowując termin ustawowy J. S. wystąpił do Sądu z w/w skargą, w której podniósł, że zaskarżoną decyzją Minister Budownictwa utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2005 r., którą uchylił wyrokiem z dnia 5 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Ponadto skarżący zawarł w skardze obszerną polemikę z merytorycznym stanowiskiem organu i akcentował również kwestię kosztów, które do tej pory poniósł w związku z ubieganiem się o przedmiotową licencję i z tego powodu domagał się przyznania odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o jej rozpoznanie przyznając, że w związku z uchyleniem przez Sąd decyzji z dnia [...] kwietnia 2005 r., zarzut skarżącego - w tym zakresie - jest uzasadniony. Ponadto organ odniósł się także do zgłoszonych w skardze zarzutów merytorycznych i w tej mierze ich nie podzielił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę - pod względem zgodności z prawem - zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ponieważ w rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że miało miejsce rażące naruszenie przez organ prawa, skutkowało to stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji. W przedstawionym wyżej stanie faktycznym skargę należy uznać za uzasadnioną. Wspomnianym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2006 r. uchylono obie wydane w przedmiotowej sprawie decyzje Ministra ( decyzje z dnia [...] lipca 2005 r. i z dnia [...] kwietnia 2005 r. ). Obligowało to organ do ponownego rozpoznania wniosku J. S. o nadanie licencji zawodowej, Organ początkowo prawidłowo powiadomił zainteresowanego o wszczęciu takiego postępowania, słusznie również pod względem formalnym zostało przeprowadzone postępowanie kwalifikacyjne przez Państwową Komisję kwalifikacyjną, ale w rezultacie wydana przez Ministra Budownictwa decyzja z dnia [...] września 2006 r. orzekała nie o zasadności wniosku o nadanie licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami a o wniosku o ponowne rozpatrzenie w/w sprawy, który nie został do tej pory wniesiony. Nadto zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2005 r., która - jako, że została uchylona przez Sąd - nie istnieje w obiegu prawnym. W tych warunkach organ, wydając tego rodzaju decyzję naruszył przepisy art. 6, 8, 15, 138 § 1 k.p.a. Utrzymując w mocy decyzję nieistniejącą, Minister wydał w rezultacie decyzję rażąco naruszającą prawo , czym wyczerpał przesłankę z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Ponieważ po uchyleniu przez Sąd wyrokiem z dnia 5 maja 2006 r. poprzednich wydanych w tej sprawie decyzji, do chwili obecnej nie został w istocie rzeczy rozpoznany wniosek skarżącego z dnia [...] sierpnia 2003 r. o wydanie licencji zawodowej, wypowiadanie się obecnie przez Sąd odnośnie aspektu merytorycznego sprawy nie jest możliwe. Sąd bowiem nie ma kompetencji do zastępowania organu administracji publicznej w rozstrzyganiu powierzonych jego kompetencji spraw a jedynie stoi na straży legalności działania organów. Z tego powodu Sąd celowo- na tym etapie sprawy - nie ustosunkowywał się do argumentacji merytorycznej zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i do zasadności zarzutów przedstawionych w skardze. Podnieść wypada jednakże, co zasygnalizował już w swym rozstrzygnięciu z dnia 5 maja 2006 r. Sąd, że wszelkie roszczenia odszkodowawcze skarżący może zgłaszać w stosunku do organu jedynie na drodze cywilnej tj. przed sądem powszechnym. Sąd administracyjny nie rozpoznaje tego rodzaju roszczeń. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - z mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 2 w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.