VII SA/Wa 2075/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2007 r. sprawy ze skargi K. M. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych w W. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia prawa wykonywania zawodu oraz wpisu do rejestru skargę oddala Uchwałą nr [...] Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. z dnia [...] października 2005 r. na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej z dnia 5 lipca 1996 r. (Dz. U. nr 91, poz. 410 ze zm.) oraz § 2,2 i 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 17 czerwca 1992 r. w sprawie trybu postępowania dotyczącego stwierdzania prawa wykonywania zawodu pielęgniarki i zawodu położnej oraz sposobu prowadzenia rejestru pielęgniarek i rejestru położnych (Dz U Nr 52 poz. 248) - odmówiono stwierdzenia prawa wykonywania zawodu pielęgniarki K. O. M.. Odmowę uzasadniono tym, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanki koniecznej do uzyskania prawa wykonywania zawodu pielęgniarki, o której mowa w art. 11 ust. 2 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, tj. nie posiada dyplomu ukończenia szkoły pielęgniarskiej, prowadzącej kształcenie w oparciu o obowiązujące standardy nauczania określone w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002 roku w sprawie określenia standardów nauczania dla poszczególnych kierunków studiów i poziomów kształcenia (Dz. U. Z 2002r. Nr I 16, poz. 1004 ze zmianami). Zgodnie z art.11 ust. 2 cytowanej ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, prawo wykonywania zawodu pielęgniarki uzyskuje osoba, która ukończyła szkołę pielęgniarską. Szkołą pielęgniarską w rozumieniu cytowanej ustawy - art.7 ust 2 pkt 3 lit. b oraz art. 7. ust 4 -jest szkoła wyższa prowadząca kształcenie w formie studiów wyższych zawodowych trwających co najmniej 6 semestrów i obejmujących 4600 godzin nauczania. Standardy nauczania zostały określone w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002r. w sprawie określenia standardów nauczania dla poszczególnych kierunków studiów i poziomów kształcenia. Organ I instancji wskazał, że wnioskodawczyni ukończyła w 2005r. Uniwersytet Medyczny w Ł., uzyskując tytuł zawodowy licencjata pielęgniarstwa - część A dyplomu nr [...] z dnia [...].08.2005r. Liczba godzin dydaktycznych na studiach zawodowych prowadzonych na Uniwersytecie Medycznym w Ł. na kierunku pielęgniarstwo obejmowała 3700 godzin - co ustalono na podstawie części B dyplomu ukończenia studiów nr [...] Suplementu, Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, iż wnioskodawczym ukończyła szkołę nie spełniającą obowiązujących standardów nauczania, określonych w cytowanych przepisach prawa tj. ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej oraz rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, tj. nie dotrzymanie minimalnego standardu nauczania obejmującego 6 semestrów i 4600 godzin, a co za tym idzie nie spełnia warunku koniecznego do uzyskania prawa wykonywania zawodu pielęgniarki. Na skutek wniesionego odwołania Prezydium Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. utrzymało w mocy uchwałę Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł.. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ II instancji wskazał, iż studia ukończone przez K. O. M. były niezgodne z obowiązującymi standardami nauczania. Poziom i standardy kształcenia w zawodzie pielęgniarki i położnej wynikają z rozporządzenia MENiS z dnia 18 kwietnia 2002 r. w sprawie standardów nauczania.. (Dz.U. z 2002 nr 116 poz.1004), który w zał. nr 48 i 49 określa limit godzin kształcenia magistrów i licencjatów. Wymóg ten od dnia 12 lipca 2003 r. został włączony w zakresie studiów licencjackich do art. 7 ust. 4 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. z 2003 r. nr 109 poz. 1029). Ponadto, od 1 stycznia 2005 roku zgodnie z rozporządzeniem MENiS z dnia 23 lipca 2004 r. w sprawie rodzaju dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie (Dz. U. z 2004 r nr 182 poz. 1881; sprostowanie Dz.U. z 2004 r. nr 194 poz. 2003) nierozłączną częścią dyplomu jest suplement. Suplement do dyplomu K. O. M. nie potwierdza spełnienia wymaganego limitu 4600 godzin nauczania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych wniosła K. O. M. wskazując na naruszenie : 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. art. 6, 7, 8, 10, 15, 40 § 2, 107 i 128 k.p.a, poprzez wydanie uchwały bez należytej podstawy prawnej, pozostającej w sprzeczności z zasadą praworządności i zaufania strony do organu administracji, uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, nie zawiadomienie strony w trybie art. 10 k.p.a., uchylenie się przez organ od rozpoznania istoty sprawy, doręczenie uchwały stronie, a nie reprezentującemu ja pełnomocnikowi oraz błędne pouczenie o trybie wniesienia skargi, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 8 c i art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 roku o zawodzie pielęgniarki i położnej (tj. Dz. U. z 2001 roku Nr 57, poz. 602 ze zm.) poprzez jego błędną interpretację której skutkiem było uznanie, iż przepis ten w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o zawodzie pielęgniarki i położnej (Dz. U. Nr 92, poz. 885) obowiązuje w stosunku do osób, które rozpoczęły naukę przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Skarżąca podnosi, iż w roku akademickim [...] podjęła studia na Uniwersytecie Medycznym na Wydziale Pielęgniarstwa. Od władz Uczelni uzyskała zapewnienie, iż po ukończeniu studiów będzie uprawniona do wykonywania zawodu pielęgniarki, ponieważ Uczelnia legitymuje się decyzją w przedmiocie akredytacji Krajowej lady Akredytacyjnej Szkolnictwa Medycznego, wydanej na podstawie art. 8 c ustawy o zawodzie pielęgniarki i położnej. Wskazuje, że w roku 2004 (ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o zawodzie pielęgniarki i położnej - Dz. U. Nr 92, poz. 885), w trakcie studiów skarżącej, zmieniono ustawę o zawodzie pielęgniarki i położnej i nałożono na Uczelnię obowiązek zmiany programu nauczania, poprzez zwiększenie ilości godzin dydaktycznych. Uczelnia pomimo, że nie dopełniła ustawowego obowiązku, nadal legitymowała się akredytacją w zakresie kształcenia na Wydziale Pielęgniarstwa. Skarżąca twierdzi, że kontynuowała naukę w przekonaniu, iż uzyskany tytuł licencjata będzie ją w dalszym ciągu uprawniał do wykonywania zawodu pielęgniarki a Okręgowa i Krajowa Rada Pielęgniarek i Położnych godziła się na zaistnienie dotychczasowego programu nauczania na tej uczelni. Zdaniem skarżącej, należy uznać, iż samorząd zawodowy pielęgniarek zaakceptował fakt, iż pomimo niezapewnienia przez Uniwersytet Medyczny w Ł. odpowiedniej, zwiększonej ilości zajęć dydaktycznych na Wydziale Pielęgniarstwa, zobowiązany będzie w przyszłości stwierdzać prawo wykonywania zawodu pielęgniarki przez osoby wykształcone w niezmienionym trybie nauczania. W chwili podjęcia studiów przez skarżącą obowiązywała Ustawa w innym brzmieniu, a stosowanie do skarżącej zmienionych, na jej niekorzyść przepisów narusza w sposób rażący zasadę nie działania prawa wstecz. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. Uchwała Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w Ł. nie narusza prawa materialnego. Co prawda organ naruszył przepisy prawa administracyjnego lecz naruszenie to nie miało wpływ na wynik sprawy. Zawód pielęgniarki i położnej, stosownie do brzmienia art. 11 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, może wykonywać osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu stwierdzone przez okręgową radę pielęgniarek i położnych. Okręgowa rada pielęgniarek i położonych jest organem samorządu zawodowego i do podejmowanych przez nią uchwał m.in. w przedmiocie stwierdzenia prawa wykonywania zawodu stosuje się, zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych. Jest to norma o charakterze ogólno-kompetencyjnym dająca organom samorządu zawodowego wykonującym funkcje zlecone z zakresu administracji publicznej, podstawę do przeprowadzenia postępowania i podjęcia uchwały będącej w istocie decyzją administracyjną Organy samorządu zawodowego w zakresie powierzonym im przez ustawę wykonują zadania zlecone z zakresu administracji publicznej i zastępując w tym obszarze władzę państwową muszą ściśle przestrzegać wyznaczonych im przepisami prawa kompetencji, których nie można domniemywać. Oznacza to, że zgodnie z art. 7 Konstytucji, mogą działać jedynie na podstawie i w granicach prawa. Art. 11 ust. 1 i 2 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, stanowiący materialnoprawną podstawę uchwał organów obu instancji odmawiających stwierdzenia prawa wykonywania zawodu pielęgniarki K. O. M. , określa warunki jakie musi spełniać osoba aby uzyskać prawo wykonywania zawodu pielęgniarki; są to: posiadanie obywatelstwa polskiego, posiadanie dyplomu ukończenia polskiej szkoły pielęgniarskiej lub odpowiednio polskiej szkoły położnych bądź uzyskany w innym państwie dyplom uznany w Rzeczypospolitej Polskiej za równorzędny, zgodnie z odrębnymi przepisami, odbycie wymaganego stażu podyplomowego, posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych, - posiadanie stanu zdrowia pozwalającego na wykonywanie zawodu. Spełnienie tych warunków, zgodnie z cytowanym wyżej przepisem, jest równoznaczne z uzyskaniem prawa wykonywania zawodu. Zawód pielęgniarki może zaś wykonywać osoba posiadająca prawo wykonywania zawodu stwierdzone przez okręgową radę pielęgniarek i położonych. Taka konstrukcja art. 11 ust. 1 i 2 wskazanej wyżej ustawy oznacza, iż tylko osobie, która spełni wszystkie wymogi określone w ust. 2, w związku z czym uzyska prawo wykonywania zawodu, nie można odmówić stwierdzenia posiadania tego prawa. Jak wynika z akt niniejszego postępowania skarżąca wraz z wnioskiem o stwierdzenie prawa wykonywania zawodu przedstawiła dokumenty , z których wynika, że ukończyła szkołę nie spełniającą obowiązujących standardów nauczania, określonych w cytowanych przepisach prawa tj. ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej oraz rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, tj. nie dotrzymanie minimalnego standardu nauczania obejmującego 6 semestrów i 4600 godzin, a co za tym idzie nie spełnia warunku koniecznego do uzyskania prawa wykonywania zawodu pielęgniarki. Zatem stanowisko organów samorządu zawodowego znajduje uzasadnienie w obowiązujących w tym przedmiocie przepisach bowiem z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej wprost wynika, iż pielęgniarka uzyskuje kwalifikacje zawodowe po ukończeniu szkoły pielęgniarskiej, którą w rozumieniu ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej. jest szkoła prowadząca kształcenie w formie studiów wyższych zawodowych trwających co najmniej 6 semestrów i obejmujących 4600 godzin nauczania. Przedstawiony przez skarżącą dyplom ukończenia Uniwersytetu Medycznego w Ł. z tytułem zawodowym licencjata pielęgniarstwa, którego załącznikiem jest suplement B określający liczba godzin dydaktycznych na studiach zawodowych prowadzonych na Uniwersytecie Medycznym w Ł. na kierunku pielęgniarstwo w wysokości 3700 godzin przy wymaganych w ustawie liczbie 4600 oznacza, iż nie spełniła ona wymogu określonego w art. 11 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej i brak było podstaw do podjęcia uchwały o stwierdzeniu prawa wykonywania zawodu. Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.