VI SA/Wa 2187/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Protokolant: Anna Mruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi R. S.A. w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz R. S.A. w W. kwotę 1600.00 (jeden tysiąc sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2006 roku Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej działający w trybie postępowania spornego, po rozpoznaniu wniosku S., przeciwko P. (obecnie: R. S.A.) o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Butelka do dowolnych cieczy " nr Rp-5861, na podstawie art. 102, 103 i 104 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2002 r., nr 108, poz. 945) oraz art. 98 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej: 1. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Butelka do dowolnych cieczy nr Rp-5861", 2. przyznał S., (obecnie: R.) S.A. kwotę 2000.00 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rozstrzygnięcie Kolegium Orzekającego Urzędu Patentowego zapadło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne: W pierwszej kolejności Kolegium Orzekające podniosło, że stosownie do przepisów art. 89 ust. 1 w związku z art. 117 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej prawo z rejestracji wzoru przemysłowego może być unieważnione na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. Wnioskodawca jako producent i dystrybutor wody P. (w analogicznym do spornego wzoru przemysłowego opakowaniu postaci butelki) ma, niekwestionowany przez uprawnionego, interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego. Wynika to z ograniczenia jego działalności gospodarczej w zakresie produkcji i dystrybucji wody P. na skutek sporu pomiędzy wnioskodawcą i producentem wody O., w którym to sporze producent wody opiera się na spornym prawie z rejestracji (jako wyłączny dystrybutor wody według spornego wzoru). Zatem zagwarantowanie pewności w sferze prowadzonej działalności gospodarczej, która każdy może wykonywać na zasadzie wolności i zgodności z prawem w świetle art. 20 i 22 Konstytucji RP – uzasadnia ten interes prawny. W ramach wolności prowadzenia działalności gospodarczej zagwarantowanej w art. 20 Konstytucji RP i potwierdzonej w art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 roku prawo działalności gospodarczej (Dz. U. nr 101, poz. 1178 ze zm.). obecnie art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 173, poz. 1807 ze zm.) wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do wprowadzenia do obrotu różnych rozwiązań technicznych. Jeżeli takie rozwiązania zostało objęte ochroną wbrew ustawowym warunkom określonych w stosownych przepisach, to podmiot prowadzący taką działalność w świetle przytoczonych przepisów ma prawo do wystąpienia z żądaniem unieważnienia prawa wyłącznego. Przechodząc do merytorycznej zasadności zgłoszonego żądania Kolegium Orzekające zważyło, co następuje: Definicja wzoru przemysłowego zawarta w art. 102 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej stanowi, iż "wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację". Jak więc wynika z przytoczonej definicji, przedmiotem porównania rejestracji wzorów przemysłowych są postacie ich wytworów, przy czym przepisy obowiązujące od dnia wejścia wżycie ustawy (22 sierpień 2001r.) nie wymagają, aby zgłoszenie wzoru przemysłowego zawierało zastrzeżenia. Oceniając nowość postaci wytworu wzoru przemysłowego należy odnieść ją definicji, przewidzianej w art. 103 ust. 1 ustawy, zgodnie z którą wzór przemysłowy uważa się za nowy jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowania, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, przy czym wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego także nieistotnymi szczegółami. Na rysunkach załączonych do dokumentacji zgłoszeniowej wzoru przemysłowego Pt. "Butelka do dowolnych cieczy" nr Rp-5861 ujawniono wyrób stanowiący butelkę. Wskazane cechy istotne tego wyrobu obejmują zasadniczą część cylindryczną przechodzącą w stożkową szyjkę zakończoną wylotem zaopatrzonym w gwint dla nakrętki gwintowanej, od dołu zaś łagodnym łukiem przechodzącą w dno z wypukłością skierowaną ku górze, przy czym wysokość części cylindrycznej, mierzona od dna, jest mniej więcej równa (drugiej odmianie nieco większa) średnicy (butelki) oraz mniej więcej dwukrotnie (w drugiej odmianie półtorakrotnie) mniejsza od wysokości stożkowej szyjki. Kolegium Orzekające stwierdziło, że poświadczone notarialnie wydruki stron internetowych [...] w których obok zdjęcia butelki według spornego wzoru, pod tytułem [...] istnieje opis produktu się zdaniem: "Butelka szklana, bezzwrotna o pojemności 300 ml" oraz widnieje informacja: "Laureat X edycji Konkursu "TERAZ POLSKA" stanowią dowód, że sporny wzór przemysłowy był dostępny na rynku co najmniej od roku 2000, o czym świadczy fakt, iż otrzymał on wyróżnienie w X edycji Konkursu "TERAZ POLSKA (zakończonej 28 maja 2000 r.), a więc sporny wzór w dacie jego zgłoszenia do rejestracji (13 czerwca 2003 r.) nie spełniał wymogu nowości. Kolegium Orzekające, w świetle powyższych ustaleń, nie dało wiary wyjaśnieniom pełnomocnika uprawnionego, że czasie X edycji Konkursu "TERAZ POLSKA" woda mineralna O. nie była konfekcjonowana w spornym opakowaniu, a wyróżnienie w tym konkursie nie dotyczyło opakowania tylko samej wody mineralnej Ostromecko, uznając, że zgodnie z regulaminem Konkursu "TERAZ POLSKA", przedmiotem konkursu są artykuły rynkowe występującej w obrocie (np. butelka wraz z woda mineralną), a nie surowiec (np. woda mineralna) stanowiący wewnętrzną zawartość tych artykułów, oraz, że wyżej wymieniony materiał dowodzi świadomości tego faktu przez firmę O.. Kolegium Orzekające uznało także, że przedmiotowy wzór przemysłowy nie spełniał wymogu indywidualnego charakteru w rozumieniu art. 104 ustawy Prawo własności przemysłowej, gdyż ogólne wrażenie jakie wywołuje on na zorientowanym użytkowniku nie różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się jego pierwszeństwo (9 maja 2003 r.). Jednakowe ogólne wrażenie wywierane jest przez butelki według spornego wzoru i butelki przeciwstawione, mimo że, są to butelki o nieco innym wyglądzie (nieznacznie różniące się proporcjami) i innym rodzajem etykiety (etykiety nie są objęte cechami istotnymi spornego wzoru), podobnie przeciwstawione znaki towarowe, które odróżniają się od przedmiotu spornego wzoru jedynie tym, że pomiędzy częścią denną i częścią szyjkową maja kształt nieznacznie baryłkowaty, podczas gdy butelka wg wzoru Rp-5861 posiada w tym obszarze kształt cylindryczny. Powyższych ustaleń i ich oceny (w zakresie indywidualnego charakteru) Kolegium Orzekające dokonało na podstawie materiału dowodowego obejmującego wycinki prasowe ze stycznia i lutego 2002r. zawierające informacje o używaniu na posiedzeniach rządowych wody O., która dziennikarz pomylił z wodą P., szereg zdjęć z galerii internetowej [...] dotyczących imprezy [...]. z widocznymi butelkami wody O. w butelkach 300 ml, archiwalne nagrania telewizyjne zawierające relacje z prac rządu RP w okresie od 8.01.2002r – 28.02.2002r.wraz z oświadczeniem T. odnośnie dat tych nagrań i ich autentyczności, a także wydruki z bazy internetowej ROMARIN dotyczące rejestracji międzynarodowych znaków przestrzennych IR-516511 z 30.09.1987r. i IR-772658 z 3.01.2002r. Mając powyższe rozważania na uwadze, Kolegium orzekające uznało za zbędne dopuszczenie dowodu z przesłuchania świadka tym bardziej, że "świadek nie miał chęci zeznawać" O kosztach postępowania Kolegium orzekło na podstawie art. 98 kpc i § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 roku w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych. Skargę na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] lipca 2006 roku złożyła R. S.A. w W. wnosząc o jej uchylenie, zasadzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 102, 103 i 105 ustawy Prawo własności przemysłowej oraz art. 7, 77, 80, i 107 § 3 k.p.a. Zdaniem skarżącego Urząd patentowy naruszył prawo materialne, a mianowicie przepisy art. 102 i 103 ustawy Prawo własności przemysłowej przez błędne przyjęcie, że sporny wzór w dacie jego zgłoszenia do rejestracji (13 czerwca 2003 r.) nie spełniał wymogu nowości, a szczególności poprzez odmowę dania wiary wyjaśnieniom pełnomocnika uprawnionego, że w czasie X edycji Konkursu "TERAZ POLSKA" woda mineralna O. nie była konfekcjonowana w spornym opakowaniu, a wyróżnienie w tym konkursie nie dotyczyło opakowania tylko samej wody mineralnej O. Naruszenie art. 104 ustawy polegało na błędnym przyjęcie, iż przedmiotowy wzór przemysłowy nie spełniał wymogu indywidualnego charakteru, w szczególności przez brak wskazania w odniesieniu do jakiego wzoru odnosi się stanowisko organu orzekającego. Naruszenie wskazanych przepisów postępowania polegało na dokonaniu ustaleń faktycznych dotyczących ujawnienia spornego wzoru z naruszeniem art. 77 k.p.a., sprzecznie z treścią art. 80 k.p.a., niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, nieuzasadnieniu stanowiska. Na rozprawie w dniu [...] stycznia 2007 roku skarżący podniósł dodatkowo brak interesu prawnego wnioskodawcy do żądania unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Butelka do dowolnych cieczy" nr Rp-5861". W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie przywołując argumentację zawartą w decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Analizując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów oraz skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W pierwszej olejności należy odnieść się do zarzutu zgłoszonego na rozprawie, dotyczącego braku interesu prawnego wnioskodawcy do żądania unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Butelka do dowolnych cieczy" nr Rp-5861". Zgodnie z art. 89. 1. ustawy mający zastosowanie do wzorów przemysłowych z mocy art. 117 ust. 1 ustawy, wzór przemysłowy może być unieważniony w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeżeli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania patentu. Z przepisu art. 89 ust. 1 ustawy Prawo własności przemysłowej wynika, że jedyną przesłanką uzyskania przez dany podmiot statusu strony postępowania administracyjnego jest to, czy legitymuje się ona interesem prawnym lub obowiązkiem, ze względu na który żąda czynności organu lub którego dotyczy postępowanie. Obowiązkiem więc podmiotu występującego z żądaniem unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego jest wykazanie owego interesu prawnego. Przy jego braku czyni niemożliwym rozpoznanie merytoryczne sprawy tj. zbadania ustawowych przesłanek wymaganych do uzyskania prawa rejestracji wzoru przemysłowego. Przepisy ustawy - Prawo własności przemysłowej nie definiują na własny użytek pojęcia interesu prawnego i dlatego w postępowaniu spornym dotyczącym unieważnienia patentu w tym zakresie ma wprost zastosowanie przepis art. 28 k.p.a., według którego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Wynika z tego, że nie ma żadnych prawnych przesłanek, aby na podstawie ustawy - Prawo własności przemysłowej pojęciu interesu prawnego przypisywać, dla potrzeb postępowania administracyjnego w sprawach z zakresu własności przemysłowej, odmienną treść niż ma ono na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego (tak również: Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (w:) wyroku z dnia 17 lipca 2003 r., sygn. akt II SA 1165/02, Wokanda 2004/3/31). Pojęcie "interes prawny", użyte w przepisie art. 28 k.p.a., rozumiane w bezpośrednim znaczeniu tego pojęcia oznacza interes oparty na prawie lub chroniony przez prawo. Zdaniem sądu w niniejszej sprawie interes prawny, w rozumieniu omawianego przepisu k.p.a., to interes oparty na konkretnym przepisie prawa materialnego. O istnieniu interesu prawnego decydują, w myśl ugruntowanych poglądów orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, przepisy prawa materialnego przyznające stronie konkretne, indywidualne i aktualne korzyści (vide: wyrok NSA w Warszawie z dnia 26 listopada 1998 r., sygn. akt II SA 1390/98). Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 1998 r., sygn. akt II SA 1104/98, NSA przyjął, iż pojęcie strony może być wyprowadzone tylko z konkretnej normy prawnej, która może stanowić podstawę do sformułowania interesu lub obowiązku. Interes prawny w postępowaniu administracyjnym oznacza więc ustalenie przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można żądać skutecznie czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Niewątpliwie szczególnymi cechami interesu prawnego jest, po pierwsze, bezpośredniość związku między sytuacją danego podmiotu a wspomnianą normą prawa administracyjnego, na której budowany jest interes prawny. Oznacza to, że interes prawny mają tylko te z podmiotów, których sytuacja prawna wynika wprost z normy prawa materialnego, a nie powstaje za pośrednictwem drugiego podmiotu. Drugą szczególną cechą interesu prawnego jest jego realność, interes ten musi rzeczywiście istnieć w dacie stosowania danych norm prawa administracyjnego. Nie może to być interes tylko przewidywany w przyszłości ani hipotetyczny (podobnie (w:) wyroku NSA w Warszawie z dnia 19 marca 2002 r., sygn. akt IV SA 1132/00 oraz cyt. tam orzecznictwo i literatura). Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga więc - zdaniem Sądu, ustalenia owego związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy (decyzja administracyjna) może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Interes taki powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniają zastosowanie normy prawa materialnego. Interes prawny dotyczy szeroko rozumianej sytuacji podmiotu prawa, wyznaczonej normami prawnymi różnego rodzaju, z których wynikają jego uprawnienia, obowiązki, korzyści, czy też wolności prawnie chronione. W przedmiotowej sprawie wnioskodawca stwierdził, na rozprawie z dniu [...] stycznia 2006 roku, przed kolegium orzekającym, iż swój interes prawny wywodzi z faktu istnienia sporu pomiędzy nim a producentem wody O., w którym to sporze producent wody opiera się na spornym prawie z rejestracji i ograniczył się tylko do stwierdzenia owego faktu. Wprawdzie uprawniony, w toku postępowania spornego, nie kwestionował interesu prawnego wnioskodawcy, ale nie zwalniało to Urzędu Patentowego od zbadania tego zagadnienia, czego nie uczynił. Uzasadnienie decyzji zawiera wprawdzie rozważania dotyczące interesu prawnego wnioskodawcy, ale są one czysto hipotetyczne z uwagi na brak jakiegokolwiek materiału dowodowego w tym zakresie. Z tymi wywodami Urzędu Patentowego należy się zgodzić, jednakże winny je poprzedzić ustalenia w zakresie realności interesu prawnego, a więc związku dotyczącego sporu miedzy wnioskodawcą a producentem wody O. w aspekcie przesłanek unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Należy więc zbadać, czy wnioskodawca znalazł się w sytuacji zagrożenia niedopuszczalnym ograniczeniem wolności jego działalności gospodarczej, co stworzyłoby związek interesu prawnego wnioskodawcy z normą wyrażoną przepisem art. 20 i art. 22 Konstytucji RP i potwierdzonej w art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 roku Prawo działalności gospodarczej, obecnie art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej. Nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy to, iż spór nie toczy się bezpośrednio ze stroną skarżącą, lecz pomiędzy wnioskodawcą a podmiotem , który opiera się na spornym prawie z rejestracji. Zdaniem Sądu sam spór, po ustaleniu, ze istnieje, uzasadniałby istnienie interesu prawnego po stronie wnioskodawcy. Wnioskodawcy bowiem, co trafnie zauważa Urząd Patentowy, ma uprawnienie do wprowadzenia do obrotu różnych rozwiązań technicznych. Jeżeli takie rozwiązanie zostało objęte ochroną wbrew warunkom wynikającym z przepisów prawa to ma on prawo wystąpienia z żądaniem unieważnienia praw wyłącznego. Po ustaleniu przez Urząd Patentowy istnienia interesu prawnego po stronie wnioskodawcy w żądaniu unieważnienia praw z rejestracji przedmiotowego wzoru przemysłowego należy także rozważyć ponownie przesłanki nowości i indywidualnego charakteru spornego wzoru, a więc ustawowe warunki wymagane do uzyskania rejestracji wzoru przemysłowego nr Rp-5861. Zdaniem Urzędu Patentowego, wzór przemysłowy nr Rp-5861 nie spełniał wymogu nowości w rozumieniu art. 102 i art. 103 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej. Powyższe ustalenie faktyczne Urząd wywiódł z dowodu w postaci poświadczonych notarialnie stron internetowych, w których obok zdjęcia butelki według spornego wzoru, pod tytułem "O. – nie gazowana 300 ml" istniej opis produktu rozpoczynający się zdaniem: "Butelka szklana, bezzwrotna o pojemności 300 ml" oraz widniej informacja: "Laureat X edycji Konkursu "TERAZ POLSKA". Z faktu wyróżnienia w X edycji Konkursu "TERAZ POLSKA", zakończonej 28 maja 2000 roku Urząd wyciągnął wniosek, że wzór przemysłowy nr Rp-5861 został ujawniony przed datą jego zgłoszenia do rejestracji tj. 13 czerwca 2003 roku. Zgodzić się należy ze skarżącym, że stanowisko Urzędu Patentowego jest w tym zakresie dowolne i zostało dokonane bez wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. W toku postępowania uprawniony zgłaszał zarzuty do dowodu przedłożonego przez wnioskodawcę, jednakże Urząd Patentowy stwierdził jedynie, że nie daje wiary twierdzeniom uprawnionego. Przesłanka braku nowości, zdaniem sądu nie została dostatecznie wyjaśniona. W aktach brak regulaminu Konkursu "TERAZ POLSKA" do którego odwołuje się Urząd. Brak też wyników Komisji Konkursowej z daty zakończenia edycji Konkursu "TERAZ POLSKA" tj. z daty 28 maja 2000 roku. Nie czyni temu zadość wydruk ze strony internetowej, albowiem należy ona do wnioskodawcy i może być w każdej chwili zmieniana i uzupełniana. Trafny jest więc wniosek R. S.A, że wnioskodawca, na którym spoczywa ciężar dowodu wykazania braku nowości, nie przedłożył jakichkolwiek dowodów dotyczących produktu, który uzyskał wyróżnienie w X edycji konkursu pochodzących z czasu, w którym odbywała się jego edycja. Braku wyjaśnienia tej istotnej okoliczności jaką jest butelka, daty jej wprowadzenia do obrotu, ustalenia, czy była na dostępna na rynku od 2000 roku, jej charakter w edycji Konkursu "TERAZ POLSKA" czyni zarzut naruszenia art. 7, 77 80 k.p.a. zasadnym. Urząd Patentowy nie dowiódł także, że przedmiotowy wzór przemysłowy nie spełniał wymogu indywidualnego charakteru, a wież przesłanki wynikającej z art. 104 ustawy Prawo własności przemysłowej. Wskazał wprawdzie dowody na których się oparł, które zostały złożone przez wnioskodawcę, ale ich ocena, zdaniem sądu jest dowolna. Dla oceny ogólnego wrażenia jakie wywołuje wzór przemysłowy uprawnionego z rejestracji koniecznym jest dokonanie analizy cech porównywanych wzorów. Tej analizy brak. Stwierdzenie Urzędu, że ogólne wrażenie wywierane przez butelkę według spornego wzoru i butelki przeciwstawione jest jednakowe pomimo, "iż są to butelki on nieco innym wyglądzie" jest dowolne. Podobnie należy ocenić stwierdzenie o jednakowym ogólnym wrażeniu wywieranym przez butelki według spornego wzoru i przeciwstawione znaki towarowe, które odróżniają się od spornego wzoru jedynie kształtem pomiędzy częścią denną a częścią szyjkową. Jest przecież między nimi różnica w kształcie i to istotna. Pierwsza z nich ma kształt nieznacznie baryłkowaty, drugie kształt cylindryczny. Urząd nie wyjaśnił dlaczego mimo różnicy w kształcie ogólne wrażenie jest jednakowe. Na okoliczność braku indywidualnego charakteru Urząd odwołał się do przedłożonych dowodów w postaci wycinków, zdjęć, nagrań i wydruków. Ich analiza pozwala na przyjęcie, że nie ukazują one butelki w całości wraz z charakterystycznymi elementami w związku z czym dokonane ustalenia o braku indywidualnego charakteru spornego wzoru nie są wyczerpujące i rzetelne. Konieczna jest analiza porównywanych wzorów, przy czym porównanie winno być dokonane na podstawie czytelnego materiału dowodowego. Urząd Patentowy zobowiązany jest także do zbadania okoliczności faktycznych sprawy, mimo, iż postępowanie jest postępowaniem spornym. Dotyczy to tych okoliczności, których istnienie zostanie podniesione i wykazane w toku toczącego się postępowania. Urząd nie wywiązał się z tych obowiązków, co zostało wykazane w powyższych rozważaniach. Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny na jego wynik i w konsekwencji było powodem nieprawidłowego zastosowania normy prawa materialnego tj. art. 102, 103 i 104 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej. Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1) c) ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w wyroku.