II SA/Po 694/06

WyrokWSA w Poznaniu2007-02-15

Skład orzekający: Elwira Brychcy, Barbara Kamieńska, Aleksandra Łaskarzewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy, utrzymując w mocy decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie odstępstw od pozwolenia na budowę, prawidłowo uzasadnił swoje rozstrzygnięcie, uwzględniając przesłanki umorzenia postępowania z art. 105 § 1 k.p.a. oraz przepisy Prawa budowlanego dotyczące istotnych odstępstw od projektu?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja organu odwoławczego narusza przepisy postępowania administracyjnego, w szczególności art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia. Organ odwoławczy nie rozważył należycie przesłanek umorzenia postępowania z art. 105 § 1 k.p.a. ani nie odniósł się do przepisów Prawa budowlanego (art. 50 i 51) dotyczących istotnych odstępstw od projektu. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję, nakazując organowi ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wskazanych uchybień.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odstępstwa od pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku. Inwestor uzyskał pozwolenie na budowę, jednak sąsiad zarzucił niezgodność wykonanych prac z przepisami, w tym dotyczące odległości od granicy działki oraz wykonanie dodatkowej piwnicy. Organy nadzoru budowlanego kolejno umarzały postępowanie, uchylały własne decyzje i przekazywały sprawę do ponownego rozpatrzenia, wydając ostatecznie decyzję utrzymującą w mocy decyzję o umorzeniu postępowania. Skarżący kwestionował prawidłowość pomiarów odległości od granicy działki oraz istotność dokonanych odstępstw.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, określił, że decyzja nie może być wykonana, oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odstępstwa od pozwolenia na rozbudowę i przebudowę obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżoną decyzję II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu wpisu sądowego. /-/ A.Łaskarzewska /-/ E.Brychcy /-/ B.Kamieńska Pismem z dnia [...] kwietnia 2003r. A. i P.S. – P. zwrócili się z wnioskiem do Prezydenta Miasta o wydanie pozwolenia na rozbudowę i przebudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej położonego na terenie działki nr [...]ark [...] obręb G. w P. przy ul. [...]. Decyzją z dnia [...]. Prezydent Miasta zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. W dniu [...] sierpnia 2003r. A. L. – właściciel sąsiedniej nieruchomości zgłosił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., iż rozbudowa budynku przy ul. [...] prowadzona jest niezgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Odstępstwa dotyczą postawienia ściany budynku z otworami okiennymi i drzwiowymi w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki sąsiedniej. W wyniku przeprowadzonego postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia [...]. zgłosił sprzeciw wobec zawiadomienia o zakończeniu rozbudowy i przebudowy przedmiotowego obiektu. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż pod częścią rozbudowaną inwestor wykonał podpiwniczenie, powiększając powierzchnię użytkową kondygnacji piwnicy o [...]m2, a przez to kubaturę obiektu o około [...]m3. Zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) zmiana charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, w tym m.in. kubatury, jest istotnym odstępstwem od projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia [...] . nr [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. umorzył postępowanie w sprawie odstępstwa od pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej na nieruchomości przy ul. [...] w P.. Wskazał, iż ze względu na istniejący spór o przebieg granicy między nieruchomościami znajdującymi się przy ul. [...] i [...] inwestor przedłożył sporządzony przez uprawnionego geodetę protokół wznowienia granic, z którego wynika, że dla ścian realizowanej przebudowy i rozbudowy budynku położonego przy ul. [...] zostanie zachowana odległość od granicy nieruchomości nr [...]. W szczególności stwierdzono, ze ściany z otworami okiennymi znajdują się w odległości 4,04 m, ściany bez otworów okiennych w odległości 3,30 m, zaś wysunięta płyta balkonowa w odległości 3,00 m. Kwestionowanie przez A. L. wykonanych pomiarów nie zostało poparte żadnymi dokumentami. Zdaniem organu nie narusza również przepisów o odległościach miedzy ścianami budynku a granicą działki wykonanie ocieplenia okładziną styropianową ścian budynku. Dokonując pomiarów tychże odległości nie uwzględnia się bowiem grubości tynków i okładzin zewnętrznych. Decyzją z dnia [...]., na podstawie art. 154 § 1 i art. 105 § 1 kpa, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. uchylił z urzędu własną decyzję z [...] o sprzeciwie wobec zawiadomienia o zakończeniu rozbudowy i przebudowy przedmiotowego obiektu i umorzył postępowanie zakończone wniesieniem sprzeciwu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wykonanie dodatkowej piwnicy wbrew zatwierdzonemu projektowi budowlanemu nie narusza żadnych norm prawnych, co uzasadniałoby wydanie nakazu doprowadzającego stan faktyczny do zgodności z prawem. Dlatego zastosowanie art. 51 Prawa budowlanego jest zbędne, a postępowanie bezprzedmiotowe. Postępowanie w sprawie odstępstwa z zakresu zachowania odległości od granic zostało umorzone decyzją z dnia [...]. nr [...] W wyniku wniesionego przez A. L. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] . Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...]. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie stwierdził, iż organ I instancji prowadząc postępowanie nie wyjaśnił jednoznacznie, poprzez rzetelne zebranie materiału dowodowego, czy przedmiotową rozbudowę i przebudowę dokonano zgodnie z przepisami prawa budowlanego. Nie wykazał również na czym polegała zarówno przebudowa jak i rozbudowa budynku. Organ odwoławczy wskazał także, że inwestor, niezależnie od okoliczności, nie ma prawa samowolnie odstąpić w trakcie budowy od warunków ustalonych w pozwoleniu na budowę. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. decyzją z dnia [...] . umorzył postępowanie w sprawie odstępstwa od pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku położonego w P. przy ul. [...]. Wyjaśniono, że odstępstwa od pozwolenia na budowę dotyczą wyłącznie rozbudowanej części budynku. Zgodnie z rysunkami powykonawczymi wykonanymi przez kierownika budowy, inwestorzy dokonali nieistotnych odstępstw polegających na tym, iż na parterze rozbudowanej części budynku zrezygnowali w pomieszczeniu kuchni z otworu okiennego i wykonali ścianę pełną z pustakami ściennymi szklanymi, na piętrze zaś zmniejszyli jedno z okien w elewacji zachodniej. Zgodnie z art. 36a ust. 1 i 5 Prawa budowlanego powyższe odstępstwa nie można uznać za istotne. Dlatego też nie wymagały one uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Dokonując tych odstępstwa inwestor nie naruszył żadnych przepisów i zgodnie z art. 57 ust. 2 ustawy złożył do zawiadomienia o zakończeniu budowy rysunki obrazujące odstępstwa, przez co wywiązał się z ciążących na nim obowiązku. W następstwie złożonego przez A. L. odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, iż inwestorowi nie można uczynić zarzutu dopuszczenia się samowoli budowlanej, skoro w dacie rozpoczęcia robót budowlanych legitymował się ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Jednakże z akt sprawy wynika, że inwestor wykonał piwnicę pod częścią rozbudowaną, co skutkowało powiększeniem powierzchni użytkowej piwnicy o [...]m2, w parterze rozbudowanej części budynku zrezygnował w pomieszczeniu kuchni z otworu okiennego i wykonał ścianę pełną z pustakami ściennymi szklanymi oraz na piętrze rozbudowanej części budynku zmniejszył okno w elewacji zachodniej. Zdaniem organu odwoławczego zmiany dokonane przez inwestora stanowią istotne odstąpienia, a ich realizacja była możliwa po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Uzgodnienia z kierownikiem budowy oraz stosowne zapisy w dzienniku budowy nie mogą być traktowane jako potwierdzenie legalności wykonania powyższych zmian. Ponadto w protokole kontroli z dnia [...] września 2003r. umieszczono zapis, iż zostanie przeprowadzona kolejna kontrola po przedstawieniu przez inwestora dokumentu jednoznacznie określającego rozgraniczenie działek. Na podstawie dostarczonych dokumentów, lecz bez przeprowadzenia kontroli, organ I instancji w piśmie z dnia [...] stycznia 2004r. stwierdził, iż odległość spornej elewacji od granicy działki wynosi 4,04 m. Natomiast w piśmie z dnia [...] lipca 2004r. ten sam organ stwierdził, że różnica w zachowaniu odległości od granicy wynosi 8 cm. Z powyższego wynika, że przeprowadzenie stosownej kontroli w ustalonym zakresie, wydaje się być zasadne. Decyzją z dnia [...]. nr [...], znak [...]Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P., na podstawie art. 104 i 105 kpa, umorzył postępowanie w sprawie odstępstwa od pozwolenia na rozbudowę i przebudowę przedmiotowego budynku. W uzasadnieniu przytoczono przebieg czynności, jakich dokonano w sprawie, w tym wyniki oględzin z dnia [...] marca 2006r. Wywiedziono m.in., że decyzja z dnia [...]., którą wniesiono sprzeciw wobec zgłoszonego zawiadomienia o zakończeniu rozbudowy i przebudowy, została z urzędu uchylona dniu [...]kwietnia 2005r. decyzją nr [...], którą ponadto umorzono postępowanie zakończone wniesieniem sprzeciwu. W uzasadnieniu tej decyzji stwierdzono, że wykonanie przez inwestora dodatkowego pomieszczenia piwnicznego nie narusza żadnych norm prawnych, co uzasadniałoby wydanie nakazu z art. 51 ustawy prawo budowlane, doprowadzającego stan faktyczny do zgodności z przepisami. Postępowanie w celu zastosowania nakazu z art. 51 ustawy prawo budowlane jest bezprzedmiotowe. Dodatkowo podpiwniczenie wykonane zostało zgodnie z zapisami w dzienniku budowy w czerwcu 2003r. Inwestor dostarczył kopie rysunków z zatwierdzonego projektu, z naniesionymi dokonanymi zmianami. Wobec tego, skoro brak było konieczności doprowadzenia przedmiotowego obiektu do zgodności z prawem, postępowanie to należało zakończyć decyzją uchylającą decyzję o sprzeciwie i umarzającą postępowanie w tej sprawie, odpowiednio stosując art. 50 i 51 prawa budowlanego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w decyzji wywiódł nadto, że odpowiednie stosowanie przepisów polega na zastosowaniu przepisu w całości i literalnie, bądź w części adekwatnej do wymagań wynikających ze stanu faktycznego. W skrajnych przypadkach odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisu może oznaczać, że przepis w ogóle nie zostanie zastosowany, gdy całkowicie brak przesłanek do jego zastosowania. Takie zastosowanie przepisów regulujących kwestie zakończenia budowy dokonanej z w/w odstępstwem uwzględnia zasady ekonomii procesowej wyrażonej w art. 12 kpa nie stoi w sprzeczności z interesem społecznym i uwzględnia słuszny interes strony. Organ I instancji wywiódł, że z uwagi na rozstrzygnięcie kwestii odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego w zakresie rozpatrywanym w sprawie zawiadomienia o zakończeniu budowy. W ostatecznej decyzji PINB z [...]., w niniejszym postępowaniu do rozważenia pozostało zagadnienie odległości budynku od granicy, która zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami organu jest zgodna z przepisami oraz odstępstwa nie objęte zakresem decyzji z [...]. Organ stwierdził, że kwestia odstępstw polegających na rezygnacji na parterze w pomieszczeniu kuchni z otworu okiennego, zmniejszenie jednego z okien w elewacji, na piętrze nie mają charakteru istotnych, nie wymagają uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Dokonując tych odstępstw inwestor nie naruszył żadnych przepisów, tym bardziej że zobrazował je na rysunku, który złożył przy zawiadomieniu o zakończeniu budowy. Odwołanie od powyższej decyzji złożył A. L.. Zarzucił organowi I instancji, iż ten nie uwzględnił faktu, że ściana dobudowanej części budynku oddalona jest od granicy z sąsiednią działką o 3,85 cm, co wynika z przeprowadzonych pomiarów w dniu [...]marca 2006r. Biorąc pod uwagę, że ściana zawiera okładzinę zewnętrzną w postaci tynku o grubości 13 cm, odległość konstrukcyjnej części ściany budynku wynosi 3,98 m, a tym samym jest niezgodna z przepisami prawa budowlanego. Ustalenia te pozwalają stwierdzić, że pomiary dokonane uprzednio przez uprawnionego geodetę zostały sporządzone wadliwie. W tym kontekście niezrozumiałe jest twierdzenie organu I instancji jakoby pomiary dokonane w dniu [...]marca 2006r. potwierdziły pomiary dokonane w dniu [...] kwietnia 2004r. z różnicą 2 cm, co mieści się w granicach błędu. Jak wynika ze szkicu polowego odległość ta wynosi 4,04 m, zaś z na podstawie pomiarów z [...] marca 2006r. [...]m. Tym samym różnica wynosi 6 cm, a nie – jak twierdzi organ – 2 cm. Ponadto błąd pomiaru geodezyjnego nie może mieć wpływu na zgodność ustalonej odległości z przepisami prawa budowlanego. Ponadto zgodnie z § 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. odległość między budynkami i terenowymi urządzeniami budowlanymi mierzy się w miejscu najmniejszego oddalenia, przy czym dopuszcza się przyjmowanie wymiarów bez uwzględniania grubości tynków i okładzin zewnętrznych. Przepis nie wskazuje zatem, że dopuszczalne jest uwzględnienia grubości okładzin zewnętrznych przy pomiarach pomiędzy budynkiem a granicą działki. Zastosowany na przedmiotowym budynku jako ocieplenie styropian nie jest poza tym okładziną zewnętrzną. Tym samym umorzenie postępowanie było niecelowe. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] . znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, że zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690 ze zm.) budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż: - 4 m w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, - 3 m w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej działki. W przedmiotowej sprawie odległość od ściany wypełnionej pustakami do granicy działki wynosi 3,85 m. Zaznaczyć należy, że wypełnienie przedmiotowej ściany luksferami pozbawiło ją otworu okiennego i otworu drzwiowego (§ 232 pkt 6 rozporządzenia). Tym samym odległość tej ściany od granicy nie powinna być mniejsza niż 3 m. Ponadto skoro płyta balkonowa oraz poręcze nie zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego, to niewłaściwe jest nakazywanie ich rozbiórki tylko dlatego, że zdaniem odwołującego się są "niepotrzebne" lub "psują widok". Skargę od powyższej decyzji wniósł A. L.., zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie przepisów prawa budowlanego w zakresie dotyczącym dopuszczalnych odległości ściany budynku od granicy działki. W szczególności skarżący podniósł, że przepisom prawa budowlanego nie odpowiada ściana na pierwszym piętrze przedmiotowego budynku. W ścianie tej pozostawiono okna oraz drzwi balkonowe, zmieniając jedynie grubość ocieplenia z 13 cm na 4 cm. Spowodowało to, że ściana budynku na pierwszym piętrze znajduje się w odległości 3,94 m od granicy działki. Tym samym nie spełnia warunków technicznych, skoro pozostawiono w niej okna i drzwi balkonowe. Podobne zarzuty dotyczą płyty balkonowej na pierwszym piętrze budynku. Jak wynika z rozporządzenia nie powinna ona wystawać na odległość większą niż 1 m poza obrys prawidłowo usytuowanej ściany. Skoro ściana na pierwszym piętrze usytuowana jest zbyt blisko granicy, to również płyta balkonowa nie spełnia warunków technicznych. Ponadto nawet dostosowanie spornej ściany do stanu zgodnego z prawem poprzez zamurowanie na piętrze otworów okiennych i drzwiowych nie spowoduje, że płyta 1-metrowa płyta balkonowa będzie zgodna z warunkami technicznymi. W myśl przepisu rozporządzenia szerokość płyty balkonowej wystającej ze ściany od strony granicy może mieć szerokość do 0,5 m i to pod warunkiem, że stanowi okap lub gzyms. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. na wstępie podkreślić należy, że zaskarżona decyzja nie odpowiada stawianym jej wymogom z art. 107 § 3 kpa poprzez niepełność, to jest brak praktycznie jakichkolwiek motywów rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, która umarzała postępowanie w sprawie odstępstw od pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego winien był zawrzeć rozważania, co do przesłanek z art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl postanowień tego przepisu, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o którym mowa w tym przepisie oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialno-prawnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę co do istoty. Przyczyny bezprzedmiotowości można podzielić na podmiotowe i przedmiotowe. Umarzając postępowanie organ winien w uzasadnieniu zawrzeć szczegółowe rozważania w tym zakresie. Od obowiązku tego nie zwalnia organu odwoławczego okoliczność, iż postępowanie przed nim stanowi w istocie postępowanie drugoinstancyjne, wywołane jedynie wniesieniem odwołania. Zgodnie bowiem z obowiązującą, na mocy art. 15 i art. 138 § 1 kpa, zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Organ odwoławczy zatem nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji. Oznacza to, że organ odwoławczy musi merytorycznie rozpoznać sprawę w jej całokształcie, tak w zakresie ustaleń faktycznych, jak i stanowiących podstawę rozstrzygnięcia przepisów prawa materialnego. Poczynione więc przez organ rozważania, tak w przedmiocie ustaleń faktycznych, jak i unormowań prawnych winny zostać zamieszczone w uzasadnieniu decyzji, które w postępowaniu odwoławczym także musi być w zgodzie z art. 107 § 3 kpa. Tymczasem w skarżonej decyzji organ odwoławczy przytoczył treść decyzji organu I instancji stwierdzającej, że PINB dla Miasta P. decyzją nr [...] z dnia [...]. umorzył postępowanie w sprawie odstępstw od pozwolenia na rozbudowę i przebudowę w/w budynku. Przytoczył treść § 12 ust. 1, § 232 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r. nr 75 poz. 690 ze zm.). Zawarł dane, co do odległości granicy od ściany wypełnionej szklanymi pustakami wynikające z protokołu nr [...] z dnia [...] marca 2006r. Stwierdził, że skoro wypełnienie otworów w/w materiałem powoduje pozbawienie ściany okien i drzwi, to odległość tej ściany nie powinna być mniejsza niż 3 m. Organ II instancji zawarł też wyjaśnienia, że skoro płyta balkonowa oraz poręcze balkonowe nie zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu, to niewłaściwym jest nakazywanie ich rozbiórki tylko dlatego, że są już niepotrzebne lub psują widok. Pozostałe rozważania dotyczą pełnomocnictwa dla M.K. oraz J.W.. Skarżona decyzja nie zawiera nawet przytoczenia przepisu art. 105 § 1 kpa. Poza zacytowaną wyżej treścią uzasadnienia, skarżona decyzja nie zawiera żadnych innych rozważań i ustaleń. W szczególności zaś organ odwoławczy nie zamieścił choćby lakonicznego stwierdzenia o bezprzedmiotowości postepowania. Nie wyjaśnił przyczyn bezprzedmiotowości. Swych rozważań organ odwoławczy nie odniósł do przesłanek, zawartych w art. 50 ust. 1 i art. 51 ust. 1 prawa budowlanego, które są podstawą prawną działań organów nadzoru mających doprowadzić do zgodności z prawem, które też stanowiły podstawę wszczęcia i prowadzenia niniejszego postępowania. W zaistniałym stanie faktycznym szczegółowych rozważań wymagał też, zdaniem Sądu, wpływ decyzji z dnia [...] . nr [...]- mocą której uchylono decyzję o sprzeciwie wobec zawiadomienia o zakończeniu rozbudowy i przebudowy i umorzono postępowanie co do sprzeciwu – na bieg niniejszego postępowania toczącego się w trybie wspomnianych art. 51 ust. 1 i 50 ust. 1. W szczególności zaś decyzja organu odwoławczego winna w sposób jednoznaczny przesądzić, czy uchylenie powyższej decyzji o sprzeciwie i umorzeniu co doń postępowania wyklucza czynności z art. 51 ust. 1 pkt 3, ust. 4, które w warunkach art. 50 ust. 1 pkt 4 mają doprowadzić do zgodności z prawem stwierdzonych, istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Rozważenia, co do wywoływanych skutków wymagało także w tym miejscu instytucja zawiadomienia właściwego organu o przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego z art. 54 prawa budowlanego. Powyżej opisane nieprawidłowości, polegające na braku w uzasadnieniu skarżonej decyzji jakiegokolwiek merytorycznego rozstrzygnięcia stanowią też, zdaniem Sądu, naruszenie przepisów art. 7, 8, 11, 77 § 1 kpa. Nie sposób bowiem przyjąć, by zaniechanie rozważenia w decyzji o umorzeniu postępowania istotnych w świetle art. 105 § 1 kpa okoliczności, które doprowadziły organ odwoławczy do przyjęcia, iż postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe, skutkować mogło przyjęciem, iż organ w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy; by w ten sposób wypełnił ciążący nań obowiązek wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Takie postępowanie nie prowadzi do pogłębienia zaufania obywateli do organów Państwa. W ocenie Sądu naruszenie powyżej opisanych przepisów postepowania wyczerpuje przesłanki z art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Stąd zaskarżona decyzja musiała zostać uchylona i dlatego orzeczono, jak w pkt I sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy weźmie pod uwagę poczynione wyżej rozważania, w szczególności w sposób wyczerpujący zbada zaistnienie przesłanek z art. 105 § 1 kpa, w związku z art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 i 4 kpa. Poczynione rozważania zamieści w decyzji, która także co do uzasadnienia, jak i wskazania podstawy prawnej odpowiadać będzie art. 107 § 1 i 3 kpa. Jak w pkt II orzeczono na zasadzie art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 200 p.p.s.a. /-/ A.Łaskarzewska /-/ E.Brychcy /-/ B.Kamieńska MarK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło