IV SA/Wa 2255/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.),, asesor WSA Danuta Szydłowska, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2007 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) października 2006 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - uchyla zaskarżone postanowienie - IV SA/Wa 2255/06 UZASADNIENIE Decyzją z dnia (...) października 2005 r. Prezydent W. orzekł o wymeldowaniu P. B. z pobytu stałego z lokalu nr (...) przy ul. (...) w W.. W postępowaniu administracyjnym wszczętym na wniosek A. B. z uwagi na nieznane miejsce pobytu P. B. reprezentował go kurator w osobie M. S., ustanowiony przez Sąd Rejonowy dla W. (...) Wydział Rodzinny i Nieletnich postanowieniem z dnia (...) września 2005 r. (sygn. akt (...)). Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona kuratorowi w dniu 14 listopada 2005 r. W dniu 4 września 2006 r. wpłynęło do Prezydenta W. odwołanie P. B. od w / w decyzji orzekającej o wymeldowaniu go z pobytu stałego z lokalu nr (...) przy ul. (...) w W., w którym wniósł o jej uchylenie i ponowne rozpoznanie sprawy. Odwołanie nie zostało przez P. B. podpisane, toteż został on wezwany przez Wojewodę (...) do podpisania odwołania w terminie 7 dni pod rygorem wynikającym z art. 64 § 2 k. p. a., tj. pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Pismo z wezwaniem do usunięcia braku formalnego odwołania zostało doręczone odwołującemu się w dniu 22 września 2006 r. na podany przez niego adres: ul. (...) w W.. P.B. nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego odwołania. Wojewoda (...) postanowieniem z dnia (...) października 2006 r. stwierdził niedopuszczalność tego odwołania. W skardze na powyższe postanowienie organu drugiej instancji P. B. podniósł, że Wojewoda (...) pismo z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia (...) października 2005 r. w postaci braku podpisu wysłał na podany uprzednio adres korespondencyjny (ul.(...) nr (...) w W.), gdzie mieszka jego sąsiad A. S., a pismo skierowane było na imię i nazwisko skarżącego. Skarżący zaznaczył, że korespondencję A. S. odebrał w dniu 22 września 2006 r., przy czym przekazał mu ją dopiero w dniu 8 października 2006 r. Zdaniem skarżącego można doręczyć przesyłkę dorosłemu domownikowi, ale tylko wtedy, jeżeli ta osoba podejmie się niezwłocznie przekazać ją adresatowi. A. S. nie miał natomiast świadomości, iż należy niezwłocznie przekazać przesyłkę skarżącemu. W dniu odebrania przesyłki wyjechał, aby zorganizować pogrzeb swego ojca. Powrócił do miejsca zamieszkania w dniu 8 października 2006 r. i w dniu tym przekazał skarżącemu przedmiotową przesyłkę. Skarżący nadmienił także, iż A. S. leczy się na nerwicę IV SAM/a 2255/06 serca ze skłonnością do nadciśnienia tętniczego oraz rozpoznano u niego tzw. reakcje dezaptacyjne, które mogą mieć wpływ na prawidłowe rozpoznanie i ocenienie przez niego wymogów prawnych w postaci natychmiastowego obowiązku dostarczenia skarżącemu podjętej korespondencji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) podniósł, że pismo z wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego odwołania zostało prawidłowo doręczone w dniu 22 września 2006 r. na podany adres do korespondencji (ul. (...) nr (...) w W.), a termin do uzupełnienia tego braku upłynął bezskutecznie w dniu 29 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności prawem materialnym i przepisami procesowymi. Rozpatrując pod tym kątem zaskarżone postanowienie Sąd stwierdził, że postanowienie to narusza prawo, co prowadzi do jego uchylenia. Odwołanie od decyzji Prezydenta W. z dnia (...) października 2005 r. w sprawie wymeldowania P. B. nie zostało przez zainteresowanego podpisane, toteż został on wezwany przez Wojewodę (...) do podpisania odwołania w terminie 7 dni pod rygorem wynikającym z art. 64 § 2 k. p. a., tj. pozostawienia odwołania bez rozpoznania. Zgodnie z art. 63 § 3 Kpa podanie, tj. także odwołanie wniesione pisemnie (ustnie do protokołu) powinno być podpisane przez wnoszącego. Podpis warunkuje, że żądanie pochodzi od osoby określonej jako wnosząca podanie. Brak podpisu strony, gdy nie zostanie usunięty uniemożliwia wywołanie skutku prawnego wniesionego podania, tj. w przypadku odwołania niemożność jego rozpoznania. Tę ostatnią problematykę reguluje art. 64 § 2 Kpa stanowiący, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym niż wymienione w § 1 art. 64 Kpa wymaganiom ustalonym w przypisach prawa należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania (odwołania) bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie organ wojewódzki prawidłowo wezwał P. B. do usunięcia braku formalnego odwołania poprzez jego podpisanie. Pismo z wezwaniem do usunięcia braku formalnego odwołania (braku podpisu) zostało skutecznie doręczone w dniu 22 września 2006 r. na podany przez odwołującego się adres. IV SA/Wa 2255/06 Po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do podpisania odwołania organ administracji winien był zgodnie z dyspozycją art. 64 § 2 k.p.a. pozostawić odwołanie bez rozpoznania. W tym miejscu wskazać należy, że pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o której należy poinformować stronę. Pogląd ten zresztą nie budzi żadnych wątpliwości w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W przedstawionym powyżej stanie faktycznym całkowicie bezzasadne było natomiast wydanie przez Wojewodę (...) postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zatem odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub, gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną, niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu jednoinstancyjnym w trybach szczególnych przewidzianych przepisami prawa. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje np. sytuacje wniesienia odwołania przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych przewidzianych art. 30 § 2 kpa. W niniejszej sprawie jednak takie okoliczności nie zachodziły. Skoro strona postępowania, prawidłowo wezwana do usunięcia braków formalnych odwołania, braków nie uzupełniła, organ winien był pozostawić podanie bez rozpoznania nie zaś stwierdzać niedopuszczalność odwołania. Biorąc powyższe pod uwag, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.