VII SA/Wa 1197/06

WyrokWSA w Warszawie2007-02-13

Skład orzekający: Tadeusz Nowak, Ewa Machlejd, Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakładająca obowiązek wykonania projektu budowlanego zamiennego, wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, może zostać uznana za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, jeśli organ stwierdzający nieważność nie wykazał w sposób jednoznaczny, że roboty budowlane nie mogą być kontynuowane?
Ratio decidendi
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wadliwie uznał, że decyzja nakładająca obowiązek wykonania projektu budowlanego zamiennego została wydana z rażącym naruszeniem art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Organ ten nie wykazał w sposób jednoznaczny, że roboty budowlane nie mogą być kontynuowane, co jest warunkiem koniecznym do stwierdzenia nieważności decyzji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wydając decyzję na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, prawidłowo uznał, że istnieje możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi T. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB), która utrzymała w mocy własną decyzję stwierdzającą nieważność decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB). WINB uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) nakazującą rozbiórkę części piekarni przekraczającej linię zabudowy i nałożył na inwestora obowiązek wykonania projektu budowlanego zamiennego. GINB uznał decyzję WINB za wydaną z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ roboty budowlane nie mogły być kontynuowane z uwagi na przekroczenie linii zabudowy. Inwestor zarzucił GINB błędne ustalenie przekroczenia linii zabudowy i brak zbadania możliwości doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r. i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2007 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji nakładającej obowiązek wykonania projektu budowlanego zamiennego. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 roku, znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, VII SA/Wa 1197/06 U Z A S A D N I E N I E Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2006r znak: [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu wniosku T. J. o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r znak: [...] stwierdził nieważność przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu podał, iż [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2004r rozpatrując odwołanie T. J. uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] maja 2003r nakazującą rozbiórkę części rozbudowanej piekarni na działce nr ew. [...] i [...] (poprzednio [...]) w obrębie [...] w S. przy ul. [...], przekraczającej linię zabudowy od strony rzeki W., określonej w uchwale Rady Miejskiej w S. z dnia [...].11.1996r, Nr [...] oraz działając na podstawie art. 151 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r, Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) nałożył na T. J. obowiązki polegające na: - wykonaniu 4 egz. projektu budowlanego zamiennego docelowej rozbudowy piekarni realizowanej na działkach nr ew. [...] i [...] w S. uwzględniającego częściową rozbiórkę wybudowanego budynku piekarni z zachowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy od strony rzeki W., określonej w uchwale Rady Miejskiej w S. z dnia [...].11.1996r, Nr [...] oraz uwzględniającego inne zmiany do projektu zatwierdzonego w pozwoleniu na budowę wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. - złożeniu opinii technicznej o wykonaniu zrealizowanych robót budowlanych zgodnie z warunkami technicznymi oraz przepisami prawa, wykonanej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Obowiązki należało wykonać w terminie do dnia 30.11. 2004r w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem oraz uzyskania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Na skutek wniosku T. J. o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie zawiadamiając strony. Badając kontrolowaną decyzję pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 kpa, organ stwierdził, iż została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa tj. art. 51 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r, Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Na podstawie przepisu art. 51 ust 1 pkt 3 prawa budowlanego można wydać decyzję nakładającą obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego tylko w przypadku ustalenia, że ze względu na wymagania przepisów prawa w danym stanie faktycznym wstrzymane roboty mogą być kontynuowane. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy roboty budowlane nie mogą być kontynuowane bowiem nie jest możliwe doprowadzenie części rozbudowanej piekarni, przekraczającej linię zabudowy od strony rzeki W. do stanu zgodnego z prawem. Zatem organ nadzoru budowlanego nakładając w kontrolowanej decyzji obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego docelowej rozbudowy piekarni rażąco naruszył przepis art. 51 ust 1 pkt 3 prawa budowlanego co obliguje do stwierdzenia nieważności decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzję. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż rozbudowa przedmiotowej piekarni doprowadziła do przekroczenia linii zabudowy od strony rzeki W. na odcinku graniczącym z działkami i nr ew. [...] i [...]. Wynika to z analizy materiału dowodowego, a zwłaszcza załącznika graficznego do planu zagospodarowania przestrzennego Rady Miejskiej S. z dnia [...].11.1996r, Nr [...] zawierającego nieprzekraczalne linie zabudowy na działce o nr ew. [...] w obrębie [...] w S. oraz mapy sytuacyjno-wysokościowej obejmującej działki o nr ew. [...] i [...] (poprzednio [...]) w obrębie [...] w S. wykonanej przez uprawnionego geodetę M. W. Przekroczenie linii zabudowy zostało również potwierdzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w piśmie z dnia [...] maja 2003r. Wobec przekroczenia linii zabudowy nie jest możliwe doprowadzenie części rozbudowanej piekarni do stanu zgodnego z prawem i roboty budowlane nie mogą być kontynuowane. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko dotyczące rażącego naruszenia art. 51 ust 1 pkt 3 prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów skarżącego wyjaśnił, iż wykonanie decyzji nie ma wpływu na stwierdzenie jej nieważności jak również brak jest naruszenia art. 7 i 77 kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł inwestor T. J. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej podnosząc, iż wbrew stanowisku Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie została przekroczona tzw. nieprzekraczalna linia zabudowy od strony rzeki W. Skarżący uważa, iż na planszy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. nieprzekraczalna linia zabudowy od strony rzeki nie została wyznaczona (jest to jedynie tzw. linia przybliżona). Zdaniem skarżącego, "z materiału dowodowego w sprawie wynika, że jest to jedynie przybliżona linia bowiem rysunek miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. dotyczący działki Nr [...] przy ul. [...] został wykonany na mapie sytuacyjno-wysokościowej do celów informacyjnych" zamiast do celów projektowych. Z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. wynika, iż linia zabudowy winna przebiegać w odległości min. 8,0m od linii rozgraniczającej rzekę W. Skarżący uważa, iż nieprzekraczalną linię zabudowy od strony rzeki można precyzyjnie ustalić dopiero po wykonaniu operatu wodno- prawnego. Linia taka nie została wyznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gdyż nie wynika z opisu planu ani z legendy na planszy planu. Skarżący podkreśla, iż sporządził niezbędny operat wodno- prawny z którego wynikały zachowane odległości wymagane przepisami prawa wodnego. Ponadto, wykonana została ekspertyza przez uprawnionego geodetę - biegłego sądowego na mapie geodezyjnej dla celów projektowych z której również wynika, iż linia zabudowy nie została przekroczona. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wskazał w jakim zakresie nastąpiło przekroczenie linii zabudowy ( jakie są to odległości faktyczne) i nie określił na podstawie jakich prawidłowo sporządzonych map wniosek taki wynika. Skarżący podnosi, iż powoływanie się na rzekome przekroczenie linii zabudowy określone w załączniku graficznym do planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. nie polega na prawdzie. W ocenie skarżącego " z przedłożonej uchwały Rady Miasta S. o zatwierdzeniu omawianego planu wraz z wyrysem na mapie linii zabudowy od strony rzeki W., wynika, że linia ta jest zachowana". Skarżący uważa, iż powoływanie się Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2003r jest nieuprawnione z uwagi na cofnięcie tego pisma w dniu [...] lutego 2004r. Ponadto, zdaniem skarżącego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zbadał, czy kontrolowana decyzja wydana została z zachowaniem terminu z art. 50 ust 4 prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi i wyjaśniając, iż pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] maja 2003r nie zostało wycofane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Korzystając z możliwości, jakie stwarza dla Sądu powyższy przepis, należało skargę uznać za uzasadnioną. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonując w postępowaniu nieważnościowym kontroli decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r w sposób wadliwy przyjął, iż kontrolowana decyzja wydana została z rażącym naruszeniem art. 51 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r, Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) polegającym na braku ustalenia czy wstrzymane roboty mogą być kontynuowane. Tylko bowiem w przypadku ustalenia, że ze względu na wymagania przepisów prawa w danym stanie faktycznym roboty budowlane mogą być kontynuowane możliwe jest zdaniem organu wydanie decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy roboty budowlane nie mogą być kontynuowane bowiem nie jest możliwe doprowadzenie części rozbudowanej piekarni, przekraczającej linię zabudowy od strony rzeki W. do stanu zgodnego z prawem. Prezentując powyższe stanowisko Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił jednocześnie na jakiej podstawie uznał, że nie jest możliwe doprowadzenie części rozbudowanej piekarni, przekraczającej linię zabudowy od strony rzeki W. do stanu zgodnego z prawem, a co za tym idzie kontynuowanie robót budowlanych. Wybór przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji spośród wymienionych w art. 51 ust 1 prawa budowlanego zależał od tego czy w ocenie organu istniała możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że taka możliwość istniała i w sposób prawidłowy na podstawie art. 51 ust 1 pkt 3 prawa budowlanego wydał decyzję z dnia [...] lipca 2004r znak: [...]. Należy zauważyć, że decyzję o której mowa w art. 51 ust 1 pkt 3 prawa budowlanego właściwy organ wydaje w przypadku wykonywania robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę co miało miejsce w niniejszej sprawie. Wykonanie przez inwestora obowiązków nałożonych kontrolowaną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pozwoli w ocenie Sądu na doprowadzenie robót związanych z rozbudową piekarni do stanu zgodnego z prawem. Podkreślić bowiem należy, iż wykonanie projektu budowlanego zamiennego docelowej rozbudowy piekarni uwzględniającego częściową rozbiórkę wybudowanego budynku piekarni z zachowaniem nieprzekraczalnej linii zabudowy od strony rzeki W. określi usytuowanie piekarni w stosunku do linii zabudowy od strony rzeki W. przewidzianej w decyzji z dnia [...] lutego 1997r ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. Decyzja kontrolowana wydana w oparciu o art. 51 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego ma charakter uznaniowy, a luz decyzyjny z którego korzysta organ jest związany z oceną stanu faktycznego i tylko jawne wyjście poza granice luzu może stanowić naruszenie prawa. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wykazał rażącego naruszenia prawa, którym dotknięta jest kontrolowana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r. Wbrew stanowisku organu takiego naruszenia prawa nie stanowi brak rozważenia możliwości kontynuowania robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając decyzję w oparciu o art. 51 ust 1 pkt3 Prawa budowlanego uznał tym samym, że istnieje możliwość doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem i wydania pozwolenia na ich wznowienie. Ubocznie Sąd zauważa, iż w sprawie odstępstw od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w S. z dnia [...] czerwca 1997r o pozwoleniu na rozbudowę piekarni toczą się przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego dwa postępowania w trybie stwierdzenia nieważności. Zważywszy na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło