SA/Sz 618/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz /spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2005 r. sprawy ze skarg J.M. i T.M. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenie na budowę I. u c h y l a zaskarżoną decyzję, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. z a s ą d z a od Wojewody Zachodniopomorskiego na rzecz J.M. kwotę [...] i T.M. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. Starosta Powiatowy w [...] na podstawie art. 104 kpa i art. 28 , art. 33 ust.1, art. 34 ust.4 i art. 36 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /tekst jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn.zm./ zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Miejskich Wodociągów i Kanalizacji Spółka z o.o. w [...] i Zakładu Energetycznego [...] linii kablowej [...] na trasie [...] dla zasilania stacji uzdatniania wody w [...]. J. i T.M. odwołali się od powyższej decyzji do Wojewody wnosząc o uznanie ich za stronę postępowania, uchylenie decyzji oraz stwierdzenie jej nieważności oraz wyłączenie od załatwienia sprawy Starosty Powiatowego w [...]. Powyższej decyzji zarzucili, że Starosta Powiatowy pominął ich w postępowaniu pomimo tego, że z mocy prawa winni być stroną. Organ nie zapewnił im czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Nadto zaskarżona decyzja, niezgodna jest z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z ustaleniami planu potwierdzonymi pismem Urzędu Gminy [...] z dnia [...]r., działka Nr [...] przeznaczona jest na cele rolne. W świetle art. 35 ust 1 p.1 lit.a prawo budowlane, winna być sprawdzona zgodność projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego czego Starosta zaniechał. W zaskarżonej decyzji, nie uwzględniono warunku Nr [...] zawartego w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu z [...], a mianowicie, uzyskania zgody właścicieli działek, przez które przebiega projektowane przedsięwzięcie" . Starosta Powiatowy nie zapewnił spełnienia tego warunku nałożonego na inwestora, czym naruszył art. 35 ust1 pkt1 lit b, prawa budowlanego. Przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, Starosta Powiatowy nie wszczął także procedury związanej z oceną wpływu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, dla etapu rozwiązań projektowych. Planowany kabel, jest ściśle powiązany funkcjonalnie z istniejącymi dwoma rurociągami wodociągowymi o średnicy [...] m, ujęciem wody i stacją uzdatniania wody w [...]. Zgodnie z ówcześnie obowiązującym rozporządzeniem M.O.Ś.Z.N i L. z dnia 14.07.1998 (Dz.U.Nr.93 poz 590) §3 p.8 lit g - rurociągi do dalekiego przesyłu wody o średnicy [...] m i większej, zaliczone zostały do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Skarżący podnieśli, że naruszenie prawa nastąpiło w piśmie z dnia [...]r.,w którym Spółka poświadczyła nieprawdę stwierdzając, że do wniosku dołączyła dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki Nr. [...] obręb [...]. Natomiast, Spółka nie dołączyła takiego dowodu, a Starosta Powiatowy nie wyegzekwował tego obowiązku. Projekt został opracowany na nieaktualnym podkładzie geodezyjnym, co jest sprzeczne z podstawowymi wymogami prawa budowlanego i przepisami wydanymi na podstawie prawa budowlanego. Na podstawie tego projektu nie można określić m. innymi odległości planowanego kabla od granicy działki oraz od krawędzi drogi krajowej Nr [...]. Do projektu dołączono nieaktualne uzgodnienie [...] z [...]r. W projekcie zawarto stwierdzenia, że w przedmiarze robót przyjęto karczowanie drzew i krzewów rosnących na trasie projektowanego kabla. Nie ujęto, natomiast tego czy uzyskano zgodę właściciela na karczowanie. Nie określono kosztów karczowania drzew i krzewów, w tym także kosztów ekologicznych. Według skarżących każdy z przytoczonych przykładów naruszenia prawa przez Starostę Powiatowego w [...] winien stanowić podstawę do niewydania zaskarżonej decyzji. Jeżeli chodzi o wniosek o wyłączenie od załatwiania sprawy Starosty Powiatowego w [...], skarżący uzasadniają tym, że w niniejszym postępowaniu Starosta wykazał się wybitną stronniczością i rażącym naruszaniem prawa, co wykazywali w odwołaniu. W skutek odwołania Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ II instancji uznał, że inwestor składając wniosek o wydanie pozwolenia na budowę linii kablowej [...] dla zasilenia Stacji uzdatniania wody w [...] dołączając wymaganą w art. 33 ust.2 Prawa budowlanego dokumentację tj. - projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, - dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym spełnił warunki do uzyskania takiej decyzji. W ocenie organu odwoławczego realizacja spornej inwestycji nie narusza ustaleń obowiązującego planu. Teren wzdłuż drogi krajowej nr [...] na planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego oznaczony kolorem [...] został zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w [...] nr [...]. z późn.zm. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] poz. [...]r. W ocenie Wojewody [...] treść art. 35 ust.1 pkt 1 lit. a/ prawa budowlanego nie daje podstawy do powtórnej oceny zgodności zamierzonej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Skoro kwestia ta została przesądzona w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wiąże organy architektoniczno-budowlane do czasu do kiedy pozostaje ona w obrocie prawnym. Oceniając dokumentację dołączoną do wniosku organ II instancji uznał, że projekt budowlany jest kompletny, sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia. Zaś dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane stanowią zgody współwłaścicieli terenów przez, które przebiega omawiany kabel energetyczny. Natomiast w przypadku Państwa M.i T.M. oraz Państwa K.i J.M. jako prawo do dysponowania terenem inwestor przedłożył decyzje Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. ograniczające sposób korzystania z nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] w obrębie [...] i działki nr[...] w obrębie [...]. Zostały one decyzjami Wojewody z dnia [...]r. utrzymane w mocy. W świetle powyższego organ I instancji zobowiązany był do wydania pozwolenia na budowę zgodnie z intencją art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego. Ustosunkowując się do wniosku odwołujących o wyłączenie z postępowania Starosty [...] organ stwierdził, że jest on niezasadny gdyż nie dopatrzono się okoliczności wymienionych w art. 24 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast potwierdził, że zarzut dot. braku czynnego udziału w postępowaniu jest słuszny. Organ II instancji umożliwił odwołującym zapoznanie się z aktami i wypowiedzenie się co do zebranych materiałów. Po zapoznaniu się z aktami Pan Jan M. złożył dodatkowe pismo z dnia [...] r. w którym stwierdza, że inwestor nie uzyskał wpisu do księgi wieczystej o ograniczeniu z korzystania z nieruchomości, a decyzje wydane przez Starostę i Wojewodę nie są ostateczne, ponieważ złożył na nie skargę do NSA. Według organu prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane może wynikać również z tytułu administracyjno-prawnego. Tytułem tym jest w szczególności zezwolenie wymienione w art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. nr 115 poz. 741 ze zm.). Przewiduje on ograniczenie przez właściwy organ sposobu korzystania z nieruchomości określonych inwestycji liniowych, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nie wyraża na to zgody. W konkretnym przypadku w aktach sprawy znajdują się ostateczne decyzje Wojewody [...]: - nr [...] z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] ograniczającą Państwu J i K.M. sposób korzystania z nieruchomości posiadającej urządzoną księgę wieczystą Kw nr [...], położonej w obrębiem [...], oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] - nr [...]z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] ograniczającą Państwu M. i T. M. sposób korzystania z nieruchomości posiadającej urządzoną księgę wieczystą Kw nr [...], położonej w obrębie [...], oznaczonej geodezyjnie jako działki nr [...] Zgodnie z art. 40 ustawy z dnia 11.V.1995 r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Tak więc zarzuty w tej sprawie organ uznał za niezasadne. Również zarzut dot. nie aktualności podkładów i opinii Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej okazał się bezpodstawny, gdyż opinie te są wydawane na aktualnych '" podkładach geodezyjnych i są ważne przez 3 lata. Organ II instancji powołał się na opinię, Z.U.D.P. Starostwa Powiatowego w [...] nr [...]r., która jest w aktach sprawy, co upoważnia organ do przyjęcia, że zaskarżona decyzja z dnia [...] r. została wydana w terminie ważności tej opinii. Zdaniem organu nie zachodziła również konieczność przeprowadzania procedury związanej z ochroną środowiska, ponieważ zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. nr 179 poz. 1490) linie nie są zaliczane do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto zarówno na terenie działek nr [...] w obrębie [...] jak i nr [...] w obrębie [...] stanowiących własność odwołujących projektuje się tylko wymianę kabla, która polegać będzie na zastąpieniu istniejącego nowym o tych samych parametrach technicznych i przebiegających po tej samej trasie, tak więc zarzuty dot. braku podania odległości planowanego kabla od granicy działki w tym wypadku znaczenia okazały się nieuzasadnione. Powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zaskarżyli J.M. i T.M. W skardze wnieśli o uchylenie decyzji Starosty powiatowego w [...] z dnia [...]r. Nr [...] oraz Wojewody [...] z dnia [...]r.. W pismach z dnia [...]r. i [...]r. pełnomocnik skarżących zmienił żądanie wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z dnia [...], którą została utrzymana w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...]r. w sprawie pozwolenia na budowę przedsięwzięcia Linia kablowa [...] na trasie [...] dla zasilania stacji uzdatniania wody w [...] oraz o zasądzenie od Wojewody na rzecz skarżących kosztów postępowania według spisu. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. naruszenie art. 10 i art. 61 § 4 Kpa w zw. z art. 15 Kpa poprzez nie zapewnienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu prowadzonym przed dwiema instancjami, 2. obrazę art. 46 ust 2a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627, z zm.) poprzez uznanie projektowanej linii kablowej [...] za nie powiązaną technologicznie z ujęciem i stacją uzdatniania wody w [...] oraz z prowadzącymi od niej nitkami wodociągów, 3. rażące naruszenie art. 35 ust.1 pkt 1b) ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (tj. Dz.u. z 2000r. Nr 106 poz.1126, zm. Nr 109 poz.1157 i Nr 120 poz.1268, Dz.U. z 2001r. Nr 5 poz.42, Nr 100 poz.1085, Nr 110 poz.1190, Nr 129 poz.1439 i Nr 154, poz.1800 i Dz.U. z 2002r. Nr 74 poz.676) poprzez pominięcie faktu, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z którą winien być zgodny projekt budowlany była nieostateczna, 4. obrazę art. 35 ust.1 pkt.1a) cyt. ustawy prawo budowlane poprzez uznanie, że organ budowlany jest pozbawiony możliwości samodzielnego badania zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego oraz poprawności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. 5. obrazę art. 8 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj.: Dz.u. z 1999r. Nr 15 poz.139 :z późn. zm) poprzez przyjęcie za wiążący dla ustalenia przeznaczenia terenu i tym samym dla stwierdzenia zgodności inwestycji z planem, rysunku planu, a nie jego treści. W odpowiedzi na skargi Wojewoda wniósł o ich oddalenie. Podobne stanowisko zajął uczestnik postępowania Miejskie Wodociągi i Kanalizacji Spółka z o.o. w [...]. Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie połączył sprawy SA/Sz 618/03 i SA/Sz 619/03 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia prowadząc je pod sygnaturą SA/Sz 618/03. W sprawie o sygn. SA/Sz 9/03, która toczyła się ze skargi T.M. na decyzję Wojewody z dnia [...]r. w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości został wydany w dniu [...]r. wyrok, w którym zaskarżona decyzja została uchylona wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty [...]r.. Od wyroku tego wpłynęła skarga kasacyjna uczestnika postępowania Miejskich Wodociągów i Kanalizacji Spółki z o.o. w Koszalinie. Natomiast w sprawie ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie linii kablowej [...] do zasilania Stacji Uzdatniania Wody w [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...]r. uchyliło decyzję Kolegium z dnia [...] stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...]. W decyzji tej Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż decyzja Wójta Gminy [...] została podjęta z rażącym naruszeniem prawa. Z ustaleń Kolegium wynika, iż w dacie wydawania przez Wójta Gminy [...] decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] , zatwierdzony uchwalą Rady gminy Nr [...] z dnia [...], ze zmianami wprowadzonym w terminie późniejszym [...] , który w części graficznej wyznaczał tzw. pas techniczny. Z załącznika graficznego do decyzji z dnia [...]r. w postaci mapy zasadniczej w skali 1: 1000 (odcinek [...]) wynika , że trasa przedmiotowego kabla przebiega m.in. przez działki: nr [...]obr. [...] Planowana inwestycja polegająca na budowie linii kablowej [...] do zasilania stacji uzdatniania wody nie była zgodna z zapisem miejscowego planu zarówno w jego części tekstowej jak i graficznej. Działka nr [...] obr. [...] w części tekstowej posiadała funkcję rolną gdy tymczasem w części graficznej planu / grunty tej działki, przylegające do drogi krajowej przeznaczone były pod pas techniczny planowanej drogi [...] (zaznaczone kolorem [...]). Natomiast działki [...] (przed podziałem jako działka nr [...]) w myśl ustaleń tekstowych planu przeznaczone były pod zabudowę jednorodzinną niską i usługi inne zaś część graficzna planu wskazywała, że grunty tych działek położone wzdłuż drogi zaznaczone kolorem [...] .przeznaczone były pod pas techniczny planowanej drogi [...]. Tak więc zapis pkt. [...] decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji stwierdzający, iż teren objęty wnioskiem w planie miejscowym przeznaczony jest pod infrastrukturę techniczną był niezgodny z ustaleniami powyższego planu. Kolegium stwierdziło nadto, iż zostały naruszone przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie do art. 46 ust.1a ustawy organ obowiązany jest poinformować o wydaniu decyzji o wzizt dotyczącej inwestycji liniowej wszystkich właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości po których inwestycja ma przebiegać. Tymczasem z materiałów zawartych w aktach sprawy wynika , że organ (nie dopełnił tego obowiązku w stosunku do właściciela działki m [...] i właściciela działki nr [...] (po podziale [...]) obr. [...], mimo, że z załącznika graficznego do decyzji wynikało jednoznacznie, że trasa planowanego kabla przebiegać miała po gruntach tych działek. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/, doprowadziła do stwierdzenia, że skarga jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. Nr 89, poz. 414 z 1994r. z późn.zm,./ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzenie projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami w tym techniczno-budowlanymi, Słusznie podnieśli skarżący, iż organ wydający pozwolenia na budowę jest związany warunkami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jednakże organ ten nie jest zwolniony z obowiązku badania zgodności projektu zagospodarowania terenu lub działki z planem zagospodarowania przestrzennego. Organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę, stwierdzając, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, powinien zawiesić postępowanie w celu umożliwienia właściwemu organowi rozstrzygnięcie o ewentualnej nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu /art. 97 § 1pkt 4 w związku z art. 100 § 1 oraz art. 157 § 1 i § 2 kpa/. W ocenie Sądu organ wydający pozwolenia na budowę gdyby sprawdził zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wychwyciłby rozbieżności jakie zaistniały w części graficznej i części tekstowej planu. Jak wynika z części tekstowej działka nr [...] obr. [...] posiada funkcję rolną , natomiast część graficzna tej samej działki przylegająca do drogi krajowej jest przeznaczona pod pas techniczny drogi [...] /oznaczony kolorem [...]/. Podobnie istnieje rozbieżność części opisowej z graficzną działek o nr [...], które w myśl ustaleń planu były przeznaczone pod zabudowę jednorodzinną niską i usługi inne zaś część graficzna wskazywałaby na przeznaczenie ich w części przylegającej do drogi pod pas techniczny drogi [...] Zauważalna przy pobieżnej lekturze rozbieżność planu zagospodarowani przestrzennego, który został zatwierdzony uchwałą Rady Gminnej [...] i obowiązywał w dacie wydawania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu powinno skłonić organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę do umożliwienia właściwemu organowi rozstrzygnięcia o ewentualnej nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu. Okoliczność ta była już podnoszona przez skarżących w odwołaniu od decyzji organu I instancji od wyjaśnienia, której organ II instancji uchylił się, zasłaniając się związaniem ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w czym w ocenie Sądu naruszył dyspozycję przepisu art. 35 ust.1 pkt 1 lit.a Prawa budowlanego. Nie słusznym okazał się zarzut stawiany Wojewodzie [...], iż przez uznanie przedmiotowej inwestycji za niepowiązaną technologicznie z obiektem, dla którego można nałożyć obowiązek wykonania raportu uznając ją tym samym za inwestycję samodzielną naruszył przepis art. 46 ust.2a ustawy Prawo ochrony środowiska. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy nie odmówił temu przedsięwzięciu powiązania technologicznego z obiektem dla którego można nałożyć obowiązek wykonania raportu lecz stwierdził, iż rozporządzenie Rady Ministrów z 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko /Dz.U. Nr 179, poz. 1490/ nie przewiduje takiego obowiązku dla linii [...]. Rozporządzenie MOŚZNiL z dnia 14 lipca 1998r., na które powołuje się skarżący utraciło moc z dniem wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z 24 września 2002r. cyt. powyżej tj. 28 września 2002r. Zatem w dniu wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywało to rozporządzenie wskazane przez Wojewodę, a nie to, na które wskazują J. i T.M.. Sąd również nie podziela stanowiska skarżących, że nie zapewnienie im brania udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, a tylko przed drugą w sposób rażący narusza prawo tj. art. 10 kpa i art. 61 § 4 w związku z art. 15 kpa. Fakt ten chociaż miał miejsce nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Stwierdzone przez Sąd uchybienia organu II instancji naruszają prawo materialne, które miało wpływ na wynik sprawy lecz nie w sposób rażący, który musiałby skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji . W tym stanie rzeczy na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.a) ppsa należało orzec jak w punkcie I wyroku, natomiast na podstawie art. 152 Ppsa Sąd rozstrzygnął o wykonalności decyzji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa w związku z § 18 ust.1 pkt 1 lit. c ) rozp. Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U. Nr 163 poz. 1348 z 2002r. z późn.zm./ uwzględniając spis kosztów pełnomocnictwa skarżącego J.M. odnośnie następujących pozycja: wynagrodzenia pełnomocnika [...] zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz dojazd na rozprawę [...] zł. Pozostałe wymienione w spisie kosztów pozycje nie obejmują zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez stronę do celowego dochodzenia praw. Sąd nie uwzględnił wniosku J.M. o zwrot wydatków związanych z dojazdem na rozprawę bowiem obecność jego nie była obowiązkowa. Skarżący był reprezentowany przez radcę prawnego, który był na rozprawie i wydatki w związku z jego dojazdem na rozprawę Sąd uwzględnił. Podobnie Sąd ocenił spis kosztów złożony przez pełnomocnika T.M.uwzględniając te wydatki, które były uzasadnione w związku z celowym dochodzeniem praw.