VII SA/Wa 1949/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2007 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. skargę oddala VII SA/Wa 1949/06 UZASADNIENIE Decyzją Prezydenta W. z dnia [...] maja 2000 r. Nr [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono F. "J." [...] oraz spółce komandytowej A. P. "M." pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej remont i przebudowę lokalu użytkowego na lokal gastronomiczny, z wewnętrznymi instalacjami wodno-kanalizacyjnymi i elektrycznymi, oraz aranżację wnętrz i odnowienie elewacji, w części parterowej budynku przy ul. [...] we W.. Decyzja ta stała się ostateczna. W dniu [...] września 2000 r. R. S. - właścicielka lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] we W., zażądała stwierdzenia nieważności powyższej decyzji, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. R. S. podniosła, że inwestycja przewidziana projektem zatwierdzonym w zaskarżonej decyzji jest dla niej źródłem uciążliwości w postaci nadmiernego hałasu (również w porze nocnej), wibracji i przedostawania się zapachów kuchennych z lokalu inwestora do mieszkania skarżącej. Lokal użytkowy przebudowany przez inwestorów na podstawie zaskarżonej decyzji znajduje się bowiem bezpośrednio pod należącym do R. S. jednopokojowym lokalem mieszkalnym, zaś całość urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych zlokalizowano w pomieszczeniu znajdującym się pod pokojem skarżącej, co powoduje, iż praca tych urządzeń wprawia w wibrację podłogę pokoju i wywołuje dolegliwy dla skarżącej hałas. Skarżąca stwierdziła także, że bezpośrednio pod jej oknem wykonano w ścianie budynku otwór, w którym zainstalowano czerpnię powietrza. Ponadto skarżąca zakwestionowała prawidłowość stosowanych przez inwestorów rozwiązań służących usuwaniu z przedmiotowego lokalu użytkowego zużytego powietrza, utrzymując, iż wbrew wcześniejszym zapewnieniom inwestorów, że zużyte powietrze będzie odprowadzane do wyrzutni wentylacji mechanicznej odrębnym przewodem, inwestorzy wykorzystują w tym celu, bez żadnych zabezpieczeń, istniejący w budynku przewód dymowy, co powoduje, iż uciążliwe zapachy z restauracji przedostają się do mieszkania skarżącej. W treści wniosku R. S. wycofała ponadto swoją zgodę na realizację powyższej inwestycji (wyrażoną w dniu [...] kwietnia 2000 r.), utrzymując, iż została przez inwestorów wprowadzona w błąd co do zakresu planowanej inwestycji, w tym również - w kwestii lokalizacji urządzeń wentylacyjnych oraz przewidzianych osłon akustycznych. Skarżąca wskazała również, że będąc stroną postępowania w przedmiotowej sprawie, została pozbawiona możliwości wzięcia udziału w tym postępowaniu, a tym samym - obrony posiadanego interesu prawnego. Po wszczęciu postępowania nadzwyczajnego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2000 r. Nr [...], wskazując w uzasadnieniu, że kwestia realizacji inwestycji oraz przestrzegania przez inwestora określonych norm w trakcie jej eksploatacji, pozostaje poza przedmiotem postępowania mającego na celu weryfikację prawidłowości tej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004 r. W wyniku złożonej przez R. S. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 897/04, uchylił zarówno zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak i utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] wskazując w uzasadnieniu że obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w zakresie postępowania nieważnościowego było zbadanie czy nie nastąpiło naruszenie w stopniu rażącym art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, a w szczególności, z uwagi na treść zarzutów skarżącej: §§ 147-155 oraz działu VIII i IX rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.95.10.46 z późn.zm.). W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2006r. Nr [...] ponownie odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] maja 2000r. W uzasadnieniu decyzji organ szeroko omówił przepisy techniczno-budowlane dot. warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne w budynkach mieszkalnych. Następnie Wojewoda wskazał, że zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany przedmiotowej inwestycji nie zawiera projektu instalacji wentylacyjnej, na podstawie którego możliwe byłoby stwierdzenie, czy instalacja ta odpowiada pozostałym wymaganiom określonym przytoczonymi wyżej przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...). Wskazał ponadto, że zarówno z treści wniosku o pozwolenie na budowę, jak i zatwierdzonego projektu budowlanego, wynika, że pozwolenie na budowę udzielone zaskarżoną decyzją, nie obejmuje instalacji klimatyzacyjnej. Instalacja klimatyzacyjną w restauracji "C." przy ul. [...] we W., wykonana została w terminie późniejszym poza procesem inwestycyjnym wynikającym z uzyskanego pozwolenia na przebudowę. Wojewoda wskazał ponadto, że inwestorzy wykazali posiadane prawo do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane, przedkładając zawartą w dniu [...] kwietnia 1997 r. między Gminą W. i F. "J." umowę najmu lokalu użytkowego usytuowanego przy ul. [...] we W. oraz - podjętą w drodze indywidualnego zbierania głosów uchwałę nr [...] Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] we W. o wyrażeniu zgody na wykonanie remontu i adaptacji powyższego lokalu użytkowego. Wskazał również, że R. S. wycofała zgodę, jakiej udzieliła w powyższej uchwale, kwestionując jednocześnie prawidłowość tej uchwały już po zakończeniu postępowania w przedmiotowej sprawie decyzją ostateczną, pismem z dnia [...] września 2000 r. co zdaniem Wojewody pozostaje bez wpływu na ocenę legalności zaskarżonej decyzji, zaś zgodność z prawem powyższej uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] we W. nie może być rozważana w postępowaniu administracyjnym. Po rozpatrzeniu wniesionego przez R. S. odwołania od powyższej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2006r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że z dokumentacji technicznej, zatwierdzonej w/w decyzją nie wynika, aby projekt budowlany w części obejmującej wykonanie wentylacji mechanicznej w mającym powstać lokalu gastronomicznym, nie spełniał wymagań przepisów technicznych, dotyczących wyposażenia budynków w wentylacją i klimatyzację. Przedmiotowy projekt budowlany, przed zatwierdzeniem badaną decyzją Prezydenta Miasta W., został bowiem - zgodnie z wytycznymi Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W., zawartymi w piśmie z dnia [...].11.1999r, znak: [...] - pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. sanitarnohigienicznych. Organ odwoławczy podkreślił, że zarówno z opisu technicznego projektowanej wentylacji, jak i części rysunkowej projektu (rzut parteru) wynika, iż usuwanie zużytego powietrza do wyrzutni mechanicznej przewidziano, poprzez zaprojektowanie odrębnego przewodu, umieszczonego przy zewnętrznej ścianie budynku. Powyższe nie potwierdza więc podnoszącego przez skarżącą zarzutu, aby odprowadzanie zużytego powietrza zgodnie z projektem budowlanym, miało nastąpić istniejącym w budynku kanałem dymowym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła R. S. Zarzuciła zaskarżonej decyzji: - niewykonanie wytycznych zawartych w wyrokach Sądów: - Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2003r. sygn. akt IV.SA 2971/01 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2005r. sygn. akt VII.SA/Wa 897/04, poprzez nie przeprowadzenie oceny, czy faktycznie został naruszony prawnie chroniony interes strony skarżącej i nie zbadanie czy nastąpiło naruszenie w rażącym stopniu art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, - naruszenie w rażącym stopniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię i nie zastosowanie przepisów ustawy- zwłaszcza art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 oraz art. art. 48 i 50 w związku z art. 3 pkt 8, 12, i 13, 18, 29 i 30, 32,33 (w tym brak zgody Wspólnoty), 35 (w tym kompletnej dokumentacji i spełnienia wymogów co stosownej Polskiej Normy), 39 i 41 oraz §§- 147-155 oraz rozdział VIII i IX rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, - naruszenie przepisów art. art. 7,8,9,10, 28, 35, 36, 73, 75, 80, 81, 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu są decyzje organów nadzoru budowlanego zapadłe w wyniku ponownie prowadzonego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. w sprawie pozwolenia na przebudowę lokalu użytkowego na lokal gastronomiczny, z wewnętrznymi instalacjami wodno-kanalizacyjnymi i elektrycznymi, oraz aranżację wnętrz i odnowienie elewacji, w części parterowej budynku przy ul. [...] we W. W niniejszej sprawie zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2005r. sygn.akt VII SA 897/04, którym Sąd uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. w sprawie pozwolenia na przebudowę w/w lokalu użytkowego na lokal gastronomiczny. W uzasadnieniu powyższego wyroku, w związku z zarzutami zgłoszonymi przez skarżącą R. S., Wojewódzki Sąd Administracyjny nakazał organom, zgodnie z wcześniejszymi zaleceniami Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego również w tej sprawie, zbadanie z urzędu w zakresie regulacji zawartej w art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego dotyczącej ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, czy nie zostały naruszone konkretne przepisy, warunki techniczne lub normy obowiązujące w budownictwie. Obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w zakresie postępowania nieważnościowego po ww. wyroku było zatem nie tylko, wszczęcie postępowania nieważnościowego, lecz również zbadanie czy nie nastąpiło naruszenie w stopniu rażącym art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, a w szczególności, z uwagi na treść zarzutów skarżącej: §§ 147-155 oraz działu VIII i IX rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.95.10.46 z późn.zm.). W postępowaniu tym nie powinna być i nie była ponownie rozpoznawana sprawa dotycząca pozwolenia na budowę, czego jak wynika z treści skargi domagała się skarżąca, lecz kontrolowana była decyzja administracyjna pod względem wystąpienia kwalifikowanych wad wymienionych w art. 156 k.p.a. Zdaniem Sądu zarówno Wojewoda jak i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując ponownie sprawę wykazał jednoznacznie, że kwestionowana decyzja Prezydenta W. nie narusza w sposób rażący prawa. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 i ust. 2 pkt 3 i 4 ustawy -Prawo budowlane, obiekt budowlany należy projektować zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich, obejmującej w szczególności ochronę, między innymi, przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje i zanieczyszczenie powietrza. Należy jednak podkreślić, że regulacja art. 5 ma charakter zasady ogólnej Prawa budowlanego, skonkretyzowanej innymi przepisami ustawy -Prawo budowlane i przepisami wykonawczymi do tej ustawy. Z opisu technicznego projektu budowlanego zatwierdzonego w zaskarżonej decyzji wynika, że w przedmiotowym lokalu zaprojektowano wykonanie niskociśnieniowej wentylacji mechanicznej nawiewno-wywiewnej, bez recyrkulacji powietrza. W ramach powyższej instalacji, przewidziano dwa złady nawiewne: jeden dla sali konsumentów, a drugi dla kuchni i zaplecza, przy czym w każdym z powyższych zładów nawiewnych powietrze nawiewane jest przez odrębną centralę niskoprofilową – podwieszaną, typ [...] firmy V., umieszczoną nad sufitem podwieszanym. Zaprojektowano dwie czerpnie ścienne, służące do czerpania świeżego powietrza: jedną w górnej części istniejącego okna lokalu, a drugą- nad drzwiami od zaplecza. Zaprojektowano również dostarczenie powietrza uzdatnionego w centralach wentylacyjnych , systemem przewodów blaszanych, do nawiewników w poszczególnych pomieszczeniach. Natomiast usuwanie zużytego powietrza przewidziano w powyższym projekcie do wyrzutni umieszczonej na dachu. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji przewiduje wykonanie jednego otworu drzwiowego - w ścianie od strony zaplecza, natomiast nie przewiduje realizacji nowych otworów okiennych oraz otworów przeznaczonych na czerpnie powietrza. W uzasadnieniu decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności kwestionowanego pozwolenia na przebudowę Wojewoda szeroko omawiając przepisy techniczno-budowlane dot. warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne w budynkach mieszkalnych wykazał, że zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany przedmiotowej inwestycji nie zawierał innego (niż wyżej opisany) projektu instalacji wentylacyjnej, a określone w projekcie budowlanym instalacje zaprojektowane zostały zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wydanego z delegacji art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy -Prawo budowlane. Zaprojektowane instalacje wentylacyjne i klimatyzacyjne umożliwiają spełnianie warunków wymiany i czystości powietrza oraz bezpieczeństwa pożarowego określonych w rozporządzeniu oraz w przepisach szczególnych, a także warunków dotyczących wymiany powietrza, temperatury i wilgotności pomieszczeń, określonych w Polskich Normach. Zatem zasadnie organy nadzoru budowlanego przyjęły, iż zarzuty skarżącej dotyczące późniejszego wykonania i użytkowania inwestycji polegającej na remoncie i przebudowie lokalu użytkowego na lokal gastronomiczny w części parterowej budynku przy ul. [...] we W., w tym również w przedmiocie zapewnienia właściwej izolacji akustycznej oraz przestrzegania przez inwestorów norm dopuszczalnej emisji hałasu - nie mogą być rozważane w prowadzonym postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] maja 2000 r. Nr [...] , którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę rzeczonej inwestycji. Dla rozstrzygnięcia w sprawie nie mają bowiem znaczenia wszelkie czynności dokonane po dniu [...].05.2000r. jako, że w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji, bada się jedynie stan prawny i faktyczny istniejący na dzień wydania decyzji. Reasumując, wobec spełnienia przez inwestora warunków wynikających z art. 32 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego, organ administracji nie mógł odmówić inwestorowi wydania pozwolenia na wskazaną inwestycję. Wskazać prz tym należy, że Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w postaci umowy najmu z dnia [...].04.1997r. (z aneksem) i umowy podnajmu lokalu z dnia [...].10.1999r., oraz przedłożył wymagane uzgodnienia i opinie w zakresie planowanej inwestycji. Podnoszony przez skarżącą zarzut pominięcia jej udziału w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę, może stanowić przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Pozostałe zaś zarzuty odnoszące się do wykonania i użytkowania przedmiotowej inwestycji, i związanej z tym uciążliwej emisji hałasu, drgań i zapachów kuchennych, należy kierować do właściwego miejscowo organu nadzoru budowlanego. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu jako że organy wykazały, że kwestionowana decyzja Prezydenta W. nie narusza rążaco prawa a więc nie ma podstaw wynikających z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa oraz pozostałych przesłanek określonych wymienionym art. 156 § 1 Kpa. Wobec czego, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.