I OSK 594/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Rausz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 675/06 o odrzuceniu skargi W. G. o wznowienie postępowania w zakresie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2004 r. (II SA 2958/03) odmawiającego uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2003 r. (II SA 2958/03) postanawia: 1. oddalić skargę kasacyjną 2. przyznać od Skarbu Państwa adw. E. K. kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy) zawierającą również należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, W. G. przedmiotem skargi o wznowienie postępowania uczynił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2004 r. o sygnaturze akt II SA 2958/03, mocą którego Sąd odmówił uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2003 r. sygn. akt II SA 2958/03. W świetle art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przepis ten mówi o "prawomocnym orzeczeniu" (wyrok, postanowienie), nie mniej jednak należy podkreślić, iż chodzi w nim o orzeczenie kończące postępowanie. Nie sposób uznać, by postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku było orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie o sygnaturze akt II SA 2958/03 jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2003 r. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2004 r. o sygn. akt II SA 2958/03 ma wyłącznie charakter incydentalny i nie kończy sprawy co do istoty, w rozpoznawanej sprawie nie ma więc zastosowania art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takiej sytuacji nie mają również zastosowania przepisy art. 271 - 274 ww. ustawy jako prawne podstawy wznowienia postępowania, a to z kolei oznacza, że skarga o wznowienie postępowania w zakresie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2004 r. o sygn. akt II SA 2958/03 jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2007 r. W. G. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik skarżącego oparł skargę kasacyjną na podstawie naruszenia prawa procesowego - art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej literalna wykładnia art. 270 w/w ustawy, nie wskazuje, jakiego typu orzeczenie powinno kończyć postępowanie mające być wznowionym. Jedynym warunkiem przewidzianym przez ten przepis, jest wymóg, aby postępowanie "zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem". Wynika z tego, że ustawodawca nie rozróżnił typów orzeczeń, kończących postępowania mogące być wznawianymi. Ustawodawca nie wskazał, czy art. 270 Ustawy odnosi się do wyroków, czy postanowień, a jeśli do postanowień - to czy incydentalnych, czy kończących postępowania co do meritum sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W piśmiennictwie prawniczym i w judykaturze ukształtowanej na tle powyższego przepisu przyjęty jest pogląd, który należy podzielić, iż można żądać wznowienia postępowania jedynie w stosunku do orzeczeń kończących postępowanie w danej sprawie. Instytucja wznowienia postępowania nie ma więc zastosowania do orzeczeń o charakterze procesowym. W sprawie niniejszej należy zgodzić się za stanowiskiem wyrażonym w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż postanowienie z dnia 26 stycznia 2004 r. o sygn. akt II SA 2958/03 odmawiające uzupełnienia wyroku ma jedynie charakter procesowy, incydentalny. W takiej zaś sytuacji należy uznać, iż skarga W. G. o wznowienie postępowania zakończonego takim orzeczeniem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu - tak jak to uczynił Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu z dnia 9 lutego 2007 r. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 250 w/w ustawy. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.