I FSK 1456/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Sędzia NSA Krzysztof Stanik po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej spółki A [ sp. z o.o. w P.] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Po 580/06 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym od wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru postanawia: uchylić w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Po 580/06. Postanowieniem z dnia 24.07.2006 r., sygn. I SA/Po 580/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...].04.2006 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym od wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru. W motywach tego rozstrzygnięcia wskazano, że pismem z dnia 10.07.2006 r., doręczonym skarżącej spółce w dniu 12.07.2006 r., Sąd wezwał stronę do nadesłania w terminie 7 dniu pod rygorem odrzucenia skargi m.in. aktualny na dzień złożenia skargi wyciąg z rejestru sądowego. W odpowiedzi spółka przesłała odpis wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: "KRS") sporządzony na dzień 13.07.2005 r.. W ocenie Sądu spółka nie uzupełniła więc w terminie braków formalnych skargi, tj. nie dostarczyła aktualnego na dzień sporządzenia skargi (data widniejąca na skardze 23.05.2006 r.) wyciągu z właściwego rejestru sądowego. Powyższe postanowienie zaskarżone zostało skargą kasacyjną spółki A, w której wniesiono o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając: - naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwana dalej "popsa’ przez odrzucenie skargi, mimo wypełnienia przez skarżącą spółkę wezwania Sądu, co do uzupełnienia braków formalnych skargi, w zakresie przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentowania skarżącej spółki, - naruszenie art. 29 popsa ponieważ przepis ten nie ogranicza listy dokumentów wykazujących umocowanie do działania w mieniu osoby prawnej – do odpisu z KRS wydanego w niewielkim odstępie czasu od podpisania skargi. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że jego autor nie zgadza się ze stwierdzeniem, iż zawierała ona braki formalne. Podkreśla, że do skargi dołączono uwierzytelniony odpis aktualny z KRS, który, jak wynikało z oświadczenia prezesa skarżącej spółki i z dołączonego do skargi kasacyjnej odpisu pełnego z KRS, nie uległ zmianie od dnia jego wydania tj. 13.07.2005 r. do dnia wniesienia skargi. Na poparcie swoich twierdzeń autor skargi kasacyjnej odwołał się do ówcześnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 21.12.2004 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowych zasad udzielenia informacji z Krajowego Rejestru Sądowego (Dz. U. nr 281, poz. 2793) – zwane dalej "rozporządzenie o KRS", wskazując, że zgodnie z § 6 pkt 2 odpisem aktualnym jest odpis zawierający treść wszystkich wpisów w rejestrze pod danym numerem w KRS. W dalszej części uzasadnienie strona skarżąca podkreśliła, że w świetle art. 29 popsa wezwanie sądowe było nieprecyzyjne. Strona nie mogła bowiem przewidzieć, jaka data wydania odpisu z KRS byłaby dla Sadu wystarczająca. Zdaniem skarżącej całkowicie satysfakcjonujący byłby w takim razie odpis pełny z KRS, jednakże nie o taki odpis została ona wezwana. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje: Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy. Za trafny należało uznać zarzut naruszenia przez Sąd art. 58 § 1 pkt 3 popsa. Zgodnie z tym przepisem Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. W tym zakresie istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy strona dostrzeżone przez Sąd braki formalne uzupełniła, tj. czy złożyła aktualny na dzień sporządzenia skargi odpis z KRS? W punkcie wyjścia rozważań nad wyeksponowanym zagadnienie przypomnieć należy, że stosownie do art. 29 popsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby , o których mowa w art. 28 popsa, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis ten nie precyzuje, jaki dokument powinien złożyć podmiot reprezentujący osobę prawną. Jednak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za prawidłową uznaje się praktykę polegającą na wzywaniu spółek kapitałowych (takich jak skarżąca) do przedłożenia aktualnego odpisu z KRS (zob. wyrok NSA z 09.02.2005 r., sygn. GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91). Dokument ten korzysta bowiem z domniemania prawdziwości wyrażonego w art. 17 ustawy z 20.08.1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. nr 01. poz. 209), które dodatkowo wzmacnia zasada określona w art. 18 cyt. ustawy odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem nieprawdziwych danych do rejestru. Opisana praktyka nie zwalnia Sądu z obowiązku zbadania autentyczności i zgodności z prawem dostarczonego dokumentu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Praw. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 67). Stąd też przyjmuje się, że już w wezwaniu o usunięcie braków formalnych powinien zostać określony rodzaj dokumentu, którego autentyczność i zgodność z prawdą (aktualność) nie będzie budzić wątpliwości Sądu. W rozpatrywanej sprawie strona została wezwana dwukrotnie do nadesłania "aktualnego na dzień złożenia skargi wyciągu z KRS-u". Skarżąca w odpowiedzi, podobnie jak do skargi sporządzonej w dniu 23.05.2006 r., dołączyła aktualny odpis z KRS z dnia 13.07.2005 r. Według Sądu pierwszej instancji taki odpis nie jest "aktualny" na dzień sporządzenia skargi w przedmiotowej sprawie. Tymczasem, jak słusznie podnosi autor skargi kasacyjnej, w rozporządzeniu o KRS, które obowiązywało do dnia 31.12.2006 r., ustawodawca w § 6 pkt 2 wyraźnie stwierdził, że odpis aktualny zawiera aktualną treść wpisów w rejestrze pod danym numerem KRS. Oznaczało to, w powiązaniu ze wspomnianą zasadą prawdziwości wpisów do KRS, że o ile nie zaszły żadne zmiany w danych zawartych w KRS odnośnie skarżącej spółki w okresie od 13.07.2005 r. do 23.06.2006 r., to osoba uprawniona do reprezentacji spółki widniejąca na odpisie z 13.07.2005 r. była władna również reprezentować spółkę w dniu 23.06.2006 r., czyli mogła umocować pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia skargi. W związku z powyższym, jeżeli Sąd pierwszej instancji powziął wątpliwości czy dane na odpisie z dnia 13.07.2005 r. nadal są aktualne, powinien precyzyjnie wezwać spółkę o nadesłanie pełnego odpisu z KRS. Z odpisu aktualnego dołączonego do skargi oraz z przedstawionego wraz ze skargą kasacyjną odpisu pełnego z KRS jasno wynika, że w dniu wniesienia skargi prezes A. B. był uprawniony do reprezentacji spółki i mógł w jej imieniu udzielić pełnomocnictwa procesowego dla adwokata, który następnie sporządził i wniósł skargę. Sąd zaś, wyrażając wątpliwość co do aktualności dostarczonego przez stronę odpisu z KRS, nie sformułował swojego wezwania na tyle precyzyjnie, aby po jego prawidłowym w świetle ówcześnie obowiązujących przepisów prawa – co trzeba podkreślić – wykonaniu przez stronę, mógł odrzucić skargę z powodu braków formalnych. Stąd też na podstawie art. 185 w zw. z art. 182 popsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.